Σύμφωνα με την αμερικανική ιστοσελίδα ΤMZ και όπως μεταδίδουν γαλλικά ΜΜΕ η βασίλισσα της Disco Donna Summer έφυγε από τη ζωή σήμερα το πρωί σε ηλικία... Τρομοκρατούν το λαό για να περάσουν το Μνημόνιο-τερατούργημα
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012Τους πρώτους μήνες του 2010, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου «προετοίμαζε» τον ελληνικό λαό για να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την προσφυγή στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το βασικό επιχείρημα ήταν η δήθεν επερχόμενη στάση πληρωμών, που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Είχαν υποστηρίξει, επίσης, ότι τα ταμεία του κράτους δεν θα είχαν χρήματα για να πληρωθούν οι συντάξεις και οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων.
Οσοι μίλησαν τότε για εκβιασμό και καλλιέργεια φόβου στο λαό, αντιμετωπίστηκαν -στην καλύτερη περίπτωση- ως γραφικοί, διότι ακούστηκαν και κατηγορίες εναντίον τους, με πιό χαρακτηριστικές ότι επεδίωκαν επιστροφή στη δραχμή ή ότι δεν ήθελαν να αλλάξει η χώρα, που ήταν το προσφιλές αλλά κενό σε ουσία σύνθημα του κ. Παπανδρέου. Εχουν περάσει από τότε 21 μαρτυρικοί μήνες για τις Ελληνίδες και τους Ελληνες… Οχι μόνο δεν έχουν δει σημάδι ελπίδας στον ορίζοντα, αλλά πληροφορήθηκαν ότι έχει αποτύχει το πολυδιαφημισμένο «Πρόγραμμα Σταθερότητας», που εκπόνησαν από κοινού ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και οι επικεφαλείς της Τρόϊκας. Στο μεταξύ, τους 21 αυτούς μήνες, οι πολίτες της χώρας έχασαν το 30-40% και πλέον των εσόδων τους, οι φόροι αυξήθηκαν δραματικά με αποτέλεσμα αρκετοί να έχουν οδηγηθεί σε πτώχευση, ενώ η χώρα …άλλαξε, αλλά προς το χειρότερο.
Δυστυχώς, η ομολογία για την αποτυχία του πρώτου Μνημονίου αντιμετωπίστηκε με κατανόηση από την πλειοψηφία του λαού, αντί της οργής γι’ αυτούς που το σχεδίασαν και απέτυχαν να το υλοποιήσουν. Και το λάθος της μή αντίδρασης, το πληρώνουμε όλοι πολύ ακριβά –εκτός των πολιτικών φυσικά που ευημερούν και συνεχίζουν να ζουν, να δρουν και να αντιδρούν, ως η Ελλάδα να είναι Σαουδική Αραβία.
Ο ελληνικός λαός βρίσκεται πάλι υπό εκβιασμό από τους ίδιους ανθρώπους που οδήγησαν την Ελλάδα στη μέγγενη του Ταμείου. Καθημερινά ακούμε ότι εάν δεν γίνουν αποδεικτές οι απαράδεκτες θέσεις της Τρόϊκα, η Ελλάδα θα πτωχεύσει. Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μία απλή καλλιέργεια τρόμου, και δεν γίνεται με συγκεκαλυμένο τρόπο, όπως την Ανοιξη του 2010. Η απειλή είναι συγκεκριμένη: ‘Η δανειακή σύμβαση ή καταστροφή. Δεν είναι μόνο απαράδεκτοι, και λυπάμαι που ανάμεσα στους εκβιαστές ξεχωρίζουν ελληνικά ονόματα. Εγκληματούν εναντίον του λαού και της χώρας και κατασκευάζουν φοβικούς ανθρώπους, που θα αποδέχονται τις αποφάσεις της «οικονομικής δικτατορίας», που επιχειρεί να χαλιναγωγήσει και να κυβερνήσει την Ελλάδα.
Είναι σημαντικό και ενθαρρύνει τους δανειστές και τους υποστηρικτές τους, το γεγονός ότι ενώ έχουμε ξεπεράσει το σημείο της απόλυτης εξαθλίωσης, δεν αντιδρούμε, δεν βγάζουμε φωνή μεγάλη γι’ αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στον γκρεμό και συνεχίζουν να ποδοπατούν το πτώμα της ελληνικής οικονομίας. Μιλούν για μάχες που δίνουν για να μας σώσουν, χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή πληροφορία για την ουσία των διαπραγματεύσεων. Η ενημέρωση του λαού γίνεται μέσω των διαρροών προς τους «αχόρταγους» για ειδήσεις συναδέλφους μου, οι οποίοι και τις μεταδίδουν με «πολεμικό» τρόπο ως να έρχεται το τέλος του κόσμου. Και στο μεταξύ, οι κυβερνώντες κάνουν τη δουλειά τους, που είναι η διασπορά φόβου και τρόμου, για να μην αντιδράσει ο λαός. Εχουμε μεγάλη ευθύνη και εμείς οι δημοσιογράφοι. Ναι μεν είναι δύσκολη η εξακρίβωση των πληροφοριών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις δημοσιοποιούμε επειδή η πηγή είναι κάποιος υπουργός, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του αυτόκλητου «σωτήρα».
