STOP στην κρεατομηχανή των «κουκουλοφόρων»

Αν πιστέψω αυτά που διάβασα στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα, σ’ αυτές τις ΑΝΩΝΥΜΕΣ ιστοσελίδες, που κάνουν  και την περισσότερη φασαρία,  οι αγωγές που κατέθεσαν 4 στελέχη του δελτίου ειδήσεων του Mega, είναι πλήγμα στη Δημοκρατία  και απόπειρα χειραγώγησης της ελεύθερης, αδέσμευτης ακηδεμόνευτης  -και δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο-  δημοσιογραφίας.

Δηλαδή, για να εξηγούμαστε: Οι εκατοντάδες δημοσιογράφοι, από τους πλέον έγκυρους, μέχρι και τους μαθητευόμενους, οι οποίοι βάζουν την υπογραφή τους στα όσα λένε ή γράφουν είναι μίσθαρνα όργανα των εργοδοτών τους και  απλοί   φορείς εντολών κάποιων  κρυφών συμφερόντων.  Όλοι αυτοί,  ανάμεσά τους και εγώ ο ίδιος, κάθε μέρα, πηγαίνουμε στο γραφείο μας  και παίρνουμε «γραμμή» τι να γράψουμε, τι να πούμε  και τι να παραλείψουμε. Σε ποιόν θα τα…ρίξουμε και ποιόν θα αφήσουμε στο απυρόβλητο. Ποιόν θα… πυροβολήσουμε και ποιόν θα… χαιδέψουμε.  Όλοι εμείς είμαστε  οι προσκυνημένοι δημοσιογράφοι, τα τσιράκια των εκδοτών, οι λακέδες της εξουσίας και των κάθε λογής συμφερόντων!

Αντίθετα, υπάρχει μια άλλη κατηγορία, νέας κοπής «αγωνιστών» της  ελευθεροτυπίας, οι οποίοι, κρυπτόμενοι πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου, και καλυπτόμενοι από την ασφάλεια  της «κουκούλας», δήθεν προασπίζονται το δικαίωμα του πολίτη να διαβάσει την… αλήθεια ! Τη μόνη αλήθεια !  Την οποία, προφανώς, μόνο αυτοί εκφράζουν. Όμως, εκτός από τη ζητούμενη αλήθεια, είναι ζητούμενα  τα κίνητρα αυτών των «αγωνιστών» της Δημοκρατίας, των υπερασπιστών της ελευθερίας του λόγου και της αδέσμευτης διακίνησης των ιδεών.

Για  όλους εμάς, τους παλαιότερους σε αυτό το επάγγελμα, η δημοσίευση του ονόματός μας κάτω από το δημοσιογραφικό κείμενο ήταν η επιβράβευση της προσπάθειας να συλλέξουμε τα στοιχεία και να γράψουμε με τον καλύτερο τρόπο το ρεπορτάζ.  Ήταν ικανοποίηση, αλλά και ευθύνη.  Και για όλους μας   η ελευθερία της  blogoσφαιρας ήταν ένα πραγματικό άνοιγμα στους ορίζοντες της ανεμπόδιστης  διακίνησης της άποψης, της ιδέας, της γνώμης. Ο καθένας μπορούσε να έχει το δικό του περιοδικό για τη δημοσίευση της σκεψης του, χωρίς τον έλεγχο του αρχισυντάκτη, κόντρα στην γραμμή της εφημερίδας, πέρα και πάνω από χαλινάρια και δεσμεύσεις.  Δυστυχώς όμως για την ίδια τη δημοσιογραφία, η ελευθερία εξελίχθηκε σε ασυδοσία. Ελλείψει κανονιστικού πλαισίου, ο κάθε ιδεολογικά, ηθικά, κοινωνικά, ή συναισθηματικά   καταπιεσμένος  βρήκε την ευκαιρία, όχι να πεί την άποψή του, αλλά να βγάλει τα απωθημένα του. Να επιτεθεί σε όποιον του την «έσπαγε», σε όποιον δεν γουστάριζε, σε όποιον φθονούσε ή σε  όποιον ντρεπόταν  ή φοβόταν να τα πεί κατά πρόσωπο και επωνύμως.  Γιατί δεν έχει τα κότσια να γράψει με την υπογραφή του, να γνωρίσει την αποδοχή, την επιδοκιμασία , την αποθέωση ή την αποδοκιμασία.  Όπως κάνουν όλοι όσοι έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Όσοι βγαίνουν μπροστά και αφήνουν τους άλλους να στοιχίζονται πίσω τους. Αντί γι αυτό, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες μιας κρεατομηχανής, η οποία στο όνομα της ελεύθερης διακίνησης της πληροφορίας και των ιδεών, τσαλακώνει υπολήψεις, διαπομπεύει συνειδήσεις, πολτοποιεί προσωπικότητες, εκβιάζει, στοχοποιεί,  γκρεμίζει καριέρες που χτίστηκαν με κόπο και θυσίες, δημόσια, στο προσκήνιο και όχι στη μούχλα του παρασκηνίου.

