Το χρονικό ενός «εγγυηθέντος» δημοψηφίσματος

1
2

Σε δύο μεγάλες πλατείες της Αθήνας, της πόλης που γέννησε τη Δημοκρατία, έγιναν συγκεντρώσεις για μια υπέρτατα δημοκρατική διαδικασία για ένα δημοψήφισμα, που ήταν όμως «δημιουργικά ασαφές» και όμοιο με την όλη πολιτική των διαπραγματεύσεων που ακολούθησε η κυβέρνηση επί τόσους μήνες.

Στις δύο μεγάλες αυτές συγκεντρώσεις ο ελληνικός λαός διχάστηκε για να διαμαρτυρηθεί για -ένα κοινό και όχι στενά ελληνικό αλλά πανευρωπαϊκό- αίτημα για την αλλαγή της πολιτικής της Ευρώπης απέναντι στον Άνθρωπο. Για να πάψει η Ευρώπη να είναι μια Νομισματική Ένωση που κυριαρχείται από τα υλικά αγαθά, χωρίς αξίες και ιδεώδη, και να επιστρέψει στο όραμα των εμπνευστών της , να αναζητήσει τις πολιτισμικές αξίες, που γεννήθηκαν σε αυτήν και που μέσα από την πολυμορφία τους αποτελούν το πιο ισχυρό στοιχείο της ενότητάς της.

Όμως, το πολυσυζητημένο και πρωτότυπο δημοψήφισμα που η κυβέρνηση απέκλειε μετά βδελυγμίας και το χαρακτήριζε «σειρήνα της τρομοκρατίας» οδήγησε τον πολίτη στη σύγχυση, τον χειρότερο,δηλαδή, σύμβουλο για ένα δημοψήφισμα. Πάλεψε βαθιά του ο πολίτης για να κατανοήσει το ελληνοαγγλικό ερώτημα που περιείχε ποικίλες επιλογές :«μέσα ή έξω από την Ευρώπη;» «ευρώ ή δραχμή;». Συγχρόνως, όμως,στο βάθος υπονοούσε και την ακόλουθη «κομματική» επιλογή:«Προτιμάς αυτήν την κυβέρνηση που πρόσφατα επέλεξες και θέλει να αποφασίσεις εσύ για μια συμφωνία ουσιαστικά ανύπαρκτη ή την προηγούμενη κυβέρνηση που σε έφερε στη λιτότητα και χωρίς αποτέλεσμα απεσύρθη;». Τα διλήμματα αυτά, που ξεπερνούν τον απλό πολίτη, ξύπνησαν στην ψυχή του τα υπάρχοντα δεινά του και τον οδήγησαν στην επιλογή ενός ισχυρού ΟΧΙ.

Από τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος προκύπτει, χωρίς αμφιβολία, η πίστη του λαού στο πρόσωπο του πρωθυπουργού και η συνεχιζόμενη οργή και αποστροφή του για το αμαρτωλό πολιτικό παρελθόν, που δεν εγγυάται τίποτε διαφορετικό για το μέλλον, αλλά και η απέχθειά του για το ευρωπαϊκό κατεστημένο.Όμως, ο ελληνικός λαός θέλει να παραμείνει στην Ευρώπη, στην «άλλη Ευρώπη» που του υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός και δεν θέλει μνημόνιο!Εύχομαι, όπως κάθε Έλληνας, το μοιραίο δημοψήφισμα να μην οδηγήσει στο προηγούμενο αδιέξοδο εξαιτίας του οποίου αποφασίστηκε.

Επί μήνες κάθε Δευτέρα ο ελληνικός λαός ανέμενε το μέλλον του με βάση τις αποφάσεις των εταίρων του. Αυτή τη Δευτέρα 6 Ιουλίου , όμως, οι Έλληνες, εκ φύσεως λεβέντες, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους σύμφωνα με τις υποδείξεις του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος και τους επεσήμανε ότι «δεν είναι πρωθυπουργός παντός καιρού». Ας μη ξεχνά, όμως, ο πρωθυπουργός ότι ο ίδιος λαός λέει :«ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται» και ότι ο Έλληνας ρήτορας Δημοσθένης δίδαξε την ανθρωπότητα: «προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται».

