Βούρος κατά Ξυδάκη: Δεν σας πάει ο δρόμος της Αρετής και επιλέγετε εμμονικά της Κακίας

 

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε ο μέχρι πρότινος Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), Γιάννης Βούρος κατά του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη μέσω επιστολής που εξέδωσε το απόγευμα της Τρίτης.

Ο Γ. Βούρος μεταξύ άλλων προσφωνεί τον κ. Ξυδάκη ως «υπουργό των προγραφών, των απολύσεων και των διορισμών, του νόμου που στραγγαλίζει τον Κινηματογράφο, της απαξίωσης του πολύτιμου πνεύμονα των επιχορηγούμενων θιάσων, της εμπάθειας, του σνομπισμού, της προχειρότητας και της βιασύνης, του ερασιτεχνισμού, του αυταρχισμού και των ψεύτικων υποσχέσεων».

Σχετικά με την παραίτησή του από την θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ, ο κ. Βούρος σημειώνει: «Παρεξηγήσατε ή μεταφράσατε λάθος τη διάθεση που έδειξα, προκειμένου να προχωρήσουμε σε ένα «φιλικό και βελούδινο διαζύγιο» όπως μου προτείνατε τηλεφωνικώς. Διαλέξατε πάλι-πλειστάκις κατά τη διάρκεια της υπουργικής σας θητείας – τον λάθος δρόμο. Δεν σας πάει φαίνεται αυτός της Αρετής και επιλέγετε εμμονικά τον δρόμο της Κακίας».

Αναλυτικά η επιστολή του κ. Βούρου:

«Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

των προγραφών, των απολύσεων και των διορισμών, του νόμου που στραγγαλίζει τον Κινηματογράφο, της απαξίωσης του πολύτιμου πνεύμονα των επιχορηγούμενων θιάσων, της εμπάθειας, του σνομπισμού, της προχειρότητας και της βιασύνης, του ερασιτεχνισμού, του αυταρχισμού και των ψεύτικων υποσχέσεων.

Έχω «κατηγορηθεί» πως εδώ και τριάντα έξι χρόνια σε οποιονδήποτε χώρο δραστηριοποιήθηκα (αθλητικό, καλλιτεχνικό και πολιτικό), προσέγγισα τις πιο δύσκολες και δυσάρεστες καταστάσεις με μετριοπάθεια, ταπεινότητα, σεμνότητα αλλά και με ιδιαίτερα παρεξηγήσιμο συμβιβαστικό για πολλούς τρόπο.

Προφανώς κι εσείς παρεξηγήσατε ή μεταφράσατε λάθος τη διάθεση που έδειξα προκειμένου να προχωρήσουμε σε ένα «φιλικό και βελούδινο διαζύγιο» όπως μου προτείνατε τηλεφωνικώς. Διαλέξατε πάλι-πλειστάκις κατά τη διάρκεια της υπουργικής σας θητείας – τον λάθος δρόμο. Δεν σας πάει φαίνεται αυτός της Αρετής και επιλέγετε εμμονικά τον δρόμο της Κακίας.

Δεν θεωρώ καθόλου περιττό να σας θυμίσω πως στη μια και μοναδική εικοσάλεπτη συνάντηση που είχαμε στις 31 Μαρτίου 2015 στο γραφείο σας, εγώ πρώτος, προκειμένου να διευκολύνω τον όποιο προγραμματισμό η όποιο σχέδιο είχατε για το ΚΘΒΕ, πρότεινα να αποχωρήσω οικειοθελώς. Αντ´ αυτού η συζήτηση επικεντρώθηκε στην παραμονή μου στη θέση μου προτείνοντας μου παράλληλα τη συρρίκνωση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, κάτι που συζητήσατε στη συνεχεία επανειλημμένως και με τα σωματεία των εργαζομένων.

Παράλληλα, στις επίκαιρες ερωτήσεις που δεχθήκατε στη Βουλή από βουλευτές αποτυπώθηκε στις απαντήσεις σας ανάγλυφα η αποψιλωτική διάθεση που δείξατε ευθύς εξαρχής για τον συγκεκριμένο Θεατρικό Οργανισμό. Προσθέτω τις έωλες υπόνοιες που αφήνατε προς το πρόσωπο μου περί ατασθαλιών και άλλων τινών κακουργηματικών πράξεων εις βάρος του Δημοσίου προτείνοντας διαχειριστικό και οικονομικό έλεγχο.

Κάτι που πρότεινα παράλληλα και εγώ στο ΣΔΟΕ και στον Εισαγγελέα Θεσσαλονίκης κατά της διαφθοράς, προκειμένου να αποτυπωθεί επίσημα η οικονομική διαχείριση του Οργανισμού από 1/6/2013 που ανέλαβα έως σήμερα. Προφανώς έχετε ήδη στα χέρια σας το πόρισμα της Εισαγγελίας που θέτει την υπόθεση στο αρχείο καθώς ουδέν μεμπτό εμφανίστηκε.