Και όμως, τα πράγματα είναι  ευδιάκριτα, τουλάχιστον  για τους γνωρίζοντες τον χώρο. Υπάρχουν  κίνητρα ,  μεθόδευση και συντονισμός αυτής της εκστρατείας.  Όλοι, όσοι κρύβονται πίσω από αυτό το μιντιακό φαινόμενο έχουν έναν πολύ απλό στόχο.  Να ακυρώσουν την απήχηση που έχει η δημόσια και επώνυμη άποψη. Αυτή, την οποία  ο πολίτης την ακούει, την καταγράφει, την αξιολογεί και την απορρίπτει ή την αποδέχεται. Και επειδή τα γνωστά μέχρι τώρα ΜΜΕ –όλα ανεξαιρέτως- έχουν τη δική τους δυναμική στην κοινωνία, η καλλιέργεια της υπόγειας αμφισβήτησης της εγκυρότητάς τους στοχεύει στην ακύρωσή τους.  Ώστε να αναδειχθούν κάποιες καινούργιες «φωνές» , που αυτές -και μόνον αυτές-δήθεν εκφράζουν την πραγματική, ανόθευτη αλήθεια.

Δυστυχώς για όλους τους πολίτες, αυτή η διαπάλη του φανερού με το κρυφό, του δημόσιου με το σκοτεινό, του προφανούς με το εικαζόμενο, έρχεται σε μια «μαύρη» περίοδο για τη χώρα και τον  δοκιμαζόμενο λαό, ο οποίος  τρωει τη μια καρπαζιά μετά την άλλη και ψάχνει να βρει κάποιον για να του χρεώσει τα δεινά του.  Λες και αν ακυρωθεί η απήχηση που έχουν στο κοινό οι απόψεις των προβεβλημένων δημοσιογράφων, θα γίνει η ζωή μας καλύτερη, η κοινωνία μας πιο ανθρώπινη και τα προβλήματα των εργαζομένων θα λυθούν πιο γρήγορα και  πιο αποτελεσματικά.  Λες και οι κυβερνήσεις θα γίνουν πιο δίκαιες, οι πολιτικοί πιο αξιόπιστοι και τα όποια συμφέροντα θα τρομάξουν μπροστά στη δύναμη της ανώνυμης και επίπεδης κριτικής. Όσοι το πιστεύουν αυτό, καλό θα ήταν να μας υποδείξουν και το παράδειγμα μιας χώρας που κατέστη αυτό εφικτό. Γιατί, κακά τα ψέματα,  αυτοί που «βγαίνουν μπροστά» με το ανάστημά τους κερδίζουν τους αγώνες, όχι οι κρυπτόμενοι.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση των «κουκουλοφόρων» του διαδικτύου, ο θιγόμενος πως μπορεί να προστατευθεί; Να ανοίξει διάλογο για την αθωότητά του; Με ποιόν; Mε τον ανώνυμο, τον “κανένα” ;    Και ποιός θα τον πιστέψει; Δυστυχώς η κοινωνία μας είναι εθισμένη να αποδέχεται τη φήμη ως πραγματικότητα, τον υπαινιγμό ως δεδομένο. Το λέει και η παροιμία: Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά !  Και πώς να αποδείξει κανείς ότι δεν είναι ελέφαντας; Να πάει στην Δικαιοσύνη; Για να δικαιωθεί μετά από 5-6 χρόνια;  Και μέχρι τότε να ζεί με τη σκιά της καταγγελίας;   Αν και επί της αρχής θα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει με τις αγωγές  δημοσιογράφων κατά “δημοσιογράφων”,  πρακτικά είναι ο μόνος τρόπος να βρεί κάποιος το δίκιο του σε σύντομο χρόνο, η μόνη αποτελεσματική άμυνα στην ασυδοσία. Αφού τα θεσμικά όργανα της δημοσιογραφίας έχουν εδώ και χρόνια μετατραπεί σε διακοσμητικά στοιχεία, που ασχολούνται με πταίσματα.

