Σαν την Ελλάδα είναι η ΠΑΕ ΑΕΚ, αλλά εδώ είναι Ελλάδα…

5
31

Η ομοιότητα της ΠΑΕ ΑΕΚ με το ελληνικό κράτος είναι αδιανόητη. Η ΠΑΕ ΑΕΚ, μια εταιρεία η οποία δεκαετίες τώρα έκανε ακριβή ζωή με δανεικά, δηλαδή είτε με το χρήμα που αντλούσε από την τσέπη των μεγαλομετόχων, είτε με τα μεταγραφοδάνεια που εξασφάλιζε από τις τράπεζες. Έτρωγε τα δανεικά, δίχως να νοιάζεται για την παραγωγή και εξαγωγή προϊόντων, δηλαδή ποδοσφαιριστών. Άλλαζε μετόχους και διοικήσεις, όπως ακριβώς άλλαζε η Ελλάδα κυβερνήσεις, και πάντοτε ο επόμενος υπογράμμιζε ότι παραλάμβανε «καμένη γη». Και πάντοτε ο επόμενος αναλάμβανε να πληρώσει τα χρέη του προηγούμενου, τα οποία τελικώς κατάφερνε με διάφορα τεχνάσματα να μεταφέρει στον επόμενο. Κι όπως ακριβώς οι βουλευτές και οι υπουργοί απολάμβαναν την βουλευτική ασυλία, έτσι και οι ετήσιες γενικές συνελεύσεις των μετόχων αποφάσιζαν κάθε χρόνο, στο τέλος του έτους, να απαλλάξουν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου από οποιαδήποτε ευθύνη για τη χρήση του οικονομικού έτους.

Η ΠΑΕ ΑΕΚ, που δεν είχε την τύχη να βρεθεί στα χέρια ενός μεγάλου παίκτη της επιχειρηματικής ζωής, δεν κατάλαβε ποτέ την ανάγκη να προσαρμόσει τη ζωή της στα πραγματικά δεδομένα. Δεν αντιλήφθηκε ποτέ την ανάγκη να ζήσει μόνο από τα έσοδά της. Συνέχισε το easy living και το show off με ακριβές μεταγραφές. Δεν προβληματίστηκε ιδιαίτερα ούτε το 2003, όταν ένας ιστορικός εγκληματίας, ο Γιάννης Γρανίτσας, της κατεδάφισε το ιδιόκτητο γήπεδό της, το σπίτι της, επειδή νόμιζε ότι το ΠΑΣΟΚ θα του έφτιαχνε καινούργιο. Δεν έφτιαξε ποτέ προπονητικό κέντρο για την ακαδημία της, για να καλλιεργήσει, να πωλήσει και να εξάγει ποδοσφαιριστές.

Και κάπως έτσι βρέθηκε σήμερα, στο 2012, ενώπιον του κινδύνου να την βγάλει η UEFA από την ευρωζώνη, και μάλιστα με μια ποινή τριετούς αποκλεισμού, η οποία ισοδυναμεί με οικονομική ζημιά ικανή να την αφανίσει. Της διαλύει οποιαδήποτε προοπτική να βρει έναν καθαρό επιχειρηματία που θα επένδυε πάνω της, διότι της αφαιρεί εξ ορισμού το ευρωπαϊκό έσοδο, το οποίο κυμαίνεται ετησίως από 6 έως και 35 εκατ. ευρώ, ανάλογα με τη διοργάνωση αλλά και την πορεία που κάνει μια ομάδα.

Τι προσπαθεί να κάνει τώρα η ΠΑΕ ΑΕΚ; Σαν την Ελλάδα, διαπραγματεύεται με τους δανειστές της για «κούρεμα», και την ίδια ώρα ζητεί από αυτούς που την χρηματοδοτούσαν τα προηγούμενα χρόνια να της κάνουν τη «χάρη» και να βάλουν κι άλλα λεφτά στο ταμείο της, για να μην «σκάσει», να μην πτωχεύσει. Θα λυθούν τα προβλήματά της αν δανειστεί ένα ποσό 7 εκατ. ευρώ; Όχι. Αφενός διότι τα χρέη της είναι πολύ μεγαλύτερα και αφετέρου επειδή δεν έχει παρουσιάσει επιχειρηματικό πλάνο που να πείθει ότι στο εξής, όχι απλώς θα ζει μόνο από τα έσοδά της αλλά και θα αποταμιεύει το ποσό που απαιτείται για την αποπληρωμή των προηγούμενων οφειλών της.