Η φαρέτρα σας φάνηκε να αδειάζει από τα βέλη που προορίζονταν για το Κρατικό όπως και για εμένα προσωπικά όταν καταλάβατε πως δεν υφίσταται θέμα συρρίκνωσης (κλείσιμο των σκηνών της Μονής Λακαριστών, κλείσιμο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, μείωση αριθμού εργαζομένων όπως προτείνατε) του πολιτιστικού αυτού πυρήνα και πως η άποψη σας, τουλάχιστον επί των ημερών μου, δεν επρόκειτο να υλοποιηθεί. Δέσμευση που ανέλαβα και απέναντι στη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων.

Δεν θεωρώ καθόλου περιττό να αναφέρω πως σπεύσατε ασθμαίνοντας -γιατί άραγε;- να προχωρήσετε στην αντικατάσταση μου το τελευταίο 24ωρο της απελθούσας κυβέρνησης, όταν επί σειρά μηνών δεν έχετε απαντήσει σε κανένα από τα αλλεπάλληλα απεγνωσμένα emails που σας έστελνα προκειμένου να αντιμετωπίσετε ως οφείλατε το μείζον οικονομικό πρόβλημα του Θεάτρου.

Επίσης, δεν θεωρώ καθόλου περιττό να αναφέρω πως το τελευταίο διάστημα ταξιδέψατε τρεις φόρες στη Θεσσαλονίκη και δεν μπήκατε στον κόπο να επισκεφτείτε θεσμικά όχι εμένα αλλά τους απλήρωτους εργαζόμενους. Να συζητήσετε μαζί τους και έτσι αμέσως η εμμέσως να δηλώσετε την στήριξη σας στον μεγαλύτερο πολιτιστικό πυρήνα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Και τώρα στο προκείμενο. Όταν την περασμένη εβδομάδα μου προτείνατε να παραιτηθώ αποδέχτηκα αμέσως και αδιαμαρτύρητα το αίτημα σας ζητώντας μονό προθεσμία μερικών ήμερων προκειμένου να ταχτοποιηθούν εκκρεμότητες που εξυπηρετούσαν το ήδη διαμορφωμένο ρεπερτόριο της ερχόμενης περιόδου. Συμφωνήσαμε και σε αυτό. Όπως συμφώνησα και στην πρόταση της νομικής συμβούλου σας κ. Παπανικολάου να υπάρξει και γραπτή παραίτηση μου για να εμφανιστεί το Υπουργείο και νομικά καλυμμένο.

Η διαφωνία προέκυψε όταν μου επιβλήθηκε να παραποιήσω την ημερομηνία κατάθεσης της παραίτησης μου. Τότε, κύριε υπουργέ καταλαμβάνεστε και πάλι από τη δαιμονική επενέργεια της προχειρότητας, του άκρατου αυταρχισμού, της βιασύνης και του ερασιτεχνισμού-τα μοναδικά διακριτικά στοιχειά της Υπουργικής σας θητείας πανταχόθεν ορατά – και σπεύδετε να ανασύρετε παράνομα και ανήθικα προσωπική επιστολή παραίτησης μου προς τον τέως Υπουργό Πολιτισμού κ. Τασούλα, μιας προηγούμενης Κυβέρνησης για εντελώς διαφορετικούς λόγους τον Δεκέμβριο του 2014, η οποία, προς ενημέρωσή σας, δεν έγινε ποτέ αποδεκτή.

Κύριε Υπουργέ,

δε γνωρίζω και αμφιβάλλω ειλικρινά αν στο λεξιλόγιο σας συμπεριλαμβάνεται το λήμμα «αξιοπρέπεια». Με οδηγό μου λοιπόν αυτήν, εγώ αποχωρώ βεβαίως από τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της δεύτερης Κρατικής σκηνής της χώρας, καθώς έτσι με υποχρεώνει το κίβδηλο ΦΕΚ αλλά και το αξιακό μου σύστημα που δεν ναρκισσεύεται από θέσεις, τίτλους και αξιώματα.

Εμείς δεν θα χαθούμε. Θα συναντηθούμε σε άλλες αίθουσες, εκεί που αποκαθίσταται το δίκαιο και το ηθικό διεκδικώντας το ελάχιστο δείγμα σεβασμού που οφείλουμε στους θεσμούς.

Και κάτι τελευταίο, αφιερωμένο.

Στεκόμουν πάνω σε έναν λόφο
Κι είδα το Παλιό να πλησιάζει
Μα ερχόταν σα Νέο.
Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια
Που κανένας δεν είχε ξαναδεί
Κι απέπνεε νέες μυρωδιές σαπίλας
Που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει
Μπρεχτ 1938

Γιάννης Βούρος»

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code