Τα νούμερα είναι άνθρωποι που πεινάνε κ. Παπαδήμο

10
4

Αγαπητέ πρωθυπουργέ Παπαδήμε,

Καλημέρα, σιδεροκέφαλος. Καλοστέριωτος, δε το λέω με την καρδιά μου, γιατί είμαι σε εκείνη την πλευρά που θέλει εκλογές και που τις πιστεύει ακόμη κι αν «κινδυνεύουμε» να μη βγάλουν το «κανονικό» αποτέλεσμα. Πάντως, σας εύχομαι κάθε καλό. (α, έχετε μάλλον στην κυβέρνηση σας τέτοιους τύπους -που θεωρούν τις εκλογές …κίνδυνο, να το προσέξετε αυτό παρακαλώ)

Από εκεί ψηλά που βρίσκεστε, και όσο παραμένετε εκεί -ως καινούριο κοσκινάκι – τόσο για το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό, θέλω σας παρακαλώ να κοιτάξετε με προσοχή τους ανθρώπους πίσω από τα νούμερα.

Τόσα χρόνια έχουμε πήξει στα νούμερα και αυτό το λέω και κυριολεκτικά και μεταφορικά. (βλέπετε προσπαθώ ακόμη να διατηρώ το βιτριολικο χιούμορ μου).

Υπήρχαν τα νούμερα που ευημερούσαν στην πλάτη των νούμερων που πεινούσαν. Πάνω από 900 χιλιάδες έλληνες, συμπολίτες σας κύριε Πρωθυπουργέ Παπαδήμε, είναι άνεργοι με βάση τα σημερινά στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας. Μάλλον τα γκρικ στατίστικς έχουν εξευρωπαϊστεί άρα μάλλον είναι αληθινά τα νούμερα! Και αυτά είναι νούμερα που πεινάνε. Που έχουν υποχρεώσεις που δεν μπορούν να εκπληρώσουν, παιδιά που δεν μπορούν να ντύσουν ή να μορφώσουν … με καταλαβαίνετε ε!

Τέλος πάντων, ελπίζω εσείς που έχετε ασχοληθεί τόσο με τα νούμερα να ξέρετε ν’αποφεύγετε τις αλητείες που έκαναν οι πολιτικοί εις βάρος μας.

Χάρηκα που στην πρώτη σας ομιλία είπατε ότι δεν είστε πολιτικός. Νομίζω αυτός είναι και ο λόγος που έπαιζαν ζάρια στην πλάτη σας και στο λαμπρό όνομά σας οι ξοφλημένοι πολιτικοί-υπεύθυνοι για το χάος που ζούμε και που εσείς κληθήκατε να αντιμετωπίσετε. Ο λόγος, δηλαδή, ότι μπορεί ένας μη πολιτικός να πετύχει έστω και κάτι παραπάνω από τις αφεντιές τους.

Καταλαβαίνετε τι είδους απειλή είστε γι΄ αυτούς;(να ένας λόγος που χαίρομαι, γιατί όλο αυτό το διάστημα είμαι και απο εκείνους που υποστηρίζουν ότι οι ξεφτίλες και υπεύθυνοι που κόπηκε ο μισθός μου, που απολύθηκαν συγγενείς, γνωστοί και φίλοι, πρέπει να φοβούνται)

Είστε ένας λόγος, αν πετύχετε, για να μην υπάρχουν -τουλάχιστον έτσι όπως τους ξέραμε ως τώρα. Υπερόπτες, υπερόπτες σε σημείο ύβρεως.

Θα μου πεις, η επιτυχία σήμερα είναι ένα σχετικό πράμα. Εγώ θα ήθελα να πετύχετε όχι για τα «αφεντικά» και τους δανειστές. Θα ήθελα να πετύχετε για τα πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν τα νούμερα που διοικείτε.

Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο.

Τα έχουμε πάρει στο κρανίο. Εμείς που μας ξεζουμίζουν με τόσους φόρους επειδή ήταν άχρηστοι -σε βαθμό παρεξηγήσεως – να πιάσουν τους φοροφυγάδες.

