Δεν θα την ξεχάσω ποτέ όσο ζω τη συγκλονιστική εξομολόγηση του Πύρρου Δήμα στη Σία Κοσιώνη στο δελτίο ειδήσεων του Σκάι την 1η Ιουλίου. Το μόνο που μπόρεσα να κάνω εκείνη την ώρα ήταν να τηλεφωνήσω ή να στείλω e mail σε κάποιους φίλους μου, αν είδαν ότι είδα. Ώρες μετά όταν ηρέμησα, ώστε να προσπαθήσω να περιγράψω τι ένιωσα από τα λόγια και κυρίως την εικόνα αυτού του ανθρώπου.
Ήταν η μοναδική φορά που δεν με έκανε να ανατριχιάσω από υπερηφάνεια για κάποιο μετάλλιο που κέρδισε, αλλά από ανθρώπινη συγκίνηση. Από ενσυναίσθηση, γιατί κατάφερε να με κάνει με το δάκρυ του να «μπω» στα άδυτα της ψυχής τους. Όταν ένας «γίγαντας» λυγίζει, όταν ένας άντρας «σπάει», όταν ένας πατέρας τεσσάρων παιδιών λέει χωρίς να ντρέπεται ότι είναι πρώτη φορά στη ζωή του τρομοκρατημένος με αυτά που βιώνει αυτές τις ημέρες στην Ελλάδα, τότε όλοι όσοι σκέφτονται να ψηφίσουν την Κυριακή «όχι στην Ευρώπη» πρέπει να προβληματιστούν βαθιά για το τι κακό πάνε να κάνουν.
Με απόλυτο σεβασμό στη συνειδητή επιλογή «όχι» ορισμένων συμπατριωτών μου (όπως των οπαδών του ΚΚΕ που σταθερά και με εντιμότητα δεν θέλουν την Ελλάδα στην Ευρωπαική Ένωση, αλλά και άλλων με άποψη), καλώ τους υπόλοιπους παρασυρμένους από την βρώμικη προπαγάνδα να δούνε στο ίντερνετ τα συγκλονιστικά πέντε λεπτά των όσων είπε ο χρυσός Ολυμπιονίκης μας. Ελπίζω να αλλάξουν γνώμη. Αυτό το παλικάρι έδωσε σε όλους μας, αλλά κυρίως στους «γιαλαντζί αντάρτες» και τους «τσάμπα μάγκες» μαθήματα ντομπροσύνης (άγνωστη λέξη υποθέτω για κάποιους) και γνήσιου πατριωτισμού.
Ο Πύρρος λύγισε, ίσως πρώτη φορά στη ζωή του. Ο Πύρρος των Ελλήνων δεν κατάλαβε ότι έγινε βορά στον όχλο διάφορων «ψεκασμένων» και «πυροβολημένων«. Αυτό όμως είναι το σπουδαιότερο μετάλλιο που κέρδισε ποτέ στη ζωή του. Κέρδισε τον σεβασμό της οικογένειάς του πάνω απ όλα. Των φίλων του, των δικών του ανθρώπων και ελπίζω πολλών ανώνυμων – άγνωστων Ελλήνων όπως εγώ.
Γιατί ο Πύρρος είπε το αυτονόητο ρε γαμώτο: «Είμαι Έλληνας και Ευρωπαίος. Δεν γίνεται να το διαχωρίσω. Αφού η Ελλάδα είναι στην Ευρώπη!».
Πύρρο, δάκρυσα μόλις δάκρυσες. Κέρδισες έναν παντοτινό άγνωστο φίλο με την αλήθεια της ψυχής σου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Η πόλωση ενός σουρεάλ δημοψηφίσματος»
Επόμενο άρθροΌ,τι κι αν βγάλει η κάλπη, έχουμε ηττηθεί…
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here