Queen: Η βασίλισσα δεν θα γεράσει ποτέ

31
263

Είναι το γκρουπ που άλλαξε την ροή της ρoκ μουσικής με την προσέγγιση διαφορετικών στυλ μέσα στην ίδια δουλειά, με το επαναστατικό «A night at the opera». Είναι το γκρουπ που έχοντας τον Freddie Mercury ως μπροστάρη, άλλαξε τα δεδομένα των live  εμφανίσεων, ενώ ήταν το πρώτο συγκρότημα που εκμεταλλεύτηκε τη δύναμη του video clip και εκτόξευσε τις πωλήσεις του πιο πρωτοποριακού σινγκλ της δεκαετίας του ’70, του «Bohemian Rhapsody», στο οποίο η επιρροή της όπερας στην ροκ έμοιαζε όχι μόνο καταλυτική αλλά και απόλυτα εναρμονισμένη.

Οι Queen, άφησαν το στίγμα τους με πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 300.000.000 αντίτυπα αλλά εκείνο που τους διατηρεί μοναδικούς είναι η αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Οι οπαδοί τους, που γέμιζαν τα στάδια σε όλη την δεκαετία του 80, ποτέ δεν βρήκαν κάτι ανάλογο για να τους ικανοποιήσει από τα πολλά wannabe γκρουπ που φτιάχτηκαν στη συνέχεια.

Ο πρόωρος χαμός του Mercury που χτυπήθηκε από το AIDS, ουσιαστικά σηματοδότησε τη διάλυση του γκρουπ το 1991, αλλά η πρόσφατη επανακυκλοφορία των πρώτων άλμπουμ του συγκροτήματος από το τους δύο ιδρυτικούς κρίκους, τον κιθαρίστα Brian May και τον ντράμερ Roger Taylor, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 40 χρόνων από τη δημιουργία των Queen ξανάφερε και στο εξωτερικό το αναπάντητο ερώτημα: Πόσα πράγματα έμειναν στην μέση με το θάνατο του πιο χαρισματικού από τους τέσσερις (ο τέταρτος ήταν ο μπασίστας John Deacon) του γεννημένου με το όνομα Farrokh Bulsara που επέλεξε το Freddie Mercury ως καλλιτεχνικό ψευδώνυμο και που πάνω στη σκηνή ήταν πραγματικός καταπέλτης; Οι φανατικοί του γκρουπ απαντάνε «πολλά», οι αιρετικοί ανταπαντάνε πως ο Μercury είχε ήδη διαλέξει το δρόμο της σόλο καριέρας, δημιουργώντας μάλιστα μαζί με την Μοντσεράτ Καμπαγιέ το συγκλονιστικό σινγκλ «Barcelona», οπότε οι μέρες των Queen ήταν μετρημένες.

Η αλήθεια είναι όπως σε όλα τα πράγματα στη μέση. Μπορεί να ήταν ένα γκρουπ που η σκηνική παρουσία του υπερτερούσε πολλών άλλων, με τον Mercury να αποτελεί αληθινή ατραξιόν αλλά οι δουλειές τους στο στούντιο από πολύπλοκες έως απλές, πάντα συγκινούσαν και είναι σίγουρο πως θα έβγαζαν και άλλα άλμπουμ ανεξάρτητα του τι θα έκαναν ως σόλο καριέρες τα άλλα μέλη.

Ωστόσο είναι δεδομένο πως φεύγοντας νωρίς ο Mercury  το 1991, κατάφερε να κρατήσει αναλλοίωτη την εικόνα του και αυτό εκτόξευσε τους Queen σε στρατοσφαιρικά επίπεδα! Ένα συγκρότημα που άρχισε με έντονες επιρροές από Led Zeppelin μπορούσε να εκτελέσει σκληρά ροκ κομμάτια (Tie your mother down, Death on two legs) αλλά δεν απέφευγε και τη κόντρα με τους φίλους του όταν έβγαζε εξαιρετικά χορευτικά σαν το Another one bites the dust. Το «Killer Queen» έβγαζε έναν διαφορετικό ήχο από το «Somebody to love» και το «Innuendo» κάτι άλλο από το «Crazy little thing called love».

Σπάνια ένα συγκρότημα μπόρεσε να έχει τόσα διαφορετικά είδη στο ρεπερτόριο του και παρότι ο κόσμος πιο εύκολα ανακαλεί στη μνήμη το «We are the champions» και το «We will rock you», η αλήθεια είναι πως η ιστορία, τους έχει καταγράψει σαν πρωτοποριακούς λόγω του «Bohemian Rhapsody».