Εξάλλου,οι σεβαστοί εταίροι μας θα πρέπει, βέβαια, να συνειδητοποιήσουν ότι η δική μας τραγωδία σύντομα θα κτυπήσει και άλλους εταίρους εφόσον η πολιτική της Ε.Ε. εξακολουθήσει να στηρίζεται στην αρχή : «χωρίς ευρώ δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση». Στην Ελλάδα σήμερα τα πειράματα τελείωσαν γιατί…το ζώον έχει παραλύσει και θα εκπνεύσει αν το οξυγόνο από την Ευρώπη καθυστερήσει.Και ας μη ξεχνούν ότι Ελλάδα χωρίς ευρώ μπορεί να υπάρξει, με καταστροφικές αναμφίβολα συνέπειες, Ευρώπη, όμως, χωρίς Ελλάδα ιστορικά και πολιτισμικά δεν νοείται…

Θα είναι ευχής έργο το δημοψήφισμα να μην οδηγήσει στο διχασμό, που ο λαός δεν θα αντέξει να τον αντιμετωπίσει. Ας μη ρίξουν οι πολιτικοί και αυτό το ανάθεμα στις πλάτες του και ας κάνουν την υπέρβαση για χάρη του. H πρόσκληση του πρωθυπουργού, του ενισχυμένου με το συντριπτικό ΟΧΙ, προς τους αρχηγούς των κομμάτων υπό την προεδρία του προέδρου της Δημοκρατίας για μια εθνική συνεννόηση ήταν μια αναγκαία κίνηση σύνεσης και «ελληνικού ορθολογισμού». Οι καιροί ου μενετοί…για ύστατη φορά!

Θέλω να ελπίζω ότι έστω και με καθυστέρηση θα δώσουμε μια εικόνα ενότητας της χώρας μας και θα ενωθούμε για να συνεννοηθούμε και με τους άλλους Ευρωπαίους που πιστεύουν, όπως εμείς σε μιαν άλλη Ευρώπη,στην Ευρώπη των αξιών και της πολιτισμικής της κληρονομιάς.

Ελπίζω …να μην είμαι αιθεροβάμων!

 

Προηγούμενο άρθροΣτις 15:00 στις αρμόδιες Επιτροπές το ν/σ για τη σύμβαση με τον ESM
Επόμενο άρθροΝτάισελμπλουμ: Πιθανόν σήμερα η απόφαση των δανειστών για την Ελλάδα
Στέλλα Πριόβολου
Η Στέλλα Πριόβολου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Sociιtι Europιenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Στις μαύρες ημέρες που βιώνουμε, το άρθρο σας αγαπητή Κα
    Πριοβόλου είναι τόσο ρεαλιστικό και αληθινό. Ας πρυτανεύσει
    η λογική και η ενότητα τού λαού μας και κυρίως των..πολιτικών μας, ώστε με μιά φωνή να αντισταθούμε στην
    Ευρωπαϊκή λαίλαπα. Η χώρα μας έχει δώσει τόσα πολλά στην Ευρώπη, όχι μόνο κατά την αρχαιότητα, αλλά ακόμη και κατά τον περελθόντα αιώνα!
    Στον κ. Σοϊμπλέ δεν μ’ενοχλεί (αντίθετα με θλίβει) η σωματική του αναπηρία, αντίθετα με θλίβει η βαρειά του αναπηρία που τον ταλανίζει αναφορικά με τη μνήμη του!!, ώστε να λησμονεί το τι έχει προσφέρει η Ελλάδα
    μας στο παγκόσμιο, χωρίς ανταλλάγματα, ακόμη και το 1953 που συμφώνησε να διαγραφούν τα χρέη της χώρας του, παρ’ όλα τα απεχθή εγκλήματα που είχε διαπράξει η τελευταία σε όλη την ανθρωπότητα και που η Ελλάδα μας κατεστράφη ολοσχερώς από τα θεάρεστα…έργα-κατορθώματα των κατακτητών.
    Εδω ταιριάζει το ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