ΣΥΝΤΑΞΗ… για την τιμή των όπλων

2
2

Η τιμή τιμή δεν έχει…και η παραδοσιακή σύνταξη φέρει πλέον μόνον…τιμή! Συζητώντας με συνάδελφο συνταξιούχο καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής – με 43 συναπτά έτη διδασκαλίας και οι δύο – αναλογιζόμασταν ότι δεν θα πρέπει να θεωρούμε πια τους εαυτούς μας συνταξιούχους αλλά «τιμηθέντες αφυπηρετήσαντες».

Πόση άραγε ανεκτικότητα απαιτείται όταν οι λεγόμενες συντάξεις μας δεν συγκρίνονται πια με τις αντίστοιχες των βουλευτών, των δικαστικών, των ενστόλων και συναγωνίζονται εκείνες των αποφοίτων λυκείου που η Θεά Τύχη διόρισε ή  σε κάποια Τράπεζα,ή στη συχωρεμένη Ολυμπιακή…και στα πενήντα τους ανταμείφθηκαν παχυλά για την ολιγόχρονη προσφορά τους;

Σήμερα εμείς οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι συνεχίζουμε να «φιλοσοφούμε άνευ μαλακίας» διαβάζοντας το έργο του Σενέκα «Για μια ευτυχισμένη ζωή», και να παρηγορούμαστε με την «Παραμυθία της Φιλοσοφίας», που ο Βοήθιος έγραψε στη φυλακή τους τελευταίους μήνες της ζωής του για να δώσει στον εαυτό του θάρρος και παρηγοριά για όσα άδικα υπέφερε. Όσοι όμως έχουμε τη δυνατότητα να συνεχίζουμε δωρεάν τη διδασκαλία μας σε μεταπτυχιακό επίπεδο-που όπως μαθαίνω θα επεκταθεί πλουσιοπάροχα και σε προπτυχιακό- αισθανόμαστε πλούσιοι γιατί εξακολουθούμε να αντλούμε ζωή από τη μοναδική πηγή ζωής και πλούτου που μας απέμεινε : τα νιάτα των μαθητών μας.

Και δόξα τω Θεώ.. ω… ω!

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΝέα τουρκική πρόκληση σε ορθόδοξο ναό – Ανήρτησαν πανό για το Ραμαζάνι
Επόμενο άρθροΓιατρός του Μπερλουσκόνι: Λίγο έλειψε να πεθάνει
Η Στέλλα Πριόβολου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Sociιtι Europιenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η απαξίωση της προσφοράς των Πανεπιστημιακών εντάσσεται στο πλαίσιο μιας πολιτικής από την πλευρά της Πολιτείας που περιφρονεί την παιδεία και θεωρεί τα αρχαία ελληνικά παρα φύσιν κατάσταση!
    Μια τέτοια Πολιτεία πως είναι δυνατόν να ανταμείψει τους πανεπιστημιακούς δασκάλους ηθικά και οικονομικά και να αναγνωρίσει το έργο τους στην κοινωνία;
    Ακόμη και σ’αυτή την περίπτωση ο Ισοκράτης επαληθεύεται για ακόμα μια φορά όταν γράφει ότι: η μόρφωση είναι στολίδι για όσους ευτυχούν και καταφύγιο για όσους δυστυχούν…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here