Πέστε μου αν κάνω λάθος… Δεν έπρεπε ο διορισμένος πρωθυπουργός, οι πολιτικοί αρχηγοί, ο υπουργός των Οικονομικών και οι συνεργάτες τους να ενημερώσουν τους πολίτες για τις απαιτήσεις της Τρόϊκα, για τα νέα χαράτσια, για τις επιπλέον περικοπές των μισθών και των συντάξεων; Τα μέτρα το λαό αφορούν. Δεν αφορούν τον κ. Παπαδήμο, τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Σαμαρά, τον κ. Καρατζαφέρη, τον κ. Βενιζέλο και την πλειοψηφία των πολιτικών, που ΔΕΝ έχουν επηρεαστεί από την κρίση. Ολοι αυτοί, όπως και τα παιδιά και τα εγγόνια τους, «καλά θα την έχουν». Συζητούν για το μέλλον του λαού οι άνθρωποι που ευθύνονται για το δράμα του. Και είναι οι ίδιοι, που θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα-λαίλαπα, για το οποίο δεν ζήτησαν καν τη γνώμη των πολιτών, τους οποίους ήδη έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που αποδείχθηκαν εντελώς ανίκανοι να εφαρμόσουν το πρώτο πρόγραμμα… Πως θα εφαρμόσουν το δεύτερο, που είναι πιό σκληρό και εξαιρετικά δύσκολα θα υλοποιηθεί;
Ισως, όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο διορισμένος πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον στηρίζουν, να έχουν αποδεχθεί το νέο Μνημόνιο. Είναι δικαίωμά τους να κάνουν ό,τι θέλουν όταν αφορά τους ίδιους και τα δικά τους παιδιά. Ομως, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να επιβάλλουν στον ελληνικό λαό, ένα πρόγραμμα που θα απέρριπταν όλοι οι ηγέτες και οι λαοί του κόσμου. Εάν ο κ. Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον εγκατέστησαν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι τόσο βέβαιοι για το πρόγραμμα-τερατούργημα των δανειστών, ας το θέσουν σε Δημοψήφισμα. Είμαι βέβαιος ότι παρά τους εκβιασμούς και τις απειλές, ο σοφός ελληνικός λαός θα αρνηθεί να αυτοκτονήσει…
Follow on twitter: @mignatiou
44 σχόλια στο “ Τρομοκρατούν το λαό για να περάσουν το Μνημόνιο-τερατούργημα”
Αφήστε το σχόλιο σας
Έξαλλος με την Άνγκελα Μέρκελ είναι ο Μπαράκ Ομπάμα και αναμένεται να το εκφράσει στη συνεδρίαση των G8... 
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 11:57 πμ
Καλά τα λέτε κύριε Ιγνατίου ειδικά όσον αφορά την «ποιότητα» της ενημέρωσης του κόσμου από τους πολιτικούς μας της κάκκιστης ώρας. Αλλά πολύ φοβάμαι πως ο ελληνικός λαός έχει ήδη, έτσι ή αλλιώς, αυτοκτονήσει. Όχι τώρα ούτε μία μονάχα φορά -αλλά πολλές και κατ’ εξακολούθηση, όταν μετρώντας αποκλειστικά και μόνο τα ευρώ που είχε κάθε φορά στη τσέπη, ψήφιζε όλα εκείνα τα «νούμερα»-τάχα υπεύθυνους πολιτικούς άντρες, που τού έταζαν τα περισσότερα, το ταχύτερο και με τον λιγότερο δυνατό κόπο.
Η πρωτοφανής σε ευρωπαϊκό επίπεδο ανωριμότητα ενηλικών ανθρώπων(των ελλαδιτών ψηφοφόρων), ο καιροσκοπισμός (και) του εκλογικού σώματος, μάς έφεραν εκεί που ποτέ δεν περιμέναμε πως θα φτάσουμε επειδή ανέκαθεν θεωρούσαν εαυτούς «πολύ μάγκες» μπροστά στους ξενέρωτους ευρωπαίους.
Τελικά όμως, η Λογική νίκησε το Παράλογο. Και η ώρα της Αλήθειας δεν μπορεί παρά να είναι πικρή και δυσβάσταχτη για έναν λαό που ζούσε με τα ψέμματα: των άλλων αλλά και των δικών του.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 12:28 μμ
Δημοψήφισμα: Η πλέον βλακώδης πράξη εν ενεργεία πολιτικού –(το Δημοψήφισμα θα έπρεπε να είχε γίνει τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 2010, πριν η χώρα παραδοθεί στον μηχανισμό)
Μ.Ιγνατίου, Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011 («Έρχεται ο επόμενος εκβιασμός των δανειστών»)
Το πρόγραμμα-τερατούργημα των δανειστών, ας το θέσουν σε Δημοψήφισμα. Είμαι βέβαιος ότι παρά τους εκβιασμούς και τις απειλές, ο σοφός ελληνικός λαός θα αρνηθεί να αυτοκτονήσει
Μ.Ιγνατίου, σήμερα.
Για ποιο λόγο το δημοψήφισμα ήταν τότε η πλέον βλακώδης ενέργεια;
Για ποιο λόγο τώρα το προτείνετε ως λύση;
Το διακύβευμα είναι το ίδιο: Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και η παραμονή ή όχι στο ευρώ.
Για τις διαπραγματεύσεις του 2010: Δυστυχώς, ο ΓΑΠ – και με δική του ευθύνη- είχε μείνει μόνος του στις διαπραγματεύσεις για 2 χρόνια. Το τι θεωρούσαν οι άλλοι αρχηγοί ρεαλιστικό, το βλέπουμε τώρα που αντί να επιμείνουν σε εκλογές το Νοέμβριο για να κερδίσουν και να εφαρμόσουν άλλα μίγματα πολιτικής, αναγκάστηκαν να μετάσχουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με σκοπό την υλοποίηση όσων κατηγορούσαν μέχρι πριν λίγο καιρό.
Ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης είχαν πει αρχικά ότι την υποχωρητική και ταπεινωτική για τη χώρα συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου δεν επρόκειτο να την ψηφίσουν ( http://www.iefimerida.gr/news/23628/%CE%BD%CE%B4-%C2%AB%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%AF%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7%C2%BB ). Δεν αναρωτιέστε γιατί σύρθηκαν σε συγκυβέρνηση για την εφαρμογή της, χωρίς κανείς να τους υποχρεώνει για κάτι τέτοιο; Απειλούν μάλιστα με διαγραφές όσους καταψηφίσουν! Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι μετά τις εκλογές θα μπορούσε στη χειρότερη περίπτωση για τη ΝΔ να κάνει συγκυβέρνηση με Καρατζαφέρη. Γιατί προτίμησε συγκυβέρνηση αντί για εκλογές το Νοέμβριο; Τρεις μήνες τώρα θα ήταν πρωθυπουργός ο Σαμαράς! Θα μπορούσε να διαπραγματευτεί ο ίδιος επί τρίμηνο, που ξέρει να διαπραγματεύεται όπως κοκορευόταν τη Δευτέρα, μετά τη συνάντηση των αρχηγών. Δεν αναρωτιέστε γιατί δεν το έκανε αυτό;
Το λάθος λοιπόν, για μένα, του ΓΑΠ είναι ότι ανέλαβε μόνος του την ευθύνη και άφησε τους άλλους να μιλάνε για μίγματα, Ρώσους, Άραβες, Κινέζους, επαναδιαπραγματεύσεις κλπ. δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος, οδηγώντας τους πολίτες στην άρνηση να συμμετάσχουν σε μεταρρυθμίσεις. Οι μεταρρυθμίσεις δεν προχώρησαν με ευθύνη κόσμου και πολιτικών.
