Ώρα να πέσουν οι «κουκούλες»

Ποιό είναι το ύστατο καταφύγιο του πολίτη στη Δημοκρατία; Ποιό είναι το τελευταίο αποκούμπι του όταν αδικείται, εξυβρίζεται, συκοφαντείται και προπηλακίζεται; Η Δικαιοσύνη. Σ’ αυτό, νομίζω, συμφωνούμε όλοι. Άσχετα αν το τελευταίο 48ωρο παρακολουθούμε την απέλπιδα προσπάθεια ορισμένων να καταρρίψουν αυτή τη βασική κοινωνική συμφωνία και να περιγράψουν ως δήθεν απόπειρα φίμωσης της μπλογκόσφαιρας την προσφυγή δημοσιογράφων στη Δικαιοσύνη για να προστατεύσουν την τιμή και την υπόληψή τους.

Τα γεγονότα είναι γνωστά: Όσοι παρακολουθούν το διαδίκτυο και, πάντως, σίγουρα ο δημοσιογραφικός και πολιτικός κόσμος, γνωρίζουν ότι ο ενημερωτικός τομέας του Μega και τα κορυφαία στελέχη του δέχονται, εδώ και δυο χρόνια, χυδαία συστηματική επίθεση από το fimotro -το (δήθεν) ανώνυμο blog. Τερατώδη ψέματα, βρώμικα χτυπήματα, υβριστικοί και συκοφαντικοί χαρακτηρισμοί -που καμία σχέση δεν έχουν ακόμη και με την πιo σκληρή κριτική- εξαπολύονται εναντίον μας, σε καθημερινή βάση. Ο στόχος προφανής: Nα συνθλιβεί η επαγγελματική μας υπόσταση, να καταρρακωθεί η αξιοπρέπειά μας και να διαμορφωθεί αποκρουστική εικόνα για μας στην κοινή γνώμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο συντάκτης των λιβέλλων αδιαφορεί παντελώς ακόμη και για το γεγονός ότι μας καθιστά στόχους τόσο των τρομοκρατών όσο και των κάθε λογής διαταραγμένων.

Με την Όλγα Τρέμη, τον Γιάννη Πρετεντέρη και τον Μανόλη Καψή καταθέσαμε αγωγές εναντίον του ανθρώπου, που και οι πέτρες γνωρίζουν ότι κρύβεται πίσω από το ιστολόγιο -όνειδος, πρώτον για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και δεύτερον για να στείλουμε μήνυμα ότι αντιστεκόμαστε στην αθλιότητα και την προσπάθεια τρομοκράτησης. Είναι προφανές ότι δεν θα σιωπήσουμε απέναντι σε φασιστικές και άνανδρες επιθέσεις. Επιθέσεις που δεν στρέφονται μόνο εναντίον μας. Καθημερινά εξευτελίζονται δημοσιογράφοι (ρωτήστε σχετικά την Έλλη Στάη, τον Χρήστο Ράπτη, τον Λάμπη Ταγματάρχη για να θυμηθώ προχείρως μερικούς), καθώς και πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες. Σκεφτείτε δε ότι κανείς απ’ όλους τους θιγόμενους δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα άμυνας απέναντι στα ανώνυμα χτυπήματα.

Η περίπτωση του συγκεκριμένου ιστολογίου είναι, κατά τη γνώμη μου, μια ακόμη απόδειξη της ελληνικής παρακμής. Ένας δημοσιογράφος χωρίς καμία περγαμηνή, εκμεταλλευόμενος την ανωνυμία και τη γενική αίσθηση ατιμωρησίας που επικρατεί στη χώρα, κατάφερε να γίνει θέμα συζήτησης στο δημόσιο βίο γράφοντας ασύλληπτα ψέματα για ανθρώπους, σπιλώνοντας τις υπολήψεις τους και τρομοκρατώντας  τους. Δεν θα του κάνουμε τη χάρη να ασχοληθούμε μαζί του. Ξέρουμε πόσο πολύ θα το ήθελε για να νιώσει ότι «ψηλώνει». Τη «δράση» του θα κρίνουν οι δικαστές.

