Τι σημαίνει χρεοκοπία; Δείτε την καταστροφή του Ντιτρόιτ, θα καταλάβετε

8
1604

Στις 18 Ιουλίου, το Ντιτρόιτ έγινε η μεγαλύτερη πόλη στην ιστορία των ΗΠΑ που κήρυξε πτώχευση. Η αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές είναι η τελευταία πράξη ενός αργού θανάτου που ξεκίνησε δεκαετίες πριν με την κατάρρευση της αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία παρέσυρε την άλλοτε κραταιά πρωτεύουσα της παγκόσμιας βιομηχανίας, που είχε συνδέσει την τύχη της με τις τρεις κορυφαίες επιχειρήσεις -τη Ford, την Chrysler και την General Motors.

Με το συσσωρευμένο χρέος να έχει εκτοξευθεί στο δυσθεώρητο ύψος των 18,5 δισ δολαρίων περίπου (14 δισ ευρώ) για 700,000 κατοίκους, ο κυβερνήτης του Μίσιγκαν Ρικ Σνάιντερ δεν είχε άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τις συμβουλές του διαχειριστή της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, Κέβιν Όρ, που είχε αναλάβει τον περασμένο Μάρτιο να διαπραγματευτεί με τους πιστωτές μια εθελοντική αναδιάρθρωση του χρέους.

Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ναυάγιο και ο Κέβιν Όρ επέλεξε την αίτηση πτώχευσης για να πιέσει τους 100.000 πιστωτές να αποδεχθούν να μειώσουν τις απαιτήσεις τους αντί να χάσουν όλα τα χρήματα που προορίζονταν για τις ήδη προβληματικές, εξαιτίας των αλλεπάλληλων περικοπών, δημοτικές υπηρεσίες.

Ο αργός θάνατος του Ντιτρόιτ συνοδεύτηκε από παρακμή σε όλα τα επίπεδα. Τα τελευταία 60 χρόνια ο πληθυσμός του συρρικνώθηκε κατά το ήμισυ, εκατοντάδες επιχειρήσεις είτε έκλεισαν είτε το εγκατέλειψαν, η ανεργία σε πολλές περιοχές αγγίζει το 50%, οι δημόσιες υπηρεσίες υποβαθμίστηκαν, το {1/3} των νοικοκυριών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, το {40%} του δημόσιου φωτισμού έχει τεθεί εκτός λειτουργίας, όπως και το 25% των ασθενοφόρων που οι αρχές αδυνατούν να αντικαταστήσουν.

Τα μισά δημοτικά πάρκα έχουν κλείσει ενώ καταγράφεται ρεκόρ εγκληματικότητας. Η αστυνομία, η οποία στις υπόλοιπες Πολιτείες χρειάζεται κατά μέσο όρο 11 λεπτά για να φθάσει όπου την καλούν, στο Ντιτρόιτ θέλει 58 ολόκληρα λεπτά.
Χαρακτηριστικά μιας χρεοκοπημένης κοινωνίας δηλαδή…

Σε ανακοίνωσή του, ο κυβερνήτης του Μίσιγκαν υπογραμμίζει ότι πήρε αυτή τη δύσκολη απόφαση «προκειμένου οι κάτοικοι του Ντιτρόιτ να εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση σε βασικές δημόσιες υπηρεσίες και η πόλη να ξεκινήσει από το μηδέν σε σταθερή οικονομική βάση που θα της επιτρέψει να αναπτυχθεί στο μέλλον».

Στον ίδιο τόνο και οι δηλώσεις από τον Λευκό Οίκο. Η εκπρόσωπος τύπου Έιμι Μπράντετζ διαβεβαίωσε ότι ο πρόεδρος Ομπάμα «παρακολουθεί στενά την κατάσταση» αλλά σε αντίθεση με το 2008 που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε διαθέσει χρήματα για την General Motors και την Chrysler, αυτή τη φορά δεν έδωσε καμία υπόσχεση στις αρχές του Ντιτρόιτ.

Πώς, όμως, έφθασε να βαρέσει «κανόνι» ένα από τα πιο ακμάζοντα κέντρα αυτοκινητοβιομηχανίας στον κόσμο;
Οι αιτίες πηγάζουν από την οικονομική κακοδιαχείριση του δήμου, τη ραγδαία μείωση του πληθυσμού και την απώλεια φορολογικών εσόδων.

Σήμερα το Ντιτρόιτ μετρά περισσότερους από δύο συνταξιούχους για κάθε εργαζόμενο πολίτη. Η πόλη συγκλονίστηκε από σκάνδαλα διαφθοράς επί σειρά ετών.
Ο πρώτος δήμαρχος της πόλης, Κουάμι Κιλπάτρικ -πρώην ανερχόμενο αστέρι του Δημοκρατικού Κόμματος- είναι στη φυλακή μετά από καταδίκες για πολλές υποθέσεις απευθείας ανάθεσης δημόσιων έργων απ’ όπου λάμβανε προμήθειες.

