Το κάπνισμα είναι μαγκιά

Ο «ελληνοκεντρισμός» που χαρακτηρίζει την συμπεριφορά μας γενικότερα, αποτυπώνεται ανάγλυφα και στην υπόθεση τσιγάρο. Οι ιδιαιτερότητες που θεωρούμε ότι έχουμε σαν λαός  και ο ατομισμός που χαρακτηρίζει την δημόσια στάση στα πράγματα, ερεθίζει ,σαν τον καπνό, τους «επαναστατικούς νευρώνες» και μας σπρώχνουν να αποδείξουμε ότι στην Ελλάδα ξέρουμε να αντιστεκόμαστε, όταν ξεβολευόμαστε. Είναι καιρός τώρα στην Ελλάδα που περικόπτονται τα πάντα, να μας κόψουν και την προσωπική απόδραση από τα προβλήματα;  Να χάσουμε την εθνική μας «μαγκιά» και την «ερωτική ελκυστικότητα»; Στις ταινίες, όταν ο Τζουντ Λο ανάβει το τσιγάρο και κοιτάει το ποτήρι του με το ουίσκι στο μπαρ, πάντα τον πλησιάζει μια γυναίκα έτοιμη να του δοθεί. Στο κάτω-κάτω δε θα μας επιβάλλουν οι «άλλοι», οι ανέραστοι Βορειοευρωπαίοι πώς θα αυτοκαταστραφούμε.  Ο Ζορμπάς ήταν Έλληνας!

Καλά όλα αυτά, αλλά αυτή τη φορά είναι νόμος του κράτους και διαταγή του Πρωθυπουργού. Απαγορεύεται το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους και μαγαζιά. Ποιου κράτους αυτού που κάθε φορά που αλλάζει κυβερνήσεις αλλάζει και τους νόμους;  Που παλινωδεί  ανάμεσα στο «τσιγαρόσημο» και στο εμβαδό των μαγαζιών για να δει από πόσα τετραγωνικά και πάνω θα αφήσει τα πνευμόνια των πολιτών του, έκθετα στη «νόμιμη», αδέσμευτη πίσσα; Γιατί να καταπιεστώ εγώ και να μην καπνίζω; Αφού σε 3 χρόνια δε θα ισχύει ο νόμος.

Επειδή ψηφίστηκε ο νόμος δεν σημαίνει ότι εφαρμόζεται.

Μήπως συνοδεύτηκε από καμιά επιθετική καμπάνια διαφήμισης στα κρατικά κανάλια με σκοπό να σοκάρει τους «Ελληνάρες» και κυρίως τα παιδιά και τους εφήβους (το 58% των μαθητών Λυκείου έχει καπνίσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του) που είναι επιρρεπείς στην δύναμη της εικόνας;

Μήπως συγκροτήθηκαν σοβαροί μηχανισμοί ελέγχου στα μαγαζιά που αν αναποδογυρίσεις τα βάζα με τα λουλούδια έχουν στάχτες και αποτσίγαρα μέσα;

Η  χώρα χρεοκοπεί. Ο κόσμος θέλει να ξεσκάσει! Τι κι αν άλλος  τόσος κόσμος «σκάει» διαχρονικά στην Ελλάδα, όταν βγαίνει για να  ξεσκάσει. Ποτό χωρίς τσιγάρο; Δε γίνεται! Έχουμε οικονομική κρίση, αν απαγορεύσουμε και το κάπνισμα θα γονατίσουμε. Το εφαρμόζουν δυο μαγαζιά και «χτυπάνε μύγες» καθώς τα ανταγωνιστικά μαγαζιά υποδέχονται με «ντουμάνια χαράς» τους δυσαρεστημένους θαμώνες των νομοταγών μαγαζιών. Στην Ελλάδα ο νόμος υπάρχει για να μην εφαρμόζεται. Όποιος ιδιοκτήτης τον εφαρμόζει είναι παράξενος ή απλά αλλοδαπός ιδιοκτήτης (μη εμποτισμένος από την ελληνική νοοτροπία).  Μα τι κάνεις; Στην Ελλάδα είμαστε…

Εδώ, υπάρχουν κρυφά δωματιάκια στα οποία με ή χωρίς άδεια από τη διεύθυνση των Νοσοκομείων, καπνίζουν (!!) οι γιατροί και οι νοσοκόμες. Εδώ, όταν οι βουλευτές επιδιώκουν να ηρεμήσουν στο εντευκτήριο της Βουλής, ανάβουν τσιγάρο για να ρουφήξουν λίγη χαλάρωση.