Προσωπικά πάντως, ένα από τα κομμάτια που θεωρώ ξεχωριστό είναι αυτό που προέκυψε από τη συνεργασία με τον David Bowie τον οποίο ο Μercury θαύμαζε απεριόριστα. Το «Under pressure» του 1981, ακριβώς στα δέκα χρόνια που οι Queen συμπλήρωναν αλλά μόλις πέντε μετά το αριστουργηματικό «A night at the opera», που σημάδεψε τη καριέρα τους βάζοντας τους έξτρα πίεση σε κάθε δουλειά, έμοιαζε με κομμάτι εξομολόγησης. Η συνεισφορά τους στην προσπάθεια της εισχώρησης της ροκ μουσικής και σε άλλα μονοπάτια παραμένει σημαντική και όσα χρόνια και αν περάσουν οι επιτυχίες τους θα είναι αιώνιες, όπως και ο θρύλος τους.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤο μανιφέστο του Ομπράντοβιτς
Επόμενο άρθρο592 ευρώ στα 27 μου; Καλύτερα μετανάστης!
Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος ξεκίνησε το 1979 την ενασχόληση με το αθλητικό ρεπορτάζ στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ. Αν και δοκίμασε την ίδια περίοδο να σπουδάσει στην Ιταλία, σύντομα προτίμησε να συνεχίσει στα βαθιά συνεργαζόμενος με την ΕΡΤ. Το 1984 ανέλαβε την συμπαρουσίαση της ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, μόλις σταμάτησε ο Γιάννης Διακογιάννης. Το 1990 μετακινήθηκε στο MEGA, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Εχει δουλέψει στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, το ΒΗΜΑ, την ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, τις 24 ΩΡΕΣ, το SPORTIME και το GOAL NEWS, ενώ από το 1994 ξεκίνησε την πρώτη εξειδικευμένη σχολή αθλητικής δημοσιογραφίας "ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ". Γενικός Διευθυντής του ΣΠΟΡ FM από το 1996 και σύμβουλος έκδοσης της SPORTDAY από το 2005. Έχει βραβευτεί στα δημοσιογραφικά βραβεία του ΠΣΑΤ το 1999 (καλύτερη τηλεοπτική εκπομπή) και το 2000 (καλύτερη ραδιοφωνική εκπομπή). Το 1998 αναδείχτηκε νικητής του διαγωνισμού ποδοσφαιρικών γνώσεων ανάμεσα σε περισσότερους από 1000 ξένους συναδέλφους στην διάρκεια του Μουντιάλ της Γαλλίας. Εχει γράψει δυο βιβλία: το "50 χρόνια Κύπελλο Πρωταθλητριών" και το "Παιχνίδι χωρίς όρια".

31 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Καλό και αξιοπρεπές συγκρότημα οι Queen, αλλά μήπως υπερβάλλουμε λίγο όταν λέμε ότι «Είναι το γκρουπ που άλλαξε την ροή της ροκ μουσικής». Κόψε κάτι. Οι Queen δεν είχαν την επίδραση που έχουν οι Rolling Stones, οι Led Zeppelin, οι Pink Floyd ή ακόμα και ένα μεταγενέστερο rock group όπως οι Nirvana με το ήχο του Seattle. Σίγουρα οι Queen ήταν ένα αξιόλογο rock συγκρότημα με έναν χαρισματικό frontman όπως ήταν ο αείμνηστος Freddie Mercury, αλλά δεν ανήκουν στην πρώτη εθνική κατηγορία της rock μουσικής. Εκεί ανήκουν τα groups που προανέφερα ή άλλα συγκροτήματα όπως οι Who, οι Kinks, οι Doors και οι U2. Επίσης το βλέπω χλωμό να έχουν πουλήσει 300.000.000 αντίτυπα (παρά την τεράστια επιτυχία που έχουν παγκοσμίως). Αυτό το νούμερο είναι αμφίβολο αν το έχουν φτάσει superstars όπως ο Bing Crosby, ο Elvis και οι Beatles, πόσο μάλλον οι Queen.

  2. Πολυ καλο αρθρο Χρηστο κι ημουν σιγουρος οτι θα ειχαμε αντιδρασεις οπως του φιλου Λεωνιδα. Ειναι γνωστο οτι οι Queen ποτε δεν ‘χαιραν εκτιμησης στη χωρα μας. η μοναδικη αλλη χωρα οπου ισχυει αυτο ειναι οι ΗΠΑ. Για το μουσικο κοινο της Αγγλιας δεν ισχυουν τετοιοι ενδυασμοι σχετικα με τη μουσικη τους αξια. πλεον θεωρουνται πιο δημοφιλεις κι απο αυτους τους ιδιους τους Beatles. οσον αφορα τη μουσικη τους αξια και την επιδραστικοτητα μονο τα σκαθαρια μπορουν να τους ανταγωνιστουν. μου φαινεται αστεια η συγκριση με συγκροτηματα οπως οι kinks(???) οι Who κι οι Doors. δεν αμφιβαλω για την ποιοτητα των παραπανω ονοματων αλλα το ειδος της μουσικης τους ηταν συγκεκριμενο και αυστηρα περιορισμενο. ακομα κι αυτοι οι Stones αναπαρηγαγαν ενα συγκεκριμενο ηχο που ποτε δεν ξεπερασαν(τουλαχιστον με επιτυχια). οι Queen αυτο που ‘καναν ειναι να πειραματιζονται σε δυσβατα και πρωτογνωρα μονοπατια και ‘φεραν παντα την αποστολη εις περας (και) με (εμπορικη) επιτυχια. πολυ σωστα ο Χρηστος αναφερει το θρυλικο πλεον A night at the opera. δαιδαλωδεις συνθεσεις, κρυσταλλινος ηχος, αιθεριες μελωδιες και μια lead φωνη περα καθε συγκρισεως. απο τοτε οι Queen εχοντας κατακτησει αυτο που ‘θελαν(την αναγνωριση) το μονο πους τους ερεθιζε ηταν οι πειραματισμοι με ειδη που αλλα συγκροτηματα δεν τολμησαν. κι επειδη σιγουρα τελικα ολα ειναι θεμα γουστου αν οι Beatles θεωρουνται οι αδιαφιλονικητοι κορυφαιοι στο χωρο τοτε βασει των κριτηριων που τους κατεταξαν εκει οι Queen ειναι οι αμεσως επομενοι! με τη μεγαλη διαφορα οτι οι Queen απεναντι στα ινδαλματα τους, τους Beatles, κι ολα ομως τα υπολοιπα μεγαλα rock groups εχουν ενα τεραστιο πλεονεκτημα κι αυτο ειναι οι live εμφανισεις τους οπου ο Freddie Mercury ειναι ο απολυτος βασιλιας…

