Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011Σε κατάσταση σύγχυσης έχουν περιέλθει οι εγχώριοι συνωμοσιολόγοι [παλιάς και νέας κοπής, δεξιάς και αριστερής προδιάθεσης] με την επιλογή της κυβέρνησης να αναβαθμίσει τις σχέσεις της χώρας με το Ισραήλ. Για τους περισσότερους εξ αυτών ο σημαντικότερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει διαχρονικώς η Ελλάδα προέρχεται από την Τουρκία, η οποία με τις αναθεωρητικές αξιώσεις που συστηματικώς προβάλλει, επιδιώκει να αλλάξει τις ισορροπίες στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο και γενικότερα στην περιοχή.
Με βάση το γνωστό δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου», η εξέλιξη αυτή πρέπει να τους ικανοποιεί. Το Ισραήλ είναι μια ισχυρή στρατιωτικά και οικονομικά δύναμη, μπορεί να επιβάλει τη θέληση του, χρησιμοποιώντας βία ή απειλώντας με τη χρήση βίας και από τη στιγμή που τα «χάλασε» με την Τουρκία, η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον να τα «βρει» μαζί του για να προωθήσει τα συμφέροντα της κόντρα στις επιθετικές πρωτοβουλίες του Ερντογάν.
Από την άλλη πλευρά, όμως, σύμφωνα με την παραληρηματική αφήγηση των παραδοσιακών συνωμοσιολόγων, οι Εβραίοι εκτός από «θεοκτόνοι» είναι και υπεύθυνοι για όλα τα δεινά που ταλαιπωρούν την υφήλιο. Αυτοί ευθύνονται για την πορεία που έχει πάρει η παγκοσμιοποίηση, αυτοί καθοδηγούν τις αγορές, αυτοί κρύβονται πίσω από τους κερδοσκοπικούς χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς που λυμαίνονται τους πόρους των εθνών, αυτοί ελέγχουν τις εταιρείες αξιολόγησης και αυτοί [δηλαδή το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι της Αμερικής] υποχρεώνουν τους προέδρους των Η.Π.Α να ασκούν πολιτικές που κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Άρα, είναι ο πρώτος εχθρός των λαών.
Το δίλημμα είναι αδυσώπητο: Να πάμε μ’ αυτούς που μπορούν να στριμώξουν τον προαιώνιο αντίπαλο μας [την Τουρκία], ελπίζοντας ότι θα μας βοηθήσουν και στρατιωτικά αν χρειαστεί, αλλά και οικονομικά, αφού με την τεράστια ισχύ που διαθέτουν μπορούν να πείσουν τους ξένους κεφαλαιούχους να πραγματοποιήσουν επενδύσεις που θα φέρουν εισόδημα και θα αναχαιτίσουν την ανεργία; Ή να τους καταγγείλουμε ως ενόχους για όλα όσα υφίστανται οι φτωχές χώρες εξαιτίας της απληστίας τους και της εμπλοκής τους στα κερδοσκοπικά παιχνίδια που καταστρέφουν τις κοινωνίες;
Εβραιολατρεία ή εβραιοφοβία; Ιδού το ερώτημα για όποιον [και είναι, δυστυχώς, πολλοί] σκέφτεται με τη λογική του άσπρου-μαύρου στις διεθνείς σχέσεις και πιστεύει ότι η θεωρία του «μηδενικού αθροίσματος» είναι αυτή που πρέπει μια χώρα να υπηρετεί. Δεν μπορεί κάποια απάντηση θα σκαρφιστούν.