Αυτονόητο είναι ότι η προσφυγή μας στη Δικαιοσύνη αφορά μόνο το  συγκεκριμένο ιστολόγιο. Άλλωστε, με τη στάση μας όλα αυτά τα χρόνια έχουμε αποδείξει ότι σεβόμαστε και ακούμε την κριτική -ακόμη και την πιό σκληρή. Η δε προσωπική μου γνώμη για το διαδίκτυο, έχει φανεί με τη δημιουργία του aixmi.gr. Αυτά για όσους κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και αναμασούν το παραμύθι ότι δήθεν εκδηλώθηκε επίθεση του «καθεστωτικού» Μega εναντίον των «αντισυστημικών και ελεύθερων φωνών του διαδικτύου». Ας τελειώνει το καλαμπούρι, παρότι αντιλαμβάνομαι ότι «βολεύει» όσους καταλαβαίνουν πως θα χάσουν την ασφάλεια της «κουκούλας» τους.

Δεν προσέφυγε το Μega στη Δικαιοσύνη, αλλά τέσσερις δημοσιογράφοι, τέσσερις πολίτες, που θίγονται με τον πλέον βάναυσο τρόπο εδώ και δυο χρόνια. Τόσον αυτοί όσο και οι οικογένειες και τα παιδιά τους. Όσο για το ένα εκατομμύριο ευρώ που ζητώ με την αγωγή μου, ο συντάκτης του Fimotro  φρόντισε να εξαφανίσει την παράγραφο που αναφέρει  ότι θα κρατήσω 1.000 ευρώ – όσα τα έξοδα της δίκης, δηλαδή – και τα υπόλοιπα  θα τα διαθέσω σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Αλλά, θα μου πείτε, ψάχνω ψύλλους στα άχυρα. Εδώ έφτασε στο σημείο να γράψει ότι ο Δημ. Οικονόμου και ο Β. Λυριτζής (στον ΣΚΑΪ) αποδοκίμασαν την κίνησή μας. Για να μου τηλεφωνήσει ο Δημ.Οικονόμου  – έξαλλος ο άνθρωπος – και να μου πει ότι δεν έκαναν την παραμικρή αναφορά στο θέμα. Τέτοιο αίσχος.  

Αλίμονο αν η «ελεύθερη αντισυστημική φωνή» είναι η κραυγή του ψεύδους, της εξύβρισης και της συκοφαντίας. Αλίμονο αν η κριτική ταυτίζεται με τον -ανώνυμο, μάλιστα- προπηλακισμό. Η ανωνυμία είναι όπλο για την ελεύθερη γνώμη. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και η «κουκούλα» του υβριστή και του συκοφάντη – δηλαδή του δειλού.

Δεν είμαστε όλοι οι δημοσιογράφοι ίδιοι. Ούτε και πρόκειται να γίνουμε. Το λέω αυτό και για όσους χυδαιολογούν, νομίζοντας -τρομάρα τους- ότι θα την βγάζουν καθαρή για καιρό ακόμη, αλλά και για εκείνους που κρύβονται από πίσω τους. Οι μάσκες θα πέσουν και για τους μεν και για τους δε. Τόσο γρήγορα όσο δεν φαντάζονται.

Ας σκεφτούν όλοι το θέμα. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, πανεπιστημιακοί. Σήμερα είμαστε εμείς στο στόχαστρο, αύριο μπορεί να είναι εκείνοι – όπως εχθές ήταν κάποιοι άλλοι. Η σιωπή τρέφει την αλαζονεία και η ατιμωρησία φουσκώνει τα πανιά της χυδαιότητας.