Σαν την Ελλάδα είναι η ΠΑΕ ΑΕΚ. Ρεαλιστικά δεν «σώζεται». Βέβαια εκείνη έχει κι άλλο, «εύκολο» δρόμο. Πατροπαράδοτα ελληνικό: η εταιρεία θα πτωχεύσει, η ΑΕΚ θα υποβιβαστεί σε ερασιτεχνική κατηγορία, και έπειτα θα «αγοράσει» το ΑΦΜ μιας άλλης ποδοσφαιρικής εταιρείας, η οποία βρίσκεται σήμερα στην Β’ Εθνική κατηγορία, η οποία ξαφνικά από (για παράδειγμα) Θρασύβουλος θα μετονομαστεί σε ΑΕΚ και θα ξεκινήσει την καινούργια της ζωή στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Σε διάστημα ενός έτους θα βρίσκεται κούκλα, ανακαινισμένη και φανταχτερή στη Superleague, απαλλαγμένη από τα χρέη. Και την ίδια ώρα όσοι δούλεψαν για αυτήν ή τη δάνεισαν θα κλαίνε τα λεφτά τους. Θα έχει δυσαρεστήσει μόνον αυτούς, και τους ρομαντικούς οπαδούς της οι οποίοι δεν θα ανέχονται αυτή την παντρειά με μια μικρή ομάδα. Αν δεν το ακούσατε ή δεν το συνειδητοποιήσατε, αυτό ακριβώς έκανε μια ιστορική ομάδα, ο Ηρακλής. Διέλυσε την ΠΑΕ Ηρακλής, αγόρασε το ΑΦΜ της ΠΑΕ Πόντιοι Κατερίνης και βρίσκεται ήδη ως «ΑΕΠ Ηρακλής» στην Γ’ κατηγορία.

Το κακό για την Ελλάδα είναι ότι δεν έχει την επιλογή ενός δρόμου σαν αυτόν που μπορεί να επιλέξει η ΠΑΕ ΑΕΚ για να διαγράψει τα χρέη της χωρίς να βγει από την ευρωζώνη. Διότι, σε αντίθεση με τους ελληνικούς, οι διεθνείς νόμοι δεν επιτρέπουν τέτοιες λαμογιές. Μόνο η Ελλάδα, και ειδικά η Ελλάδα του ποδοσφαίρου, δημιουργούσε και δημιουργεί τέτοια παράθυρα. Διότι η Ελλάδα έτσι έμαθε να ζει. Και τώρα που η Ευρώπη δεν την ανέχεται άλλο, η Ελλάδα εξαντλεί τη δημιουργικότητά της στην αναζήτηση παραθύρων, τρικς και κενών. Διότι έτσι έμαθε να λύνει τα προβλήματά της. Με τεχνάσματα και νταραβέρια, όχι με δουλειά και παραγωγή.

*περισσότερα κείμενα στο : http://theinsiders.gr/

Follow on twitter: @VSambrakos

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ Παπουτσής είναι δυστυχής στο υπουργείο… Και η χώρα μαζί του!
Επόμενο άρθροΑφήστε δουλειές, ερωτευτείτε! Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα!
Ο Βασίλης Σαμπράκος, γεννημένος το 1973 στην Αθήνα, είναι Έλληνας αθλητικογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και εκδότης. Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Κέντρο Δημοσιογραφικών Σπουδών, ξεκινόντας την πορεία του το 1992 ως μαθητευόμενος στην εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ». Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως ρεπόρτερ αθλητικών θεμάτων για τις εφημερίδες «Κόσμος των Σπορ», «Το Βήμα», «Sportime» και «Φίλαθλος». Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στη δημιουργία της εφημερίδας «SportDay», της οποίας διετέλεσε και αρχισυντάκτης. Παράλληλα συνεργάστηκε και με το ραδιοφωνικό σταθμό του ίδιου ομίλου, το «NovaSport FM». Ρεπορτάζ του περιέλαβαν αρκετές ακόμη εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί. Για μία περίοδο υπήρξε αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ. Το Μάρτιο του 2008 ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα «Εξέδρα των Σπορ», που ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, την οποία διευθύνει μέχρι σήμερα, από κοινού με την αθλητική ιστοσελίδα exedrasports.gr. Παράλληλα εργάζεται ως παραγωγός και υπεύθυνος αθλητικού τμήματος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Arrena 89,2». Το 2009 εξέδωσε ένα μυθιστόρημα που αντλεί υλικό από τις προσωπικές του εμπειρίες στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τον τίτλο «Σκίσε το manual», από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα».