Τη χαριστική βολή έδωσε η κρίση του 2008 και τα τοξικά δάνεια που έδιωξαν από τα σπίτια τους όσους κατοίκους το ‘’πάλευαν’’ ακόμη. Τότε καταστράφηκαν κι άλλες θέσεις εργασίας και μειώθηκαν περισσότερο τα φορολογικά έσοδα.

To 2008 o Μιτ Ρόμνεϊ, o υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών με καταγωγή από το Ντιτρόιτ, είχε δηλώσει στην εφημερίδα New York Times το εξής προκλητικό: » Ας αφήσουμε το δήμο να χρεοκοπήσει. Με μια αναδιάρθρωση του χρέους και βοηθώντας την αυτοκινητοβιομηχανία να ξαναβρεί την ανταγωνιστικότητά της, η πόλη θα μπορούσε να κάνει νέο ξεκίνημα».

Η ευχή του Ρόμνεϊ σήμερα πραγματοποιήθηκε, όμως η αβεβαιότητα για το μέλλον εντείνεται όσο ποτέ άλλοτε, καθώς δεν διαφαίνεται καμία μεταβολή στην σκληρή λιτότητα που ακολουθείται εδώ και πολλά χρόνια στο Ντιτρόιτ.

Συνέπεια της πτώχευσης θα είναι περισσότερες περικοπές σε μισθούς δημοτικών υπαλλήλων, συντάξεις, επιδόματα, περαιτέρω συρρίκνωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και {πάγωμα} των επενδύσεων και προσλήψεων.

Από το 1950 περίπου 60 πόλεις έχουν κηρύξει πτώχευση στις ΗΠΑ, ενώ από το 2010 μέχρι σήμερα άλλες οκτώ. Νέα Υόρκη και Φιλαδέλφεια έφθασαν στο χείλος της καταστροφής, ενώ πολλές άλλες βρίσκονται σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση και θα μπορούσαν να ακολουθήσουν.

Η πτώχευση στον μονόδρομο της λιτότητας, με μειώσεις κάθε είδους και ένα υπερτιμημένο χρέος, θα μπορούσε να παγιδεύσει το Ντιτρόιτ σε μια ακόμα πιο ακραία υφεσιακή περιδίνηση. Εκτός κι αν η πρώην πρωτεύουσα της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας δεν αποτελεί μόνο τη μεγαλύτερη πόλη στην ιστορία των ΗΠΑ που χρεοκόπησε, αλλά είναι κι ένα μεγάλο πείραμα για το τι θα επακολουθήσει σε γονατισμένες και ανεπανόρθωτα χτυπημένες από την λιτότητα οικονομίες.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Ναι» στις απολύσεις λένε 6 στους 10 Έλληνες‏
Επόμενο άρθροΣκότωσαν τον Αλβανό δολοφόνο – Διέφυγε ο συνεργός του
Η Μαρία Δεναξά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σύρο, ξεκίνησε τις δημοσιογραφικές σπουδές της στο Ινστιτούτο Σπουδών Μπόνα και τις συνέχισε στο Πανεπιστήμιο Stendhal της Γκρενόμπλ, όπου πήρε και το μεταπτυχιακό της στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Τελείωσε το τμήμα γαλλικού πολιτισμού και Ιστορίας στο Παν/μιο της Σορβόνης και αυτή την περίοδο ετοιμάζει το διδακτορικό της με θέμα "Δημοσιογραφική δεοντολογία και διαχείριση κοινωνικών κρίσεων απο τα ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ". Το επαγγελματικό της ξεκίνημα έγινε το 1988 στον Αιγαίο FM , συνεχίστηκε στο New Channel και μετά στο MEGA, όπου εργάστηκε για πολλές εκπομπές. Το 1994 έφυγε για το Παρίσι οπου εργάστηκε ως ανταποκρίτρια του Star Channel, της εφημερίδας "Ανεξάρτητος", της Deutsche Welle και του BBC World Service. Απο το 2006 είναι ανταποκρίτρια του ΜΕGA στην γαλλική πρωτεύουσα. Στα 22 έτη καριέρας, έχει συνεργαστεί με γνωστούς Έλληνες και Γάλλους δημοσιογράφους και έχει κάνει συνεντεύξεις με σημαντικές προσωπικότητες: Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, την Μελίνα Μερκούρη, Αντώνη Σαμαράκη, Jacques Delor, Valéry Giscard d'Estaing, Nicolas Sarkozy, François Bayrou, Jean Michel Jarre, Brigitte Bardot κ.α.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. το μελλον βλεπουμε στο ντιτροιτ. στην ελλαδα εχουμε 4 συνταξιουχους ανα εργαζομενο. βεβαια εδω βγαινουμε απο τα 42 στη συνταξη