Σχετικά Άρθρα

49 Σχόλια
  1. Ο/Η Αλκμήνη Δ. λέει:

    Διαβαζω καιρο τωρα στο ιντερνετ καθε λογης κειμενα με υποθεσεις και κατηγοριες που δεν στηριζονται πουθενα. Απλα κυκλοφορουν και μονο κακο κανουν στην ελευθερη εκφραση. Αν ολοι ειχαν «μπεσα» θα υπογραφαν αυτα που ελεγαν, όπως γινεται εδω. Σας ευχαριστω που βγαίνοντας απο το σαιτ αυτο τουλαχιστον ξερω τι και απο ποιον διαβασα. Με διατηρειτε σκεπτομενη πολιτη. Φυσικα και δεν ειναι ολοι το ιδιο! Εσεις παντως συνεχιστε! Μας χρειαζεται!

  2. Ο/Η Ελενα λέει:

    Κε Παναγιωτόπουλε γιατί ενώ λέτε ότι «καταθέσαμε αγωγές εναντίον του ανθρώπου, που και οι πέτρες γνωρίζουν και είναι προφανές ότι δεν θα σιωπήσουμε απέναντι σε φασιστικές και άνανδρες επιθέσεις»
    δεν λέτε ανοιχτά το όνομά του να το μάθουν όλοι και παίζεται κρυφτούλι.
    Αυτά τα παιχνιδάκια μεταξύ σας (των δημοσιογράφων)δεν σας βοηθάνε και είναι και γελοία την δύσκολη αυτή περίοδο.
    Η σιωπή τρέφει την αλαζονεία !

  3. Ο/Η Νίκη Τ. λέει:

    Την ευθύνη για όλα αυτά τα blogs, τα οποία ανώνυμα στηλιτεύουν δημοσιογράφους, πολιτικούς επιχειρηματίες και απλούς πολίτες,την έχουμε όλοι μας, ιδιαίτερα όσοι αμέσως ή εμμέσως είναι, λόγω δουλειάς ή αντίληψης, περισσότερο επαϊοντες. Για «πλάκα» ξεκινήσαμε να τα διαβάζουμε, για «πλάκα» συνεχίζαμε να τα αναπαράγουμε, για «πλάκα» κάναμε τα «θέματά» τους αντικείμενο αστείας συζήτησης σε παρέες. Γνωρίζαμε ότι το 95% ήταν αποκυήματα φαντασίας, γελοιότητες ή αποτελέσματα μικροεκβιασμών που μεγάλωναν. Το υπόλοιπο 5% ήταν αναδημοσίευση ρεπορταζ εφημερίδων. Γνωρίζαμε ότι γράφονται από ανθρώπους που κινούνται στο περιθώριο, εξυπηρετούν ή θέλουν να εξυπηρετήσουν συμφέροντα και προσπαθούν να βρεθούν στον αφρό ενός συστήματος που τους απέρριψε. Εκθρέψαμε αυτά τα blogs στον κόρφο μας για «πλάκα» και όταν καταλάβαμε ότι η «πλάκα» παρατράβηξε ήμασταν πια ανίκανοι να αντιδράσουμε. Πλέον, οι περισσότεροι τα διαβάζαμε με φόβο. Φόβο για τη δύναμη που πήραν αυτοί οι άνθρωποι που κάποτε κοροϊδεύαμε, φόβο γιατί πλέον η κατάσταση έγινε ανεξέλεγκτη και κανείς δεν μπορούσε να αντιδράσει στις ασύστολες ψευτιές που γράφονταν. Και είχαν πλέον θύματα. Όσες φορές κάποιος φίλος ή γνωστός γινόταν θύμα αυτών των blogs, η συμβουλή των υλοποίπων ήταν να το ξεχάσει, να μην αντιδράσει και αναζωπυρώσει τις ψευτιές, αφού δεν μπορούσε να αποδείξει με τίποτα ότι δεν ήταν ελέφαντας. Μόνη ελπίδα κάθε «θύματος» ήταν να τον ξεχάσουν οι υβριστές του. Και κάπως έτσι, λόγω φόβου, τους νομιμοποιήσαμε όλοι μας. Καιρός να υπάρξει αντίσταση. Είμαι φανατική του διαδικτύου, λατρεύω την ελευθερία έκφρασης, είμαι συστηματική αναγνώστρια των blogs που εκφράζουν άποψη, ακόμη κι όταν είμαι αντίθετη σ’ αυτή. Ας πάψουμε όμως επιτέλους να συντηρούμε το καρκίνωμα που εκθρέψαμε όλοι με την ανοχή μας, στην αρχή για «πλάκα» και έπειτα από φόβο. Κι ας αναλάβουμε όλοι την ευθύνη που μας αναλογεί…