Το τραγικό για τη Δημοκρατία, είναι ότι τα μικροσυμφέροντα στον, εξόχως ανταγωνιστικό, κλάδο της δημοσιογραφίας  δεν επιτρέπουν μια μετωπική αντίδραση απέναντι σε αυτό το φαινόμενο της ΑΝΩΝΥΜΙΑΣ, του ΥΠΟΓΕΙΟΥ, του ΥΠΟΥΛΟΥ.  Αντί οι πραγματικοί δημοσιογράφοι να διεκδικήσουν με πάθος το δικαίωμα της ενυπόγραφης άποψης, βολεύονται από το ροκάνισμα της επαγγελματικής υπόστασης των προβεβλημένων δημοσιογράφων. Λες και αν πετύχει το “σαμποτάζ”, θα κατορθώσει να μείνει κανείς αλώβητος από το τσουνάμι της  αμφισβήτησης.

Στο ερώτημα, τέλος, τι κάνει η Πολιτεία και οι εκλεγμένοι ταγοί της, φοβάμαι ότι η απάντηση είναι επώδυνη. Τους βολεύει αυτό που συμβαίνει με τους ανώνυμους blogers.  Άλλωστε, ποια εξουσία  θέλησε να έχει απέναντί της αναστήματα που δεν είναι απολύτως ελεγχόμενα; Η εμπειρία παγκοσμίως έχει δείξει ότι  οι κυβερνήσεις χαϊδεύουν όσους την εξυπηρετούν…

Σχετικά Άρθρα

15 Σχόλια
  1. Ο/Η Κουμπούρας Στέφανος λέει:

    Κυριε Λιαρο. Συμφωνω με εσας οτι πρεπει να μπει ενα φρενο σε αυτους που εκμεταλλευομενοι την ανωνυμια βριζουν, απειλουν και συκοφαντουν. Δεν μας ειπατε ομως πως να μπει STOP. Αν εννοειτε την αρση της ανωνυμιας θα διαφωνησω μαζι σας.
    Προταση μου ειναι να απαλλαγουμε απο τα απειλητικα και υβριστικα αρθρα. Αυτο μπορει να γινει με το αντικειμενικο κριτηριο του λεκτικου περιεχομενου του αρθρου καθως οι υβρεις και οι απειλες ειναι ευκολα και αντικειμενικα διακριτες. Ετσι θα μπορει να συνοδευεται ενα αρθρο με τον χαρακτηρισμο υβριστικο-απειλητικο και ο καθενας θα ξερει εκ του προτερων περι τινος πρεκειται.
    Οσον αφορα τα συκοφαντικα αρθρα αν ενα αρθρο παρει τοσο μεγαλη εκταση με δραστηριοποιηση του θιγομενου θα λαμψει η αληθεια.
    Επισης στο συνολο των χιλιαδων αρθρων αναμεσα στα 55.000 blogs που κυκλοφορουν μια μικρη μειοψηφια ειναι τα αρθρα που περιγραφετε. Η μεγαλη πλειοψηφια περιεχει ανωνυμα αρθρα που θετουν προβληματισμους και προαγουν την ελευθερη σκεψη.
    Ουτως η αλλως επηρεαζουν λιγοτερο κοσμο σε σχεση πχ. με ενα δελτιο ειδησεων. Ολοι μα ολοι καθε ηλικιας μπορουν να ανοιξουν το κουμπι της τηλεορασης, να δουν πχ. το δελτιο ειδησεων του MEGA, και αν σε μια ειδηση του παραπληροφορει, αυτο απορροφαται απο ολους. Εκ των πραγματων ομως μια ψευδη ειδηση σε ανωνυμο blog αφορα εκ των πραγματων κυριως τους ανθρωπους που εχουν προσβαση η γνωση χειρισμου του διαδυκρτιου, απο αυτους μονο αυτους που μπαινουν σε ανωνυμα blogs και απο αυτους σε οσους πεφτουν πανω σε συκοφαντικα αρθρα. Και μην ξεχνατε οτι οταν καποιος διαβαζει κατι ανωνυμο, ξερει ηδη η πρεπει να ξερει οτι πρεπει να ειναι πολυ κριτικος σε ο,τι διαβαζει.

