Ζει πολιτικός με 592 ευρώ; Υπάρχει τσίπα ρεε;

53
2

ΗΤΤΑ

Προ ημερών διάβαζα ένα άρθρο της κας Σπυράκη (διαβάστε το εδώ) που αναζητούσε ένα νέο πατριωτισμό για να μπορέσει η χώρα να βγει απ’ το αδιέξοδο.

Συμφωνώ ότι πάνω απ’ όλα, αυτό χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Αλλά θα μου επιτρέψετε να θέσω κάποια ερωτήματα πριν αναζητήσουμε αυτό τον πατριωτισμό των Ελλήνων.

Υπάρχει κράτος; Υπάρχει κυβέρνηση; Υπάρχει Έλληνας πρωθυπουργός; Υπάρχει πολιτικός σχεδιασμός; Υπάρχουν πολιτικοί εκλεγμένοι από το λαό να διοικούν;

Υπάρχει πολιτικός λόγος; Υπάρχει εθνική συναίνεση; Υπάρχει Εκκλησία; Υπάρχει Δικαιοσύνη; Υπάρχει πνευματική ηγεσία; Υπάρχει ανεξαρτησία των βουλευτών; Υπάρχει τήρηση του όρκου των πολιτικών; Υπάρχει εθνική ανεξαρτησία; Υπάρχει ενημέρωση; Υπάρχει έλεγχος του κράτους, άρα και έλεγχος της Δημοκρατίας; Υπάρχει ισότητα στη συμπεριφορά σχέσεων κράτους-πολίτη; Υπάρχει ισονομία πολιτικών και πολιτών;

Υπάρχει αξιοποίηση των τεχνοκρατών αυτής της χώρας; Υπάρχει αξιοποίηση των νέων της; (Με δυο λόγια αξιοκρατία). Υπάρχει Παιδεία; Υπάρχει εκμετάλλευση των πόρων αυτής της χώρας; Υπάρχει Υγεία; Υπάρχει ασφάλεια και ασφαλιστικό; Υπάρχει πολιτισμός; Υπάρχει εργασία; Υπάρχει αγροτική ανάπτυξη και πολιτική; Υπάρχει ναυτιλία; Υπάρχει υγιής επιχειρηματικός κόσμος; Υπάρχει περιβάλλον; Υπάρχει αθλητισμός; Υπάρχει συνδικαλισμός;

Υπήρξε, υπάρχει, η θα υπάρξει ποτέ οικονομία σ’ αυτόν τον τόπο; Υπάρχει πολιτικός να ζει με 592 ευρώ για να καταλάβει ποιών τις τύχες διαχειρίζεται; Υπάρχει τσίπα ρεε;

Ή ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ

Ένα κράμα απατεώνων, αμόρφωτων, τεμπέληδων, λαϊκιστών, μιζαδόρων που διέπουν μια σάπια κοινωνία που θέλει να λέγεται κράτος; Μία κυβέρνηση που παλινωδεί χωρίς στόχους και όραμα, παρακαλώντας ή εκβιάζοντας τους βουλευτές της να τη στηρίξουν; Ένας πρωθυπουργός που του αρέσει να εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα και να αρέσκεται σε βραβεία και φιλοφρονήσεις, χωρίς τυπικά και ουσιαστικά να μπορεί ν’ αρθρώσει μεστό λόγο; Μία πολιτική ασυνεννοησία χωρίς διεξόδους, όπου μάλλον περισσότερος θόρυβος γίνεται παρά έργο; Πολιτικό έργο από ανθρώπους ΦΙΛΟΥΣ του πρωθυπουργού μη εκλεγμένων και ανήμπορων να σηκώσουν κυβερνητικό έργο (Παπακωνσταντίνου, Ραγκούση, κ.α);

