Πού είναι ο πρωθυπουργός, ο ε ο ;

 

 

 

Έλεγα κι εγώ. Μα πώς; Εννοώ τη βεβαιότητα της κυβέρνησης -και προσωπικά του πρωθυπουργού- πως τηρώντας τα συμφωνηθέντα στην εκρηκτική Σύνοδο Κορυφής της 12ης-13ης Ιουλίου, μάνι-μάνι μέχρι τις 20 Αυγούστου, θα ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για το νέο μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση με τα 85 δισ .

Μετά δε, κατά το σενάριο Τσίπρα, θα δουν τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ – κατά Σεπτέμβριο μεριά…

Σκεφτόμουν, λοιπόν, η δόλια πως αν η εσωκομματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και πρωτίστως η «Αριστερή Πλατφόρμα» εννοεί αυτά που λέει -και αυτά που καταψηφίζει- τότε αυτονοήτως θα παρεμποδίσει με κάθε τρόπο την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης –συμφωνίας, αλλιώς αυτοκαταργείται, πάει σπίτι της και παρακολουθεί από τηλεοράσεως τα συμβαίνοντα.

Δε γνωρίζω γιατί η «Αριστερή Πλατφόρμα», μόλις την Κυριακή, διευκρίνισε τα πολιτικώς αυτονόητα -ίσως κάποιες διαβουλεύσεις συζητήσεις ή και ανασύνταξη του στρατεύματος…

Πάντως, τόκανε και δε μένει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις της.

Παναγιώτης Λαφαζάνης στη RealNews:

“Όταν λέω ότι στηρίζω την κυβέρνηση, τη στηρίζω για να εφαρμόσει το πρόγραμμα της, το ριζοσπαστικό πρόγραμμα με τον οποίο μας εξέλεξε ο ελληνικός λαός. Στηρίζω την κυβέρνηση, επίσης, για να ανταποκριθεί στο περήφανο «ΟΧΙ» που είπε στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός….Δεν στηρίζω την κυβέρνηση για να συνάπτει νέα μνημόνια και να τα εφαρμόζει. Αυτά τα μνημόνια τα καταψηφίζω και τα αντιμάχομαι. Θα τα αντιμάχομαι όποιοι κι αν τα υλοποιούν».

Κι αν το παρακάτω δεν είναι ανοικτή απειλή προς Μαξίμου μεριά τι να πω;

«Δεν υπάρχουν δεξιά και αριστερά «μνημόνια». Κι αν η κυβέρνηση ταυτιστεί τελικά αμετάστρεπτα με νέα και παλιά μνημόνια και με πολιτικές που τα εφαρμόζουν, δεν θα βρει μόνο εμένα απέναντι αλλά και τη μεγάλη πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, σύσσωμο σχεδόν, τον δημοκρατικό, προοδευτικό και αριστερό λαϊκό κόσμο».

Από κοντά, προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, και «ο αντιπρόεδρος» Δημήτρης Στρατούλης.

Κάτι διαρροές από Μαξίμου πως ο Σόιμπλε και άλλοι σκληροί θα ζητήσουν και άλλα προαπαιτούμενα οδηγώντας σε αδιέξοδο τις διαπραγματεύσεις μου μοιάζουν σαν επιχείρηση αποπροσανατολισμού . Σαν απέλπιδα προσπάθεια να συσπειρωθεί το στράτευμα έναντι του εξωτερικού εχθρού.

Aκόμη κι αν ισχύει, αυτοί δουλειά τους και εμείς δική μας…

Εντάξει ρε παιδιά δεν πιάνει πια το εφεύρημα, πόσο πιά;

Όπως και δεν πιάνει η στοχοποίηση, αποκλειστικά του Γιάνη Βαρουφάκη πως «όλα τα στραβά ψωμιά αυτός τα έκανε». Εξυπηρετικός ο κ. Βαρουφάκης μέσα στη folie de grandeur του -ας το μεταφράσουμε ως μεγαλομανία, αν και είναι κάτι παραπάνω -πως είχε όχι ένα Plan B απλώς αλλά 5-6 εναλλακτικά .

Κι εδώ μια εσωτερική διαπραγμάτευση μου μυρίζει με Μαξίμου που ξεκίνησε, ας μη ξεχνιόμαστε, με τη λάου-λάου απομάκρυνσή του, μην τυχόν και… (;)

Όπως και δεν αρκεί η σταδιακή ακύρωση του έτερου πόλου, της προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου. Η δημόσια διαπίστωση του ίδιου του πρωθυπουργού για «θεσμική δυσαρμονία» μεταξύ κυβέρνησης και προέδρου της Βουλής είναι βαριά κουβέντα και επιζητεί άμεση λύση .

Μου μοιάζει σοφή η κουβέντα του υπουργού Γιάννη Πανούση περί της συνταγής του γόρδιου δεσμού που τον κόβεις μια κι έξω, γιατί ο κόμπος και δεν λύνεται και έχει φτάσει στο κτένι.

Έξι μήνες καθυστέρηση, απόκτηση εμπειρίας, εξάντλησης περιθωρίων είναι αρκετοί, κατά τη σεμνή μου δε άποψη είναι και πολυτελείς για μια χώρα υπό κατάρρευση όπως η δική μας.

Έβλεπα τις ουρές έξω από τις τράπεζες, την Παρασκευή, περίπου δύο εβδομάδες από την επιβολή των capital controls. Η υπομονή, η καρτερικότητα είχαν αντικατασταθεί από διάχυτο εκνευρισμό, επιθετικότητα, θυμό.

Προφανώς γιατί ο αρχικός αιφνιδιασμός, η αίσθηση ότι συμβαίνει κάτι το εξαιρετικό (και κυρίως το περαστικό) έχει ξεπεραστεί, ο φόβος πως το εξαιρετικό γίνεται μόνιμο φέρνει το θυμό. 

«Κάνουν κουμάντο στα λεφτά μου» ήταν το επαναλαμβανόμενο σχόλιο πολιτών.

Θάταν άστοχο το Μαξίμου να μην προσέξει τη διαφορά -κι ακόμη πιο άστοχο να κατηγορήσει, ως συνήθως, «τα διαπλεκόμενα» κανάλια για σκόπιμη και επιλεκτική προβολή τέτοιων επεισοδίων. ΄Η να νομίζει πως η κούραση εξακολουθεί να καταλήγει σε παραίτηση…

Αν αυτή είναι η εκτίμησή του σημαίνει πως έχει αρχίσει να αποκόπτεται από την κοινωνία και να περιχαρακώνεται στον πρωθυπουργικό πύργο…

Άρα:  τα χαρτιά, πλέον, είναι όλα πάνω στο τραπέζι. Καιρός για άμεσες αποφάσεις, όποιες,  φτάνει η καθυστέρηση  κι ο καθείς στον πάγκο του, ο καθείς…

 

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*