Τι θέλει να πει ο ποιητής;

16
2294

«Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία, μεσούντος κάποιου Ιουλίου, βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «Δώστε τη χούντα στο λαό». Φοβάμαι τους ανθρώπους που, με καταλερωμένη τη φωλιά τους, πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου». Μανώλης Αναγνωστάκης, Νοέμβριος 1983.

Στην εποχή της γενικευμένης «αγανάκτησης», πρέπει να θυμόμαστε τους ποιητές. Με πέντε αράδες λένε τα πάντα. Όπως τότε που ο ελληνικός λαός βγήκε στους δρόμους φωνάζοντας να του δώσουν τη χούντα. Είχαν προηγηθεί, βέβαια, εφτά χρόνια «ησυχίας, τάξης, ασφάλειας και προόδου», που απολάμβαναν εκατομμύρια Έλληνες. Πλην λίγων εξαιρέσεων, δηλαδή μερικών χιλιάδων ανθρώπων στις φυλακές και στις εξορίες, η μεγάλη σιωπηλή πλειοψηφία ζούσε τη ζωή της ήσυχα και απλά.

Όμως, όταν άλλαξαν τα πράγματα, εφτά εκατομμύρια Έλληνες μεταμορφώθηκαν σε αντιστασιακούς. Ακριβώς όπως το λέει ο ποιητής.

Από τότε πέρασαν 36 χρόνια ομαλού πολιτικού βίου. Οι κυβερνήσεις διαδέχονταν η μια την άλλη. Των δυο κομμάτων εξουσίας. Η κομματοκρατία εδραιώθηκε, η πελατειακή λογική κυριάρχησε. Εκατομμύρια Έλληνες την ψήφιζαν, την αποδέχτηκαν, την συντήρησαν. Το κράτος-πατερούλης φρόντιζε για όλους. Φυσικά, με δανεικά.

Για όλα αυτά ελάχιστοι μιλούσαν κατά καιρούς. Αλλά εις ώτα μη ακουόντων. Οι άρχοντες έκλεβαν, διόριζαν, έδιναν φουσκωμένους μισθούς, συντάξεις στα 40 και «αναπηρικές». Και οι πελάτες ψήφιζαν. Και απολάμβαναν, άλλοι πολλά κι άλλοι λιγότερα. Μια κοινωνία εκμαυλισμένη και «ανυποψίαστη». Πώς γίνονταν όλα αυτά; Ποιός τα πλήρωνε; Ας είναι καλά τα δάνεια και μια αισχρή μειοψηφία ειλικρινών φορολογουμένων, που δεν μπορούσε να κρύψει και να κλέψει.

Και τώρα; Τώρα ξαφνικά όλοι νιώθουν σαν απατημένοι σύζυγοι. Που έβλεπαν τα καλούδια που έφερνε ο (η) σύζυγος στο σπίτι, αλλά δεν ήξεραν τι έκανε τα βράδια.

Τώρα είναι μόδα να βρίζεις και να γιαουρτώνεις τους πολιτικούς, με τους οποίους είχες τακιμιάσει όλα αυτά τα χρόνια, πετυχαίνοντας καμια συνταξούλα, καμια θεσούλα, καμια επιχορηγησούλα.

Τώρα είναι η ώρα της «αγανάκτησης». Και της υποκρισίας. Άνθρωποι που έχουν, κατά τον ποιητή, καταλερωμένη τη φωλιά τους, πρωτοστατούν.

Αυτούς πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο.

(Απ’ όλα αυτά εξαιρούνται όσοι ποτέ, στα 36 χρόνια της Μεταπολίτευσης, δεν είχαν καμια συναλλαγή με τους πολιτικούς, δεν πήραν καμιά θέση, δεν διεκδίκησαν κανένα προνόμιο και πλήρωναν κανονικά τους φόρους τους. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω…).

16 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΦΙΛΕ ΓΙΩΡΓΟ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΦΙΛΟ.ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ.ΜΕ ΕΧΕΙ ΕΡΕΘΙΣΗ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑ,ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΕΙΝΑΙ.ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕΣ.{ΑΝ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΥΜΕΤΕΧΩ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ}.

  2. Εγώ είμαι λοιπόν μία κύριε που, στα 36 χρόνια της Μεταπολίτευσης,δεν είχα καμία συναλλαγή με τους πολιτικούς,δεν κατέχω καμία θέση,πληρώνω κανονικά τους φόρους μου και τωρα πρέπει να πληρώσω την λυπητερή!
    Έχω δικαίωμα να τους πάρω με τις πέτρες;Έτσι άλλωστε είχε πει κάποτε ο Γιωργάκης!
    «θα μας πάρουν με τις πέτρες»(στο μόνο που έπεσε μέσα ο Πρωθυπουργος!)

  3. Απόλυτα επιτυχημένη η αναφορά στον Μ. Αναγνωστάκη, εξαιρετικό άρθρο! Το κακό είναι ότι θα σας την «πέσουν» πάλι οι «νεο-αγανακτούντες»! Οι οποίοι, ως σύγχρονοι Κολόμβοι, μόλις πρόσφατα ανακάλυψαν την… Αμερική!

  4. Ατυχής για μένα η παρένθεση στο τέλος. Όλους μας βόλευε αυτό το σύστημα. Απλώς μερικούς μας βόλευε με έμμεσο τρόπο. Και αυτόν που έπαιρνε τρείς κι εξήντα. Αν δεν γινόταν όλο αυτό θα έπαιρνε δυο κι εξήντα.
    Αλλά. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε κανέναν επειδή δεν πήγε κόντρα στο σύστημα. Δεν είναι εύκολο πράγμα να μην πηγαίνεις με το σύστημα. Κακά τα ψέματα. Ίσως μάλιστα να είναι και το πιο δύσκολο πράγμα στην γη. Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που καταφέρνουν και δεν γίνονται μέρος του συστήματος. (και όποιος μπορεί και το καταφέρνει, δεν λέει τίποτα φυσικά. Όλοι αυτοί που βγαίνουν και λένε εγώ δεν ήμουν κτλ… ήταν και παραήταν. Απλώς δεν είχαν τι θέση που θα ήθελαν μες το σύστημα (κι έγω ήμουν έτσι;)).