    Υ.Γ. Προς συντακτη: Χρηστο…περιμενω να ακουσω ‘η να διαβασω τη συνεντευξη του John Deacon οπου αναφερει οτι το We are the champions γραφτηκε κατα παραγγελια της Not.forest νομιζω για μουσικο τους υμνο. το ειχαμε συζητησει πριν χρονια on air στο sport.fm

    με εκτιμηση…
    Αχιλλεας

  3. Το άρθρο το έγραψα με αφορμή τα σαράντα χρόνια από την ίδρυση του γκρουπ αλλά και με αφορμή πάρα πολλά μηνύματα που πήρα στην ειδική εκπομπή στον ΣΠΟΡ Fm το Σάββατο , για αυτή την επέτειο. Για τις πωλήσεις μπορεί και να μην είναι τόσες…. άλλωστε αυτό προκύπτει από κείμενα στο διαδίκτυο, ωστόσο όλα τα νούμερα δείχνουν ππάανω από 230. 000.000. Για την επιρροή που είχαν στο πως μεταλλάχτηκε ο ήχος της ροκ, όμως δεν υπάρχει αμφιβολία. Εμπορικά επίσης το άλμπουμ με τα καλύτερα κομμάτια τους ξεπέρασε ακόμη και το Sgt Peppers των Beatles σστην Βρετανία (επίσημα νούμερα από το ΝΜΕ) κάτι που από μόνο του δείχνει τη δημοτικότητα του γρκουπ. Προσωπικά αν με ρωτήσει κανείς προτιμώ και λατρεύω τους Led Zeppelin και τους Deep Purple, αλλά και τους Pink Floyd όπως και θαύμαζα πάντα τον progressive ήχο των Yes, αλλά κανείς δεν έφερε τόσα στοιχεία διαφορετικών μουσσικών προσεγγίσεων από ότι οι Queen. Προς Θεού όμως μην βάζουμε «οπαδικές» λογικές σε κουβέντα για μουσική, προσπαθώντας να μειώσουμε τεράστια συγκροτήματα και μουσικούς. Γιατί το ωραίο δεν έχει ταυτότητα και η τέχνη δεν γνωρίζει σύνορα ούτε δεσμεύσεις. Κάποιοι πάντα ανοίγουν τον δρόμο, όπως για παράδειγμα ακόμη και αν δεν αρέσει σε όλους η πανκ σκηνή, χωρίς τους Sex pistols τους Clash τους Stranglers, τους Jam ο ήχος του ροκ θα παρέμενε πιο «στεγνός»¨. Ολα είναι θέμα γούστου αλλά μην γράφουμε ανακρίβειες για μουσική δεύτερης εθνικής , ειδικά όταν μιλάμε για ένα γκρουπ από τα ελάχιστα μέ τόσες διακρίσεις στον 20 αιώνα σε όλων των ειδών τις ψηφοφορίες, τις λίστες και τις κριτικές. Να είστε όλοι καλά….Χρηστος

  4. Τα μεγαλύτερα Rock group όλων των εποχών σύμφωνα πάντα με την μουσική τους αξία(σε επίπεδο πολυσύνθετης σύνθεσης,εννοιολογικής σημασίας,πειραματισμού και επιδραστικότητας) όσο και σε πωλήσεις(επίσημες και όχι θεωρούμενες) είναι:
    1)The Beatles
    2)Led Zeppelin
    3)Pink Floyd
    4)Rolling Stones-Queen

    Μιλάω με επίσημες στατιστικές απο τους διεθνείς οργανισμούς,όποιος θέλει μπορεί να το ψάξει…Αρα για το τι ήτανε οι Queen στην rock μουσική και όχι μόνο οι αριθμοί και η επιδραστικότητα τους μιλάνε.Παρόλα αυτά πάντα όταν αναλύουμε ένα συγκρότημα εμπόρικά η μουσικά θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψην και την συγκεκριμένη εποχή στην οποία δρα…Άλλο οι Nirvana,αλλο οι Queen,δύο διαφορετική κόσμοι…Ενα art-rock Βρετανικό συγκρότημα της δεκαετίας του 70 δεν μπορείς να το συγκρίνεις με ένα Alternative συγκρότημα της Αμερικάνικης κοινωνίας των 90ς…Πάντα αυτοί οι συσχετισμοί οδηγούν σε ατοπήματα.Οι Queen ήταν ένα από τα μεγαλύτερα Rock group ever και αυτό δεν αλλάζει.Οι Nirvana με την σειρά τους φέρανε και αυτοί μία άλλου είδους και ύφους επανάσταση στην Rock των τελών του 80.Μία πιο εφηβική επανάσταση…Οι QUEEN δεν ταυτίστηκαν ποτέ με την «επανασατατική» Rock αλλά με την αμοιγώς καλλιτεχνική δημιουργία τους,που ήταν πρωτοποριακή,τόσο απλά!!!Δεν καταλαβαίνω γιατί το μεγαλείο ενός Group πρέπει πάντα να το συγκρίνουμε με το μεγαλείο ενός άλλου Group…Ας αφήσουμε τον μικροαστικό ανταγωνισμό έξω απο την κριτική στην μουσική…

