Σήμερα ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο, αύριο η Λεπέν στο Ελιζέ;

1
8

Ο Ντόναλντ Τραμπ πέτυχε το αδιανόητο – μέχρι προχθές- στο μυαλό εκατομμυρίων Αμερικανών και πολιτών σε όλο τον κόσμο. Να γίνει πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. 

 Όχι με τα δισεκατομμύριά του, όχι με κάποιο επικοινωνιακό χάρισμα, όχι με εμπνευσμένη ρητορική, όχι με το άστρο ενός ηγέτη. Αλλά με διχαστικές κορώνες, με ρατσιστική λογική μίσους, με μανιχαιστική μορφή αντιπαράθεσης και δαιμονοποίηση του ξένου. 

Με αυτά τα όπλα στη φαρέτρα του, έριξε όλο το βάρος του «συστήματος» …πάνω στο ίδιο το σύστημα. Και το συνέτριψε. Ποιος; Ο άνθρωπος που το εκμεταλλεύτηκε για να χτίσει την οικονομική αυτοκρατορία του και τις επιχειρήσεις δισεκατομμυρίων που διαθέτει.

 Κενός πολιτικού περιεχομένου, χρησιμοποίησε τις σειρήνες ενός ακραίου εθνολαικισμούγια να αποτανθεί στους «ξεχασμένους»εκείνους όσοι  βλέπουν την παγκοσμιοποίηση να κατανέμει άδικα τα κόστη και τα οφέλη της. Τους κατοίκους της αμερικανικής περιφέρειας, των flyover states όπως αποκαλούνται- αφού οι αστοί, πολιτισμένοι κάτοικοι των Δημοκρατικών ακτών, έχουν δει τις περιοχές αυτές μόνο από τα 35.000 πόδια.

 Τους υποσχέθηκε ότι δεν θα τους ξεχάσει –και το άξεστο ύφος του, μίλησε στο θυμό τους. Έκαναν τα στραβά μάτια στον μισογυνισμό του και το ρατσιστικό του παραλήρημα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ενέκριναν τη συμπεριφορά του όλοι όσοι τον ψήφισαν.

Κατόπιν εορτής, πολλές εξηγήσεις μπορεί να δοθούν για τον θρίαμβό του.

 Οι Λατίνοι δεν κινητοποιήθηκαν επαρκώς.

Οι μαύροι δεν πήγαν να ψηφίσουν.

Το σύνθημα «Να κάνουμε ξανά την Αμερική εξαιρετική» ήταν πολύ εύστοχο για ένα ιμπεριαλιστικό έθνος.

Η βουβή ψήφος είναι μη ανιχνεύσιμη.

Η συστημική υποψηφιότητα της Χίλαρυ Κλίντον ήταν λάθος επιλογή. 

Το σίγουρο είναι ότι η σαρωτική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της «πολιτικής ορθότητας»Οι λευκοί ψηφοφόροι ειδικά στις ημι-αστικές ζώνες, έδειξαν ότι μπούχτισαν με το politically correct. 

Νιώθουν θύματα ενός άδικου οικονομικού συστήματος και κατηγορούν τις ελίτ οτι αδυνατούν να υπερασπιστούν το δικαιωμά τους στην ευημερία ή ακόμα χειρότερα πως τους το στερούν σκοπίμως, εξυφαίνοντας μια μεγάλη συνωμοσία.

Ο Τραμπ κέρδισε όλη την οργισμένη αντισυστημική ψήφο, χωρίς κανένα πειστικό επιχείρημα. Εμφανίστηκε ως σταυροφόρος κατά της διαφθοράς γοητεύοντας ένα μέρος των πολιτών και καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι είναι ο «κατάλληλος» για τη δουλειά.

 Η πλειοψηφία των καναλιών και των εφημερίδων, έκανε ανοιχτά εκστρατεία ενάντια στην υποψηφιότητά του. Τον επέκριναν, τον σατίρισαν, τον εξέθεσαν, μετέδωσαν ξανά και ξανά κάθε ανοησία και απειλή που εκστόμισε. 

Το αποτέλεσμα;

Ήταν αλεξίσφαιρος στα πυρά που, τελικά, τον ενίσχυσαν ή τουλάχιστον τον διαφήμισαν με έναν ασυνήθιστο τρόπο.