Αν όλα τα μη κομμουνιστικά κόμματα είχαν ενωθεί από την αρχή στην κοινή προσπάθεια, και οι διαπραγματεύσεις λογικά θα είχαν οδηγήσει σε λιγότερο οδυνηρά αλλά ανούσια μέτρα, αλλά και πολλές μεταρρυθμίσεις θα είχαν προχωρήσει, δίνοντας στη χώρα ένα διαπραγματευτικό όπλο, να μπορεί να πει στους δανειστές «ορίστε, κάναμε, το καθήκον μας, οι μεταρρυθμίσεις έγιναν, αλλά το Μνημόνιο είναι σε λάθος δρόμο».
Το επιχείρημα των ξένων είναι ότι δε μπορούμε να κρίνουμε την ορθότητα του Μνημονίου, γιατί δεν το εφαρμόσαμε καν.
Από την άλλη, βέβαια, 4 ολοκληρους μήνες έχουμε συγκυβέρνηση, αλλά οι διαπραγματεύσεις εξελίσσονται όπως και παλιά: κάθε διαπραγμάτευση είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Επομένως, δεν ξέρω κατά πόσο θα ήταν βελτιωμένα τα πράγματα, όσον αφορά τόσο τους όρους του Μνημονίου, όσο και την εφαρμογή τους.
Φτάνουμε όμως στο σήμερα, όπως έχει διαμορφωθεί πια. Καταρχάς, οι δανειστές εκβιάζουν γιατί ξέρουν (ή νομίζουν) ότι δεν έχουμε εναλλακτική λύση. Αν γνωρίζετε εσείς ή κάποιος άλλος δημοσιογράφος εναλλακτική, πείτε μας ποια είναι να τη μάθουμε. Δημοσιοποιείστε την επισήμως μέσα από τηλεοράσεις, εφημερίδες, ίντερνετ, να βγούμε στους δρόμους και να ανατρέψουμε τη σημερινή κατάσταση.
Συγκεκριμένα πράγματα όμως.
Δική μου γνώμη: Η μόνη λύση (για την οποία πιστεύω προσπάθησε ο ΓΑΠ αλλά δεν τα κατάφερε) είναι η συσπείρωση ΟΛΩΝ των χωρών, ή τουλάχιστον των Νότιων, εναντίον της Γερμανίας. Δυστυχώς, όμως, οι άλλες χώρες μας άφησαν μόνους μας, θεωρώντας ότι η Γερμανία δε θα τους πειράξει, ή φοβούμενοι αντίποινα. Ούτε τη λέξη «ευρωομόλογο» δεν τολμούν να ψελλίσουν! Την πατήσαμε κι εμείς, αλλά και αυτοί. Έρχεται η σειρα τους.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 3:26 μμ
Την μεγαλύτερη αντίσταση στον ΓΑΠ την έχουν προβάλλει οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του κόμματος του, αυτοί που από τα χρόνια του πατέρα του τους έβαλαν στο δημόσιο και τους παραχώρησαν σκανδαλώδη προνόμια. Ο Φωτόπουλος από ποιον πολιτικό χώρο προέρχεται, από τη ΝΔ ή μήπως από την αριστερά; Ποιοι πολιτικοί φωτογραφίζονταν μαζί του πριν τις εκλογές; Πόσες φορές κατέβηκε στο δρόμο ο ΓΑΠ όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ξεσήκωνε τους πολίτες απέναντι στις όποιες, αν υπήρξαν τέτοιες, μεταρρυθμίσεις επιχείρησε ο Καραμανλής; Ποιος έφερνε αγρότες από την Κρήτη στον Πειραιά για να διεκδικήσουν αποζημιώσεις και υποσχόταν 1 δισ. αντί των 500 εκατομ. της ΝΔ; Είναι δυνατόν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι να δεχθούν τις μεταρρυθμίσεις που πριν τους προέτρεπε να αποτρέψουν; Μπορεί ο λαός να έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν. Ίσως όμως ο λαός να είναι έτσι, χωρίς να θέλω να τους βάλω όλους στο ίδιο τσουβάλι, γιατί έτσι του έμαθαν οι πολιτικοί να είναι. Αυτό πληρώνει ο ΓΑΠ.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 10:02 μμ
Ποιες ακριβώς είναι οι μεταρρυθμίσεις που προσπάθησε να προωθήσει ο Καραμανλής κι απέτυχαν λόγω Παπανδρέου;
Με την τελευταία πρόταση συμφωνώ. Χωρίς αλλαγή νοοτροπίας του κόσμου, είτε εντός είτε εκτός ευρώ είμαστε καταδικασμένοι.
Φεβρουαρίου 8, 2012 στις 9:53 μμ
Γράφω «αν υπήρξαν τέτοιες» φίλε μου. Αλλά αφού, όπως επισημαίνεις και εσύ εμμέσως πλην σαφώς, δεν υπήρξαν, τότε τι ακριβώς έκανε στο δρόμο σε συγκεντρώσεις συνδικαλιστών ο ΓΑΠ; Αν δεν προσπαθούσε να εμποδίσει μεταρρυθμίσεις που θα έθιγαν τα (μικρο)συμφέροντα των εργαζομένων, όπως αυτές που προσπαθεί να περάσει τώρα ο ίδιος τότε τι ήταν αυτό που διεκδικούσε μαζί τους; Για αυτό λέω ότι αυτά πληρώνει τώρα και έχει όλη, ή σχεδόν όλη, την κοινωνία απέναντί του. Και δεν μπορώ να πω ότι τους αδικώ, έτσι τους έμαθε, έτσι κάνουν.