Ο προκάτοχός σας, μέγας γκατζετάκιας εκτός των άλλων, διάβασα ότι σας παραχώρησε το λογαριασμό του στα σόσιαλ μίντια. Εκεί το τελευταίο διάστημα γράφτηκαν πολλά. Μεταξύ αυτών και ότι τις πέντε μέρες που δεν είχαμε πρωθυπουργό έγιναν μερικά καλά πράγματα (σύλληψη Ψωμιάδη, κάποιων φοροφυγάδων κλπ). Καταλαβαίνετε το συμβολισμό πέραν της πλάκας ε!

Τα έχουμε πάρει στο κρανίο και ζούμε μέσα στην κατάθλιψη γεμάτοι από αγχος, αγωνίες για τόσα πράγματα που μέχρι πριν από λίγο ήταν αυτονόητα. Ηταν αυτονόητο για μένα ότι μπορούσα να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου. Όχι πια. Αυτό το μήνα έπρεπε να επιλέξω αν θα πληρώσω το χαράτσι στην ΔΕΗ ή στην Εφορία.

Κι επειδή εγώ τρώω μόνο με τους φίλους μου και όχι με τον Πάγκαλο και τα άλλα απομεινάρια της ξεφτιλισμένης εξουσίας, σας διαβεβαιώ ότι αισθάνομαι πολύ χάλια γι’ αυτό το λόγο.

Είχαμε μια σιγουριά, εμείς το ιδιωτικού τομέα, που ο Μπεν Βεζύρερ της οικονομίας αποφάσισε να ξεζουμίσει με διάφορες λεκτικές ακροβασίες περί δικαιοσύνης. Ήμασταν σίγουροι ότι μπορεί να χάσουμε τη δουλειά μας αν δεν την κάνουμε καλά. Τώρα αυτό δεν υπάρχει. Μπορεί να τη χάσουμε για πολλούς λόγους εκτός από τον κανονικό! Κυρίως δε, επειδή μπορεί να φαλίρει η επιχείρηση.

Έχω πολλούς φίλους, γνωστούς κα συγγενείς που το έπαθαν αυτό. Όλοι έχουμε!

Νομίζω ότι καταχράστηκα το χρόνο σας, παρόλο που έχω κι άλλα στο μυαλό μου . Ειλικρινά εύχομαι να κάνετε αυτούς που φοβόντουσαν να σας δώσουν την πρωθυπουργία να σας τρέμουν.

Για μας ελπίζω να τη βγάλουμε.

Δεν τολμώ να σας ζητήσω να μας δώσετε και τη χαμένη μας ελπίδα. Άλλωστε το είπατε, δεν είστε πολιτικός. Μου φανήκατε ειλικρινής. Μπορεί η ελπίδα να γεννηθεί από την ειλικρίνεια και τη δουλειά; Θέλει το ΔΝΤ, και η Μέρκελ και τα λοιπά αφεντικά να ξαναγεννηθεί η ελπίδα;

Εμείς θέλουμε, σας διαβεβαιώ. Ακόμη κι αν εσείς αποτύχετε να το καταφέρετε, εμείς κάπως θα βρούμε τον τρόπο.

Ελπίζω, τουλάχιστον, εσείς να δουλέψετε για το στόχο και όχι για την καρέκλα σας, όπως μας έχουν συνηθίσει πράσινα και γαλάζια ανθρωπάρια τόσα χρόνια τώρα.

Καλή δουλειά – κάντε τη καλά, όπως την κάνουμε όσοι την έχουμε. Διαφορετικά, διαπράττουμε ύβρι απέναντι στα… νούμερα, τους 900.000 ανέργους.