  5. Κυριε Καρελια, πιστευω οτι το αρθρο σας επρεπε να αφορα αυτους που αναφερετε στην τελευταια παραγραφο. Αυτους πρεπει να προβαλουμε οχι τους αλλους, γιατι η μαγκια ειναι να βρισκεις τους λιγους που αξιζουν μεσα στο πληθος των αναξιοπρεπων. Μετρημενοι στα δακτυλα του ενος χεριου η χιλιαδες, οι ηθικοι, οι αξιοπρεπεις πολιτες αυτης της χωρας εχουν καθε δικαιωμα να ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ!!!

  6. Οι ίδιες σκέψεις ταλανίζουν το μυαλό όλων όσων τόσα χρόνια προσπάθησαν να απέχουν από όλη αυτή τη σαπίλα μέσα στην οποία επιβίωνε το κράτος μας κύριε Καρελιά. Η ωμή βία της χούντας ντύθηκε με τα κομψά ρούχα του εκσυγχρονισμού και χειραγώγησε τις μάζες με δανεικό πλούτο. Μήπως όμως είναι καιρός να πάψουμε να στρεφόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου με ταμπέλες; Βολεμένοι και αβόλευτοι, ας γίνουμε επιτέλους ένα διεκδικώντας το δικαίωμα να ζήσουμε υπηρετώντας ένα δικαιότερο σύστημα, και όχι μέσω αυτού. Το ένστικτο του κινδύνου, το ένστικτο της επιβίωσης, μπορεί να ξυπνήσει ικανότητες «μαγικές» σε έναν άνθρωπο. Ακόμα και του ξεβολέματος…

  7. Αν ο καθενας κοιτουσε την καμπουρα του και δεν ασχολουνταν με τους υπολοιπους ισως μπορουσαμε να βρουμε εναν κοινο παρανομαστη,μια αυτοκριτικη που θα οδηγουσε και σε καποια πρακτικη εφαρμογη.Με το να γραφουμε τετοια αρθρα σε γ’ πληθ. κι οχι σε α’ πληθ. δειχνει και τη νοοτροπια μας,οσο σωστα κι αν ειναι αυτα που γραφουμε.Ειμαι δημοσιογραφος λοιπον,ξεκινω απο την παραδοχη οτι οι εφημεριδες τοσα χρονια στηριζαν και κατευθυναν την κομματοκρατια κι αλλαζω αμεσα ροτα…ειμαι εκπ/κος,ναι εχω λιγες ωρες εργασιας μπορω να βοηθησω και σε αλλες υπηρεσιες(χωρις μειωση βεβαια του ηδη πενιχρου μισθου),ειμαι υψηλομισθος σε ΔΕΚΟ,κοβω τις υπερωριες μειωνεται ο μισθος μου κι αντι για δεκα προσληψεις το χρονο καντε δεκαπεντε…ειμαι γιατρος,δε βαζω μεσο να μη παω στα Δωδεκανησα,γιατι ετσι θα κλεισει το ιατρικο κεντρο της περιοχης…Για μενα το θεμα ειναι να γινουμε αλτρουιστες κι οχι κατηγοροι των αλλων…
    ΥΓ.Για την περιοδο του πραξικοπηματος που επικαλεισθε αφηστε στον ιστορικο…χρονο να κρινει και να αξιολογησει…Απλως να σας υπενθυμισω οτι καποιοι χιλιαδες ανθρωποι ηταν στις εξοριες και επι ΕΡΕ-Καραμανλη…ναι αυτον που ηρθε να μας σωσει απο τη χουντα και ειχε φυγει με ψευδωνυμο…και ξεχυθηκε ο ελληνικος λαος-οπως λετε συνεχως εσεις οι δημοσιογραφοι-να τον υποδεχθει…χειραγωγουμαστε μια χαρα…

  8. Μιλάμε για 35 χρόνια λες και πρόκειται για 35 μήνες ή μέρες…
    Οι συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών 20άρηδων έως 30άρηδων, τι από όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν κάνει;
    Αυτοί όμως δεν θα κληθούν να πληρώσουν τη νύφη;
    Θα μου πείτε βέβαια, πως φταίει η «μαμά» και ο «μπαμπάς» που έκλεβαν ή ανεχόντουσαν…
    Σύμφωνοι. Έχω και μια πρόταση τότε να κάνω: Έαν κάποιος καταδικάζεται σε τρις ισόβια επειδή σκότωσε μερικούς να ξεπληρώνεται η ποινή του από αυτόν μέχρι τον ….εγγονό του!
    Πως σας φαίνετε;
    Είναι δυνατόν κ. Καρελιά να τα πιστεύετε αυτά τα πράγματα; Είναι δυνατόν να ισχυρίζεστε πως δεν πρέπει να κάνουμε απολυτώς τίποτα για όσα συμβαίνουν;
    Δηλαδή τι προτείνετε; Να κάτσουμε σπίτι μας, στο καναπέ μας και να βλέπουμε τηλεόραση… Σωστά;
    Ή μήπως -το ακόμα πιο αστείο- να αναπτύξουμε την παιδεία μας για να ξεσηκωθούμε σε καμιά 20αριά χρόνια;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here