Φεβρουαρίου 9, 2012 στις 11:56 πμ
Δηλαδή, αν κάποιος μετέχει σε απεργία ή σε πορεία, σημαίνει ότι συμμετέχει για να εναντιωθεί σε μεταρρύθμιση; Ή συγκεκριμένα αν μετέχει ο Παπανδρέου; Δηλαδή, αν δε μετείχε ο ΓΑΠ στην πορεία, αυτή θα ήταν η απόδειξη ότι ο Καραμανλής δεν κάνει μεταρρυθμίσεις;
Το αν κάποιος θέλει να κάνει μεταρρυθμίσεις φαίνεται από τα μέτρα που εξαγγέλει και όχι από το αν συμμετέχει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης σε μια πορεία.
Ο Παπανδρέου είχε κατέβει για να εναντιωθεί στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. το Μάρτιο του 2008, 4 χρόνια πριν και χωρίς την οικονομική κρίση, σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Το ασφαλιστικό τελικά πέρασε. Το αν αποτελούσε ή όχι μεταρρύθμιση φάνηκε από το αποτέλεσμα, όχι από το αν ήταν ο Παπανδρέου στην πορεία.
Αυτό για το συγκεκριμένο επιχείρημα. Βεβαίως, όμως, πολλές φορές υπερέβαλλε και ευθύνεται κι αυτός και φυσικά το ΠΑΣΟΚ για τη νοοτροπία του κόσμου. Σύγκριση με τον προκάτοχό του, όμως, δε μπορεί να γίνει γιατί μιλάμε για εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Από το 2004 έως το τέλος του 2008, δεν υπήρχε το παραμικρό πρόβλημα δανεισμού. Τώρα, όλες οι αποφάσεις παίρνονται με το πιστόλι στον κρόταφο.
Φεβρουαρίου 9, 2012 στις 4:13 μμ
Αν η πορεία ή η απεργία γίνονται για να αποτραπεί μια μεταρρύθμιση τότε προφανώς αυτός που συμμετέχει σε αυτές εναντιώνεται στη μεταρρύθμιση αυτή, διαφορετικά γιατί συμμετέχει; Και αυτό ισχύει για όποιον συμμετέχει σε μια πορεία ή απεργία, είτε είναι ο ΓΑΠ, είτε είμαι εγώ, είτε εσύ ή οποιοσδήποτε άλλος. Το αν επιχείρησε ή όχι μεταρρυθμίσεις ο Καραμανλής δεν έχει σχέση με τη συμμετοχή ή μη του ΓΑΠ σε οποιουδήποτε είδους κινητοποιήσεις, άλλωστε δεν υποστήριξα ότι προσπάθησε να περάσει κάποια μεταρρύθμιση.
Μου λες όμως ότι το Μάρτιο του 2008 ο ΓΑΠ εναντιώθηκε στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Από το Μάρτιο του 2008 μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 που ανέλαβε την εξουσία και, κλασικά, «παρέλαβε χάος» πόσο άλλαξαν οι συνθήκες; Δηλαδή όλα ήταν καλά και ο Καραμανλής για να βασανίσει τους πολίτες, επειδή είναι σαδιστής, θέλησε να αλλάξει το ασφαλιστικό; Άλλωστε και ο Καραμανλής λόγο για παγκόσμια οικονομική κρίση έκανε και για αυτό πάγωσε τους μισθούς, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων. Και αυτή είναι μόνο μια διαμαρτυρία στην οποία συμμετείχε ο ΓΑΠ. Όταν, όπως σου είπα έφερνε τους αγρότες από την Κρήτη στον Πειραιά και έταζε στους αγρότες όλης της χώρας 1 δισ σε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις γιατί τα 500 εκατ της ΝΔ ήταν ψίχουλα δεν καλλιεργούσε προσδοκίες και δεν «κακομάθαινε» του Έλληνες; Ο Παπακωνσταντίνου που πήγαινε σε συγκεντρώσεις του Φωτόπουλου δεν επηρέαζε τη συμπεριφορά και τις απαιτήσεις των συνδικαλιστών; Ή όταν εμφανιζόταν στελέχη του ΠΑΣΟΚ με συνδικαλιστές της ΕΥΑΘ δε γινόταν το ίδιο;
Δεν μπορείς πρώτα να υπόσχεσαι σε συνδικαλιστές αυξήσεις και άλλα προνόμια και μετά να τους τα κόβεις και να μην περιμένεις να αντιδράσουν. Δεν μπορεί πρώτα να εμφανίζεσαι σε απεργίες και διαδηλώσεις μαζί τους, ακόμα και αν τα αιτήματά τους είναι δίκαια, δεν κρίνω αυτό, και μετά να περιμένεις να έχουν την ωριμότητα και την κουλτούρα να δεχθούν αδιαμαρτύρητα σκληρά μέτρα.
Όπως είπα και πιο πάνω αυτά είναι που πληρώνει ο ΓΑΠ, πέρα από τις αστοχίες του και τους κακούς χειρισμούς του.
Φεβρουαρίου 9, 2012 στις 4:44 μμ
Ναι, μέχρι το τέλος του 2008 δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, όλα το 2009 δημιουργήθηκαν. Για αυτό άλλωστε τότε έπρεπε η χώρα να δανείζεται αλόγιστα και να ικανοποιεί αιτήματα. Τότε δε θα έλεγες ότι υπερχρέωσε τη χώρα ο Καραμανλής. Θα τον επικροτούσες. Σου θυμίζω βέβαια ότι τα περί προβλήματος δανεισμού είναι επιχειρηματολογία της ΝΔ, αυτοί λένε ότι την κρίση χρέους ο ΓΑΠ την έκανε κρίση δανεισμού. Τα spread άλλωστε ανέβηκαν σε απαγορευτικά επίπεδα το 2010. Και αφού είχαν προηγηθεί δηλώσεις του ίδιου και του Παπακωνσταντίνου…
Φεβρουαρίου 9, 2012 στις 10:59 μμ
Είπα ότι συμφωνώ με τις ευθύνες (όχι βέβαια αποκλειστικές) ΓΑΠ και ΠΑΣΟΚ για τη νοοτροπία. Διαφωνώ με τα επιχειρήματα.