  4. Ο/Η Χαρης Π. λέει:

    Είναι λυπηρό να νομίζει κάποιος πως βάζοντας την υπογραφή του, αυτομάτως αποκτά και βάρος η άποψη του. Όσο φιλτράρω τις πληροφορίες και τα σχόλια των ανωνύμων, άλλο τόσο φιλτράρω και των επωνύμων. Όταν κάποιος έχει σκοπό να με παραπλανήσει, θα το κάνει υπογράφοντας η μη.
    Επιπλέον, τονίζοντας το ότι τα λεφτά θα δοθούν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς βοηθάει να δω καλύτερα τον άνθρωπο πίσω από τις λέξεις. Εγώ, ο ανώνυμος τώρα έχω ένα λόγο παραπάνω να νιώθω αηδία. Και ας προσποιούμαι πως μένω μακριά από όλα αυτά.

  5. Ο/Η Μαρία Γάρεζα λέει:

    Κυριε Παναγιωτόπουλε,
    εχω ξανασχολιάσει άρθρο σας γιατί ένιωθα ότι το θέμα με το οποίο καταπιανόσασταν με αφορούσε. Αυτό που γράφετε στην αρχή πίστευα ότι δεν με αφορά, ότι πρόκειται για μια δημοσιογραφική κόντρα που σαν πολλές άλλες δεν έχει ενδιαφέρον. Λάθος. Σαν φανατική αναγνώστρια blogs και sites (τις εφημερίδες τις έχω κόψει από καιρό) θα έλεγα με βεβαιότητα ότι το θέμα της ανωνυμίας στο διαδίκτυο με αφορά άμεσα. Είναι δικαίωμά μου να διαβάζω τόσο όσα υπογράφονται όσο κι αυτά που δεν έχουν καμμία υπογραφή. Είναι δικαίωμά μου να κρατάω ότι πιστεύω εγώ ότι είναι αλήθεια. Αλλά δεν παραχωρώ σε κανέναν το δικαίωμα να με καθοδηγεί με άθλιο τρόπο να ακολουθήσω τη λογική του. Πόσο μάλλον όταν δεν ξέρω ποιος είναι. Συμφωνώ μαζί σας στο σημείο που λέτε ότι η ανωνυμία είναι καταφύγιο κάθε συκοφάντη και – ενδεχομένως – εκβιαστή. Κι ότι πρέπει να τελειώσει το καλαμπούρι.

  6. Ο/Η Παναγιώτης Σαρόπουλος λέει:

    Σε άλλες περιπτώσεις ξέρουμε ότι υπάρχουν νόμοι αλλά δεν εφαρμόζονται. Στην περίπτωση του διαδικτύου απλώς δεν υπάρχουν ούτε κανόνες, ούτε νόμοι. Αρα μιλάμε για πλήρη αναρχία. Κι αφού δεν κατάφερε η πολιτεία να οργανώσει το πλαίσιο, ας το κάνατε οι δημοσιογράφοι. Ας απομονώνατε τους ανθρώπους εκείνους που ξέρατε ότι λειτουργούν με συγκεκριμένες μεθόδους. Δεν είδα να το κάνετε. Αντιθέτως βλέπω τον »συνάδελφό» σας στον οποίο απευθύνεται την αγωγή να αρθρογραφεί σε εφημερίδα και να έχει εκπομπή σε ραδιόφωνο. Αρα κι εγώ με το φτωχό μου μυαλό, λέω δεν μπορεί κάτι θα αξίζει για να του έχουν δώσει πόστα. Και επιπλέον έρχονται και πολλοί πολιτικοί που τον αποδέχονται πηγαίνοντας καλεσμένοι στις τηλεοπτικές του εκπομπές. Αρα γιατί μιλάμε;

  7. Ο/Η Κώστας Πεττάκης λέει:

    Δεν έχω ιδέα για τι μιλάτε αλλά συμφωνώ με όσα λέτε για τα περί ανωνυμίας.