  5. ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΜΙΣΤΩ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ «Είναι το γκρουπ που άλλαξε την ροή της ροκ μουσικής» ΙΣΧΥΕΙ ΜΟΥΣΙΚΑ ΚΑΙ «ΣΚΗΝΙΚΑ». ΕΒΑΛΑΝ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙ ΤΟΥ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΙΚΩΝ ΦΩΝΗΤΙΚΏΝ. ΕΙΧΑ ΤΗ ΤΥΧΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩ LIVE 7 ΦΟΡΕΣ (6 ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ’70 ΚΑΙ 1 ΤΟΥ ’80) ΚΑΙ ΟΤΙ ΝΑ ΠΩ ΕΊΝΑΙ ΛΙΓΟ. ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥΣ ΑΛΜΠΟΥΜ (1-5), ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ QUEEN II, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΑ. ΟΙ LIVE ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ΤΗ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΑ ΑΝΤΑΞΙΑ ΤΟΥ ΤΑΛΕΝΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ, ΚΑΘΩΣ Ο MERCURY ΑΚΑΝΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΙΑΝΟ, ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΗΝΙΚΉ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥ. ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ’70 ΕΓΙΝΑΝ ΠΙΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟΙ, ΑΛΛΑ ΑΦΗΣΑΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 5 ΑΛΜΠΟΥΜ ΠΟΥ ΕΚΛΠΗΣΣΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΝ ΕΚΤΟΣ ΤΟ BOHEMIAN RAPSODY, ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΟΛΩΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ QUEEN II ΠΛΕΥΡΑ ΙΙ. ΑΛΛΩΣΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ, ΟΤΙ ΕΝΑ ΑΠΌ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΚΡΟΥΠ, ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΟΙ DREAM THEATER, ΑΠΕΔΩΣΑΝ ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ QUEEN (FENEMENT FUNSTER/FLICK OF THE WRIST/LILLY OF THE VALLEY) ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΜΠΟΥΜ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΟΥΣ. ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΦΟΡΡΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΞΕΡΕΙ ΤΟ «ANOTHER ONE BITES THE DUST», ΕΝΑ ΚΑΘΑΡΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΑΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ. ΟΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ EARLY QUEEN ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ, ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ DREAM THEATER, ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΤΑΛΕΝΤΑ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ ΣΑΝ LIVE GROUP, AN KAI ΑΛΛΛΟ ΕΙΔΟΣ, ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΟΜΩΝ ΑΠΌ EARLY QUEEN.

    PS: ΧΡΗΣΤΟ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΩ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΟΥ. ΘΑ ΕΔΙΝΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ NA THN EIXA, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΜΕΝΗ, ΣΕ CD.

  6. Όταν ο Mercury πέθανε, η είδηση έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στο κεφάλι μου… Εντάξει, όλοι ξέραμε ότι έπασχε από AIDS, όλοι γνωρίζαμε την κατάληξη, αλλά ελπίζαμε ότι ο Θεός θα του επέτρεπε – λίγο ακόμα – να ζήσει για να μεγαλουργήσει, μαζί με την υπόλοιπη παρέα… Αλλά ίσως είναι αλήθεια ότι ζητάει τον καθένα μας στην καλύτερή του στιγμή… Και ο Freddie ήταν από το 1973 ΠΑΝΤΑ στην καλήτερή του στιγμή, και αυτό μοιραζόταν με όλους τους φίλους της μπάντας. Εγώ δεν θα πω ότι το μπαμ ξεκίνησε το 1975, με το A night at the Opera… Θα πάω λίγο πιο πίσω, όταν το 1974, στο εξαιρετικό αλλά όχι αρκούντως αναγνωρισμένο Queen II, βρίσκει κανείς δείγματα του τι έρχεται.. In the lap of the Gods και Black Queen, κομάτια παγκοσμίου βεληνεκούς, που εμείς οι οπαδοί του συγκροτήματο τα γνωρίζουμε και τα αναγνωρίζουμε, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος δεν τα ξέρει, χάνοντας έτσι ένα κεφάλαιο της ιστορίας που λέγεται Quenn. Οι περισσότεροι έχουν μείνει στα γνωστά τους – ύμνους A night at the Opera (όλο το album), Anotherone bites the dust, We will rock you, We are the chmapions, Under Pressure και αναρίθμητα άλλα που θα έπρεπε να γράφω με τις ώρες για να τα αναφέρω όλα, αλλά λίγοι θα έχουν πραγματικά εκτιμήσει αυτές τις εμφανίσεις που λέει και ο φίλος Αχιλλέας, τις live εμφανίσεις, με αποκορύφωμα αυτή του Wembley το 1986, όταν ο κόσμος παραληρεί τη στιγμή που ο Freddie «αρθροφωνεί» και το πλήθος των ανταγωνίζεται, όταν στο τέλος ο Freddie χρησιμοποιεί την f*** λέξη και όλοι γνωρίζουν ότι είναι έκφραση στοργικότητας και αγάπης, δεσμών που μεταξύ αυτής της μπάντας και αυτού του κοινού είχαν δημιουργηθεί άρρηκτοι, και παραμένουν ως τέτοιοι ακόμα και σήμερα.
    Το 1994, τελειώνοντας τη Νομική στη Θεσσαλονίκη, ένας φίλος μου, που με είχε μυήσει στους Queen, μου είπε, βλέποντας την αφίσα του Freddie πάνω από το κρεβάτι μου, τη μόνη αφίσα που είχα στο φοιτητικό μου δωμάτιο: «Πως μπορείς και ζεις με έναν νεκρό πάνω από το κεφάλι σου;», και εγώ του απάντησα με έναν στίχο του Ουράλη: «Τότε πεθαίνουν οι νεκροί, όταν οι ζωντανοί τους λησμονάνε».
    Χρήστο, αυτά τα άρθρα και αυτά τα αφιερώματα, όπως αυτό του Σαββάτου στον SportFM, αποτελούν τη μονιδική τιμή που μπορούμε να αποδώσουμε σε αυτούς που τόσα προσέφεραν στη μουσική. Σε ευχαριστούμε που τους θυμίζεις στους παλαιότερους και – ιδίως – που τους μαθαίνεις στους νεώτερους.