    Υ.Γ. Με εκπληξη παρατηρω μια απιστευτη ευαισθητοποιηση της ιστοσελιδας αυτης σε ενα θεμα που αφορα την καταχρηση μιας μειοψηφιας, θιγει λιγους (δημοσια προσωπα που ουτως η αλλως παντα ηταν εκτεθειμενα σε κριτικη, ακομα και στη συκοφαντια δυστυχως, μονο ο τροπος αλλαξε) και για αλλα πιο σημαντικα θεματα που αφορουν και θιγουν την πλειοψηφια (πχ. αντισυνταγματικες διαταξεις του μνημονιου, περικοπη μισθων και συνταξεων, περιορισμος εργατικων και ασφαλιστικων δικαιωματων, ακριβεια, ανεργια, υφεση, εκποιηση δημοσιας περιουσιας, νεα μετρα) υπαρχουν μονο αποσπασματικα αρθρα.
    Ενω για το θεμα αυτο, που ολως τυχαιως θιγεται και ενας εκ των ιδρυτων της ιστοσελιδας αυτης εχουμε 3 αρθρα σε 3 μερες!(?). Δεν πιστευω στις εκπληξεις κυριε Λιαρο. Δεν θα πω λοιπον οτι πηρατε και εσεις γραμμη, ομως οτι ξυπνησατε σημερα και ειπατε ας γραψω και εγω γι αυτο, θα με βρειτε τουλαχιστον δυσπιστο.

  2. Ο/Η l.Zoulia λέει:

    Θα σταθω στην δευτερη παραγραφο,που γραφετε περι κατευθυνομενης στην ουσια,δημοσιογραφιας.Σας διαβεβαιω οτι οσα γραψατε ως υποθετικα,αυτα ακριβως,πολλοι απο εμας πιστευουν.Κυριως δε,οσοι απο εμας διατηρουμε πολιτικη ψυχραιμια,δλδ οι μη κομματικοποιημενοι πολιτες.Το δικαιωμα σ’αυτην την αποψη,μας το προσφερατε απλοχερα εσεις οι επωνυμοι δημοσιογραφοι.Ενα απλο,πολυ απλο παραδειγμα.Συμβαινει ενα γεγονος,μια απεργια για παραδειγμα,υπο το καθεστως δυο διαφορετικων πολιτικα κυβερνησεων.Στην πρωτη περιπτωση που την εξουσια εχει η α κυβερνηση,η απεργια παρουσιαζεται ως αναγκαια,επιβεβλημενη,δικαιη,αυτονοητη κλπ.Η ιδια ακριβως απεργια,απο τον ιδιο επαγγελματικο κλαδο στην δευτερη περιπτωση με την β κυβερνηση,παρουσιαζεται ως κοινωνικα ασυμφορη,συντεχνιακη,μικροπολιτικη,κατευθυνομενη κλπ.Θα μου πειτε,οτι προφανως παιζει ρολο και το λεγομενο timing.Θα το δεχομουν,αν οι αποκκλισεις των αποψεων,για την ιδια απεργια, δεν ηταν τοσο συγκρουομενες.Στην πρωτη περιπτωση η πληρης αποδοχη,στην δευτερη η πληρης απορριψη.Εσεις πως το εξηγειτε αυτο;Σαν μεταλλαξη δημοσιογραφικη;;Ενας πολιτης που δεν ανηκει σε μια απο τις δυο ομαδες και δεν αξιολογει βασει του θυμικου του και βασει μιας οπαδικου τυπου λογικης,πως θελετε να ερμηνευσει το φαινομενο αυτο;;Μονο ως κατευθυνομενο.Μην μας παρουσιαζετε λοιπον,ως σταυροφορους της αληθειας τους επωνυμους δημοσιογραφους.Ουτε ο,τι η υπογραφη μετατραπηκε ξαφνικα σε συμβολαιο εγκυροτητας και αξιοπιστιας.