Στους αγρότες της Κρήτης, ο ΓΑΠ πήγε απλά να μιλήσει. Τίποτα παραπάνω.
Για τους αγρότες της Θεσσαλίας, δε χρειάστηκε. Βολεύτηκαν από το Χατζηγάκη και τώρα πρέπει να τα επιστρέψουμε.
Δε γίνονται όλες οι πορείες για αντίσταση σε μεταρρυθμίσεις. Επίσης, αν γίνονται μεταρρυθμίσεις, μπορεί να είναι προς λάθος κατεύθυνση.
Το αν πέτυχε η «μεταρρύθμιση» στο ασφαλιστικό φάνηκε από το ότι μετά από 2 χρόνια έγινε νέα. Η μεταρρύθμιση ψηφίστηκε κι εφαρμόστηκε. Φταίει ο ΓΑΠ που δεν απέδωσε;
Άλλη η κατάσταση στις αρχές του 2008, 6 μήνες μετά τις εκλογές του 2007, και άλλη στο τέλος του 2009.
Αυτά εν συντομία.
Γι αυτά που γράφω όμως στο αρχικό μου σχόλιο, έχετε κάποια πρόταση;
Ή θεωρείτε ότι για όλα φταίει ο ΓΑΠ επειδή κακόμαθε τον κόσμο;
Αν τα κόμματα είχαν από την αρχή τις θέσεις που δείχνουν να έχουν τώρα, θα ήταν διαφορετική η στάση του κόσμου;
Ποια η γνώμη σας για την πρόταση για δημοψήφισμα;
Η εικόνα των τελευταίων ημερών σας δείχνει ότι όντως υπήρχε άλλος δρόμος; Αν ναι, γιατί δεν επέμειναν σε αυτόν, ΝΔ και ΛΑΟΣ;
Φεβρουαρίου 12, 2012 στις 11:33 πμ
«Στους αγρότες της Κρήτης, ο ΓΑΠ πήγε απλά να μιλήσει. Τίποτα παραπάνω.» λέει ο άλλος. Πέρασε μια βόλτα να δει τι κάνουν, να πει μια καλημέρα. Τίποτα δηλαδή, ψιλοπράματα. Για αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα και τώρα παραμένουν σκλάβοι φανατισμού και συμφερόντων και δε βλέπουν ή δεν θέλουν να δουν ούτε πέρα από την μύτη τους…
Φεβρουαρίου 12, 2012 στις 8:11 μμ
@Κωνσταντίνος
Έχεις απόλυτο δίκιο. Θέλω να πιστεύω πως οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν πλέον μια γραφική μειοψηφία.
Φεβρουαρίου 12, 2012 στις 10:02 μμ
@Κωνσταντίνος
Εντάξει, βρήκες θέμα να απαντήσεις.
Φεβρουαρίου 8, 2012 στις 1:19 πμ
η εναλλακτική λύση είναι όχι σε αυτή την ευρώπη. Να βγεί ένας μάγκας πολιτικός/ηγέτης και να πει οτι κύριοι ευρωπαίοι πολίτες πιστέψατε σε μια ενωμένη πολυπολιτισμική ευρώπη. Αυτό δεν υπάρχει. Οι δικοί σας ηγέτες αγόρασαν τα δικά μας επισφαλή ομόλογα (με τα δικά σας χρήματα) όχι για να σώσουν την ελλάδα αλλά για να σώσουν τους τραπεζίτες. Ολοκληρος ο Ευρωπαικός λαός είναι θύμα της ευρωπαικής δικτατορίας που απαγόρευουν στην Ελλάδα να κανει εκλογές και διορίζουν προθυπουργό της επιλογής τους. Ζητούν τα αδύνατα: περικοπή 13/14 μισθου στον ιδιωτικό τομεα σε συνδιασμό με μέτρα για την κάλυψη της μαύρης τρύπας από το έλλειμα που θα προκαλέσει η περικοπή αυτή και χωρίς να είναι σε θέση να υπεραμυνθουν με επιχειρήματα του μέτρου αυτού το χρησιμοποιούν ως διαπραγματευτικό όπλο για να περάσουν τα υπόλοιπα.
1. ΟΧΙ σ’αυτήν την ευρώπη αφού μια τέτοια ευρώπη δεν έχει κανένα μέλλον. Είναι ζήτημα χρόνου να καταρρεύσει.
2. Μη αποδοχή του δανείου, πρόσκληση για κούρεμα με συμμετοχή ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ και ιδιωτών (εκτός ασφαλιστικών ταμείων)
3. υπομονή σε ότι ακολουθήσει…
Φεβρουαρίου 8, 2012 στις 9:37 μμ
1.Για να πούμε ΟΧΙ σε αυτή την Ευρώπη, πρέπει να ξέρουμε και σε τι θα πούμε ΝΑΙ.
2.Χωρίς να είμαι σίγουρος, νομίζω ότι η αποδοχή για κούρεμα θα γίνει μόνο αν υπάρξει συμφωνία για τα μέτρα και το δάνειο. Γι αυτό υπάρχει και η διορία για οριστική απόφαση.
3.Από τη μέχρι τώρα συμπεριφορά μας ( πχ λευκή απεργία λόγω μείωσης μισθού) θεωρώ ότι δε θα έχουμε υπομονή για ό,τι ακολουθήσει. Όταν μπήκαμε στο Μνημόνιο με τα τότε μέτρα για να μη χρεωκοπήσουμε, πολλοί έλεγαν «και τώρα χρεωκοπημένοι είμαστε». Όταν πάρθηκαν τα επόμενα μέτρα, ακόμη περισσότεροι έλεγαν ότι εκείνη η κατάσταση δεν απέχει πολύ από τη χρεωκοπία. Τα μέτρα που παίρνονται αυτή τη στιγμή, είναι εξοντωτικά. Και πάλι όμως, απέχουν από τη χρεωκοπία και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μιλάμε για αρρωστημένα πράγματα. Να καθόμαστε στις ουρές για συσσίτιο. Δεν παράγουμε ΤΙΠΟΤΑ ως χώρα για να μπορέσουμε να βγούμε σύντομα από μια τέτοια κατάσταση. Όπως τώρα καταλαβαίνουμε ότι το Μάιο τα μέτρα εκείνα δεν προσομοίαζαν καθόλου με κατάσταση χρεωκοπίας, έτσι θα καταλάβουμε αργότερα ότι στην τωρινή κατάσταση μπορεί να είμαστε σε χρεωκοπία, αλλά δεν τη ζούμε.
