Μία από τις πιο αισθαντικές φωνές του παγκόσμιου πενταγράμμου σίγησε αιφνίδια, σκορπώντας θλίψη στα εκατομμύρια των θαυμαστών του σε όλο τον κόσμο. Λίγες μέρες πριν κλείσει τα 69 του χρόνια, κι ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στην Ελβετία, ο Λούτσιο Ντάλα προδόθηκε από την καρδιά του και πέρασε στην ιστορία.

Μία ιδιαίτερη προσωπικότητα, ένας φιλόσοφος της μουσικής, νοσταλγικός όσο και εκρηκτικός, ονειροπόλος όσο και ρεαλιστής, συνέδεσε το όνομά του με αξεπέραστες μελωδίες και άνοιξε νέους καλλιτεχνικούς δρόμους.

Εξύμνησε τον έρωτα, έντυσε με νότες τον πόνο της αγάπης και της συναισθηματικής απώλειας σημαδεύοντας γενιές και γενιές, ενώ μέσα από τους στίχους του δεν παρέλειπε να θίγει κοινωνικά προβλήματα και να αναπτύσσει πολιτικούς προβληματισμούς.

Μία μοναδική φυσιογνωμία, πάντα αξύριστος, με τα λεπτεπίλεπτα στρογγυλά γυαλιά του δε φοβόταν να εκτεθεί, να ξεγυμνωθεί και να παραδεχθεί σε μία από τις χειμαρρώδεις εξομολογήσεις του: «Κάνω τα πάντα διότι δεν έχω τίποτα μέσα μου».

Η δισκογραφική του πορεία ξεκινά το 1966 με τον δίσκο «1999», ενώ ακολούθησαν άλλοι 39 δίσκοι, όπως οι «DallameriCaruso», «Lucio» και ο τελευταίος του «Angoli nel cielo» το 2010.
Σήμερα, δυστυχώς, ο Λούτσιο Ντάλα έδωσε την τελική απάντηση σε έναν εκπληκτικό στίχο από τη μεγάλη του επιτυχία «L’ anno che verra», που διασκευάστηκε και αποδόθηκε στα ελληνικά από το Διονύση Σαββόπουλο:

«Ο χρόνος που μετράει σε λίγο δεν θα είναι εδώ, θα τον φάω ή θα με φάει, αυτά είχα να σου πω».