Σεπτεμβρίου 19, 2011 στις 5:35 μμ
Η προσέγγιση με το Ισραήλ είναι καλά δουλεμένος,στοχευμένος μακροπρόθεσμα σχεδιασμός της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ή είναι,όπως και στον οικονομικό σχεδιασμό,υποδείξεις εκπορευόμενες από αλλού χωρίς σχεδιασμό και χωρίς δεύτερη σκέψη; (για να συνεισφέρω και εγώ στην συνωμοσιολογία)
Σεπτεμβρίου 19, 2011 στις 6:48 μμ
ΤΣΑΜΠΑ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΑΙ ΤΣΑΜΠΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ …
Σεπτεμβρίου 19, 2011 στις 9:22 μμ
ΠΟΙΟΙ ονειρεύονται “ΝΕΟΥΣ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥΣ να ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΝ έφιπποι τους ΑΡΑΒΕΣ”;?;
“Η ΕΛΛΑΔΑ είναι μια ανωμαλία, ο Ορθόδοξος παρείσακτος στους δυτικούς πολιτισμούς… [που] δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις αρχές και τα ήθη και των δύο” – Χάντινγκτον
“Πώς στην περίπτωση της Ελλάδας τετραγωνίστηκε ο κύκλος”
Παρά την έγκριση του “πακέτου βοήθειας”, η ΕΛΛΑΔΑ μπήκε σε μια επικίνδυνη και προσχεδιασμένη εποχή κοινωνικο-πολιτικής αποδόμησης. Μη όντας οικονομολόγος, θα αποφύγω κάθε συζήτηση σχετικά με τεχνικά θέματα για τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και θα απορρίψω ευθέως τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς περί διεθνών ανησυχιών για την ευημερία του ελληνικού έθνους. Δεν υπάρχει καμία ανησυχία. Αντιθέτως, υπάρχουν στοιχεία για το ότι επί δύο δεκαετίες η ΕΛΛΑΔΑ δεχόταν διασταυρούμενα πυρά από περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις, που έκλιναν προς την α ν α δ ι α μ ό ρ φ ω σ η των βαλκανικών συνόρων και του στρατηγικού περιβάλλοντος σε μια ευμετάβλητη περιοχή.
Έχω επανειλημμένως γράψει για τη βαθιά νοσταλγία μεταξύ των απατεώνων και των απογόνων των χρηματιστών της Οθωμανικής εποχής για τον βαλκανικό χάρτη όπως ήταν διαμορφωμένος ΠΡΙΝ το 1912. Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΛΛΑΔΑ αντιμετωπίζεται ως χώρα όπου ο “κ α π ι τ α λ ι σ μ ό ς της κ α τ α σ τ ρ ο φ ή ς” μπορεί να επιβληθεί με μέσα που φθάνουν οριακά πριν τον πόλεμο αλλά με απώτερο σκοπό τον ταυτόχρονο επαναπροσδιορισμό της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
http://gkdata.wordpress.com/2011/09/13/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82/
Σεπτεμβρίου 19, 2011 στις 9:28 μμ
Ισως η μονη εξυπνη κινηση αυτης της κυβερνησης…
Σεπτεμβρίου 19, 2011 στις 9:57 μμ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΧΘΡΟΙ Η ΦΙΛΟΙ ΜΟΝΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 9:44 πμ
ΣΩΣΤΟΤΑΤΟΣ !!!
Σεπτεμβρίου 23, 2011 στις 5:31 μμ
ΣΥΜΦΩΝΩ! ΑΣ ΜΗΝ ΥΠΗΡΧΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ,ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΟΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΚΟΥ ΛΟΜΠΙ ΚΑΙ,ΘΑ ΒΛΕΠΑΜΕ ΑΝ ΘΑ ΜΑΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΟΤΑΝ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ! ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΜΕ ΕΙΡΩΝΙΕΣ ΓΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΘΩΟ ΕΒΡΑΙΚΟ ΛΟΜΠΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ …ΧΛΩΡΙΔΑΣ;;;;;;;;;;;;;
Σεπτεμβρίου 19, 2011 στις 10:40 μμ
Καίριο ερώτημα, ίσως το σημαντικότερο δίλημμα που έχει να αντιμετωπίσει ο τόπος σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Ποιος ασχολείται με ανεργίες και εισφορές, το θέμα είναι να πάρουμε θέση στο εβραϊκό ζήτημα. Ελπίζω σε περισσότερα ανάλογα άρθρα στο μέλλον.
Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 12:36 πμ
Άρθρο – μνημείο μισαλλοδοξίας. Προκαταλαμβάνει κάθε αντίθετη άποψη με την εκ των προτέρων μομφή της συνωμοσιολογίας. Βέβαια το δόγμα στο οποίο αναφέρεστε τυγχάνει να έχει αμφίπλευρη ισχύ, καθώς ο νέος «φίλος» μας στην περιοχή εκτός από την κατά φαντασίαν προστασία του μας αποθέτει και τους εχθρούς του. Ουκ ολίγες αραβικές χώρες στον περίγυρο μας με παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη χώρα μας, των οποίων την – εξαιρετικά εύθραυστη – συναντίληψη με την Τουρκία η ελληνική κυβέρνηση μετατρέπει σε συμπαγή συμμαχία. Πρωτοφανής εχθρική ατμόσφαιρα λοιπόν και στο βάθος «εγγυητής» το Ισραήλ. Ρωτάω: Χρειάζεται ιδιοφυϊα – για όσους βέβαια βρίσκονται πέραν της πασοκικής στράτευσης – προκειμένου να αντιληφθεί ο οιοσδήποτε πως το δίπολο ΗΠΑ – Ισραήλ που αποκλειστικά και μόνο ενδιαφέρεται να βάλει χέρι στα φυσικά αποθέματα του ελληνοκυπριακού και ελληνικού ΑΟΖ ούτε τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας -και του λαού μας- προτίθεται να σεβαστεί ούτε να αναχαιτίσει κάθε πιθανή ανάφλεξη στα σύνορά μας; Έπαψαν ποτέ οι ΗΠΑ να νομιμοποιούν την τουρκική επιθετικότητα, τις γκρίζες ζώνες, τις ελληνοτουρκικές φιλίες με υφαλοκρηπίδα και casus belli;Αλήθεια εκτός από τους «συμμάχους» – που στο ξέσπασμα κάθε κρίσης θα μας πουλήσουν κι αγοράσουν 10 φορές που λέει ο λόγος – δεν υπάρχει άλλο σύστημα σχέσεων-συμμαχιών (και όχι ηγεμονιών) που και την αξιοποίηση ενεργειακών πηγών στα χωρικά μας ύδατα θα περιφρουρήσει και στα βαλκάνια θα ανοίγει ένα πεδίο συνεννόησης και την τουρκική επιθετικότητα θα αναχαιτίζει και φιλικό περιβάλλον στον γείτονα αραβικό κόσμο θα εξασφαλίζει; Ολέθρια επιλογή που αν εγκαίρως δεν ανασκευαστεί θα την πληρώσει ο τόπος για δεκαετίες…
Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 6:41 μμ
Τα περί μισαλλοδοξίας τα παρακάμπτω. Κάποιες σκόρπιες σκέψεις: Ο πολιτικός [Ελευθέριος Βενιζέλος] που είχε καταλάβει πολύ καλά οτι στις διεθνείς σχέσεις αυτό που μετράει είναι η σύμπτωση συμφερόντων δεν δίστασε να προχωρήσει σε επιλογές και συμμαχίες που από πρώτη ματιά φάνταζαν εξωφρενικές. Δικαιώθηκε. Ο πολιτικός [Α.