Ξύλινα σπαθιά εναντίον πάντσερ στη διαπραγμάτευση…

1
1

Παρακολουθούσα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βρετανικό ντοκιμαντέρ για το μέτωπο στη Βόρειο Αφρική, στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Δεν υπάρχει ένας στρατηγός να φέρει μία νίκη;» ούρλιαζε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ βλέποντας να καταρρέει αλλεπάλληλες φορές το μέτωπο, για το οποίο πίστευε (και όχι αδίκως) πως ήταν στρατηγικής σημασίας για τη νίκη κατά των ναζί .

Δεν ήταν οι στρατηγοί του που έφταιγαν, υψηλής στάθμης στρατιωτικοί ήταν, αλλά η υπεροπλία των Γερμανών -τα περίφημα πάντσερ, που διέλυαν τα παρωχημένα βρετανικά τανκς.

Χρειάστηκε η απόφαση του Ρούσβελτ να μπεί στον πόλεμο για να κερδίσει ο Μοντγκόμερι το Ελ Αλαμέιν και να λιώσει, κατά κυριολεξία, το γερμανικό στράτευμα και τον Ρόμελ.

Διαβάζω τις δηλώσεις του τελευταίου 48/ωρου του στρατηγού –μήπως και αρχιστράτηγου (;)- Σόιμπλε, πώς μας παίζει σαν τη γάτα με το ποντίκι.

Τελευταία κίνηση, θέλετε δημοψήφισμα; Κάντε το, «μπορεί να είναι για καλό, ο ελληνικός λαός να αποφασίσει για το αναγκαίο».
Για ποιον, δεν το ξεκαθαρίζει. Έχουμε, όμως, τη δραματική εμπειρία του 2011, τη μαρτυρία του Ευάγγελου Βενιζέλου -αλλά και έκτοτε πολλών ξένων δημοσιευμάτων- ότι ο Σόιμπλε πρότεινε «να αγοράσει» την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, προσφέροντας οικονομική στήριξη για τη μεταβατική περίοδο .

Ήτοι, μεθερμηνευόμενη η δήλωση Σόιμπλε, θέλετε να βγάλετε τα ματάκια σας με τα ίδια τα χεράκια σας; Ελεύθερα…

Άλλως, μήπως θάταν σκόπιμο να έχετε διπλό νόμισμα; Πρότεινε, όπως επιβεβαίωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank Τόμας Μάιερ στους κ. Τσίπρα –Βαρουφάκη. Αυτά μόλις στις 28 Απριλίου πριν από δυο εβδομάδες, δηλαδή.

Γιάννης Δραγασάκης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ουσιαστικά επικεφαλής της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας, δηλώνει στο ρφ /Κόκκινο στις 29 /4: «Προχωρούμε μαθαίνοντας και γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί… Ο ανασχεδιασμός στη διαπραγματευτική ομάδα είναι απόρροια της εμπειρίας που αποκτήσαμε όλο αυτό το διάστημα».

Ευκλείδης Τσακαλώτος, αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, το νέο αστέρι της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας.

«Εμείς κάναμε ένα λάθος, όταν μπήκε η υπογραφή στη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, ότι δεν σιγουρέψαμε πως αυτή η συμφωνία θα ήταν το σήμα προς την ΕΚΤ για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τη ρευστότητα»,δηλώνει στον ΑΝΤ.

Ενώ σε συνέντευξή του στομ βρετανικό Guardian, αφού διαβεβαιώνει ότι στις 24 Απριλίου κλείνει η συμφωνία (!!!!) δηλώνει «περνάμε τις παιδικές ασθένειες, όπως θα περίμενε κανείς από μία νέα κυβέρνηση που δεν έχει πείρα».

Έχουμε την αντιπαράθεση, για να το πω σχηματικά και με ιστορικές αναγωγές, επίκαιρες, των πάντσερ με τα ξύλινα σπαθιά -ούτε καν, δηλαδή, με τον παρωχημένο βρετανικό εξοπλισμό. Ενώ κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει την εμπειρία του στρατεύματος και των αρχηγών του, της βρετανικής αυτοκρατορίας.

Και επιπλέον δεν έχουμε τον Ρούσβελτ να προστρέχει και να σώζει την παρτίδα. Εχουμε τον Ομπάμα, αν υποθέσουμε ότι είναι έτοιμος να πέσει στη φωτιά γα την Ελλάδα που δε φάνηκε, ο οποίος είναι αρχηγός μιας προβληματικής πλέον αυτοκρατορίας που οφείλει να συνεργάζεται με φίλιες δυνάμεις όπως η Ευρώπη .

