Το τέλος των προσδοκιών φέρνει ψήφο χωρίς συναίσθημα

Με τίτλο «Τα προβλήματα της Ελλάδος φθάνουν σε μυθικές διαστάσεις», το γνωστό Stratfor, προσεγγίζει σήμερα την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα για διεξαγωγή προώρων εκλογών. Αφού αναφέρεται επί τροχάδην στα όσα έχουν συμβεί στη χώρα το τελευταίο 8άμηνο – πράγματα γνωστά στον Έλληνα παρατηρητή – ο αρθρογράφος του αμερικανικού ιστοτόπου συμπεραίνει ότι «οι νέες εκλογές, ελπίζει ο Τσίπρας, θα του επιτρέψουν να μειώσει τις διαφωνίες εντός του κόμματός του και να σχηματίσει μιά πιό συνεκτική κυβέρνηση με νέα καθαρή εντολή. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί όμως οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Ο κυριότερος κίνδυνος που συνδέεται με τις πρόωρες εκλογές είναι ότι η Αθήνα θα μπορούσε να εισέλθει εκ νέου σε περίπλοκες μετεκλογικές διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης. Η ειρωνεία είναι ότι η κίνηση του Τσίπρα για πρόωρες εκλογές χρειαζόταν ώστε να ξεφύγει από το σημερινό αδιέξοδο, αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αβεβαιότητα και αστάθεια.»

Το Stratfor κάνει την υπόθεσή του στη βάση ότι ο μύθος του Σισύφου είναι πλέον παραδοχή στη σύχρονη Ελλάδα. Με χίλια ζόρια και βάσανα φθάνει το βάρος στην κορυφή και για το καπρίτσιο κάποιων που έχουν ιδιοτελείς σκοπούς ή ιδεολογικές αγκυλώσεις, κυλά πάλι στους πρόποδες και φτου… από την αρχή.
Πώς θα διαψευσθούν οι προβλέψεις; Είναι απλό θεωρητικά αλλά, πράγματι, αβέβαιο πρακτικά. Οι Έλληνες πολίτες καλούνται στις κάλπες για τρίτη φορά μέσα σε εννέα μήνες. Την πρώτη, τον Ιανουάριο, ψήφισαν ελπίζοντας ότι θα δοθεί τέλος στα μνημόνια και ότι με τρόπο μαγικό θα επιστρέψουν οι καλές μέρες. Διαψεύσθηκαν οι προσδοκίες τους παταγωδώς.
Τη δεύτερη φορά, με το δημοψήφισμα, δεν πολυκατάλαβαν τι ψήφισαν ούτε και ποιό ήταν τελικά το αποτέλεσμα. Διότι μετά από το «Όχι», αφ’ ενός λύθηκαν τα μάγια και φάνηκαν διάπλατα οι προθέσεις των ιδεοληπτικών που παραδέχθηκαν ότι το Σχέδιο Β ήταν η επιστροφή στη δραχμή, άρα η διεθνής απομόνωση της Ελλάδος και η ουσιαστική καταστροφή της, αφ’ ετέρου, ο Αλέξης Τσίπρας διάβασε με τρόπο ρεαλιστικό την πραγματικότητα και κράτησε τη χώρα εντός της Ευρωζώνης υπογράφοντας φυσικά τρίτο μνημόνιο.

Τώρα λοιπόν, την τρίτη φορά, οι Έλληνες θα ψηφίσουν γνωρίζοντας ότι υπάρχει συμφωνία η οποία θα εφαρμοσθεί. Διότι τα δανεικά δόθηκαν και πάλι, για να κρατηθούμε όρθιοι και να μην χρεωκοπήσουμε. Συμπερασματικά, λοιπόν, καλούνται να ψηφίσουν αφήνοντας πίσω το όποιο συναίσθημα. Κι εδώ έγκειται η αβεβαιότης καθώς το συναίσθημα εν προκειμένω βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τη λογική και το ουσιαστικό συμφέρον της χώρας, το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με οικονομικές θυσίες για εύλογο χρονικό διάστημα.

Όμως, τώρα όλοι πλέον γνωρίζουν και οι δικαιολογίες περισσεύουν. Οι πολίτες καλούνται στις ερχόμενες εκλογές να επιλέξουν τους ανθρώπους που θα  εφαρμόσουν καλύτερα τη συμφωνία ώστε, επιτέλους, να τελειώνουμε. Η νέα κυβέρνηση θα είναι, εκ των πραγμάτων, συμμαχική. Θα πρέπει να αποτελείται από πολιτικούς που έχουν ως στόχο να προχωρήσουν τάχιστα τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος. Γιατί, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το μεγαλύτερο μέρος του «νέου» μνημονίου, περιέχει διατάξεις και μέτρα που θα έπρεπε να έχουν ήδη εφαρμοσθεί από το 2010, για να μην πούμε εδώ και δεκαετίες…

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code