Μια πελατειακή σχέση συνδιαλλαγής με τους ψηφοφόρους, παρά ανάγκη πολιτικής έκφρασης ενός οράματος που, έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει; Ένα κομματικό συμφέρον με γνώμονα την εξασφάλιση εισόδου στη Βουλή για μικρότερα κόμματα και τη διατήρηση των ποσοστών για τα μεγάλα; Μία Εκκλησία που, αντί να βοηθήσει ουσιαστικά παίρνοντας πρωτοβουλίες για να φύγουμε από την εθνική κατάθλιψη, κάθεται με μια παθογένεια και μετρά τις μετοχές της; Μία ατιμωρησία όλων των ενόχων που ασέλγησαν κατά φύσιν και παρά φύσιν πάνω σ’ αυτή τη χώρα;

Το τρεβόσμημα της πάλαι ποτέ εμπνευσμένης πνευματικής ηγεσίας, που εξαγοράσθηκε στο πέρασμα των χρόνων, και η αναγωγή των όσων επιμένουν σε γραφικούς; Ένας κοινός εκβιασμός των βουλευτών να στηρίξουν έργο με το ζόρι αντιβαίνοντας το ίδιο το Σύνταγμα; Εθνική προδοσία όταν έχουν εκλεγεί με γνώμονα το συμφέρον του λαού, άρα των πολλών, και εξυπηρετούν τους λίγους; Ένα μόνιμο yes men λες και είναι ένα σύνδρομο που δεν ξεπερνάμε βάζοντας σε κίνδυνο κυριαρχικά μας δικαιώματα;

Μία εντεταλμένη υπηρεσία ενημέρωσης σε όσα πρέπει και επιβάλλεται να ακούσουμε; Μια εθνική ασυδοσία όπου ο καθένας κάνει ό,τι θέλει και δηλώνει πως είναι ό,τι θέλει; Τα δικά σου δικά μου και τα δικά μου δικά μου; Μου χρωστάς; Πληρώνεις τόκο. Σου χρωστώ; Στα δίνω όποτε έχω; Το ότι είμαι εξουσία και κάνω ότι θέλω; Ότι μπορώ να παραγράφω όποτε θέλω τα ανομήματά μου, αλλά του πολίτη ποτέ; Το βόλεμα των δικών μας παιδιών, έστω κι αν είναι ανίκανοι, και να τους πετάμε όποτε δεν μας χρειάζονται ως κοπρίτες; Και το καλύτερο υλικό να φεύγει έξω; Μία επιβεβλημένη μόρφωση που κάνει τα παιδιά να σιχαθούν τη γνώση και να αρέσκονται να αναζητούν ευκαιριακές λύσεις σε γνώσεις, ειδικότητες, επαγγέλματα και τελική κατάληξη την αμορφωσιά και την έλλειψη εσωτερικής ψυχικής Παιδείας;

Το ότι έχουμε ήλιο και θάλασσα μας κάνει πλούσιους; Πού είναι η αξιοποίηση τους; Πού είναι ο ορυκτός μας πλούτος; Όποιoς έχει λεφτά ζει για τον φτωχό, χεστήκαμε; Η Βέροια σας θυμίζει κάτι Κε Υπουργέ; Ο Θεός να βάλλει το χέρι του να μη βρεθώ σε κλέφτες μπροστά ή να μπορέσω να καβαντζάρω τα 70 να χαρώ τη σύνταξη; (Α ρε περήφανα γερατειά. Μες την περηφάνια θα πάτε… σα σκυλιά στ’ αμπέλι).

Η ταμπέλα ότι έχουμε πολιτισμό, αλλά φοβού τους βάρβαρους Έλληνες; Στόχος η ανεργία να χτυπήσει 100% στην Ελλάδα για να μας δώσουν μπόνους; Αδιαφορία γιατί αυτοί είναι βλάχοι και φοράνε φόρμες και γαλότσες; Στόχος να κάνετε τη θάλασσα στεριά και έχετε βαλθεί να πεθάνετε το γαλάζιο που έχουμε δίπλα μας; Στόχος να τους τα πάρετε όλα, ακόμη και τα σώβρακα, για να μην μπορούν να επενδύσουν και να τους πείτε άχρηστους; Με τέτοιους φόρους πού ν’ αντέξουν και να γίνουν ανταγωνιστικοί;

