Τα έγραφα από το 2005, αλλά ποιός έδινε σημασία;

5
20

Όποιος πολιτικός συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι δεν ήξερε που οδηγείτο η χώρα και πώς δεν περίμενε την χρεοκοπία είναι είτε ψεύτης είτε ηλίθιος είτε και τα δύο μαζί. Και θα έπρεπε να καταψηφιστεί και να εκδιωχθεί οριστικά από τα πολιτικά πράγματα της χώρας. Πολύ φοβάμαι ότι στην περιγραφή αυτή απαντούν οι περισσότεροι υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Προς επίρρωσιν του ισχυρισμού μου αυτού, σας παρακαλώ να διαβάσετε το άρθρο, που ακολουθεί κι είχα πρωτογράψει για την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» παραμονή Χριστουγέννων του 2005, πέντε χρόνια δηλαδή προτού ο Γιώργος Παπανδρέου μας οδηγήσει στην Τρόϊκα και το μνημόνιο:

«Η επισήμανση του υφυπουργού Οικονομικών Πέτρου Δούκα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον προϋπολογισμό στη Βουλή, έστω κι αν πέρασε μάλλον στα ψιλά των εφημερίδων, ήταν συγκλονιστική για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, που δεν παρακολουθούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν την πορεία των δημοσίων οικονομικών. Ο κ. Δούκας απεκάλυψε ότι τα συνολικά έσοδα του ελληνικού δημοσίου, κατά κύριο λόγο από τους φόρους, που είναι και το βασικό εισόδημα του κράτους, είναι 41 δισ ευρώ ετησίως. Αν από αυτά αφαιρέσουμε τα 10 δισ ευρώ περίπου που είναι οι τόκοι των δανείων που πληρώνουμε κατ’ έτος, κι άλλα 20 δισ περίπου που πληρώνουμε υποχρεωτικά για χρεωλύσια, καθίσταται προφανές ότι περισσεύουν μόλις 11 δισ ευρώ, που δεν αρκούν να καλύψουν ούτε καν την ετήσια μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων, που προσεγγίζει τα 17 δις ευρώ. Οπότε για όλες τις δημόσιες δαπάνες, από τις συντάξεις μέχρι τα έξοδα για εξοπλισμούς, για την δημόσια Υγεία και την δημόσια Εκπαίδευση, κοκ, το δημόσιο υποχρεώνεται κατ’ έτος να δανείζεται περισσότερα από 30 δισ ευρώ, καθιστώντας ακόμα μεγαλύτερο το δημόσιο χρέος κι υπονομεύοντας κάθε πιθανότητα ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας.

Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Το ελληνικό δημόσιο, επί τη βάσει των στοιχείων αυτών και μόνον, καθίσταται προφανές ότι είναι χρεωκοπημένο. Κι ότι με τη νοοτροπία, που το διακατέχει, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεφύγει από τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, την αναποτελεσματικότητα, και τη μιζέρια, που το βυθίζουν στο τέλμα της ανυπαρξίας (και μαζί με αυτό ολόκληρη την ελληνική οικονομία), που στο σύνολο της δυστυχώς είναι κρατικοδίαιτη και μόνον. Κι εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα. Μπορεί ο μέσος πολίτης ακόμα να μην έχει υποστεί αυτή την χρεωκοπία σε όλο της το εύρος, επειδή η κατανάλωση ακόμα στη χώρα μας στηρίζεται στο «μαύρο χρήμα», στις εισροές από τα κοινοτικά κονδύλια και στον δανεισμό. Αλλά όσο ο καιρός περνά και όσο αυτές οι πηγές εισοδήματος μειώνονται, όπως είναι μοιραίο ότι θα συμβεί, τόσο θα συνειδητοποιούμε ότι το αδιέξοδο θα διευρύνεται κι η μιζέρια του κράτους αλλά και των πολιτών θα μεγαλώνει.

Είναι πλέον προφανές ότι μιά οικονομία, που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνον σε ένα διεφθαρμένο και χρεωκοπημένο κράτος, όπως καταδείξαμε κι όχι στον ιδιωτικό τομέα, που στην Ελλάδα είναι περιορισμένος κι ήκιστα παραγωγικός κι ανταγωνιστικός, δεν μπορεί να επιβιώσει στην σημερινή πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης επί μακρόν. Γι’ αυτό επιμένουμε ότι επέρχεται μεγάλη θύελλα στην χώρα μας. Εκτός έστω κι αυτή την ύστατη στιγμή κατανοήσουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και να προχωρήσουμε σε καινοτόμες, ρηξικέλευθες τομές και μεταρρυθμίσεις, που θα φιλελευθεροποιήσουν τις δομές της ελληνικές οικονομίας και θα τις καταστήσουν ευρύτερα ανταγωνιστικές. Κι εδώ έγκειται η μεγάλη ευθύνη της ΝΔ κατά τη γνώμη μας, που ερχόμενη στην εξουσία ανέτοιμη κι έχοντας αποϊδεολογικοποιήσει τον πολιτικό της λόγο, βασίστηκε απλώς και μόνον στις διακηρύξεις περί «εντιμότητας» και μιάς ακατανόητης «ήπιας προσαρμογής». Κι απέτυχε από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησης της, οπότε και διέθετε την πλήρη υποστήριξη της κοινωνίας, να προχωρήσει στις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, που είχε ανάγκη ο τόπος. Με αποτέλεσμα σήμερα, χωρίς όραμα, κατεύθυνση και στρατηγική, να παραπαίει ανάμεσα σε αδιέξοδες και αναποτελεσματικές πολιτικές, που μάλλον μεγεθύνουν παρά περιορίζουν το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, που παραμένει ο κρατισμός της».