  3. Ο/Η ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ ΓΙΑΝΝΑ λέει:

    ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΤΟ ΔΙΑΣΥΡΜΟ, ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ, ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΤΗΚΕ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ, ΕΝΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΑΠΟ ΕΠΩΝΥΜΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ! ΚΑΙ Ο ΜΕΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΓΙΝΕ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΡΑΝΟΣ….. ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ, ΕΜΕΙΝΕ ΜΕ ΤΗ ΡΕΤΣΙΝΙΑ……! ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΑΞΙΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ….. ΓΝΩΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ….
    ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΑΓΝΩΣΤΟΥ, Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ …… ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ!
    ΤΕΛΙΚΑ, ΠΑΣΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΕΙ ΑΡΑΓΕ Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΜΑΣ, Η ΝΤΟΜΠΡΟΣΥΝΗ, Η ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ, ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΜΑΣ (ΓΝΗΣΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΕΤΕΣ); ΚΑΝΕΝΑ ΤΑΞΙΔΑΚΙ ΣΤΟ ΦΟΡ ΣΙΖΟΝΣ….. ΜΑΛΛΟΝ, ΚΑΤΑ ΚΕΙ ΤΟ ΚΟΒΩ!
    ΔΙΑΒΑΖΩ, ΤΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ, ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ! ΤΑ ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΓΕΜΑΤΟΙ ΑΓΩΝΙΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΜΕ….. ΛΥΠΑΜΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΑ ΦΟΒΙΚΑ, ΛΕΣ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΕΣ…….
    ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟ!
    ΜΕ ΤΙΜΗ Γ.Σ.

  4. Ο/Η Aντιγόνη λέει:

    Ευελπιστώ κ εγώ στην ανεξάρτητη, ακηδεμόνευτη, αδέσμευτη, μη κατευθυνόμενη δημοσιογραφία και ελευθεροτυπία.. γιατί το αντίθετό της το καταλαβαίνετε είναι για τους πολίτες το λιγότερο εγκληματικό.. συμφωνώ με όσα λέτε μόνο που υπάρχουν κουκούλες και κουκούλες.. μαύρες ή ροζ ή κίτρινες.. Κάποιες μάσκες φοριούνται στο παρασκήνιο και κάποιες φοριούνται στο προσκήνιο.. Άρα δεν έχει σημασία τί μάσκα είναι ή με τί τρόπο φοριέται.. αλλά ποιός είναι πίσω απ αυτή και τί προθέσεις έχει

  5. Ο/Η Aντιγόνη λέει:

    Επίσης ήθελα να πω ότι όλοι οι άνθρωποι φοράμε μάσκες, αλλά διαλέγουμε ποιά.. Κατά τον Σαίξπηρ: «Όλος ο κόσμος μια σκηνή, κι εμείς οι θεατρίνοι!», άρα όλοι κάτι υποδυόμαστε. Και πιστέψτε με είναι πιο σοβαρό κι επικίνδυνο κάποιος που στο προσκήνιο άλλο δείχνει κ άλλο είναι, παρά κάποιος ανώνυμος (όλοι επώνυμο έχουμε) που μιλάει απ το σκοτάδι