  7. Οι Quenn δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ογκόλιθοι – αυτό είναι ένα γεγονός που δεν μπορεί να κρυφτεί ή να αποσιωποιηθεί επειδή στην Ελλάδα γνωρίζουμε καλύτερα τους Guns N’ Roses ή/και τους Bonjovi.

    Επίσης δε χρειάζεται βαριά φιλοσοφία για να δει κανείς το αυταπόδεικτο: Το «A Night At The Opera» τους έκανε αυτό που μπορούσαν να γίνουν…δηλαδή αυτό που έγιναν.

    Σε μια τέτοια ξέφρενη τροχιά είναι αναμενόμενο πως θα έρθουν στιγμές που ο οπαδός θα γκρινιάζει και θα ζητά απ’ το αγαπημένο του group να «παίξει μπάλα» – το ίδιο δε συμβαίνει κάθε τρεις και λίγο στα γήπεδα του κόσμου;
    Ακόμα όμως κι αν οι Queen είχαν μια καριέρα γεμάτη με διάφορα «Another One Bites The Dust», αφήνοντας ένα «Bohemian Rhapsody» παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα θα ήταν και πάλι οι ογκόλιθοι που ξέρουμε.

  8. Παιδια καλημερα.. Με επισημες μετρησεις (μπορειτε να το βρειτε στο ιντερνετ) τα Greatest Hits 1 των Queen στη Μ.Βρετανια ειναι ο πρωτος δισκος σε πωλησεις με διαφορα ενα εκατομυριο απο το δευτερο που ειναι των Beatles.
    Το Rolling stone( το οποιο δεν χωνευε ποτε τους Queen, στα reviews μονο που δεν τους εβριζαν) ψηφισε σαν καλυτερη συναυλια της ιστοριας τα 20 λεπτα των Queen sto Live Aid to ’85.
    Αυτα ειναι καποια ενδεικτικα στοιχεια αλλα δεν ειναι αυτα που εχουν πραγματικα αξια, η μουσικη ειανι υποκειμενικη και εμενα μ’αρεσουν πολυ οι Doors,Led Zeppelin,Pink Floyd,U2 κτλ.. αλλα προσωπικα για μενα οι καλυτεροι ολων ειναι οι Queen.
    Καλυτεροι δισκοι,καλυτερα lives( youtube μονο δυστυχως) οποιο αλμπουμ και να βαλω ξερω οτι θα ειναι διαφορετικο εντελως απο το προηγουμενο αλλα χωρις να χασει την ταυτοτητα οτι αυτοι ειναι Queen.
    Αυτη ειναι η μαγεια με τους Queen, πολλα διαφορετικα στυλ, απιστευτες μελωδιες, θεεικες φωνες ειδικα του Freddie!! και προσωπικα εγω προτιμαω τις και καλα μη επιτυχιες των Queen..
    Ειδικα τα πρωτα δυο αλμπουμ οπως ελεγε και ενας φιλος πιο πανω αλλα οχι μονο..
    Αυτα λοιπον απο εμενα που κλεινω τα τριαντα μου σε ενα μηνα και η πρωτη φορα που ακουσα για τους Queen ηταν μια αξεχαστη μερα το ’91 οταν ανακοινωσαν απο το Mega οτι ο Freddie Mercury μας αφησε.
    Διπλα ακουω τον μεγαλο μου αδερφο να λεει <>, των ρωτησα ποιος ηταν και απο
    τοτε ξεκιναει μιας απο τις μεγαλυτερες αγαπες της ζωης μου..
    Queen, κρασακι μια γυναικα αγκαλια και παρτε μου την ψυχη..
    Ενα μεγαλο ευχαριστω στους Queen που μεσα απο τα τραγουδια τους μεγαλωσα και εμαθα να σεβομαι και να αγαπαω καταστασεις και ανθρωπους τον εαυτο μου και να απολαμβανω οσο μπορω το δωρο που λεγεται ζωη..
    Μπορει να φαινομαι υπερβολικος αλλα απλα γραφω και λεω αυτο που νιωθω, οπως και οι Queen.

  9. Τον Σεπτέμβριο του 1979 (11 χρονών τότε) ένας ξάδελφός μου, μου χάρισε τον 1ο δίσκο μου, το «A night at the opera» και μαζι με αυτό, ανοίχτηκε μπροστά μου ο κόσμος της μουσικής. Αυτο το τεράστιο συγκρότημα μου δίδαξε μουσική και μαζί με πολλά άλλα διαμόρφωσαν τις μουσικές μου επιλογές από τότε. Όταν εντριφύεις σε ένα συγκρότημα, αρχίζεις και αγαπάς τα λιγότερα εμπορικά τους albums. Albums όπως «Queen II» και «Sheer Heart Attack» ειναι συγλονιστικα. Τραγούδια όπως το «Lilly of the valley», «In the lap of the gods», «Ogre Battle», «The Fairy Feller’s Master-Stroke» και πολλά άλλα είναι σχεδόν άγνωστα από τον πολύ κόσμο.