Αν κάποιος μάγκας πολιτικός έκανε τις συγκεκριμένες δηλώσεις, δε θα κατάφερνε τίποτα. Το επιχείρημα των Γερμανών θα ήταν ότι το παίζουμε κυνηγημένοι για να ξεφύγουμε πάλι από τις ευθύνες μας. Κανείς δε θα βρισκόταν στο πλάι μας. Αν υπήρχε αλληλεγγύη των κρατών θα είχε φανεί ήδη. Δέχονται επίθεση κι άλλες χώρες και δεν κάνουν ΤΙΠΟΤΑ!
Γενικά, πάντως, πιστεύω αυτό που έγραψα και στον Πέτρο:
Χωρίς αλλαγή νοοτροπίας, είτε εντός είτε εκτός ευρώ είμαστε καταδικασμένοι.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 1:33 μμ
Μπράβο σας κύριε Ιγνατίου για το άρθρο σας, για άλλη μία φορά. Είσαστε μία όαση της σημερινής διεφθαρμένης 4ης εξουσίας.
Δυστυχώς όμως αυτά που λέτε λίγοι ακόμα μπορούν να τα υιοθετήσουν ή και καταλάβουν.
Υπάρχει μεγάλη παραπληροφόρηση και έλειψη ικανής παιδείας των ελλήνων για να μπορέσουν να αντιδράσουν και να στραφούν σε κάτι διαφορετικό.
Με δεδομένο μάλιστα που οι κυβερνώντες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχίζουν ακάθεκτοι στους σχεδιασμούς των «αφεντικών» τους, έρχονται πολύ χειρότερες ημέρες για την πλειοψηφία του κόσμου.
Και να σκεφτείτε ότι ακόμα δεν έχει χρειαστεί (πλην ελάχιστων περιπτώσεων) να χρησιμοποιήσουν τις δυνάμεις καταστολής!
Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Η μαυρίλα ακόμα έρχεται…
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 1:33 μμ
APLA BRAVO SAS.
DISTIXOS ANTHROPOI SAN KAI ESAS EINAI PLEON LIGOI STO XORO. OI PERISOTEROI DIMOSIOGRAFOI APOTELOUN PROEKTASI TON POLITIKON KAI KANOUNE TIN DOULIA TOUS ME GNOMONA TO SYMFERON TOUS KAI TIN TSEPI TOUS.
DEN XERO PIA EINAI I LISI STO PROVLIMA, ALLA SIGOURA AFTOI POU MAS KIVERNOUN DEN EXOUN TIN DINATOTITA NA TIN VROUNE KAI OUTE NIAZONDE!!
TO KAKO EINAI OTI AKRIVOS EPIDI O KOSMOS DEN ANDIDRA, OTAN AFTO GINI – POU THA GINI 100% – I ANDIDRASI THA EINAI EKTOS ELENXOU.
OI ELLINES EINAI SE OLA TOUS YPERVOLIKOI…. ME OTI SYNEPIA EXI AFTO….
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 1:51 μμ
το μνημόνιο με θίγει βάναυσα.Συνταξιούχος.Δεν ακούω,όμως,εναλλακτικές λύσεις.Η δραχμή με τρομάζει.Αν αντιμνημονιακός=λύση,μαζί του έως τέλους.Αν αντιμνημονιακός=δραχμή ή σοβιέτ,τότε να μού λείπει.Μπρος βαθύ και πίσω ρέμα.Δυστυχώς.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 2:34 μμ
Και τα παιδιά σου θα πούλαγες στους ναζί φτάνει να μην ακούς τη λέξη σοβιέτ. Τι κόλλημα κι αυτό !!!!
Φεβρουαρίου 8, 2012 στις 10:15 μμ
Οι Ναζί έφεραν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα σοβιέτ τα Γκούλαγκ. Ποιά λοιπόν η διαφορά ? Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν δύο επιλογές: ή ευρώ και μισθοί των 500 ευρώ, ή δραχμή και μισθοί των 300.000δρχ. με αντίκρυσμα 50 ή 100 ευρώ. Με άλλα λόγια Φτώχεια ή εξαθλίωση. Ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο. Οπότε ο Παύλος μάλλον έχει δίκιο. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Φεβρουαρίου 9, 2012 στις 1:58 μμ
«Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν δύο επιλογές: ή ευρώ και μισθοί των 500 ευρώ, ή δραχμή και μισθοί των 300.000δρχ. με αντίκρυσμα 50 ή 100 ευρώ.»