  2. Δε νομίζετε πως είναι λίγο υπερβολικό να μιλάμε συνεχώς για πειράματα κάποιων γνωστών άγνωστων κύκλων, οι οποίοι συνεχώς δοκιμάζουν πως θα καταστρέψουν ανθρώπινες κοινωνίες για να δουν το πως θα αντιδράσουν; Το Ντιτρόιτ, με βάση αυτά που μας περιγράφετε, έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας παρακμασμένης κοινωνίας….η χρεοκοπία είναι μια επιλογή, αλλά όχι πάντα η σωστή….αλλιώς θα χρεοκοπούσαν όλοι, τα χρέη θα σβηνονταν και μια χαρά….

    Αυτό που δεν καταλαβαίνουν πολλοί αριστερό-πατριώτες είναι πως η χρεοκοπία έχει πολυ βαριές συνέπειες και είναι επιλογή κοινωνιών που δεν έχουν καμία προοπτική εσωτερικής αναδιάρθρωσης των προβλημάτων τους, με ένα συγκροτημένο τρόπο….η Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια ήταν ένα αστείο κράτος και γι’αυτό χρεοκοπούσε….προφανώς οι πατεράδες και οι παππούδες των περισσότερων που ήταν αγρότες οι βοσκοί, δεν θα ένιωθαν τη διάφορά….τώρα όμως; Αν ήταν αυτή η λύση θα την είχαν εφαρμόσει και άλλοι….καιρός να σταματήσουν να πιστεύουν πολλοί ότι είμαστε πιο έξυπνοι και ας κοιτάξουν πρώτα πρώτα να διώξουν τους ελεεινούς πολιτικούς πο τους κυβερνούν και ας αφήσουν τις τσάμπα μαγκιές….

  3. Οταν η κυβερνηση των ΗΠΑ δηλωνει οτι το Ντιτροιτ πρεπει να τα βγαλει περα μονο του,εννοείται οτι το Νιτροιτ ΔΕΝ θα στερηθει συνταξεων,επιδοματων ανεργιας,ιατροφαρμακευτικης περιθαλψης.Εννοειται οτι το Ντιτροιτ ΔΕΝ θα πληρωσει στο ακεραιο διαφορους Ελβετους-Αγγλους ομολογιουχους,την ιδια ωρα που θα κουρευει συνταξιοδοτικα ταμεια και θα τσακιζει ντοπιους μικρομολογιουχους.

  4. Από την ιστορία της παρακμής της πόλεως λείπουν δύο σημαντικά στοιχεία: α) ότι τα δεινά του Ντιτρόιτ άρχισαν με την καταστρεπτική εξέγερση των μαύρων το 1967 και β) ότι από το 1967 μέχρι σήμερα η δημογραφική κατάσταση αλλοιώθηκε ριζικά: τα 95% των λευκών εγκατέλειψαν την πολή, ενώ η πόλη μετατράπηκε σε γκέττο μαύρων κατά μεγάλο ποσοστό άνεργοι, με διαλυμένες οικογένειες, και αρκετοί με ποινικό μητρώο.

    Ας μη νομίσετε, όμως, ότι προωθώ «φυλετική» εξήγηση. Οι μαύροι εγκατέλειψαν την αγροτική τους ζωή στον νότο την δεκαετία του 1940, και ήρθαν στην μεγαλούπολη της βιομηχανίας με την ελπίδα (μάλλον κάποιοι τους υποσχέθηκαν) ότι θα ανεβούν την κοινωνική κλίμακα εργαζόμενοι στα εργοστάσια του Ντιτρόιτ. Οι αγροτικές τους γνώσεις και τέχνες δεν εκτιμήθηκαν διότι δεν χρειάζονταν. Βρέθηκαν στο έλεος του κοινωνικού κράτους και μιας όλο και περισσότερο παρακμιακής πολτικής τάξης «συναισθηματικών ανθρωπιστών»… Βυθίστηκε το πολιτισμιακό τους επίπεδο από τίμιοι αγρότες σε μάζα προλεταριανών… Κατεστράφηκε το νόημα της οικογένειας… Τους ρήμαξαν η έλλειψη παιδείας, τα ναρκοτικά, ο μικρο-συμμοριτισμός της διακίνησης ναρκοτικών, η πορνεία, το AIDS…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here