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι είναι απόλυτη ανάγκη
    όχι μόνο να μην εξαντλούμε τη δημιουργικότητά μας «παγαποντιές» για να τη γλυτώσουμε μια ακόμη φορά, αλλά, κυρίως, ότι είνα απόλυτη ανάγκη να παίξουμε με τρόπο αναμφισβήτητο. Σε επίπεδο αρχών και όχι απλά σε επίπεδο συμφερόντων. Γιατί οι ομάδες συμφερόντων αλλάζουν σύνθεση -ανάλογα με εκάστοτε επιδιωκόμενο συμφέρον- ενώ οι αρχές δράσης είναι διαρκείς, σαφείς, αντικειμενικές, ισχύουν για όλα τα μέλη της ομάδας και δεν επιφέρουν διάσταση και σύγκρουση. Ας αναδείξουμε λοιπόν στους εταίρους μας τί θέλουμε εμείς και τί θέλουν εκείνοι. Τη συμβατότητα δηλ. λόγων και έργων, όχι μόνο ημών αλλά και εκείνων. Εθνική Αυτογνωσία, μαχητικότητα, διεκδικητικότητα, και συνέπεια στους εθνικούς μας στόχους, μαζί με ακεραιότητα ήθους των πολιτικών μας, μπορεί να μας δώσει έναυσμα για ανάκαμψη. Μπορεί η Ανεπίγνωστη Εθνική μας Κατάντια (ΑΕΚ) να γίνει κάποτε μέλος μιας υγιούς Πανευρωπαϊκής κι Αυτεγνωσμένης Ένωσης (ΠΑΕ), για να μιλήσουμε με αθλητικά ακρωνύμια.

  2. ΕΛΑ ΡΕ ΒΑΣΙΛΗ …ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ…Ο ΚΟΝΤΟΣ ΗΤΑΝ Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΑΕΚ ΚΑΙ Ο ΓΡΑΝΙΤΣΑΣ Ο ΔΗΜΙΟΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΟΧΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΕΚΑΡΑΣ ΜΑΣ.
    ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΓΡΗΔΕΣ ,ΓΑΤΟΥΣ,ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΥΣ…ΚΟΥΡΑΦΕΞΑΛΑ…ΟΣΟ ΑΓΑΠΑΩ ΕΓΩ ΤΗΝ ΜΕΡΚΕΛ ΑΓΑΠΑΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΗΝ ΑΕΚ…ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΡΕ ΦΙΛΕ…ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΕΚ…ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΣΚΕΠΑΣΕΙ!!!!!

  3. …και για να συνεχίσουμε τον πολύ σωστό παραλληλισμό του Βασίλη, κάπως έτσι πορεύτηκε και ο λαός της ΑΕΚ, όπως ακριβώς και αυτός της χώρας. Πούλαγε ακριβά έναν παίκτη η ομάδα, φώναζε γιατί τον πούλησε . Σκεπτόταν να πουλήσει κάποιον, έμπαιναν οι «κόκκινες γραμμές». Προσωρινά, βέβαια, γιατί η πραγματικότητα ήταν αμείλικτη. Κάποια στιγμή δεν μπορούσε να τους συντηρήσει και έφευγαν ελεύθεροι. Ο ίδιος λαός, επίσης, εκστασιαζόταν όταν έβλεπε τον Ριβάλντο στην ΑΕΚ -ακριβώς στην πρώτη στιγμή που έδειχνε να είναι σχετικά βιώσιμη- έβριζε όταν όπως έλεγαν «αποψιλώθηκε» γιατί δεν κατάφερε να πάρει τον τίτλο (πιθανότητες κάτω του 33% σαφέστατα) και έπρεπε να πουλήσει και λίγο μετά ξαναέβριζε γιατί δημιουργήθηκαν νέα χρέη. Το σλόγκαν της εποχής ήταν «λογιστές θα γίνουμε». Εμείς θέλουμε τους καλύτερους Όπως ακριβώς κανένας δεν ενδιαφερόταν πως η χώρα ανέβαζε μισθούς και προσλάμβανε αχρείαστους υπαλλήλους και ίδρυε οργανισμούς, αλλά σήμερα βρίζει τους «άχρηστους-μειοδότες» πολιτικούς, που μας έφεραν στα σημερινά χάλια. Δικαιωμένοι και αδικημένοι παντού και πάντα…Ευθύνη καμμία…

  4. η διαφορά είναι ότι στο ελληνικό κράτος υπήρχε σχέδιο από έξω,πέρα απτους βουλευτές κτλ που κάναν τη ζημιά στον τόπο

    στην αεκ απλά μαζεύτηκε η σάρα και η μάρα και καταχρεώσανε την ομάδα για προσωπικό όφελος

    ακόμα δεν ζητάνε από κανέναν αεκτζή να πάρει το χρέος στις πλάτες του όπως κατακρεουργούν τα δικαιώματα των ελλήνων πολιτών

    η αεκ είναι μία ακόμη επειχήριση που φαλήρισε από κακοδιαχήριση, η Ελλάδα είναι ένα κράτος και κα΄νενας δεν έχει δικαίωμα να της πει ότι φαλήρισε

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here