Αξιολόγηση δασκάλων – καθηγητών; Ναι, αλλά με κάποια κριτήρια;

2
18

Άμεσα και χωρίς περιστροφές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, είπαν όχι στη συμπλήρωση ερωτηματολογίου για την έναρξη της διαδικασίας της αξιολόγησης.

Σαν έτοιμοι από καιρό οι εκπαιδευτικοί, απάντησαν στο «ηλεκτρονικό» ερωτηματολόγιο, αυτό που ανέμεναν όλοι: «Δεν θα συμμετάσχουμε στη «δήθεν» διαμόρφωση του πλαισίου αξιολόγησης γιατί, με την πράξη αυτή, το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να εξασφαλίσει συναίνεση στη βάρβαρη πολιτική των Μνημονίων». Δηλαδή πιο απλά : «Δεν  θέλουμε,  αλλά και  δεν σας πιστεύουμε….»

Ετσι, για άλλη μια φορά βρισκόμαστε «προ των πυλών» μιας «εμφύλιας σύρραξης» εκπαιδευτικών-υπουργείου Παιδείας, με αφορμή –και πάλι- την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και του εκπαιδευτικού. Γιατί, εδώ και δεκαετίες, αυτό το «έργο» παίζεται συχνά-πυκνά με διάφορες μορφές.

Το «σήριαλ» άρχισε μετά την κατάργηση του θεσμού του επιθεωρητή-μπαμπούλα το 1981. Από τότε μέχρι σήμερα, όμως ,έχει τρέξει πολύ νερό στ΄αυλάκι της Εκπαίδευσης, αλλά οι νοοτροπίες παραμένουν ίδιες. Κάθε απόπειρα εφαρμογής ολοκληρωμένου συστήματος αξιολόγησης πνίγηκε εν τη γενέσει της. Κι, όμως, όλα αυτά έχουν την εξήγηση τους.

Η Πολιτεία, από τη μία πλευρά , έχει δείξει ότι θέλει με κάθε μέσο και –ενδεχομένως- χωρίς αξιοκρατία, το σφίξιμο της στρόφιγγας τόσο σε υλικούς όσο και σε ανθρώπινους πόρους σε όλους τους τομείς και, φυσικά, στην Εκπαίδευση και τους λειτουργούς της. Τα τελευταία χρόνια της λιτότητας , το μόνο που κάνει είναι να «θερίζει » αδιακρίτως, δημιουργώντας , όχι υπόνοιες, αλλά τη βεβαιότητα στους εκπαιδευτικούς-και γενικότερα στους πολίτες αυτής της χώρας- ότι  δεν υπάρχει συνέπεια,  προσανατολισμός, όραμα και σταθερότητα στις επιδιώξεις.

Σ΄αυτό το «ασταθές» περιβάλλον,  επιδρά καταλυτικά η  οικονομική κρίση. Και έτσι φούντωσαν η καχυποψία και η ανασφάλεια, με αποτέλεσμα να δέσουν  οι καρποί της ανάφλεξης ευαίσθητων χώρων, όπως είναι η Εκπαίδευση.

Από την άλλη πλευρά οι εκπαιδευτικοί, που έχουν όλα τα παραπάνω στο πίσω-αν όχι και στο μπροστινό- μέρος του εγκεφάλου τους, αρνούνται να συμμετάσχουν σε μια διαδικασία, η οποία όμως είναι αυτονόητη και εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες. (Εκεί,  όμως, η αξιολόγηση εφαρμόζεται με κανόνες, νόμους και συνέπεια).

Η ευθύνη των εκπαιδευτικών είναι μεγάλη, γιατί θέλουν να αγνοούν ότι η  πραγματικότητα  είναι, πλέον αμείλικτη.