Αλέξης Τσίπρας, Παρασκευή 8 Μαΐου στη Βουλή των Ελλήνων :
« …Δεν υπήρξε στη Μεταπολίτευση, ποτέ άλλοτε κυβέρνηση που να έχει τόσο μεγάλη αποδοχή από την ελληνική κοινωνία «.

Πόθεν τεκμαίρεται; Από τις δημοσκοπήσεις, όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός εξήγησε .

Άγνοια; Αλαζονεία; Θράσος; Μήπως πανικός;

Παραθέτω εκλογικά αποτελέσματα και όχι δημοσκοπήσεις -φαντάζομαι πως ο κ. πρωθυπουργός που διαχειρίζεται τη λαϊκή βούληση περίπου ως τοτέμ,  θα συμφωνεί πως η κάλπη είναι ασφαλέστερη βάση σύγκρισης.
Και μιας και επικαλέστηκε τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο και τον Σημίτη, θα αναφερθώ σε δικές τους πρωθυπουργικές θητείες.

* Κ. Καραμανλής, εκλογές 1974 : ΝΔ , 54,37% -εκλογές 1977 41,84%

* Κ. Σημίτης εκλογές 1996 : ΠΑΣΟΚ 41,49% -εκλογές 2000 43,79%

Αυθαιρετώντας, μιάς και ο πρωθυπουργός δεν τον ανέφερε, θα προσθέσω και τα ποσοστά του Ανδρέα Παπανδρέου, αφού και το 1981 έγινε πολύ λόγος για αλλαγή καθεστώτος, όπως ας πούμε σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ εννοεί τη νίκη του .

Το καθεστώς, λοιπόν, άλλαξε το 1981 με το ΠΑΣΟΚ να παίρνει 48,06 %.

Ολες οι παραπάνω κυβερνήσεις ήταν αυτοδύναμες, δηλαδή κατέλαβαν πάνω από 151 έδρες .

Θυμίζω πως ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε στις 25 Ιανουαρίου ποσοστό 36,34% και 149 έδρες, με αποτέλεσμα να συγκροτήσεις αναγκαστικά  κυβέρνηση συνεργασίας .

Αν η επίγνωση των αδυναμιών, ποσοτικών και ποιοτικών, τελικά η ευθύνη, είναι αυτές που ωθούν την κυβέρνηση -και προσωπικά τον πρωθυπουργό- να σκέφτεται εναλλακτικές όπως δημοψήφισμα ή εκλογές, πάει καλά.

Αν οι δηλώσεις Δραγασάκη –Τσακαλώτου είναι έντιμες και όχι –και αυτές –επικοινωνιακό τρυκ- τότε πρέπει να έχουν συνέπειες.
Και σίγουρα δε μπορεί να υπονοούν αίτημα προς τους πολίτες για ανοχή, υπομονή.

Απέναντι στρατοπεδεύουν τα πάντσερ και αυτή τη φορά δε μου φαίνεται πως τα οδηγούν μόνο οι Γερμανοί, φρόντισαν να συνταχθούν με τα συμμαχικά στρατεύματα.

Φυσικά θα μπορούσαμε και μείς, η κυβέρνηση, να επανενταχθούμε  στο συμμαχικό στράτευμα, αλλά πρέπει να αποδεχθεί τους συσχετισμούς εντός και εκτός της Ελλάδας -κι αφού βάλει στο θηκάρι τα ξύλινα σπαθιά, να κλείσει μια συμφωνία το γρηγορότερο δυνατόν .

Αλλιώς…τα βλέπω τα πάντσερ από μακριά νάρχονται .

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Η παραμονή της ελλάδος στο ευρώ έχει ένα κόστος για την ευρωζώνη ενώ η έξοδος της Ελλάδος από την ευρωζώνη έχει επίσης ένα κόστος. Η σημερινή κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί στο βαθμό που το κόστος παραμονής είναι μικρότερο ή ίσο με το κόστος εξόδου. Δεν πρόκειται για πόλεμο εναντίον Γερμανών στο Ελ Αλαμέιν. Είναι ένα κρίσιμο παιγνίδι σκάκι που προϋποθέτει καλή εκτίμηση των συνεπειών της επόμενης κίνησης. Και είναι μια καθαρά εσωτερική οικογενειακή υπόθεση της ευρωζώνης.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