Aπο που αντλείς αυτή τη βεβαιότητα ;;; Eπειδή το λέει η τηλεόραση ;;;
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 2:12 μμ
Κε Ιγνατίου, για πολλοστή φορά με βρίσκεται σύμφωνο. Έχετε δε, αμέριστη την εκτίμησή μου (και το έχω δημοσιοποιήσει με σχόλιά μου σε άρθρα σας), μιας και εξ αρχής έχετε θέσει τα πράγματα στη σωστή τους βάση (αν και η θέση σας ήταν δύσκολη), μη καταφεύγοντας σε ανακρίβειες και ύστερες θεατρινίστικες κωλοτούμπες, όπως η πλειονότητα του σιναφιού σας. Ο λόγος σας όπως πάντα μεστός και καίριος. Πλέον η καίρια ευθύνη ανήκει σε μας. Το άλλοθι «δεν ήξερα» πλέον δεν ισχύει. Η αδράνειά μας πλέον είναι συνενοχή. Πλέον τείνουμε να καταστούμε χειρότεροι από τα λαμόγια που μας κυβερνούν, εξαιτίας της παροιμιώδους αδράνειάς μας. Μας δουλεύουν μπροστά στα μάτια μας τα ανθρωποειδή, που δήθεν συσκέπτονται και διαπραγματεύονται και μείς στη κοσμάρα μας. Συσκέπτονται και διαπραγματεύονται, αρχηγοί τριών απο-κομμάτων με τον διορισμένο εκπρόσωπο των δανειστών, που φέρει τον τίτλο του Πρωθυπουργού της χώρας. Και εξ αποστάσεως ο Παπούλιας, ως ταριχευμένος Τουταγχαμών, παρατηρεί την καταστροφή του Κράτους που ηγείται. Μέχρι τον Οκτώβρη μας λέγανε ότι με το κούρεμα και τη νέα δανειακή σύμβαση : α) Θα ήτο βιώσιμο το χρέος, β) θα διασφαλίζονταν η απρόσκοπτη καταβολή μισθών και συντάξεων, γ) εντός του Μαρτίου 2012 θα δημιουργούνταν πρωτογενές πλεόνασμα και δ) θα είμασταν σε θέση να εξυπηρετήσουμε λήξεις ομολόγων περίπου 15 δις εντός του ιδίου μηνός. Τώρα ως δια μαγείας «άκρα του τάφου σιωπή» για τα τρία πρώτα. Από όλους και κυρίως από τα ΜΜΕ. Μας πιπιλάνε τα μυαλά με ένα ομόλογο που λήγει. Με αυτό και μόνο. Σιγά τα ωά ! Ξέρουμε ότι τρέμουν και μόνο στο ενδεχόμενο να τους πούμε το «ούστ» που τους αξίζει. Ξέρουμε ότι δεν τους συμφέρει, γιατί σαν χάρτινος πύργος όλη η Νότια Ευρώπη στην αρχή και Βέλγιο – Γαλλία στη συνέχεια, θα κατακρημνίζονται. Ξέρουμε ότι δεν τους συμφέρει, γιατί έχουν επενδύσει πολλά στις αντίστοιχες χώρες. Ξέρουμε ότι δεν τους συμφέρει, γιατί θα μειωθούν δραματικά οι εξαγωγές τους. Ξέρουμε ότι δεν τους συμφέρει, γιατί θα κατακρημνισθούν τα χρηματιστήριά τους και θα χαθούν τρίς. Δεν το χάφτουμε πλέον κι όμως αδρανούμε. Εγκληματούμε πλέον εμείς σε βάρος της χώρας μας, της αξιοπρέπειάς μας, της ύπαρξής μας, των παιδιών μας. Ακόμη και ξένοι χάκερς (Anonymous) προσπαθούν να μας ξυπνήσουν από το λήθαργο. Κι εμείς τίποτα. Έλληνες, καιρός να αφήσουμε τα πληκτρολόγια και τον καναπέ. Ξένοι κατακτητές και δοσίλογοι πολιτικοί πρέπει να εξοστρακισθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 2:34 μμ
Δεν έρχεσαι σιγά σιγά και απο εδώ…χρειαζόμαστε τέτοιους δημοσιογράφους…α…και πραγματικά…πως μπορείς να συννενοήσαι με τους MEGAλους συναδέλφους σου..ειναι απορία όλων μας…περιμένουμε το επόμενο άρθρο σου…
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 2:45 μμ
Συμφωνώ απόλυτα κ. Ιγνατίου, θέλω να κάνω δύο επισημάνσεις:
1. Έχετε απόλυτο δίκιο να λέτε πως ο λαός έχει δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών του. Από την αρχή (και όχι σε ακατάλληλο χρόνο, όπως και έγινε με το δημοψήφισμα που πρότεινε ο ΓΑΠ) θα έπρεπε να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός για την πορεία της χώρας, αν δηλαδή θέλαμε να εμπλακούμε σε όλη αυτή τη διαδικασία με το ΔΝΤ, τις δόσεις, τα μέτρα που θα πρέπει κάθε τόσο να παίρνουμε αν δεν πετυχαίνουμε τους στόχους κ.λπ. ή αν θα πρέπει να χαράξουμε μια διαφορετική πορεία. Όπως και να έχει, όποιο και αν ήταν το αποτέλεσμα, θα ήταν αποτέλεσμα της βούλησης ενός λαού και δεν θα μπορούσε κανείς να κατηγορήσει κανέναν για αυτό. Μόνοι μας θα αποφασίζαμε για το μέλλον μας, και αν πράγματι πέφταμε θα το προκαλούσαμε οι ίδιοι.
2. Το θέμα των διαρροών από τα ΜΜΕ: Θα πρότεινα, λόγω των συνθηκών που επικρατούν, οι δημοσιογράφοι να αποκαλύπτουν και τις πηγές τους όταν διαρρέονται τέτοιες «ειδήσεις» τρόμου. Έτσι, αφ’ ενός οι «αυτόκλητοι σωτήρες» θα είναι πιο προσεκτικοί γιατί αλλιώς θα γίνουν ρόμπα, αφ’ ετέρου αυτοί που προσπαθούν να δημιουργήσουν τρόμο στον κόσμο θα μείνουν στο περιθώριο. Επιτέλους αυτή η ΕΣΗΕΑ ας κάνει μια ουσιαστική κίνηση.