Όσοι δεν καπνίζουν τι κάνουν σ’ αυτή την χώρα;

Πληρώνουν με τα πνευμόνια τους και την φορολογία τους τα ιατρικά, νοσοκομειακά και φαρμακευτικά έξοδα όλων των θεριακλήδων που αρνούνται να δουν την πραγματικότητα:

600.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από τον καπνό των άλλων, οι 165.000 είναι νήπια. Εάν στους αριθμούς αυτούς προστεθούν οι θάνατοι 5,1 εκατομμυρίων ενεργών καπνιστών, το σύνολο φτάνει στους 5,7 εκατ. θανάτους το χρόνο.

Ο καπνός περιέχει περισσότερα από 4.000 προϊόντα, τα περισσότερα από τα οποία είναι τοξικά, και 40 καρκινογενείς ουσίες τις οποίες εισπνέει ο καπνιστής και οι γύρω του.
Οι καπνιστές νιώθουν κατατρεγμένοι, ζουν με την εντύπωση πως η ελευθερία τους περιφρονείται. Οι μη καπνιστές, μόλις νιώσουν τη μυρωδιά του καπνού, πιστεύουν κι αυτοί πως η ελευθερία τους δεν γίνεται σεβαστή.

Πρόκειται για την ελευθερία του καπνίζειν κατά της ελευθερίας να μην υφίστασαι διωγμό από τον καπνό! Είναι δύσκολο να υπάρξει συμβιβασμός εάν δεν υπάρχει υποτυπώδης σεβασμός, ευγένεια και μια φιλοσοφία του τύπου ζήσε και άσε και τους άλλους να ζήσουν.

Πέντε χρόνια και επτά προσπάθειες χρειάζεται κατά μέσο όρο ένας άνθρωπος για να σταματήσει τη βλαβερή έξη του καπνίσματος. Από έρευνα που έγινε σε 3.000 καπνιστές στη Βρετανία προκύπτει ότι οι περισσότεροι σταματούν το κάπνισμα κυρίως από φόβο για την υγεία τους. Το σταματούν επίσης επειδή πιστεύουν ότι με το κάπνισμα προκαλούν αποστροφή στον σύντροφό τους, επειδή δυσκολεύονται να αναπνεύσουν και επειδή δεν τους αρέσει να τους κρίνουν οι άλλοι αρνητικά.

Στην Ελλάδα δε μας ενδιαφέρουν οι ιατρικές έρευνες, η επιτυχημένη πολιτική κατά του καπνίσματος άλλων χωρών. Εν ολίγοις δεν βλέπουμε τι γίνεται έξω από το μαγαζί μας γιατί η ατμόσφαιρα έχει πολύ «καπνό». Εδώ, για να απαγορευτεί το κάπνισμα απαιτείται όσο ακριβώς χρόνος διαρκεί η βάναυση καταπάτηση των ατομικών δικαιώματων: μια αιωνιότητα και μια ημέρα.

* ο Νίκος Μηλαπίδης είναι νομικός

Σχετικά Άρθρα

8 Σχόλια
  1. Ο/Η mahler76 λέει:

    όποιος δεν θέλει να αναπνέει καπνό να καθίσει σπίτι του.