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Μπορεί ο μέσος πολίτης ακόμα να μην έχει υποστεί αυτή την χρεωκοπία σε όλο της το εύρος, επειδή η κατανάλωση ακόμα στη χώρα μας στηρίζεται στο «μαύρο χρήμα», στις εισροές από τα κοινοτικά κονδύλια και στον δανεισμό.»

    Πέραν αυτών θα συνεχιστεί για λίγο καιρό ακόμα και από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων όσων ακόμα έχουν.

    Μετά όμως όταν όλα αυτά τελειώσουν;;;; Υπάρχει κανείς αφελής που θα πιστέψει ότι οι πολυεθνικές οι Τράπεζες και οι μεγάλες εταιρείες που ουσιαστικά θα αποτελέσουν τον μόνο ιδιωτικό τομέα (αφου η μεσαία τάξη θα ανήκει στην ιστορία) θα στηρίξουν φοροδοτικά την Ελληνική Οικονομία ή θα μεταφερθούν φορολογικά σε άλλες χώρες;;;

    Μήπως τελικά η δραχμή σήμερα και για όσο υπάρχει ακόμα χρόνος αποτελεί μονόδρομο ;;; Αλλιώς όταν όλα όσα στηρίζουν σήμερα έστω και αυτήν την κατανάλωση εκλείψουν με ένα κράτος παντελώς διαλυμένο με τους εναπομείναντες πολίτες του γερασμένους, άνεργους και εξαθλιωμένους πόσο απίθανο άραγε είναι να αποτελέσουμε μια μελλοντική Κριμαία και οι ίδιοι να ζητάμε να προσαρτηθούμε σε μία άλλη υγιή οικονομία και διοίκηση;;

  2. Κύριε Λοβέρδο, με όλο το σεβασμό, καταλαβαίνω την «αγανάκτησή» σας που δε σας διαβάζουν και δεν ακολουθούν τις συμβουλές σας, αλλά σάς θυμίζω ότι ο (τότε) Πρωθυπουργός δε διάβασε και δεν έλαβε υπ’ όψιν του τις επιστολές του (τότε) Υφυπουργού Οικονομικών (Δούκας) που όταν άλλαξαν πολιτικά τα πράγματα αναγκάστηκε να τις δώσει στη δημοσιότητα, τις δικές σας θα λάμβανε υπ’ όψιν ; Άλλωστε με τον απέραντο πλουραλισμό του δημόσιου λόγου που επικρατεί στην Ελλάδα πλέον, όλοι κάπου κάτι θα έγραψαν. Το τραγικότερο όλων είναι μάλιστα, ότι όσο οι Έλληνες γράφουν και γράφουν (για να βγει το μεροκάματο), τόσο δε διαβάζουν !

  3. Kε Λομβέρδο με τον όρο διεφθαρμένο μήπως αναφέρεστε και στις μίζες από τα εξοπλιστικά όπου ο ο ιδιωτικός τομέας πρωτοστάτησε ( κανάλια και δημοσιογράφοι) στη πίεση και γαλούχηση της κοινής γνώμης?

  4. Έχετε απόλυτο δίκιο, κύριε Λοβέρδο. Και πράξατε άγια που μας υπενθυμίσατε το παλαιότερό σας άρθρο. Διαβάζαμε άρθρα σας και τότε και ήμασταν κάποιοι ( μάλλον όχι πολλοί ) που είχαμε αρχίσει να βλέπουμε τα ανησυχητικά σημάδια. Όσο το τεράστιο, διεφθαρμένο και αντιπαραγωγικό κράτος δε θα υποχωρεί και δεν θα επιτρέπει στον ιδιωτικό τομέα να αναλάβει τα ηνία, τόσο θα μειώνονται οι πιθανότητες για μια υγιή και μόνιμη ανάκαμψη της οικονομίας μας. Ως εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα νιώθω ασφυκτικές τις πιέσεις από την υπερβολική φορολόγηση ( και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές) και θεωρώ ότι στα χρόνια της κρίσης τίθεται ζήτημα Δημοκρατίας: για να προστατευθεί ο κομματικός στρατός του Δημοσίου, ρίχτηκε στον Καιάδα ο ιδιωτικός τομέας. Καταλύθηκε η αρχή της ισονομίας, γιατί εμείς, όσοι δραστηριοποιούμαστε στην ιδιωτική ζώνη, θεωρηθήκαμε πολίτες β’ κατηγορίας.
    Και πάλι σας συγχαίρω, γιατί μας υπενθυμίζετε σκληρές αλήθειες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here