Μία χώρα που είναι χώρος και πετάμε μπάζα; Ένας διεθνής εξευτελισμός και ό,τι χαρήκατε χαρήκατε, τα κεφάλια μέσα τώρα; Μία κλίκα απατεώνων που κοροϊδεύουν και εξαπατούν προς ίδια οφέλη; (Ποτέ δεν κατάλαβα τη διαφορά συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ, ή του ΚΚΕ). Το ταμείο το’ χει η κάθε κυβέρνηση και κρίνει κατά βούληση του πελατειακού σχεδιασμού; Το ότι με τέτοιες αμοιβές οι πολιτικοί είναι μακράν νυχτωμένοι τι συμβαίνει στο κόσμο; Σταρχιδισμός και ζωή σε σας, Κωστής Παλαμάς;

Αν υπάρχουν όλα αυτά που ανέφερα τότε φοβάμαι ότι η χώρα έχει τελειώσει. Αν δεν αλλάξουμε αυτές τις φόρμες αντίληψης και ζωής, φοβάμαι ότι δεν θα ζήσουμε ένα Ζ μέσα μας αλλά μία ΗΤΤΑ και μια ζωή θα είμαστε η χώρα του Ζήτα.

Αν αλλάξουμε αυτά θα βρούμε το χαμένο πατριωτισμό μας και θα ξαναγίνουμε πάλι υπερήφανοι. Γιατί καλοί πολιτικοί υπάρχουν και θα υπάρξουν. Κακή πολιτική υπάρχει.

Λύσεις υπάρχουν. Δεν τις βλέπουμε γιατί κοιτάμε αλλού.

53 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Λύσεις υπάρχουν. Δεν τις βλέπουμε γιατί μας «έμαθαν» να κοιτάμε αλλού. Τόσα χρόνια κατήχησης τώρα αποδίδουν τα μέγιστα προς αυτούς, τους λίγους που ζουν σε μια χώρα η οποία έχει Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Να γελάσω ή να βάλω τα κλάματα; Εσύ Κάρολε τι λες; Εως πότε θα σε έχουμε ως κόσμημα; Εως πότε η κοινωνία μας θα βαφτίζει το προτέρημα ελάττωμα και το ελάττωμα προτέρημα; Εως ότου μια σπίθα ανάψει τη φωτιά και θυμηθούμε το «η ισχύς εν τη ενώσει». Να θυμηθούμε να δουλεύουμε ως ομάδα για το κοινό συμφέρον. Είμαστε πολλοί και είναι λίγοι…

  2. Θέλετε να σας ενημερώσω για τα προγράμματα της κοινωνικής εργασίας που κάνει το Υπουργείο Εργασίας για τους ανέργους; Έμαθα ότι τρόπον τινα εργοδότες αυτών θα είναι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως τα Ινστιτούτα Καταναλωτών, Η Πνοή κ.α Τις πληρωμές θα τις κάνει ο ΟΑΕΔ. Η Ευρωπαική Ένωση λέει δεν δίνει λεφτά στις Περιφέρειες και στους Δήμους. Ερώτηση: Και τότε τι τους ψηφίσαμε όλους αυτούς τον περασμένο Οκτώβριο; Δέστε πόσο αναξιόπιστο έχει γίνει το δημόσιο της Ελλάδας… Ή μπορεί να συμβαίνει κάτι άλλο…

  3. Συγχαρητηρια για το αρθρο σας κυριε Χαϊκαλη. Προβλεπω να σας ερχοναται παντως εξωδικα και μηνυσεις. Αν συμβει κατι τετοιο θα ηθελα να το μαθω απο εσας, ειτε απο το βημα σας στο aixmi.gr, ειτε απο καπου αλλου… Θα ειμαι απο τους πρωτους που θα σας υποστηριξουν

  4. Χίλια ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    Να κάνω μία παρατήρηση αν επιτρέπετε?