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 3:25 μμ
Ποιος επιτελους θα ενημερωσει το λαό αλλά και ποιος θα συσπειρωσει το λαο τωρα κε Ιγνατίου? γιατι οταν ξεφυγει απ’την καταθληψη και απραγια στην οποια εχει περιελθει , θα ειναι ανεξελεγκτος γιατί θα ειναι ακομα αδαής
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 4:50 μμ
Κυριε Ιγνατιου Καλησπέρα. Συμφωνω με το κείμενό σας και αντιλαμβάνομαι οτι μιά ανεξέλελγκτη κοινωνική αντίδραση ενδεχομένως θα μπορούσε να αναστείλει αποφάσεις οδυνηρές για τον τόπο. Ομως ξέρετε οτι ο λαός έχει κουραστεί και κυρίως ΔΕΝ ελπίζει πλέον, Αυτο είναι το χειρότερο! Διότι, μέχρι στιγμής κανείς δεν είπε με λόγια απλά ποιές ΑΚΡΙΒΩΣ θα είναι οι συνέπειες τυχόν άρνησης συμμόρφωσης στις επιταγές των δανειστών, αν και για πόσο καιρό τυχόν δε θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις και πότε (μετα πόσο χρλονικό διάστημα) μπορεί να ξεκινήσει οδός ανάπτυξης – ελπίδας. Η άγνοια είναι σύμβουλος αδράνειας, φόβου και απραξίας. Ο,τι ακριβώς έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα. Οσες φορες Ο Σαμαράς προσπάθησε να εξηγήσει πολιτικές και συνέπειες επί δυόμισυ χρόνια, λοιδωρήθηκε. Σήμερα που επιχειρεί να βοηθήσει κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο επικρίνεται..Η απειλή της παύσης πληρωμών και της άτακτης χρεωκοπίας δυστυχώς έχει εμπεδωθεί στο μυαλό του μέσου Έλληνα. Μονο με εκλογές θα υπάρξει εκτόνωση, πλην όμως οι υπαίτιοι της καταστροφής της χώρας προσπαθούν να τις αποτρέψουν παση θυσία!
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 10:22 μμ
«Οσες φορες Ο Σαμαράς προσπάθησε να εξηγήσει πολιτικές και συνέπειες επί δυόμισυ χρόνια, λοιδωρήθηκε. Σήμερα που επιχειρεί να βοηθήσει κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο επικρίνεται..»
Ο Σαμαράς λοιδωρήθηκε όχι γιατί μιλούσε για εναλλακτικές πολιτικές και μίγματα, αλλά γιατί από τις σημερινές πράξεις του φαινόταν ότι δεν τα πίστευε. Αποδείχθηκε περίτρανα το Νοέμβριο. Γιατί δεν επέμεινε σε εκλογές; Τώρα θα ήταν πρωθυπουργός ήδη 3 μήνες και θα έκανε κι επαναδιαπραγμάτευση από τη θέση του πρωθυπουργού.
Προτίμησε να στηρίξει και να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση που αρχικός αποκλειστικός της στόχος ήταν να στηρίξει την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, την οποία μέχρι την ανακοίνωση περί Δημοψηφίσματος, η ΝΔ είχε δηλώσει ότι θα καταψήφιζε! ( http://www.iefimerida.gr/news/23628/%CE%BD%CE%B4-%C2%AB%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%AF%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7%C2%BB ).
Τώρα απειλείται με διαγραφή από τη ΝΔ όποιος δεν την υπερψηφίσει. Γιατί; Τα μέτρα που αποφασιζονται αυτές τις μέρες καλύπτουν τις αρχικές θέσεις της ΝΔ;
Και ο Παπανδρέου με το πιστόλι στον κρόταφο διαπραγματευόταν. Αν αρνιόταν τους όρους, οι δανειστές απειλούσαν με χρεωκοπία. Ο κ.Σαμαράς όμως μιλούσε για άλλα μίγματα πολιτικής, για «ΟΧΙ» στο Μνημόνιο κλπ. Γιατί και τώρα δε λέει ένα «ΟΧΙ»; Μήπως γιατί όλα αυτά που έλεγε 2 χρόνια, δεν τα εννοούσε;
Ποιοι προσπαθούν να αποτρέψουν τις εκλογές; Αν ο κ.Σαμαράς επέμενε το Νοέμβριο στο «ΟΧΙ σε συγκυβέρνηση, ΝΑΙ σε εκλογές», δε θα πηγαίναμε σε εκλογές;
Όταν λέτε ότι συμφωνείτε με το κείμενο του κ.Ιγνατίου, δηλαδή συμφωνείτε στην πρότασή του για δημοψήφισμα και μάλιστα στην καταψήφιση του από τον κόσμο;
Φεβρουαρίου 7, 2012 στις 11:13 μμ
διόρθωση στην τελευταία πρόταση:
…συμφωνείτε στην πρότασή του για δημοψήφισμα και μάλιστα στην καταψήφιση του προγράμματος από τον κόσμο;
Φεβρουαρίου 8, 2012 στις 1:33 πμ
Θα ήθελα να καταλάβω πώς το νέο δανειο μπορεί να αποτρέψει την στάση πληρωμών μισθών και συντάξεων αφού όπως μαθαίνουμε όλα τα δανεικά του Μηνμονίου 1 καθώς και αυτά του Μνημονίου 2 πάνε για αποπληρωμή των τόκων και μόνο και όχι για την καλλύψη του ελλείματος.
Επίσης έχει ακουστεί στο ευροκοινοβούλιο ότι καθ’όλη την διάρκεια των μνημονίων οι αγορές εξοπλισμού απο γαλλία και γερμανία αξίας δεκάδων δις συνεχίζονται κανονικά…
Και πάνω απ’όλα για πια ευρωπαική προοπτική να κάνει κανείς υπομονή; Για την ευρώπη που τα κράτη μέλη κερδοσκοπούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το ένα σε βάρος του άλλου; Σ’αυτή την ευρώπη αργά η γρήγορα δεν θα υπάρχει εργασία για να υπάρξουν συντάξεις… οπότε καλύτερα να κοπούν απο τώρα για λίγα χρόνια μπα και γίνει επιτέλους αυτή η επανεκκίνηση.
Φεβρουαρίου 8, 2012 στις 1:52 μμ
εννοείτε ο κ Σαμαράς παλεύει για το καλό της πατρίδας! από τις κωλοτούμπες του μνημονίου μέχρι την συμφωνία του επί όρους!Συγνώμη που σας το λέω αλλά ο μέσος Ελληνας βαρέθηκε την προοπτική ανάπτυξης που έχουν τα 2 μεγάλα κόμματα και που αποδείχτηκε ότι ήταν όλα ψέματα!και μην μου πείτε ο κ Σαμαρας δεν έχει κυβερνήσει τον τόπο…(αν θυμάμαι καλά ο κ Καραμανλής είναι ακόμα μέλος του κόμματος,οπότε η ίδια πολιτική)
πάρτε το απόφαση ότι οι μέρες εξουσίας και αφόρητου λαϊκισμού σας τελείωσαν