 Οι δημοσκόποι δεν κατάφεραν να πιάσουν το σφυγμό των πολιτών και να αποτυπώσουν το ρεύμα, ή να ανιχνεύσουν τη βουβή ψήφο στην οποία φορτώνουν συνήθως την αποτυχία τους.

 Ακόμα και εάν διακριβώνεται εκ των υστέρων, μετά την κάλπη, είναι προφανές πως οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στην φιλελεύθερη δημοκρατία με την κλασσική της μορφή και κλείνουν την πόρτα στο κατεστημένο.

Το έκαναν και στη Βρετανία επιλέγοντας Brexit. Έστειλαν τον Τραμπ στο Λευκό Οίκο και ίσως αύριο τη Μαρίν Λεπέν στο Ελιζέ.

Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται να αναζητήσει καινούριο αφήγημα, ή καινούριο όραμα, με ισχυρές δόσεις συναισθηματισμού και πειστικές απαντήσεις για όσα δεν μπόρεσε να διορθώσει, αφού οι δυτικές δημοκρατίες δεν κατάφεραν να μοιράσουν δίκαια την ευημερία των πολιτών τους. Θα πρέπει να κερδίσουν ξανά το στοίχημα της παγκοσμιοποίησης για να προστατεύσουν τις αξίες που με κόπο έχτισαν.

Κανείς δεν ξέρει τι έχει στο μυαλό του ο Τραμπ.
Ισως ούτε ο ίδιος γνωρίζει ακριβώς.
Οι μετριοπαθείς Ρεπουμπλικάνοι και το Αμερικανικό Σύνταγμα θα λειτουργήσουν ως δικλείδες ασφαλείας αν επιχειρήσει να κάνει του κεφαλιού του. Αλλωστε, μπορεί σύντομα να αντιληφθεί πως η φωτιά που άναψε ο ανερμάτιστος βερμπαλισμός του μπορεί να μετατραπεί στο δικό του ολοκαύτωμα.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤο «αντίο» του Στ. Θεοδωράκη στον Γιώργο Γεωργιάδη: Πού πας ρε φιλαράκι;
Επόμενο άρθροΛοβέρδος: Ουρά του Καμμένου ο Τσίπρας – Κωμικά τα σενάρια περί συνεργασίας με άλλα κόμματα
Σπούδασα νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και έκανα το μεταπτυχιακό μου στη Διεθνή Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου. Σήμερα εργάζομαι στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 στην παρουσίαση δελτίων ειδήσεων. Εργάστηκα επίσης στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA στο πολιτικό ρεπορτάζ και στην παρουσίαση δελτίων ειδήσεων. Στην ΕΡΤ πέρασα έντεκα χρόνια, όπου εργάστηκα αρχικά στο ελεύθερο ρεπορτάζ και στη συνέχεια στο τμήμα διεθνών ειδήσεων και στις εκπομπές «Πρώτη γραμμή», «Συμβαίνει τώρα», «Σαββατοκύριακο στη ΝΕΤ», και «Σαββατο-Κυριακή live». Είχα την χαρά να παρουσιάσω την έναρξη της ψηφιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα, όπου αργότερα παρουσίασα δελτία ειδήσεων στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα καθώς και την καθημερινή ενημερωτική εκπομπή Agenda+. Συνεργάζομαι με το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN στο πρόγραμμα World View (World Report), ενώ συμμετείχα σε εκπαιδευτικά προγράμματα του CNN στην Ατλάντα (ΗΠΑ), του ASSOCIATED PRESS TELEVISION NEWS (APTN) στο Λονδίνο για την τηλεοπτική παραγωγή διεθνών ειδήσεων, και του BBC WORLD SERVICE. Επίσης, έλαβα μέρος σε πρόγραμμα επικοινωνίας του ελληνικού γραφείου Tύπου των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, ΗΠΑ. Συνεργάστηκα με τις εφημερίδες Καθημερινή (Περιοδικό Κάππα) και Ελεύθερος Τύπος. Μιλάω Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά και μαθαίνω κινέζικα… Έχω ένα γιο, τον Δημήτρη.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Το… μεθαύριο είναι που με τρομάζει, κυρία Σαράφογλου, το μεθαύριο. Με τους εγχώριους νεοναζί να τριγυρνούν στις ζωές μας και στα όνειρά μας. Στους εφιάλτες μας, καλύτερα.
    Ωραίο άρθρο, ευχαριστούμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here