www.u-hoo.gr/gianniskafatos

Follow on twitter: @gianniskafatos

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Συγχαρητήρια κε Καφάτε για το λόγο και την ευαισθησία σας. Εκφράζετε τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων της χώρας και οι επισημάνσεις σας σωστές. Μια παρατήρηση μόνο. Επειδή ανήκω σε αυτούς που ασχολούνται πολύ με τα νούμερα, τους αριθμοδείκτες και τα στατιστικά κλπ. λόγω της δουλειάς μου (οικονομολόγος), οι άνεργοι σίγουρα υπερβαίνουν τους 1.100.000 τη στιγμή αυτή και μάλλον είμαι αισιόδοξος. Ανέκαθεν τα επίσημα δημοσιοποιημένα στοιχεία (ανακοινώθηκαν πρόσφατα ότι οι άνεργοι το τέλος Αυγούστου 2011 ξεπερνούν τις 930.000 ψυχές) υστερούσαν των πραγματικών. Τώρα δε με τις «ελαστικές μορφές απασχόλησης» και λοιπές σαχλαμάρες, άστα να πάνε. Μιλάμε για την τραγωδία ενός λαού. Οικονομική, πολιτισμική και ψυχική. Μιλάμε για ξεφτίλα αυτού του κράτους που γέννησε τον πολιτισμό. Μιλάμε για παιδιά που υποσιτίζονται και γονείς που αυτοκτονούν. Μιλάμε για την καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας. Μιλάμε για επικίνδυνους και ανιστόρητους πολιτικούς, με τυχοδιωκτικές τάσεις.
    Δυστυχώς, σε παγκόσμιο επίπεδο και με πρωτοφανή βιαιότητα (η βιαιότητα αυτή και τα αντιδημοκρατικά μέτρα που τη συνοδεύουν, είναι το κύριο παγκόσμιο χαρακτηριστικό σήμερα)επιχειρείται η εξαθλίωση της μεσαίας τάξης και η διαμόρφωση πολύ χαμηλών μισθολογικών standards, ώστε να αντιμετωπισθεί ανταγωνιστικά η εξαγωγική δραστηριότητα της Κίνας και των Ινδιών (ναι, αυτές που ο GAP μέσα στις τόσες ανοησίες που ξεστόμιζε, επισήμαινε ως παράδειγμα πρός αποφυγή). Αρωγοί στο εγχείρημα αυτό είναι «ηγέτες» χαμηλότατου βεληνεκούς και κύρους, που οι περισσότεροι εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα (δείτε που εργάζεται σήμερα ο πρώην Καγκελάριος Σρέντερ κλπ), οι οποίοι με τη συνδρομή εξαγορασμένων ΜΜΕ, ληστρικών χρηματιστηριακών οργανισμών και ανώτατων οικονομικών τραπεζικών στελεχών (τα επονομαζόμενα γεράκια), επιχειρούν τη σημερινή αθλιότητα. Τα χρέη δεν είναι το πρόβλημα στο βαθμό που παρουσιάζεται. Το πρόβλημα είναι η ανταγωνιστικότητα και τα ελλείματα (αυτά τροφοδοτούν τα χρέη). Η χθεσινή οργή του πρώην Προέδρου κ. Κ. Στεφανόπουλου, για τις τελευταίες αθλιότητες των πολιτικών της χώρας και η παράκλησή του για όχι άλλους φόρους, αφενός μας δείχνουν για μιά ακόμη φορά το συντριπτικό πλεονέκτημά του με τον τωρινό Πρόεδρο κ. Παπούλια, αφετέρου επιδιώκουν να θέσουν ένα φραγμό στη λαίλαπα των φόρων. Ευελπιστώ ο κ. Παπαδήμος (ο οποίος θεωρείται ένα από τα κατονομαζόμενα «γεράκια» παγκοσμίως), στο βραχύβιο κυβερνητικό βίο του να ασχοληθεί με την ανάπτυξη και τον παραγωγικό ιστό της χώρας, τους ανθρώπους αυτής. ΝΑ ΘΕΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ. Να παραμερίσει το τραπεζικό παρελθόν του και τα greek statistics. Δεν το έχει ανάγκη στην αυτή φάση της ζωής του. Να δεί πέρα από τα νούμερα, γιατί γνωρίζει απόλυτα από που θα έρθει και πώς η ανάπτυξη και η ανάκαμψη. Δεν υπάρχει περίπτωση, ούτε μια στο εκατομμύριο, με τις πρακτικές των δύο τελευταίων ετών, να δούμε άσπρη μέρα. Θα καταντήσουμε Ζανζιβάρη.
    Κάθε κράτος αποτελείται από το Δημόσιο τομέα, τον ιδιωτικό τομέα και τους πολίτες αυτού. Εδώ και δύο χρόνια, για χάρη του χρεωκοπημένου Δημοσίου τομέα καταστράφηκαν σε μεγάλο βαθμό οι δύο άλλες συνιστώσες αυτού, δηλαδή αυτές που θα έφερναν ανάπτυξη και ανάκαμψη στη χώρα. Αυτές που έπρεπε να προφυλαχθούν ως κόρη οφθαλμού. Όπως και έγινε και στη κρίση χρέους 1989 – 1995 από τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Αλέκο Παπαδόπουλο κ.α. Πρέπει λοιπόν να δοθεί βάρος στον ιδιωτικό τομέα και στους πολίτες της χώρας. Δυστυχώς, δεν είμαι αισιόδοξος. Ο χρόνος του κ. Παπαδήμου είναι λίγος, δεν είμαι βέβαιος για τις προθέσεις του, τα δύο κόμματα που ευθύνονται για το χάλι της χώρας, δεν μου δίνουν την εντύπωση ότι θα σταθούν αρωγοί και θα ξεφύγουν από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος (ειδικά το καταστροφικό ΠΑΣΟΚ), ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Ευρωπαικής Ένωσης θα μεγαλοποήσει το πρόβλημα και η οικονομική συγκυρία δεν βοηθά. Μακάρι να διαψευσθώ, η θητεία του να είναι επιτυχής και να ενδιαφερθεί για τα πραγματικά νούμερα, τους ανέργους, τους εργαζόμενους με τις πενιχρές απολαβές, τους συνταξιούχους με τις ντροπιαστικές συντάξεις, τους νέους χωρίς όραμα και τα μυαλά που εγκαταλείπουν τη χώρα για άλλα μέρη.

