Βαρουφάκης: Η Νέα Δημοκρατία που χρειαζόμαστε

varoufakis

 

Την αναμόρφωση της Νέας Δημοκρατίας… αναλαμβάνει ο Γιάνης Βαρουφάκης ο οποίος με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» αναλύει πώς θα έπρεπε να είναι το προφίλ του κόμματος, ώστε να υπάρξει αναβάθμιση στην ποιότητα της πολιτκής αντιπαράθεσης και να μετασχηματιστούν οι άγονες κόντρες σε δημιουργική σύγκρουση.

Στο άρθρο του ο πρώην υπουργός Οικονομικών αναφέρει πως «όπως στον αθλητισμό ή στο σκάκι, έτσι και στην πολιτική ένας καλός αντίπαλος σε βελτιώνει. Ως αριστερός, που κατανοεί ότι στον καπιταλισμό η Δεξιά είναι θεσμός, θα ήθελα μια Νέα Δημοκρατία που, με τα επιχειρήματα και τις προτάσεις πολιτικής της, να με φέρνει σε δύσκολη θέση, να με προβληματίζει, να με αναγκάζει να βελτιώσω τις δικές μου θέσεις και προτάσεις» ενώ συνεχίζει λέγοντας πως «Οπως στον αθλητισμό ή στο σκάκι, έτσι και στην πολιτική ένας καλός αντίπαλος σε βελτιώνει. Ως αριστερός, που κατανοεί ότι στον καπιταλισμό η Δεξιά είναι θεσμός, θα ήθελα μια Νέα Δημοκρατία που, με τα επιχειρήματα και τις προτάσεις πολιτικής της, να με φέρνει σε δύσκολη θέση, να με προβληματίζει, να με αναγκάζει να βελτιώσω τις δικές μου θέσεις και προτάσεις».

Αναλυτικά το άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη:

Νεοφιλελεύθερη

Η Νέα Δημοκρατία πασχίζει να αυτο-παρουσιάζεται ως θιασώτης της «ελεύθερης» αγοράς, της πεποίθησης ότι ο ιδιωτικός τομέας διαχειρίζεται τους πόρους καλύτερα από το κράτος και πως το κράτος πρέπει να αφοσιώνεται στη δημιουργία και αστυνόμευση των «κανόνων» της αγοράς. Ομως, στον βαθμό που αρνείται να αγκαλιάσει τη χρεοκοπία ως αναπόσπαστο μηχανισμό της αγοραίας διαδικασίας, η Νέα Δημοκρατία δεν πείθει για την ιδεολογική και λογική της συνέπεια.

Όπως ο Δαρβίνος ανέδειξε τον θάνατο και την εξαφάνιση ειδών ως την κινητήρια δύναμη της εξελικτικής διαδικασίας, έτσι και οι αυθεντικοί θιασώτες του «ιδιωτικού» βλέπουν τον ιδιώτη-επιχειρηματία ως τον ηρωικό δρώντα που αντιπαλεύει το φάσμα της χρεοκοπίας. Για κάθε πενήντα επιχειρηματίες που πτωχεύουν, ένας τα καταφέρνει διοχετεύοντας στην υπόλοιπη οικονομία τις ανταγωνιστικές επιχειρηματικές πρακτικές. Μόνο όπλο του η επιχειρηματικότητα και μόνιμος εχθρός το κράτος που δανείζεται υπέρμετρα και, ως αποτέλεσμα, τον φορολογεί υπέρμετρα.

Μια πραγματικά νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία θα θεωρούσε μέγα υπονομευτή της κοινωνίας της αγοράς μια τράπεζα, μια επιχείρηση, ένα κράτος που χρεοκόπησε αλλά που κρύβει την πτώχευσή του μέσω μη βιώσιμου δανεισμού ο οποίος, αναγκαστικά, επιβαρύνει τους φορολογούμενους, θυσιάζοντας τους εν δυνάμει επιτυχημένους επιχειρηματίες στον βωμό της «διάσωσης» των πτωχευμένων.

