Δέκα «ιδιωτικοί μύθοι» για τα δημόσια πανεπιστήμια

10
59

Οι Πιλάτοι, ενδεδυμένοι ρύπους ουδετερότητας

Χρ. Μπάρτζη, Περί προβάτων

Το Πανεπιστήμιο πρέπει να παραμείνει δημόσιο.

Τούτο σημαίνει ότι δεν έχουν θέση σε αυτό:

·       Ιδιωτικά συμφέροντα δημόσιων λειτουργών (δικηγορικά γραφεία, ιατρεία κλπ).

·       Ιδιωτικές εταιρείες δημόσιων λειτουργών (που λυμαίνονται τις έρευνες-φασόν).

·       Ιδιωτικές (όχι ανιδιοτελείς) χορηγίες από εταιρείες και αμφιλεγόμενα πρόσωπα.

·       Ιδιωτικές υποθέσεις διοικητικού χαρακτήρα (συγκαλύψεις παρατυπιών).

·       Ιδιωτικές εκλογές (από πατέρα σε γιο κληρονομείται η «έδρα»).

·       Ιδιωτική διαχείριση του Λογαριασμού Έρευνας (με συμπαιγνία Καθηγητών και Διοικητικών).

·       Ιδιωτικές εταιρείες σίτισης, φύλαξης κλπ.

·       Ιδιωτικές σχέσεις Καθηγητών με ΜΜΕ.

·       Ιδιωτικές σχέσεις Καθηγητών με Κέντρα Εξουσίας.

·       Ιδιωτικοί στρατοί (φοιτητές-μπράβοι κλπ).

Γι’ αυτή την «ιδιωτικοποίηση» σιωπούν όλοι γιατί η απάντηση είναι δύσκολη σε μια «διαπλεκόμενη δημοκρατική συνενοχή».

Θα επανέλθουμε με τη συλλογική ενδοπανεπιστημιακή διοίκηση και τους δικούς της μύθους.

Υ.Γ.: Μια Πανεπιστημιακή διανόηση που αναζητάει ρόλο μέσα στην γενικότερη κρίση θάπρεπε νάχει το θάρρος όχι μόνο να κάνει αυτό-κριτική αλλά και να δεσμευτεί ότι –είτε περάσει είτε δεν περάσει ο νόμος Διαμαντοπούλου- θα αποτρέψει και θα «τιμωρήσει» τόσο τις ιδιωτικές (οικογενειακές, συγγενικές, παρεϊκές) παρεισφρήσεις όσο και τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες (στο όνομα της «αυτοτέλειας»!!)

Η αντίληψη ότι πάντοτε οι άλλοι είναι οι κακοί δεν τιμάει τους Πανεπιστημιακούς δασκάλους.

*Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κε Πανουση το σημειωμα σας πρεπει να γινει εγχειριδιο και συνοπτικος οδηγος για το που ακριβως πρεπει να εστιαστει η μεταρυθμιση στη τριτοβαθμια εκπαιδευση. Τοσο συνοπτικα, σταρατα και ξεκαθαρα δεν τα παραδεχτηκε κανεις!!!

  2. Απορίες:

    1. πόσα από τα παραπάνω υπάρχουν και σήμερα που το πανεπιστήμιο ειναι δημόσιο;

    2. πως ξεχωρίζουμε τις ιδιοτελείς από τις ανιδιοτελείς χορηγιες;