  6. Ο/Η GEORGE B. λέει:

    Κύριε επώνυμε δημοσιογράφε (χωρίς ειρωνία), θα σας απευθυνθώ με την ψευδαίσθηση πως θα μπείτε στο κόπο να διερωτηθείτε πάνω σε αυτά που θα προσπαθήσω να περιγράψω και πως ακολούθως θα απαντήσετε σε μία διαδικασία διαλόγου…βέβαια ο διάλογος που πιθανότατα έχεται συνηθίσει είναι αυτός στον οποίο οι όροι και οι προϋποθέσεις μπαίνουν από «εσάς» (σαν κατηγορία τηλεοπτικών σταρ – δημοσιογράφων/και όχι προσωπικά), αλλά όπως και νά ‘χει συνεχίζω.
    Κατά πρώτο λόγο να ξεκαθαρίσω την οπτική μου…οποιοσδήποτε λειτουργεί υποχθόνοια, εξυπηρετώντας διαφόρων ειδών συμφέροντα και δημιουργώντας προϋποθέσεις και συνθήκες για την περαιτέρω εκμετάλλευση των ανθρώπων αυτής της χώρας πρέπει να είναι υπόλογος των πράξεων του, χωρίς να υπάρχει κανένα «παραθυράκι» για κανένα. Δεν υπάρχει «αλλά» σε αυτή μου την οπτική…αλλά ίσως καλό θα ήταν να προσεγγίσουμε και λίγο την πραγματικότητα.
    Σίγουρα κάποιοι και ίσως αρκετοί (αλλά πάντα μειονότητα) σε αυτόν τον κόσμο των BLOGS και των Ιντερνετικών μέσων ενημέρωσης, πληροφόρησης και παραπληροφόρησης εκμεταλλεύονται την όποια ανωνυμία και προωθούν ψευδής ειδήσεις, διαστρεβλώνουν αλήθειες, «κατασκευάζουν» ψεύδη, επιτίθενται σε άτομα και προσωπικότητες καθώς εξυπηρετούν σκοτεινά συμφέροντα….ΚΑΠΟΙΟΣ θα μπορούσε να ισχυριστεί οτι αλλοιώνεται ο χαρακτήρας τους και μεταλλάσονται σε φορείς και μηχανισμούς με παρόμοια λογική με αυτήν των μέσων ενημέρωσης, πληροφόρησης και παραπληροφόρησης που θεωρούνται έγκυροι και έγκριτοι στο χώρο της Τηλεόρασης και των Εφημερίδων.
    Στο κείμενο σας δίνεται την εντύπωση ενός ανθρώπου που θίχτηκε, ως μέρος ενός ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, και που ξαφνικά αντιλήφθηκε πως κάποιοι εκεί έξω είναι ΚΑΚΟΙ και κάποιος πρέπει να τους βάλει στη θέση τους, γιατί τα καθεστωτικά ΜΜΕ (με την καλή έννοια) είναι ΚΑΛΑ και δουλεύουν για τη πολυαγαπημένη μας ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και όχι, δεν εξυπηρετούν ποτέ κανενός είδος συμφέρον εις βάρος του κοινωνικού συνόλου…μάλλον μας κάνετε πλάκα…
    Είναι δύσκολο να μπείς στα παπούτσια των άλλων ανθρώπων αλλά αν σας είναι εύκολο κάντε μία μικρή έρευνα και δείτε ποια είναι η άποψη των πολιτών αυτής της χώρας για τα ΜΜΕ και ακόμα ποιο επισταμένα για τους τηλεοπτικούς αστέρες των ειδήσεων, των TALKSHOWS κλπ.
    Ακόμα πιο πολύ ενδιαφέρον έχει να δείτε ποιά είναι η άποψη των συναδέλφων σας που αν και δουλεύουν κάτω από τη θαλπωρή του ίδιου μηχανισμού έχουν μία μικρή αυτογνωσία όντας λίγο μακριά από το «βάζο με το γλυκό».
    Σίγουρα στο χώρο σας υπάρχουν άξιοι άνθρωποι με συνείδηση και επίγνωση ώστε ακόμα και όταν κάτι πάει «στραβά» με τη δουλεία τους, όταν κάτι τους βρομάει αλλά ξέρουν πως εν τέλει θα το κάνουν, έστω σε κάποιο ελάχιστο, συνειδησιακό επίπεδο παλεύουν με τον εαυτό τους για την μοίρα τους (ή έτσι θέλω να πιστεύω ως λιγάκι οπτιμιστής). Όπως και να ‘ναι όμως δεν θέλει και πολύ μυαλό για να γίνει αντιληπτό πως έαν κάποιος επώνυμος δημοσιογράφος κάνει κάποιο «λάθος» ή λειτουργήσει ως αγωγός για την ικανοποίηση ύποπτων συμφερόντων θα πέσει στα μαλακά εάν ποτέ βρεθεί υπόλογος καθώς πίσω του υπάρχει ένας ισχυρός μηχανισμός ενώ και ο ίδιος θα είναι η προσωποποιημένη εγκυρότητα αλλά στη περίπτωση ενός απλού Blogger, και δεν αναφέρομαι στις εξαιρέσεις που ουσιαστικά θέλουν κομμάτι της πίτας της εξουσίας των ΜΜΕ, όταν