  2. Ο/Η Βαγγέλης Βλάχος λέει:

    Είμαι – δυστυχώς – καπνιστής. Οπως ολοι πιστευω οι καπνιστές εχω κάνει προσπάθειες να το κόψω
    Ολες αποτυχυμένες και πάλι δυστυχώς.
    Εκείνο όμως που μου προκαλεί εντύπωση είναι η αδυναμία ενος συντεταγμένου κράτους να εφαρμόσει ένα νόμο. Είναι να απορεί κανείς ακούγονται ένα σωρό φωνές υπερ της συνέχισης του καπνίσματος, από καταστηματάρχες που φοβούνται μην χάσουν την πελατεία τους από καπνιστές μην χάσουν την απόλαυσή τους από άλλους που θέωρούν την άρνηση σαν αντίσταση και δεν έχει την θέληση την πυγμή και την ισχύ η πολιτία να εφαρμόσει ένα νόμο που ψηφίστηκε με ομοφωνία στην βουλή. Είναι ντροπή είναι κατάντημα.
    Ακόμα και στην Τουρκία, με τους πραγματικά θεριακλήδες τούρκους, ο νόμος εφαρμόζεται ευλαβικά και μεις εδώ βρήκαμε να κάνομε αντίσταση για το κάπνισμα . Για άλλα πιο φλέγοντα και ζωτικά θέματα κάνομε την πάπια και σφυρίζουμε αδιάφοροι…

  3. Ο/Η Δέσποινα Τριανταφύλλου λέει:

    Νομίζω πως απλά βρήκαμε ευκαιρία να κάνουμε «αντίσταση» μέσω του «τσιγάρου» σε κάτι πολύ ευρύτερο που δεν είναι άλλο από τον κίνδυνο της επιβολής του λεγόμενου «political correct». Προσωπικά είμαι καπνίστρια φανατική εδώ και 35 χρόνια και δεν έχω δοκιμάσει να το κόψω αν και έχω λάβει τις προειδοποιήσεις και από τους γιατρούς αλλά και από το σώμα μου. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να αποτινάξω το εξής «στερεότυπο» που εμένα προσωπικά με οδήγησε από την εφηβεία στο τσιγάρο και που δεν είναι άλλο από το «διανόηση ίσον κάπνισμα». Θυμάμαι από μικρή εικόνες ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών χαμένες και θολές πίσω από μια «ειδυλλιακή» ομίχλη. Αυτές καταγράφηκαν στο ασυνείδητό μου και άντε να τις αποτινάξω.
    Ολα αυτά βέβαια δεν με εμποδίζουν να σκέφτομαι – αλλά και να σέβομαι, τα δικαιώματα των μη καπνιστών. Με ενοχλεί όμως πολύ το θέμα που γενικά αναφέρεται πως επιβαρύνουμε οι καπνιστές το σύστημα υγείας. Νομίζω πως αυτοί που το αναφέρουν ξεχνούν πόσους φόρους πληρώνουμε εμείς οι καπνιστές με κάθε πακέτο.
    Με δυο λόγια πιστεύω πως πίσω από κάθε ενήλικο καπνιστή κρύβεται ένας ανήλικος. Εύχομαι όλοι εμείς οι «ανήλικοι» να βρούμε τη δύναμη να ενηλικιωθούμε χωρίς να σκοτώσουμε το παιδί που κρύβεται μέσα μας και που μας είναι χρήσιμο σε μας αλλά και σε κάθε έναν. Να βρούμε τη χαρά σε παιχνίδια πιο υγιή και κυρίως σε παιχνίδια που σε απελευθερώνουν και δεν σε μη υποδουλώνουν.

  4. Ο/Η Χατζηχαριστού Πασχαλίνα λέει:

    Το θέμα δεν είναι εάν θα καταφέρουν να απαρνηθούν οι καπνιστές το κάπνισμα, ασχέτως και αν αγνοούν ακουσίως ή εκουσίως τις βλαβερές συνέπειές του στους ανθρώπους που διατείνονται ότι αγαπούν ή αποδεδειγμένα αγαπούν καθώς και στον ίδιο τους τον εαυτό….Εξάλλου, καμία αυτοπροσβολή δεν τιμωρείται και ορθώς! Το θ έ μ α είναι πως λείπει ο σεβασμός….η υπευθυνότητα…… και η προσαρμοστικότητα……. σε ένα …μέτρο που θα μπορούσε να σώσει ζωές, (καλά θα ήταν βέβαια να είναι οριστικό και όχι με διαρκείς τάσεις υποχωρητικότητας). Μέτρο ε; Τι σας λέω τώρα…Μμμ… Κ Ο Ι Ν Ω Ν Ι Κ Ο ΑΓΑΘΟ ίσως ; Δεν σας λέει κάτι ε; Ε, ναι τότε σε ‘μία αιωνιότητα και μία ημέρα’.