  3. Όχι ότι αναγκαστικά διαφωνώ, αλλά θα πω το γνωστό: τι προτείνετε; Γιατί πέρα από τα «κάτω από το τραπέζι» και τις κληροδοτούμενες έδρες, που δε νομίζω να διαφωνεί και κανείς ότι είναι καιρός να σταματήσουν (πλην των άμεσα εμπλεκόμενων με αυτά…), υπάρχουν ανάγκες που υπάρχει λογική στο να καλύπτονται και να εξυπηρετούνται από την «ιδιωτικοποίηση» που περιγράφετε. Ας πούμε, προσωπικά δεν βλέπω γιατί να μην είναι συμβεβλημένο ένα πανεπιστήμιο με ιδιωτικές εταιρείες καθαρισμού, σίτισης, φύλαξης. Στο κάτω-κάτω, ακόμα και τα μειωμένα εισιτήρια για αστικά και υπεραστικά λεωφορεία, που δικαιούνται οι φοιτητές (και είναι τεράστια διευκόλυνση για τους φοιτητές), «ιδιωτικοποίηση» είναι – τα ΚΤΕΛ, υπεραστικά και, σε αρκετές επαρχιακές πόλεις, και τα αστικά, είναι ιδιωτικές εταιρείες. Δεν βλέπω ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα σε όλα αυτά. Ούτε οι «ανιδιοτελείς» χορηγίες βλέπω πώς θα μπορούσαν να δημιουργήσουν πρόβλημα – το θέμα, όπως ήδη ειπώθηκε, είναι το πώς ξεχωρίζει κανείς τις «ανιδιοτελείς» από τις «ιδιοτελείς».

    Αν είναι ένα πράγμα που χρειάζονται τα δημόσια πανεπιστήμια, αυτό είναι η διαφάνεια. Διαφάνεια στις συναλλαγές, αξιολόγηση του προσωπικού των πανεπιστημίων (όχι μόνο των ακαδημαϊκών, αναφέρομαι ακόμα και στο γραμματειακό προσωπικό, ας πούμε), έλεγχος για το αν γίνεται ορθή χρήση όλων των κονδυλίων που διατίθενται…για όπου υποτίθεται ότι διατίθενται τελοσπάντων. Εν ολίγοις, αν είναι ένα πράγμα που χρειάζονται τα δημόσια πανεπιστήμια, είναι το ίδιο που χρειάζεται ο,τιδήποτε το δημόσιο στην ελλάδα: «πάταξη της διαφθοράς» (εντός εισαγωγικών, γιατί πια αυτό έχει καταντήσει κλισέ να το λέμε και να μη γίνεται). Αν μπορεί να γίνει αυτό, δε βλέπω τίποτα το μεμπτό στην «ιδιωτικοποίηση» που περιγράφετε. Αν δε μπορεί να γίνει αυτό, δε μπορεί να γίνει τίποτα σωστό έτσι κι αλλιώς, οπότε τι το βασανίζουμε αλήθεια;

  4. Η γνωστή, προσφιλής τακτική του κ.Πανούση. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο.Η υποστήριξη των αυτονόητων, η οποία όμως σήμερα αποτελεί μη θέση. Δεν λέω ότι οι επισημάνσεις των κακών δεν σωστές (όλοι δεν τις κάνουν,άλλωστε;),αλλά το να υποστηρίζει κανείς ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο αποτελεί τον αυτόνομο πυρήνα του κακού,αντιπαραβάλλοντάς το σε ένα δήθεν ορθολογικό μοντέλο παιδείας που προτείνει το νομοσχέδιο, είναι τουλάχιστον για γέλια. Πηγαίνετε να δείτε κ. Πανούση σε τι αδιέξοδα και σε τι αναπηρίες δομικές έχει οδηγηθεί το αγγλικό εκπαιδευτικό σύστημα που αποτελεί ουσιαστικά το πρότυπο του Υπ.Παιδείας …

  5. k Panousi….kante mia erevna na dite pos litourgoun ta pragmatika idiotika ke mi panepistimia sto exoteriko. Istera kante mia sigrisi gia pia panepistimia paragoun to kalytero ergo!!! Ets gia na doun ke i Ellines pou den ehoun vgi apo Ellada ti epiloges yparhoun sto tomea tis pedias, ena tomea ston opio ysteri ypervolika i hora mas.

  6. Πάλι η …»ΣΥΝΟΛΙΚΟΤΗΤΑ» των προβλημάτων , εύσχημος και…ακαδημαϊκός τρόπος
    ΜΗ αντιμετώπισής «ενός εκάστου» !
    Αναμφισβήτητα ,καίρια και με «ΓΝΩΣΗ εκ των ΕΣΩ» η….τιτλοφόρηση των προβλημάτων.
    Ευχαριστούμε για την…..ενημέρωση!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here