βρεθεί υπόλογος θα τιμωρηθεί παραδειγματικά για τα λάθη του, το μαχαίρι θα φτάσει στο μυελό των οστών, θα χυθεί άπλετο φώς και άλλα τέτοια ωραία…Ως εκ τούτου η δίκαιη κατά τ’ άλλα αγανάκτηση σας (ως μέρος των ΣΥΣΤΗΜΙΚΩΝ ΜΜΕ) δεν δικαιολογεί μια τέτοια αφελή λογική που λέει πως επειδή εσείς είστε επώνυμος πρέπει και ο απέναντι να ναι επώνυμος, καθώς όπως κατέστησα και πιο πάνω σαφές, μαύρο φίδι που τον έφαγε τον Blogger όταν θα βρεθεί στο διάβα ένος έγκυρου ΜΜΕ που θα πιάσει στο στόμα του… θα βρεί απένταντι του την κατακραυγή της κοινωνίας, όπως είμαι σίγουρος πως θα δείξουν οι ειδήσεις των 8.
    Διαβάζοντας το κείμενο σας παρακάτω ψιλόεκνευρίζομαι και με πιάνει μια ηλίθια επιθυμία να συνεχίσω, μέσα στη ψευδαίσθηση μου, να γράφω μπας και με έναν μαγικό τρόπο βγεί κάτι από όλο αυτό…Λέτε συγκεκριμένα ότι «αυτοί που «βγαίνουν μπροστά» με το ανάστημά τους κερδίζουν τους αγώνες»…πραγματικά είστε γνώστης της Ιστορίας των κοινωνικών εξελίξεων (τώρα στο λίγο πιο προσωπικό)…αν και για να μαι ειλικρινής δεν μπορώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που κάποιοι βγήκαν με επώνυμο, δ/νση, ομάδα αίματος, κλπ σε κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας για κάποια κοινωνική διεκδίκηση και να μην τους αναγάγαν τα ΜΜΕ σε πηγές δημιουργίας προβλημάτων…. «και οι χώρα μας δεινοπαθεί» «και πρέπει να δείξουμε ωριμότητα», και όλα τα ωραία που πάντα ανάλογα με το τη βολεύει την Τάξη και την ευημερία των ολίγων, ακούμε από τους αγαπητούς δέκτες μας, ώστε στη συνέχεια να δείχνει η μία κοινωνική ομάδα την άλλη ως το πρόβλημα…διαίρει και βασίλευε ή κάτι τέτοιο.
    Κλείνοντας (κάτι που μάλλον τώρα ανοίγει και θα χει ενδιαφέρον), θέλω να πω πως η αυτοθυματοποίηση και τα βαθυστόχαστα ερωτήματα σας του τύπου «ποια εξουσία θέλησε να έχει απέναντί της αναστήματα που δεν είναι απολύτως ελεγχόμενα;» (το «απολύτως ελεγχόμενα» σχετίζεται με είναι εκείνο που λέω ποιό πάνω περί συνείδησης, είναι η φωνή της δικής σας συνείδησης που ψιλοχαρακτηρίζει το χώρο του ως έστω μερικώς ελεγχόμενο και όχι αυτόνομο και υγιή όπως κατά άλλα παρουσιάζεται) είναι τουλάχιστον κωμικά και διασκεδαστικά, αλλά εγώ θα επιμείνω…σκεφτείται ποιάς άλλης επαγγελματικής κάστας μέλη της κυκλοφορούν με συνοδείες αστυνομικών, φοβούνται μεταξύ άλλων ακόμα και την φυσική επαφή τους με τους πολίτες (εκτός των πολιτικών) και αντιληφθείται πως τα πράματα για την κάστα σας μπορεί να έχουν ανάλογη πορεία με αυτή των πολιτικών που κρύβονται μην τους πετύχουν απλοί πολίτες στο δρόμο…Επίσης να πώ πως είναι κρίμα που αξιόλογοι δημοσιογράφοι (π.χ. ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ) των κατεστημένων ΜΜΕ δεν ανοίγουν το στόμα τους και αφήνουν σε ύποπτους συχνά Bloggers να κάνουν το κομμάτι τους χωρίς να αλλάζει κάτι στην ουσία. Σίγουρα είναι τρομακτικά δύσκολο να δαγκώσεις το χέρι που σε ταΐζει (και το λέω ειλικρινώς και με κατανόηση). Σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα που σχετίζονται με τους συναδέλφους σας δεν θεώρω πως χρειάζεται να σχολιάσω καθώς η προσέγγιση μου είναι στα χνάρια της δικής σας σε ένα θεωρητικό πλαίσιο. Και μην ανησυχείτε σε λίγο καιρό θα γίνει και αυτό που είναι το ζητούμενο…θα την ποινικοποιήσουν και την ελεύθερη άποψη στο Ιντερνετ και έτσι δεν θα θίγεται το κύρος των κατεστημένων ΜΜΕ…πλάκα θα ‘χει: Blogger Vs MME = ποιό θά ναι το αποτέλεσμα σε ένα δικαστήριο;