    Δεν χρειάζεται να κάνουμε λίστες, απλά οι Queen πάντα θα μπαίνουν στις λίστες με τους κορυφαίους.

  10. Ελπιζω να δημοσιευτει αυτο το κειμενο και στη SportDay για να το διαβασουν οσοι περοσσοτεροι γινεται.
    Οι Queen ηταν τεραστιοι και ειναι κριμα που πολυ λιγοι τους γνωριζουν σημερα. Σημερα ολοι γνωριζουν μονο τους ραπερ και τους τραγουδιστες της ποπ και σε αυτο φταινε φυσικα και τα media που εχουν καταφερει να κανουν πιο δημοφιλη καλλιτεχνη του κοσμου καποια lady Gaga. Και οταν βλεπεις ολη μερα μονο αυτους, φυσικο ειναι αυτους να μαθαινεις και αυτους να ακους.

  11. Παιδιά στην Ελλάδα έχουμε παρεξηγήσει πολλά πράγματα σχετικά με την μουσική, λόγω ελλείψεως σωστής ενημέρωσης. Έτσι για παράδειγμα πολλοί άσχετοι θεωρούν τους Scorpions και τους Deep Purple μεγάλα συγκροτήματα, ενώ στην πραγματικότητα είναι ασήμαντοι. Οι Queen παρά τις μεγάλες πωλήσεις τους δεν συγκρίνονται καλλιτεχνικά με groups όπως οι Clash, οι Joy Division, οι Talking Heads etc (groups με μικρότερες πωλήσεις, αλλα αγαπημένοι των κριτικών). Πόσοι στην Ελλάδα έχουν ακούσει τα albums του Richard και της Linda Thompson? Πωλήσεις μηδέν, αλλα οι διανοούμενοι κριτικοί στις ΗΠΑ τους λατρεύουν περισσότερο από τους Queen. Μην μπλέκουμε την εμπορική με την καλλιτεχνική επιτυχία. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Τις συνθέσεις του Ray Davies (που έχουν γνωρίσει άπειρες διασκευές τα τελευταία 40 χρονια) δεν μπορεί να τις φτάσει ο Brian May. Οι Nirvana επηρέασαν μια σειρά από συγκροτήματα και ανανέωσαν το rock στις αρχές του 90. Αλλά είπαμε, στην Ελλάδα θεωρούνται μεγάλοι και τρανοί…οι Scorpions, οπότε δεν πρέπει να έχω απαιτήσεις. Οι Queen έχουν ηχογραφήσει καλά albums αλλά δεν μπορούν να φτάσουν την ποιότητα και την επίδραση ενός group όπως οι Velvet Underground (και ας μην έχουν πουλήσει 300.000.000).

  12. Oι Queen δεν είναι ροκ συγκρότημα.
    Είναι μουσικό συγκρότημα.
    Τέσσερις εξαιρετικοί μουσικοι-το μόνο συγκρότημα όπου και οι 4 έχουν γράψει κομμάτια που βρέθηκαν στην κορυφή του τοπ τεν- απίστευτη χημεία και μουσικό αισθητήριο και βέβαια η απίθανη φωνή του Μέρκιουρι.
    Εγώ αγαπημένα συγκροτήματα δεν έχω.
    Έχω κομμάτια που μου αρέσουν.
    Συνήθως αν από ένα συγκρότημα μου αρέσουν 3 ή 4 το θεωρώ τοπ.
    Απ’τους Κουίν μιλάμε για τουλάχιστον 15 κορυφαία κομμάτια. Όλα διαφορετικά μεταξύ τους με μόνο κοινό
    τη μουσική. Δηλαδή μέχρι και τα Flash Gordon και Princess of the Universe που έχουν γραφτεί για ταινίες είναι μεγάλες συνθέσεις. Από κει να καταλάβεις.
    Δε συγκρίνονται με κανένα άλλο συγκρότημα ροκ, ποπ ή δημοτικό για τον απλό λόγο ότι το ίδιο το έργο τους ξεπερνάει αυτά τα όρια.
    Ασφαλώς οι συγκρίσεις με Νιρβάνα είναι με καθαρά ατομικά κριτήρια γιατί με τα όποια αντικειμενικά 5 λεπτά από ένα live των Κουίν η ζωή όλη των Νιρβάνα.
    Ποιός θυμάται την ισοπέδωση των υπολοίπων στο Λάηβ Έηντ το 85 στο Ουέμπλεϊ?

