Ζητείται ηγέτης…

 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας αποκλείει το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τις «συστημικές δυνάμεις του παλιού πολιτικού συστήματος», το ίδιο και η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα γεροβασίλη, ενώ ο Νίκος Βούτσης προεικάζει (για να προϊδεάσει), ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  αν δεν λάβει εντολή, θα καταψηφίζει άρθρα του νέου μνημονίου, του δικού του  σκληρού μνημονίου, που αστόχαστα μας φόρτωσε…

Παράλληλα η κυβερνητική εκπρόσωπος  αλλά και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Νίκος Φίλης, προαναγγέλλουν  εν πλήρει σοβαρότητι  ένα …παράλληλο, ρεαλιστικό και προσαρμοσμένο κυβερνητικό πρόγραμμα, «το οποίο δεν θα έρχεται σε σύγκρουση με τη συμφωνία και θα αντιρροπίσει τις δυσμενείς επιπτώσεις για τους πιο αδύναμους».

Αυτό σε είκοσι ημέρες προφανώς! Όμως το γεγονός ότι είχαν όλη την άνεση του χρόνου στη διάρκεια που βρέθηκαν στο θώκο της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συγκροτήσουν ένα πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, και αντί αυτού παρουσίασαν το μυθολογημένο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης με λεφτά που θα μοίραζαν αλλά δεν υπήρχαν, καθιστά τις διαβεβαιώσεις τους  ανεχέγγυες…

Οι εκλογές που ο πρωθυπουργός κήρυξε εσπευσμένα , σαφώς αποσκοπούν να προλάβουν τον φορολογικό ορυμαγδό που θα επιπέσει επί των κεφαλών μας. Ωστόσο είναι και αναγκαίες, καθώς το κυβερνών κόμμα είναι υποχρεωμένο να εφαρμόσει το σκληρότατο μνημόνιο, και δεν θα μπορούσε να  το κάνει με την –τότε- Αριστερή Πλατφόρμα, να καταψηφίζει.

Ετσι  μετά τις εκλογές, το πικρό ποτήρι θα το πιει ως το τέλος και με συμμάχους εκείνους τους οποίους ελαφρά τη καρδία, έβριζε ως προδότες! Εξ΄ αυτού  τα «με τη ΝΔ  δεν συνεργαζόμαστε» και οι παρόμοιοι αφορισμοί περί μη συνεργασίας με Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ, που εξέπεμψε ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, ηχούν μάλλον ως αναχώματα, προκειμένου να συγκρατήσουν τις ψήφους που τείνουν ευήκοον ους στα αντιμνημονιακά κελεύσματα του  Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Στο ίδιο πεδίο εδράζονται και οι διαβεβαιώσεις για μετεκλογική  συνεργασία με τον …Λαφαζάνη ή τον Καμμένο, αφού ο τελευταίος εναρμονίζεται πλήρως με την απλοϊκή αντιμνημονιακή  αφήγηση  του προκυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ και των οπαδών του.

Τα στρατόπεδα στο πολιτικό τοπίο τώρα προσδιορίζονται αλλά οριοθετούνται μακροπροθέσμως, αναδιατάσσοντας την πολιτική γεωγραφία:  Το τρίτο μνημόνιο δεν εισάγει μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα στο μνημονιακό στρατόπεδο, καθιστώντας τον εκ των πραγμάτων φίλια στρατηγική δύναμη με τις μνημονιακές δυνάμεις. Από τα σπλάχνα του ιδρύθηκε η Λαϊκή Ενότητα που φιλοδοξεί να εκφράσει την αριστερή ορθοδοξία του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το ΚΚΕ εκφράζει την κομμουνιστική ορθοδοξία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διασπάστηκε και αυτό είναι υγιές. Υπάρχουν άνθρωποι που αλλάζουν επειδή τους αλλάζουν βιαίως τα γεγονότα, όπως η περίπτωση Τσίπρα, υπάρχουν και αυτοί που επιμένουν, αδιαφορώντας για τα σημεία των καιρών, όπως ο Λαφαζάνης (χωρίς να προσεγγίζουμε αξιολογικά τη στάση των δύο ). Η σύγκρουσή τους με την προσθήκη της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ,  στις εκλογές είναι κρίσιμη για το ποιος θα κυβερνήσει τον τόπο – και όχι για το  πώς θα κυβερνήσει. Αλλωστε, το μνημόνιο αποτελεί το μοναδικό κυβερνητικό πρόγραμμα για τα κόμματα που αποσκοπούν στην εξουσία, και τους εν δυνάμει συμμάχους τους.

Ετσι κι αλλιώς το να μην έχει ένα κόμμα ακριβές, συγκεκριμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα, το να εκφωνεί υψηλόφρονες στόχους συμπυκνωμένους σε ηχηρά συνθήματα χωρίς περιεχόμενο, το γνωρίζουμε, το αποδεχόμαστε εδώ και δεκαετίες και το λουστήκαμε καταλλήλως…

Το ζήτημα που ανακύπτει είναι ότι το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό της χώρας εμπλουτίζεται με την προσθήκη του ΣΥΡΙΖΑ. Αδυνατεί, ωστόσο, να οργανώσει έναν διάλογο υψηλών απαιτήσεων και αναγκών για την Ελλάδα του μέλλοντος.

Αυτές οι εκλογές θα κρίνουν και την πορεία της χώρας για πολλά ακόμη χρόνια. Ο κατακερματισμός δεν ξέρουμε αν βοηθά, είναι όμως μια πραγματικότητα. Αυτό λοιπόν που αναζητείται, δεν είναι ένας ηγέτης που θα πετάει ατάκες ημερήσιας κατανάλωσης, ωραία ψέματα και μεγάλα λόγια. Αυτά μας τελειώνουν, πλέον, ευθέως αναλόγως με την αύξηση των προβλημάτων.

Αυτό που αναζητείται είναι ένας ηγέτης ικανός να δουλέψει σκληρά με όραμα και σχέδιο για να επιβιώσει η χώρα ως κυρίαρχο κράτος.

Υπάρχει;

Σχετικά Άρθρα


Αφήστε το σχόλιο σας

*

code