Ουκρανία-Ελλάδα: μια σχέση πανάρχαιας φιλίας

8
140

Παρακολουθούμε καθημερινά τις τραγικές εξελίξεις στην Ουκρανία, και ίσως δεν γνωρίζουμε ότι οι σχέσεις της με τη χώρα μας έχουν μακρά παράδοση και ανάγονται στους αρχαίους χρόνους.

Οι πρώτες ιστορικές ειδήσεις για την Ουκρανία διεσώθησαν από τους Έλληνες και τους Ρωμαίους συγγραφείς. Η φαντασία των Ελλήνων έπλασε τους Ουκρανούς, υπερβόρειους κατοίκους πέραν του Ευξείνου Πόντου. Ο Όμηρος τους ονομάζει Αβίους, και ο Πλίνιος θεωρεί το βίο τους «μακρότερο και ευδαιμονέστερο» των λοιπών ανθρώπων. Οι περιγραφές αυτές, αρχή έχουν τους ελληνικούς μύθους. Εξάλλου, στα βυζαντινά και νεότερα χρόνια αναπτύχθηκαν ισχυροί δεσμοί φιλίας μεταξύ Ελλήνων και Ουκρανών.

Συνεχίζοντας τη μακρά παράδοση οι δύο λαοί υπέγραψαν σημαντικές συμφωνίες φιλίας και συνεργασίας σε πολλούς κοινωνικούς τομείς. Τον Μάη του 1999, έγινε στη Μαριούπολη διεθνές συνέδριο με τίτλο «Ουκρανία – Ελλάδα ιστορική κληρονομιά και προοπτικές συνεργασίας». Το συνέδριο αυτό ήταν αφιερωμένο στη 220ή επέτειο της μετεγκατάστασης των Ελλήνων της Κριμαίας στην Αζοφική θάλασσα, όταν ο Ελληνισμός αυτός κάτω από αντίξοες ιστορικές συνθήκες αναγκάστηκε το 1778 να εγκαταλείψει τις εστίες του και με επικεφαλής τον επίσκοπο Ιγνάτιο να ιδρύσει εκεί τη Μαριούπολη και τα γύρω της 22 ελληνικά χωριά.

Πριν χρόνια, ως Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.), είχα την ευκαιρία –και την τύχη θα έλεγα – να γνωρίσω από κοντά τους Ουκρανούς υποτρόφους του Ιδρύματος στο πλαίσιο των υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές και μεταδιδακτορική έρευνα αλλοδαπών επιστημόνων στη χώρα μας σε συνεργασία με το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Οι επιστημονικές εργασίες αυτών των υποτρόφων αναδείκνυαν με τον καλύτερο τρόπο τις παραδοσιακές σχέσεις αλλά και τους δεσμούς των δύο λαών μέσα από θέματα όπως: «Σχέσεις Ελλάδας-Ουκρανίας στον τομέα της Εκπαίδευσης», «Ελληνική Γενεαλογία στην Ουκρανία», «Οι ελληνικές εκκλησίες στην Ουκρανία από τον 17ο αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα». Έτσι σκέφθηκα να προτείνω στο Δ.Σ. τη διοργάνωση ημερίδας στο Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών αφιερωμένη στις σχέσεις Ουκρανίας – Ελλάδας με εισηγητές τους Ουκρανούς φοιτητές.

Η ημερίδα έγινε με επιτυχία το 2000, και ακολούθησε η έκδοση των εισηγήσεων αυτών σε ένα μικρό βιβλίο, που επιμελήθηκα, και στην αρχή του αποτυπωνόταν ο χαιρετισμός τού τότε Πρέσβη της Ουκρανίας με την ακόλουθη χαρακτηριστική αποστροφή: «Η πολιτισμική συνύπαρξη των λαών της Ουκρανίας και της Ελλάδας αποτελεί παράδειγμα συνεχούς και συνεπούς πνευματικής σύμπραξης που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε αδελφική. Έτσι δικαιολογείται η άνθηση των ελληνικών σπουδών στο έδαφος της Ουκρανίας, που άρχισε μετά την αποδοχή της Ορθοδοξίας από τους Ρ(ω)ους του Κιέβου τον 10ο αιώνα, και συνεχίζεται επί των ημερών μας. Η συνεργασία αυτή είναι προσανατολισμένη όχι μόνον προς την ευημερία των δύο λαών αλλά και προς τη θωράκιση της ειρήνης και σταθερότητας σε ολόκληρη την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης».

Με αυτά τα δεδομένα είναι φυσικό και επόμενο ο ελληνικός λαός να στρέφει το βλέμμα του με αγάπη, συμπόνια και σύμπνοια στον φίλο ουκρανικό λαό, και να προσδοκά την «αφύπνιση» των Ηγετών της Γης πριν την καταστροφή της!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΝαι, είμαι «ρατσιστής»!
Επόμενο άρθροΤο δίδυμο της συμφοράς Σαρκοζί-Ολάντ έκανε τη Γαλλία δεκανίκι της Μέρκελ
Η Στέλλα Πριόβολου είναι ομότιμη καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Societe Europeenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ιστορική αλήθεια, δίκαιο και εθνικά συμφέροντα στα σκουπίδια.
    Απλώς, δουλική προς τη Δύση προπαγάνδα από παλιούς «αντιδυτικούς» πασόκους.
    Να υπενθυμίσω μόνο ότι η ελληνική κοινότητα της περιοχής, είναι στη συντριπτική της πλειοψηφία ρωσόφιλη.
    Α σ ή μ α ν τ η λ ε π τ ο μ έ ρ ε ι α, σε σχέση με τα χοντρά συμφέροντα των Αγορών, των Αμερικανών, των ρεβανσιστών Γερμανών και των γραικύλων samara – beni
    Α Ι Σ Χ Ο Σ.

  2. Κυρία Πριόβολου
    Επειδή ακούω τώρα τελευταία ότι η Ουκρανία είναι ένα τεχνητό έθνος, μπορείτε να μας πείτε η εθνότητα που προσδιορίζεται με τις λέξεις Ουκρανός και Ουκρανία από πότε αναφέρεται στην ιστορία. Και το λέω αυτό γιατί εγώ δεν θυμάμαι στην ιστορία που διδάχθηκα όταν πήγαινα σχολείο πουθενά τις λέξεις αυτές. Και δεν μιλάω για Αβίους και Ρους γιατί λαό που να έχει αλλάξει στην πορεία των ετών το όνομα του δεν ξέρω κανένα.

  3. Αδέλφια είναι οι Νεοζηλανδοί, που εκείνες τις μαύρες ώρες χύνανε το αίμα τους πλάι στους πατεράδες μας. Τα «αδέλφια» μας οι Ουκρανοί τότε επάνδρωναν τα SS…

    Κανείς πια δε ντρέπεται που η «δημοκρατική» Δύση, αβαντάρει νεοναζί?

  4. Προσωπικά σαν Έλληνας έχω μια απορία.
    Γιατί θα πρέπει να είμαι ντε και καλά Φιλοουκρανός ή Φιλορώσσος ή Φιλοδυτικός ή Φιλοανατολικός;;;;
    Ας γίνουμε πρώτα Φιλέλληνες και αν μας περισσέψουν ψήγματα «φιλίας» τα μοιράζουμε και αλλού.

  5. byshido ….συνεχίζεις στην ίδια γραμμή «πλεύσης». Συγχαρητήρια για την αναεξαρτησία σου…Μόνο που η τεχνική που χρησιμοποιείς θυμίζει άλλες εποχές και δη εκείνες του ΠΑ.ΣΟ.Κ…..
    Άκρως κουραστικές…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here