  13. νομιζω Λεωνιδα οτι η εμπαθεια σου σε αναγκασε δευτερη φορα να επισκεφτεις ενα αρθρο που υμνει ενα μεγαλο συγκροτημα μονο και μονο για μας πεισεις ολους εμας που το αγαπαμε και το εκτιμαμε οτι ειναι β’ ε8νικης κι αναξιο καλλιτεχνικης αναγνωρισης. και φαινεσαι μπερδεμενος για το αν τελικα κριτηριο αξιολογησης ειναι η εμπορικη ‘η η καλλιτεχνικη επιτυχια. αμφισβητωντας και τα δυο στοιχειοθετεις την εμπαθεια που ανεφερα πριν, πραγμα που καθιστα αναξιοπιστη την οποια αναφορα σου. δικαιωμα σου βεβαια αλλα μην επιμενεις κιολας για καλλιτεχνικη »ανωτεροτητα» των Clash, Joy division, Talking heads, σχηματων που κινηθηκαν σε αυστηρα χρονικα και μουσικα πλαισια. αν μη τι αλλο, ειναι σαν να συγκρινεις τους Mozart kai Beethoven με το Yanni και τον Andrew Loyd Webber! απεφυγα επιμελως να αναφερθω στις πρωτιες και τα ρεκορ που εχουν οι Queen γιατι ειμαι σιγουρος οτι κι αυτα δε θα σου λενε τιποτα…

  14. Είμαι πραγματικά πολυ μικρός σε ηλικία μια και είμαι μόλις 31 ετών. Αλλα θα ήθελα σας παρακαλώ να μην μπαίνουμε σε τέτοιου είδους συγκρίσης ανάμεσα σε τόσο μεγάλα συγκροτήματα που εχουν παίξει μεγαλο και συνάμα καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της ροκ μουσικής και όχι μόνο. Ξεκίνησα αναφέροντας την ηλικια μου μια και δεν είχα την χαρα να μπορουσα να δω απο κοντά αυτά τα μεγαλα συγκροτήμα την περιοδο που μεσουρανούσαν. Απλα αυτο που θα ήθελα να αναφερω και να παραθέσω ειναι οτι ολα τα παραπάνω συγκροτηματα το καθενα λιγο η περισσοτερο εχουν παιξει μεγαλο ρόλο στην αναγνώρηση της ροκ. Ποιος θα μπορει να ξεχάσει ακομα και σήμερα οτι ο Brian May θεωρείται και οχι αδικα ένας απο τους μεγαλυτερους κιθαριστες εν ζωή. Ποιος θα ξεχασει την εκρηκτικότητα και την βελούδινη φωνή του φροντμαν τους Freddie Mercury. Πιστεύω κανενας. Γιαυτο θα παρακαλουσα για ακομα μια φορα να μην προσπαθουμε να συγκρίνουμε συγκροτηματα μεταξύ τους ειναι τελειως ατοπο.
    Κυριε Σωτηρακόπουλε παρα πολυ ωραιο το αρθρο σας και θα σας ζήτουσα εαν γίνεται να υπαρχουν τετοια αφιερωματα και σε αλλα συγκροτήματα αλλα και όπως ανεφερε και ενας φίλος ποιο πανω θα ήταν πολυ ωραιο να μπορουσε να το διαβασει και περισσοτερος κόσμος μεσω της sportday.

  15. Ρε παιδιά, οι Joy Division και εν γένη το κίνημα πχ της μετά Punk εποχής,το λεγόμενο new wave-dark wave είναι η αγαπημένη μου σκήνή,αλλά προς θεού δεν επηρέασαν οι Joy Division η Οι Cure h Οι Bauhaus την μουσική(προσέξτε τι λέμε,λέμε μουσική,δεν λέμε το post punk η το dark wave)περισσότερο από τους Queen…Ας μην είμαστε εμπαθείς,η πραγματικότητα πρέπει να λέγεται,άλλο επηρεάζω την μουσική γενικότερα και άλλο επηρεάζω συγκεκριμένα κινήματα της rock δημιουργίας όπως πχ κάνανε οι Joy Division με το Dark Wave και το alternative εν γένη…Οι Queen ήταν κάτι παραπάνω από αυτό…Άρα δεν έχουμε ελλειπή ενημέρωση,πίστεψε με…Ναι οι Velvet Underground μαζί με τους Stooges και τον Bowie ήταν απίστευτα επιδραστικοί,αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα υπήρχε Glam Rock,punk rock,wave κτλπ αλλά εδώ το άρθρο ήταν για τους Queen,και όπως και να το κάνουμε οι Queen ήταν οι Queen!!!Τελεία και παύλα!!!

  16. ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΧΡΗΣΤΟ, ΘΑ ΤΟ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΩ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ COURIER ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

    ΥΓ: ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΓΟΥΣΤΑ, ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ GROUPS ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ (LED ZEPPELIN, DEEP PURPLE, PINK FLOYD KAI YES). ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΕΣ ΚΑΘΩΣ ΤΑ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΑ LIVE ΤΗ ΤΟΤΕ ΕΠΟΧΗ KAI ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΩ. ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΓΚΙΣΤΡΩΘΗΚΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΣΙΚΟΥ ΡΟΚ.