  8. Ο/Η Κατερίνα Φυσάκη (Βέλγιο) λέει:

    Μου κάνει εντύπωση, κ. Παναγιωτόπουλε, που δεν αναφέρετε καν το όνομά του. Εύχομαι μέσω της νόμιμης οδού να διακιωθείτε. Στη χώρα που ζω κάποια πράγματα είναι λυμένα προ πολλού. Οχι ότι δεν υπάρχουν τέτοια »φυντάνια» αλλά δρουν στην παρακμή της σκέψης τους. Καταλαβαίνω ότι στην Ελλάδα το συγκεκριμένο μπλογκ επηρεάζει γιατί όπως λέτε ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος είναι ενήμερος για την επίθεση που δέχονται τα στελέχη του MEGA. Αρα το διαβάζουν. Που σημαίνει ότι έχει επισκεψιμότητα. Να τον χαίρεστε…

  9. Ο/Η Σωκράτης Παππάς λέει:

    Ρε παιδιά για ποιο μπλογκ μιλάμε; Για το μπλογκ που έχει φλιπάρει και ανεβάζει ότι νομίζει ότι βρίζει το MEGA; Μες τον πανικό και τη βιασύνη του ανέβασε σήμερα και το εξής καταπληκτικό : Αντιγράφω :
    «Από το : dexiextrem
    Απαράδεκτη πρέπει να θεωρηθεί η κίνηση του MEGA και των δημοσιογράφων του να καταθέσουν αγωγή εναντίον του έγκριτου δημοσιογράφου…
    Γιάννη Παπαγιάννη τον οποίο και θεωρούν διαχειριστή του fimotro.blogspot.com. Ο Γιάννης Παπαγιάννης, πολλές αποκαλύψεις του οποίου έχουν εκθέσει το ΠΑΣΟΚ και έχουν φέρει στα πρόθυρα της παραίτησης υπουργούς του, ακόμα και αν είναι διαχειριστής του fimotro, που δεν είναι αλλά λέμε τώρα, δεν είπε τίποτα παραπάνω απ’ αυτό που σκέφτεται όλο ο κόσμος μόλις βλέπει τον Καψή…

    Εντάξει χαλαρώστε δεν τρελάθηκα ακόμα να υπερασπίζομαι εκβιαστές :))

    Απλά είπα να γράψω και εγώ μερικές μαλακίες μήπως και τσιμπήσει και με αναδημοσιεύσει το fimotro :)))…

    γιατί από το πρωί βλέπω να αναδημοσιεύει διάφορους και ζηλεύω»

  10. Ο/Η Αγγελος Τρακίδης λέει:

    Θα τρελλαθώ τελείως. Είναι επαναστάτης και αντιστασιακός όποιος βρίζει; Τότε να βγω κι εγώ να λούσω με διάφορα κοσμητικά τον γείτονά μου επειδή με πείραξε γιατί έχει στο μπαλκόνι του βασιλικό αντί για μέντα. Και θα ‘ μαι στην πολυκατοικία ο επαναστάτης. Και τότε και οι άλλοι ηλίθιοι ένοικοι να έρθουν μαζί μου. Κι εγώ θα νιώσω ότι εξουσιάζω το σύμπαν. Αλλά ο κακομοίρης πέντε -έξι ένοικους από τα διπλανά διαμερίσματα θα επηρεάζω. Αντε και τον ΄μεγαλομπακάλη απέναντι που δεν γουστάρει ούτε τα άντερά του. Τι θλίψη Χριστέ μου!


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code