Παπανδρέου] που επιχείρησε να ιδεολογικοποιήσει [στην πρώτη φάση] την εξωτερική πολιτική απέτυχε παταγωδώς. Σας θυμίζω τις περιπλανήσεις του στον αραβικό κόσμο, την «κίνηση των 6», την προσδοκία του οτι το Κίνημα των Αδεσμεύτων μπορεί να γίνει ο τρίτος πόλος στην παγκόσμια σκηνή. Σας θυμίζω επίσης οτι για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπήρχε το δόγμα της ακινησίας «μη διάλογος-μη πόλεμος». Επί πρωθυπουργίας του ωστόσο δημιουργήθηκε το ψευδοκράτος του Ντεκτάς. Απόδειξη οτι ο ρητορικός τσαμπουκάς χωρίς συμμαχίες και δύναμη πυρός είναι μια πελώρια φούσκα. Ο αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής την περίοδο Σημίτη οδήγησε την Κύπρο στην Ευρωπαική Ενωση και στρίμωξε την Τουρκία ,κι ας κατηγορήθηκε ο εμπνευστής αυτής της στροφής για ενδοτισμό. Όποτε οι Αμερικανοί παρενέβησαν αρνητικά για τη χώρα εκμεταλλεύτηκαν ολέθρια λάθη της Ελλάδας [εισβολή και κατοχή της μισής Κύπρου ύστερα από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου]. Η κυπριακή ηγεσία και οι εγχώριοι υποστηρικτές της αποδοκίμασαν το σχέδιο Ανάν γιατί θα οδηγούσε, όπως έλεγαν, στην επικυριαρχία της Τουρκίας. Σήμερα που το νησί είναι διχοτομημένο και απ’ οτι φαίνεται έτσι θα παραμείνει πού είναι οι υπερπατριώτες; Ας μας πούν καθαρά οτι προτιμούν το κολοβό ελληνοκυπριακό κράτος από το συγχρωτισμό με τους πληβείους Τουρκοκύπριους.
Σεπτεμβρίου 23, 2011 στις 11:56 πμ
….ωστε ετσι λοιπον κυριε Παπά,
«…οπως ελεγαν»…. «η Κυπριακη ηγεσια και οι εγχωριοι υποστηρικτες της, το σχεδιο Αναν θα οδηγουσε σε επικυριαρχια της Τουρκιας»….
τοσο δυσκολο ειναι να αντιληφθει καποιος που οδηγουσε το σχεδιο Αναν…..
και υστερα αυτο το συντριπτικο εβδομηντα κατι τοις εκατο του λαου που απεριψε το σχεδιο το εκανε μονο γιατι δεν ηθελε να συγχωτιζεται με τους πληβείους Τουρκοκυπριους…..
Η μορφη του Τασσου (Παπαδοπουλου) θα ειναι για παντα ο εφιαλτης στα ονειρα των στρατοκρατων της Τουρκιας ….
Σεπτεμβρίου 23, 2011 στις 6:06 μμ
Κύριε Κωστόπουλε: εντάξει με το 70% του κυπριακου λαού αποφύγαμε την επικυριαρχία της Τουρκίας. Αν και αυτό είναι εικαζόμενο. Σήμερα που είμαστε; Στην απόλυτη κυριαρχία της Τουρκίας στο 40% της Κύπρου, δηλαδή στη διχοτόμηση. Κι αυτό δυστυχώς δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Εκτός αν περιμένετε να καταρρεύσει η Τουρκία για να επιστρέψουμε στην προ του 1974 κατάσταση. Σ αυτήν την περίπτωση μπορούμε να ελπίζουμε οτι θα πάρουμε και τη Σμύρνη και την Πόλη.