Μια πραγματικά νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία θα ήταν το κόμμα που θα κατακεραύνωνε την αναπαραγωγή του συνεχούς ψέματος ότι, με τα τεράστια δάνεια που χρεώνονται οι φορολογούμενοι, «διασώθηκε» το πτωχευμένο ελληνικό Δημόσιο, «ανακεφαλαιοποιήθηκαν» οι τράπεζες και πως μπορούμε να υπερβούμε τη συνολική πτώχευση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα χωρίς να την παραδεχθούμε – απλά μέσω νέων μνημονιακών δόσεων και νέων περικοπών των δημόσιων δαπανών.

Πατριωτική

Το φιλελεύθερο Βρετανικό κατεστημένο σκαρφίστηκε της χρήσιμη έννοια της «πιστής, πατριωτικής αντιπολίτευσης»-της ιδέας ότι οι ηττημένοι των εκλογών, η αντιπολίτευση, έχουν υποχρέωση να αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση στα ζητήματα όπου διαφωνούν παραμένοντας, παράλληλα, ακλόνητοι προστάτες της λαϊκής εντολής και των δικαιωμάτων της κυβέρνησης, ιδίως απέναντι σε έξωθεν επιβουλές. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 η εθνική απόφαση που κρινόταν σε εκείνες τις κάλπες αφορούσε το κατά πόσον έπρεπε, όπως ισχυριζόταν η Νέα Δημοκρατία, να αποδεχθούμε τις βασικές παραμέτρους του 2ου Μνημονίου, κλείνοντας την αξιολόγηση που η προηγούμενη κυβέρνηση απέτυχε να κλείσει, ή να επαναδιαπραγματευτούμε από μηδενική βάση το όλο «πρόγραμμα», όπως υποστηρίζαμε εμείς. Οι κάλπες αποφάνθηκαν υπέρ της ριζικής επαναδιαπραγμάτευσης που εμείς προτείναμε……

….Μια πατριωτική Νέα Δημοκρατία που θα άρθρωνε λόγο όχι μόνο θα ενίσχυε διαχρονικά τη δύναμη της χώρας (συμπεριλαμβανομένης και μιας μελλοντικής κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας). αλλά και θα έβλεπε τη δική της δημοφιλία να βελτιώνεται.

Φιλοευρωπαϊκή

Όπως πασχίζει να παρουσιάζεται ως νεοφιλελεύθερη η Νέα Δημοκρατία διαρρηγνύει τα ιμάτιά της ότι είναι και κατ’ εξοχήν φιλοευρωπαϊκό κόμμα. Όμως στην πράξη πέφτει σε αντιφάσεις που καταδεικνύουν έναν όψιμο φιλοευρωπαϊσμό. Παράδειγμα είναι η θέση της για τις τράπεζες……

…..Αν η Νέα Δημοκρατία κατάφερνε αν μετασχηματιστεί σε νεοφιλελεύθερο, πατριωτικό, φιλοευρωπαϊκό κόμμα διαλόγου θα ενισχυόταν εντυπωσιακά η διεθνής θέση της Ελλάδας και επιτέλους θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε για ζητήματα ουσίας, όπως π.χ η βέλτιστη διαχείριση της χρεοκοπίας κράτους, ιδιωτών και ασφαλιστικών ταμείων, ο ρόλος του νομθέτη στις συμβάσεις εργοδοτών-εργαζομένων, η χρηματοδότηση αναπτυξιακών επενδύσεων και βέβαια το μέλλον της Ελλάδας σε μια αποδομούμενη Ευρώπη. Δυστυχώς υπό τη σημερινή της ηγεσία ένας τέτοιος μετασχηματισμόςτης Νέας Δημοκρατίας δεν φαίνεται εφικτός.

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code