  2. Εύστοχο και αληθινό! Αυτό που περίμενα να διαβάσω καιρό τώρα…»θέλω σας παρακαλώ να κοιτάξετε με προσοχή τους ανθρώπους πίσω από τα νούμερα». Η φράση σας τα λέει όλα…

  3. Συγχαρητήρια κε Καφάτο!
    Νομίζω με το κειμενο σας αυτό εκφράζετε τις σκέψεις πολλών πολιτών αυτής της χώρας! Μακάρι ο νέος πρωθυπουργός να μην λειτουργήσει απλά σαν τραπεζίτης αλλά σαν ένας ικανός συμπολίτης μας που, όπως ο ίδιος είπε στις πρώτες του κουβέντες, θα δεί αυτή την ευκαιρία σαν πρόκληση να βοηθήσει την χώρα και τους πολίτες της και όχι τους δανειστές της!!!

  4. Λέτε σωστά πράγματα κε Καφάτο. Επιτρέψτε μου μόνο ένα σχόλιο. Κατά τη γνώμη μου το ζητούμενο δεν έίναι αν θα δοθεί προσοχή στους ανθρώπους που κρύβονται πίσω από τα νούμερα, αλλά ποιά νούμερα θα έχουν την προσοχή των ανθρώπων. Ποιά είναι αλήθεια τα κριτήρια με τα οποία ο ψηφοφόρος θα αποφανθεί αν έκανε ή δεν έκανε καλά τη δουλειά του ο κ. Παπαδήμος? Μέχρι τώρα πάντως το μόνο κριτήριο ήταν η τσέπη μας. Αυτό το κριτήριο είναι που επιβραβεύει διαχρονικά στην κάλπη τους διορισμούς και τη δημοσιονομική ανευθυνότητα. Όσο ο συνδικαλιστής του ΟΣΕ απαιτεί από τον ανασκολπισμένο ιδιωτικό υπάλληλο των 700 ευρώ να συνεχίσει να χρηματοδοτεί μέσες μηνιαίες αποδοχές 3.067 ευρώ στην πιο ελλειμματική ΔΕΚΟ, τότε ο κάθε κος Παπαδήμος θα κρίνεται με λάθος κριτήρια από τις κομματικές στρατιές των διορισμένων.