  7. Ο/Η Παύλος Παυλίδης λέει:

    κ. Λιάρο
    είστε σίγουρος ότι αυτό που περιγράφεται στην δεύτερη παράγραφο του κειμένου σας, δεν συμβαίνει?
    Πριν ζητήσετε, τις ευθύνες και την καταδίκη των ανωνύμων bloggers, πείτε μας παρακαλώ με ποια ποινή τιμωρήθηκαν δημοσιογράφοι για λάθος πληροφορίες,άρθρα ή ενέργειές τους? (στο μυαλό μου έρχεται ο διακομιστής, τα ρεπορτάζ για πτώχευση της Ελλάδος [μια κακόγουστη φάρσα, που την αναπαραγάγανε όλοι οι δημοσιογράφοι και τα κανάλια] και τόσα άλλα)
    Και για το τέλος θα σας αναφέρω ένα περιστατικό για το οποίο όλοι όσοι έχουν δημοσιογραφική άδεια θα πρέπει να ντρέποντε. Κάποτε ο Χατζιδάκης είχε πει: » δεν θέλω να είμαι πολίτης μιας χώρας όπου υπάρχει η ΑΥΡΙΑΝΗ».
    και την επόμενη μέρα η εν’ λόγω εφημερίδα είχε πρωτοσέλιδα ένα καλάθι γεμάτο σύκκα και είχε τίτλο «ο κ. Χατζιδάκης μπορεί να περάσει απο τα γραφεία να του δώσουμε τα σύκκα του» (ή το δώρο του, δεν θυμάμαι ακριβώς).
    και το παραπάνω ήταν ενυπόγραφη δημοσιογραφία.


Αφήστε το σχόλιο σας

*