Σεπτεμβρίου 27, 2011 στις 6:50 μμ
….και αφου δεν μπορουμε να επανελθουμε στην προ του 1974 κατασταση (οπως ορθως επισημαινετε) να παμε σε κυριαρχια στο 40% (ηδη κατεχομενα) και επικυριαρχια στο 100%….αυτο ειναι το εικαζομενο;
….απο το να παρουμε την Σμυρνη και την Πολη …..και την κοκκινη μηλια(προσθετω εγω), μεχρι να δωσουμε και την υπολοιπη Κυπρο …. εχει μια καποια διαφορα….για οσους θελουν να το αντιληφθουν βεβαια
Σεπτεμβρίου 21, 2011 στις 10:45 μμ
«δεν υπάρχει άλλο σύστημα σχέσεων-συμμαχιών (και όχι ηγεμονιών)που και την αξιοποίηση ενεργειακών πηγών στα χωρικά μας ύδατα θα περιφρουρήσει και στα βαλκάνια θα ανοίγει ένα πεδίο συνεννόησης και την τουρκική επιθετικότητα θα αναχαιτίζει και φιλικό περιβάλλον στον γείτονα αραβικό κόσμο θα εξασφαλίζει;»
Υπάρχει κύριε Τρίμη;και αν ναι ποιο είναι;
Σεπτεμβρίου 22, 2011 στις 12:45 μμ
«Δεν υπάρχει άλλο σύστημα σχέσεων-συμμαχιών (και όχι ηγεμονιών) που και την αξιοποίηση ενεργειακών πηγών στα χωρικά μας ύδατα θα περιφρουρήσει και στα βαλκάνια θα ανοίγει ένα πεδίο συνεννόησης και την τουρκική επιθετικότητα θα αναχαιτίζει και φιλικό περιβάλλον στον γείτονα αραβικό κόσμο θα εξασφαλίζει;»
Η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ, τουλάχιστον όχι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Είναι μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το αρνητικό κλίμα εναντίον της Τουρκίας και να δράσει γρήγορα σε συνεργασία με ΗΠΑ-Ισραήλ για την ανακήρυξη της ΑΟΖ και την εκκίνηση εκμετάλλευσης κοιτασμάτων στη περιοχή δικαιοδοσίας της. Τουλάχιστον όσο ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου εξακολουθούν να παραμένουν στην εξουσία και να είναι σε κόντρα με το Ισραήλ. Γιατί πολύ πιθανόν να μην είναι για πολύ καιρό ακόμα και τα πράγματα να γυρίσουν. Είναι η μοναδική ίσως στιγμή όπου η Ελλάδα μπορεί να καθιερωθεί πλέον ως στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ-Ισραήλ στην περιοχή. Γιατί άμα βγουν τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο μετά είναι ήδη αργά για την Τουρκία. Όσο δεν τελειώνει με το θέμα ΑΟΖ ο ΓΑΠ, ο χρόνος κυλά εις βάρος μας. Η Τουρκία έβαλε ήδη την ουρά στα σκέλια με το κοίτασμα στο οικόπεδο 12. Και τσουπ πετάγεται και η Ρωσία και δηλώνει κι αυτή πρόθυμη να υπερασπιστεί το δικαίωμα της Κύπρου για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, προσβλέποντας κι αυτή κάτι από το μοίρασμα. Φανταστείτε λοιπόν τη μοναδική ευκαιρία να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο η Τουρκία, έχοντας απέναντί της ΗΠΑ, Ισραήλ, Κύπρο, Ελλάδα και πολύ πιθανόν Ρωσία. Γιατί πολύ απλά μεταξύ χωρών δεν υπάρχουν φιλίες και συναισθηματισμοί (υφίστανται μόνο σε επίπεδο λαών), αλλά μόνο συμφέροντα.
Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 8:42 πμ
Και τι καταλάβαμε μέχρι τώρα, που ήμασταν με τους αγγλοαμερικάνους τους δήθεν χριστιανούς;
Απο το κακό στο χειρότερο, χάσαμε το παιχνίδι με την Κύπρο, την Μακεδονία μας (το όνομα), τα κυριαρχικά δικαιώματά μας στο Αιγαίο, την υπόληψή μας και σε λίγο θα χάσουμε, ό,τι μας έχει απομείνει…
Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 10:18 πμ
Οτιδήποτε, αρκεί να τσακίσουμε τα μούτρα των Τούρκων. Οτιδήποτε….
Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 6:12 μμ
το θέμα είναι πως μια χώρα σαν εμάς είναι αδύνατο να τα βάλει με το Ισραήλ, οπότε τι πιο συμφέρον να εκμεταλλευτούμε τη δύναμή της και φυσικά των βασικών της συμμάχων που είναι φυσικά οι ΗΠΑ. Την ίδια ώρα η ΕΕ είναι εκ των πραγμάτων με την Ελλάδα λόγω συμμαχίας, οπότε η τουρκία μένει απελπιστικά μόνη στις όποιες επιδιώξεις της :[