  5. xαίρομαι που συμφωνούμε, λυπάμαι που οι διαπιστωσεις και οι φόβοι μας συμπίπτουν. Η αγωνία, ελπίζω να υποχωρήσει μπροστά στην αισιοδοξία. Όσο όμως κι αν το λέμε για να το πιστέψουμε, δεν είναι στο χέρι μας να δούμε αποτελέσματα! Είναι όμως στο χέρι μας η συνέχεια του πράγματος! Πιστεύω ότι στις επόμενες εκλογές, ό,τι κι αν ψηφίζει ο καθένας μας θα πρέπει να αγωνιστούμε να φύγουν όλοι αυτοί οι τύποι που τόσο καιρό παίζουν τάβλι στην πλάτη μας. Δε μ’ενδιαφέρει αν ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ ή ΚΚΕ ή ΣΥΡΙΖΑ κλπ. Ψήφισε ό,τι θες. Αλλά επέλεξε από τους υποψήφιους ΜΟΝΟ ΟΣΟΥΣ και ΟΣΕΣ εχουν ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥς ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΙ! όσο κι αν οι γενικεύσεις δεν είναι καλές, λυπάμαι αλλά οι 300, άλλοι με τις πράξεις τους και οι περισσότεροι με την απραξία τους φταίνε για την πολιτική, οικονομική, ηθική και αισθητική κατάπτωση!

  6. Θέλω και εγώ να ενώσω τη φωνή μου στις παραπάνω σκέψεις. Να προταχθουν οι άνθρωποι και η χώρα, δύο πράγματα αλληλένδετα! Η αισιοδοξία όμως δεν μπορεί παρά να είναι μικρή τόσο με το σχήμα που επιβλήθηκε, πραξικοπηματικά να «κυβερνήσει», όσο και με τους προθύμους που στηρίζουν, στους οποίους περιλαμβάνονται τα ΜΜΕ και δημοσιογράφοι, με πολύ μεγάλες ευθύνες, καθώς και τους συμπολίτες μου… Για τους τελευταίους, ελπίζω μόνο τα τελευταία άθλια γεγονότα, να αποτέλεσαν ένα γερό μάθημα – για όσους έχουν στοιχείωδη κριτική ικανότητα, τουλάχιστον… Θα ήθελα,κλείνοντας, να υπενθυμίσω δύο πράγματα: (α) οι ακολουθούμενες παγκοσμίως πρακτικές οδηγούν μονοδρομικά στην εξαφάνιση της μεσαίας τάξης και τη γενικότερη εξαθλίωση… σε τίποτε άλλο – όσοι δεν το κατανοούν αυτό, δεν εθελοτυφλούν: είναι τυφλοί! (β) ήταν ξεδιάντροπα αισχρή η λοιδορία και οι νουθεσίες προς τους συμπολίτες μου, περί τεμπελιάς, ανικανότητας, κλεψιάς, κλπ.κλπ., στοχέυοντας στην καταρράκωσή τους και την αποδοχή του «μοιραίου» – μια ολόμαυρη στυγνή προπαγάνδα ευτελισμού ενός ολόκληρου λαού – περισσότερο από κάθε «μέτρο», κάθε νόμο, αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ και δεν πρόκειται να αποδεχθώ!

  7. Περί Λουκά Παπαδήμου…

    “.. Ο μοναδικός θεσμικός παράγοντας που χτύπησε τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση του ελληνικού χρηματιστηρίου, προκαλώντας μάλιστα έντονες αντιδράσεις”
    &&&&
    «Ο λομπίστας της ολιγαρχίας ενάντια στην εξουσία της πλειοψηφίας»

    (((Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης,- Φωκυλίδης)))

    http://gkdata.wordpress.com/2011/11/10/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%85/#more-7663