  17. Φίλε Λεωνίδα, αυτό που λες για τους Scorpions,μπορώ να το καταλάβω. Αν και σίγουρα έχουν προσφέρει και δεν μέμφομαι κανένα από αυτούς που τους ακούει γιατί και μένα μ αρέσουν πολλά τραγούδια τους, ωστόσο κι εγώ συμφωνώ ότι στην Ελλάδα τους παραέχουμε ψηλά. Από την άλλη όμως οι Deep Pruple?Από τους θεμελιωτές του hard rock και του heavy metal, τεράστια προσφορά από ένα συγκρότημα που επέζησε με διάφορες συνθέσεις ενώ είχε στις τάξεις του κατά καιρούς υπέροχους μουσικούς (ο Blackmore έιναι τρελάρας αλλά ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες αναμφισβήτητα, ο Lord ένας απίστευτος Keybordistas ενώ πέρασε από το γκρουπ και μια από τις καλύτερες rock φωνές ο Coverdale). όσο για τους Queen, έχω διαβάσει κι αλλού προσπάθειες υποτίμησης τους που πιστεύω οφείλονται στο εμπορικό στυλ που απέκτησαν τη δεκαετία του ’80, ίσως και στο στυλ και το ύφος που υιοθέτησε ο Mercury που δεν ήταν σε όλους αρεστό. Για μενα όμως ο Freddie ήταν η μεγαλύτερη φωνή της pop/rock του 20 αιώνα, πολύ απλά μπορούσε να τραγουδίσει τα πάντα (το απέδειξε όταν στάθηκε δίπλα στη Montserrat). Ο Brian May επίσης είναι εξαιρετικός κιθαρίστας. Μουσικά όπως ειπαν και άλλοι, είναι τόσοι οι πειραματισμοί και οι καινοτομίες που έφερε αυτό το γκρουπ που το βάζουν ασυζητητί στην πεντάδα των μεγάλων γκρουπ. έχουν πιάσει όλα τα είδη με τεράστια επιτυχία. Όσον αφορά τα live εκεί πια είναι πρωτοπόροι. Η συναυλία του Wembley είναι το κύκνειο άσμα τους αλλά και το αποκορύφωμα της μαεστρίας και της ικανότητας τους στις ζωντανές εμφανίσεις. Άρτια σόου από κάθε άποψη. Για τους φανατικούς των Queen θέλω να πω ότι εκτός από το Queen II, σπουδαίο αλμπουμ είναι το Jazz!!

  18. Προσωπικά θεωρώ τον Freddie Mercury την καλύτερη φωνή που έχω ακούσει ποτέ. Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερος οπαδός των Queen, ωστόσο η ευκολία με την οποία «έβγαζε» πολύ δύσκολα φωνητικά, μου έχει μείνει. Ακόμα και όταν ο ίδιος είχε αρρωστήσει, δε σταμάτησε ποτέ να ηχογραφεί. Το «The Show Must Go On» κυκλοφόρησε μόλις ένα μήνα πριν το θάνατό του και προσπάθησε κατά κάποιο τρόπο να προϊδεάσει τον κόσμο ότι οι μέρες του ίδιου ήταν πλέον μετρημένες.

    Ο στίχος:

    «My makeup may be flaking
    But my smile
    Still it stays on»

    Κάπου έδωσε το μήνυμα στους φίλους του συγκροτήματος ότι ο Φρέντι δεν θα βρισκόταν πλέον για καιρό ανάμεσά τους αλλά ο ίδιος το αντιμετώπιζε με θάρρος.

    Κύριε Σωτηρακόπουλε, πολύ ωραίο το άρθρο σας κι ευελπιστώ να διαβάσω για το αγαπημένο μου συγκρότημα, τους Scorpions.

  19. Παραπέμπω εμπαθείς, κομπλεξικούς και λοιπούς…αναξιοπαθούντες να διαβάσουν το άρθρο του Αντώνη Κανάκη. Ίσως εκεί καταλάβουν πολλά…

    Επίσης, οι Scorpions δεν θεωρούνται κορυφαίοι μόνο στην Ελλάδα. Αν άρεσαν μόνο στους Έλληνες, θα είχαν πάει άκλαφτοι. Μιλούν για τους ίδιους τα 40 χρόνια στη μουσική που κλείνουν φέτος, οι αμέτρητες πωλήσεις και ο κόσμος που τους λατρεύει.

    Άντε γεια…

  20. Δεν είμαι επαΐων περί τα μουσικά πράγματα, όμως φοβάμαι πως ο καβγάς τελικά είναι για το πάπλωμα. Ποιο είναι το μεγαλύτερο Rock ή μουσικό συγκρότημα; Με βάση τι; Τους δίσκους που έχει πουλήσει; Τα όσα έχουν γράψει κατά καιρούς γι’ αυτό οι κριτικοί; Τις προσωπικές προτιμήσεις του καθενός μας; Ασφαλώς όσοι έχουν ασχοληθεί περισσότερο και σε βάθος με το θέμα, η γνώμη τους εκ των πραγμάτων έχει ένα μεγαλύτερο ειδικό βάρος, όμως και πάλι η όλη κουβέντα δεν ξεφεύγει από τη σφαίρα του υποκειμενικού, ή έτσι πιστεύω. Οπωσδήποτε μεγάλο συγκρότημα οι Queen, και το Bohemian Rhapsody είναι ένα από τα πιο ολοκληρωμένα κομμάτια που έχω ακούσει, όμως απ’ την άλλη τι να κάνουμε κι εμείς οι παλιοσειρές που μας άρεσαν οι Cream, οι Velvet Underground, κι αργότερα οι Dire Straits -λατρεύω το Brothers In Arms, και το Local Hero, The Wild Theme; Απ’ όπου και να το ψάξεις, στο τέλος ισχύει αυτό που λένε ότι, περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα.

  21. Nα ξεκαθαρισω κατ αρχην οτι γνωριζω πολυ λιγα για τη ροκ μουσικη.Το 2008 οταν αγορασα υπολογιστη πρωτοεβαλα στο You Tube να ακουσω ξενη ροκ μουσικη χωρις να εχω προτιμησεις η εμπαθειες για καποιο γρουπ.Πεντε χρονια μετα μπορω να πω οτι οι Queen μου εχουν παρει το μυαλο.Οι μελωδιες, οι συγκλονιστικες ερμηνιες του Mercury γενικα ολα τα τραγουδια τους, απο το Mustapha μεχρι το Innuendo με εχουν κανει φανατικο οπαδο τους

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here