  5. Ο/Η Παναγιώτης Αηδώνης λέει:

    Καλησπέρα καταρχάς! Να αρχίσω με ένα πρόσφατο συμβάν! Σάββατο βράδυ,χθες,σα νέος,είπα να βγω για ένα ποτό! Βγήκα! Και ήξερα ό,τι θα καπνίσω! Παρόλο που στο τραπέζι που καθόμουνα,η φίλη μου μού έλεγε να το σβήσω,κι εγώ της χαμογέλαγα και της έλεγα: «Έλα μωρε,νόμος και κουραφέξαλα». Αντίδραση υπάρχει.Από τους συνανθρώπους μας.Απο τις επιχειρήσεις όχι φυσικά γιατί θα χάσουν το…»χρυσόμαλλο δέρρας» τους.Money money…!!! Κι εγώ,αφού διάβασα το άρθρό και τα σχόλια,κάθισα και σκέφτηκα την αντίδραση που έχουμε απέναντι στο αντικαπνιστικό νόμο.Καπνίζουμε αλλά δεν έχουμε τασάκια…Να μη μας πιάσει και κανένας έλεγχος.Αντί γι αυτά όμως,έχουμε μπουκάλια RedBull,Sprite,πλαστικά ποτηράκια και κάθε είδους παντέντα που μπορεί να σκεφτεί ο Έλληνας! & ξέρουμε όλοι ότι όταν ο Έλληνας θέλει να βρει λύση,τη βρίσκει…
    Και αναρωτιέμαι σαν 19χρονος…μήπως αυτή η αντίδραση είναι σε λάθος νόμο?

  6. Ο/Η Ζεγκλίνας Γιώργος λέει:

    Λοιπόν σε ότι έχει να κάνει με το τσιγάρο τα πράγματα είναι απλά.Οι έλληνες έχουν πάθει κοινωωνικό βέρτιγκο,βρέχει και νομίζουν πως τους φτύνουν!Πόσο ηλίθια ηχεί η δικαιολογία ότι η κίνηση στα μαγαζιά ελατώνεται λόγω του »αντικαπνιστικού νόμου»(ο οποίος δεν εφαρμόζεται κιόλας)…τι λες βρε μπουζουκοκέφαλε,η κίνηση έχει ελατωθεί λόγω οικονομικής δυσπραγίας και όχι του αντικαπνιστικού νόμου!Εν τέλει ως εδώ,εμείς οι μη καπνιστές έχουμε δικαίωμα στον καθαρό αέρα και το παθητικό κάπνισμα θα έπρεπε να τιμωρήται ως απόπειρα δολοφονίας με δόλο,τελείως συνειδητά γίνεται όλο αυτό από τους παρτάκηδες καπνιστές που φοβούνται μη χάσουν τη βολή τους…και ύστερα απορούμε γιατί δεν πάει αυτό το κράτος μπροστά?

  7. Για να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Δε νομίζω να πιστεύει κανείς ότι ξαφνικά ενδιαφέρθηκαν για την υγεία μας. Ο νόμος έχει 2 παραμέτρους. 1ον) Κρατικά έσοδα από τα πρόστιμα που θα επιβληθούν και
    2ον) Αυτά που όλοι πληρώνουμε για την υγεία να μην του ανγκάσουμε να μας περιθάλψουν λόγω καπνού και
    κάνουν έξοδα για εμας (που ούτως ή άλλως τους τα έχουμε πληρώσει).
    Είναι σαν να κυνηγάμε τον άρρωστο ναρκομανή και όχι τον έμπορο.

    Και το Grand Finale σε όσους ονειρεύονται:
    Γιατί απαγορεύουν το κάπνισμα και δεν κλείνουν τις καπνοβιομηχανίες ? Ε? Γιατί?
    Γιατί δεν απαγορεύουν την παραγωγή τσιγάρων ? Ε? Γιατί?
    Γιατί είναι πολλά τα λεφτα ! (Συγγνώμη σας προσγείωσα ε?)


Αφήστε το σχόλιο σας

*