  8. Κύριε Καφάτε είναι πράγματι ένα δυνατό κείμενο, το οποίο όμως δεν με βρίσκει συμφωνη. Έχω κάποιες ερώτησεις, που με απασχολούν εδώ και καιρό και κανένας δεν φαίνεται να έχει μια απάντηση.
    Γίνεται επανειλημμένως λόγος για εκλογές από πολλές πλευρές, οι οποίες υποστηρίζουν ό,τι είναι η μοναδική λύση στα ελληνικά προβλήματα στη παρούσα φάση. Η χώρα μας είναι γεγονός πως παραλύει για ένα σημαντικό διάστημα, όταν γίνονται εκλογές. Αυτό μπορεί να το ανεχοταν το σύστημα στο παρελθόν, όμως σήμερα, που η χώρα βρίσκεται κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού, θεωρείτε ότι μπορεί να αντέξει αυτή την παύση μακράς διαρκείας;
    Άλλος προβληματισμός είναι σχετικά με τα πρόσωπα που υπάρχουν στο πολιτικό σκηνικό. Στο σενάριο εκλογών λοιπόν, θα κληθούμε να ψηφίσουμε μεταξύ Χ αριθμού προσώπων, τα οποία δυστυχώς επαναλαμβάνονται. Έχω δύο απόριες. Έχουμε το δίδυμο ΝΔ ΠΑΣΟΚ (ναι μεν αποδυναμωθήκαν αλλά υπάρχουν ακόμη υποστηρικτές) και λοιπούς πολιτικούς.. Ποιόν εμπιστεύομαι, ποιόν ψηφίζω κο Καφάτε; Στα δικά μου μάτια, όλοι είναι ίδιοι. Δεν εμπιστεύομαι κάποιον περισσότερο ή κάποιον λιγότερο. Απλώς δεν εμπιστεύομαι κανέναν, άρα δεν έχω επιλογές. Επομένως δεν ψηφίζω (;).
    Στο σενάριο κατα το όποιο δεν συμμετέχει στις εκλογές το απαιτούμενο μέρος του εκλογικού σώματος, υποθέτω ότι προχωρούμε σε επαναλαμβανόμενες εκλογές, οι οποίες μακράνουν τον χρόνο, όπου το δημόσιο βρίσκεται σε «παυση». Επομένως πως είναι η λύση ή μέρος της λύσης το σεναρίο των εκλογών;
    Με εκτίμηση
    Στυλιανή Γ.

  9. Αγαπητή Στυλιανή
    δεν μπορώ να σας απαντήσω ποιον να ψηφίσετε και σε ποιον να έχετε εμπιστοσύνη. Το μονο που μπορώ να πω, και η μονη του αξία είναι ότι αποτελεί τη γνώμη μου και τίποτα άλλο είναι ότι:οι εκλογές είναι η μονη περίπτωση να εκρφραστεί ο λαός. Οι εκλογές είναι μέσο έκφρασης της βούλησης μας. Η αποχή είναι μεν πολιτική θέση, αλλά στις παρούσες συνθήκες δε την επικροτώ. Πιστεύω ότι πρέπει να γίνουν εκλογές, και όλοι να πάμε στις κάλπες αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεων μας.
    Επίσης, η δική μου θέση έιναι: ΔΕΝ ψηφίζουμε υποψήφιους που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ δουλέψει στη ζωή τους. Και, πάλι προσωπικά, δεν θέλω να ξαναδώ τις ίδιες μουρες στη βουλή. Οι αρχηγοί δε θα αλλάξουν, τουλάχιστον ας ανακατώσουμε την τράπουλα στα πρόσωπα. Μπορεί κάποιοι να είναι ανώτεροι των περιστάσεων ή έστω ισάξιοι.
    Μακάρι οι απαντήσεις να βρίσκονταν μόνο στις ιδέες! Θέλει και πράξη η ζωή μας, και νομίζω η ψήφος είναι μια τέτοια. Δεν ξέρω αν είναι η «κορυφαία» είναι πάντως μια πράξη.
    Μην ξεχνάς από τους 300 της βολής (τους) και της βουλής (μας) κάποιοι, μάλλον οι περισσότεροι έχουν ευθύνη όχι γιατί έκαναν κάτι κακό, αλλά γιατί δεν έκαναν κάτι, όταν είδαν ότι κάποιοι κάνουν το κακό!
    (ευχαριστώ για το σχόλιο)!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here