    Η ίδια η βουλή που νομοθετεί τους μισθούς και τις συντάξεις της πείνας, φρόντισε να αποζημιώνεται παρακαλώ -και όχι αμοίβεται- πλουσιοπάροχα συν τα επιδόματα συν συν συν τι μας λέει αυτό?

    ότι μας περνάνε για μ….ες αυτό μας λέει

  5. Κε Χαϊκάλη προσπερνώ το κείμενό σας μιας και οι περισσότεροι καταλαβαίνουμε πολύ εύκολα το νόημα και τη σημασία του καθώς ζούμε εδώ και χρόνια την κατρακύλα της Ελλάδα ως έθνος αλλά και κέντρο πολιτισμού(?) και σας ρωτώ:
    Γιατί εσείς, οι άνθρωποι του πνεύματος, έχετε εξαφανιστεί? Γιατί αφήνετε το λαό να χάνεται στους λαβύρινθους των οικονομικών όρων και δεν του δείχνετε τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αντιδράσει σε όλα αυτά?
    Μόνο οι άνθρωποι των τεχνών, των γραμμάτων και της τέχνης μπορούν να συγκινήσουν τον Έλληνα και να τον ταρακουνήσουν, θυμίζοντάς του ότι η ζωή δεν είναι μόνο τα ευρώ, τα δάνεια κ τα πολυτελή αμάξια αλλά και η ποιότητα στις καθημερινές σχέσεις, η επαφή με τη φύση, η κριτική ικανότητα…
    Ο Έλληνας έχει χάσει τη μνήμη του και τη συνείδησή του και αδυνατεί να περιγράψει την κατάσταση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή για αυτό και δεν αντιδρά.
    «Εσείς» θα πρέπει με τα έργα σας να του δείξετε όπως ένας καθρέφτης το είδωλο του μήπως και ξυπνήσει…

  6. Κάποιος πολίτης, σε κάποιο άλλο σάιτ, έκανε το εξής σχόλιο: Τα παιδιά ωριμάζουν μόλις ξεκολλήσουν απ’τους γονείς τους. Και ο κόσμος ωριμάζει μόλις ξεκολλήσει απ’ τους πολιτικούς.
    Μ’άρεσε πολύ κε Χαϊκάλη.

  7. Υπήρχε πολιτικός λόγος; Υπήρχε εθνική συναίνεση; Υπήρχε Εκκλησία; Υπήρχε Δικαιοσύνη; Υπήρχε πνευματική ηγεσία; Υπήρχε ανεξαρτησία των βουλευτών;Υπήρχε τήρηση του όρκου των πολιτικών; Υπήρχε εθνική ανεξαρτησία; Υπήρχε ενημέρωση; Υπήρχε έλεγχος του κράτους, άρα και έλεγχος της Δημοκρατίας; Υπήρχε ισότητα στη συμπεριφορά σχέσεων κράτους-πολίτη; Υπήρχε ισονομία πολιτικών και πολιτών;
    Τώρα ανακαλύψαμε όλοι μας ,δυστυχώς, οτι δεν υπήρχαν τα παραπάνω και συνεχίζουν να μην υπάρχουν,αφου ζητάμε χαρακίρι,πυρά ,κρέμασμα για αυτούς που χειροκροτήσαμε,ψηφίσαμε,λατρέψαμε,τραγουδήσαμε,δανειστήκαμε,αλλά,
    ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω….

  8. Ευχαριστώ για το θαρραλέο και θυμωμένο κείμενό σας κε Χαικάλη… Σιγά-σιγά γίνονται όλο και πιό πολλές τέτοιες φωνές κι αυτό μου δίνει ελπίδα πως δεν τελειώσαμε, αλλά αντίθετα, πως δεν αρχίσαμε ακόμη…

  9. Παύλο καταπληκτική η καταγγελτική περιγραφική ανάλυση με τις ασυδωσίες και τις αγυρτίες των πολιτικών μας. Διακατέχομαι κι’ εγώ από τις ίδιες έντονες ανησυχίες. Σε προσκαλώ σε μια περιήγηση στο ιστολόγιό μου «Η Δίκη των Θεών» : http://janastasiadis.blogspot.com/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