Σε μια κοινωνία που «εξελίσσεται»  σε κοινωνία απόλυτων επιλογών, σε μια κοινωνία που όλοι  πλέον περνούν από πολλά και ποικίλα στάδια αξιολόγησης για να επιβιώσουν, αυτοί αρνούνται το αδιαμφισβήτητο και το αυτονόητο.

Δεν μπορεί, όμως, να προχωρήσει τίποτα- πολύ περισσότερο η Εκπαίδευση- αν δεν υπάρχει  αξιολόγηση. Γιατί, χωρίς αυτή, δεν  υπάρχει  εξέλιξη, βελτίωση , διόρθωση.

Συγχρόνως, δεν μπορεί να μην υπάρχουν κίνητρα. Ατομικά, συλλογικά, πάσης φύσεως. Δεν μπορεί να μην υπάρχει αριστεία, άμιλλα, υγιής ανταγωνισμός, επιβράβευση.

Οι κίνδυνοι, βεβαίως,  που ελλοχεύουν για την καθιέρωση σταθερού και αξιόπιστου συστήματος αξιολόγησης , είναι πολλοί.

Σε μια κοινωνία που θριάμβευσε –και ενδεχομένως θριαμβεύει ακόμη, σε ορισμένες περιπτώσεις- στο πεδίο των διακρίσεων πάσης φύσεως,  πώς να  σε πιστέψουν ότι θα θεσπίσεις κριτήρια αξιοπιστίας και  αξιοκρατίας ; Αλλά και πώς να προχωρήσεις όταν συνεχώς μεταβάλλονται οι στόχοι και οι τρόποι προσέγγισής τους ;

Σε μια κοινωνία που χωρίζεται σε ζώνες ευμάρειας και απόλυτης φτώχειας, σε σχολεία της  οικονομικής ελίτ και σε σχολεία των λεγομένων υποβαθμισμένων οικονομικά περιφερειών, που τα χωρίζει άβυσσος, πώς να   θεσπίσεις κριτήρια αξιολόγησης δίκαια και προσαρμοσμένα στις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής;  Αυτό είναι το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο αναγκαίο.

Βεβαίως,  το σχέδιο αξιολόγησης  θα καταρτισθεί, τελικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο , αλλά ,φοβούμαι,  πως  η προσπάθεια είναι  καταδικασμένη να αποτύχει στην εφαρμογή της.

Κι αυτό θα συμβεί, γιατί έχει κοπεί ο ομφάλιος λώρος της σχέσης εμπιστοσύνης που πρέπει να  συνδέει τους 150.000 εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Όσο οι κανόνες σ΄αυτό τον τόπο  συνεχώς μεταβάλλονται-άρα δεν υπάρχουν- τόσο το τοπίο θα παραμένει θολό και οι «ανταρσίες», τύπου ΟΛΜΕ και ΔΟΕ ,θα ευδοκιμούν. Τα προβλήματα θα επιμένουν, οι προθέσεις, (ακόμη και οι καλύτερες) ,  θα ναυαγούν, η χώρα θα πηγαίνει συνεχώς πίσω και τα πιο αναγκαία μέτρα θα περιφρονούνται.

Ίσως για όλα αυτά και για πολλά-πολλά άλλα ακόμη,  το υπουργείο Παιδείας  έχει την ευθύνη  πρώτ΄απ΄όλα να επιδείξει την μεγαλύτερη επιμονή σε μια πολιτική ανοιχτών σχέσεων, εντιμότητας, σταθερότητας και ειλικρίνειας.

Και βεβαίως, ακόμη υπάρχουν οι δυνατότητες. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι έχει το μαχαίρι, αλλά έχει και το πεπόνι κι ας μην είναι πλέον ολόκληρο….

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η αξιολόγηση γίνεται με δύο κριτήρια.
    Αν ανήκεις σε ένα από τα γνωστά πολιτικά κόμματα και αν έχεις γνωστό Βουλευτάκο από το χωριό ή τη πόλη που κατάγεσαι.
    Ξέρω άτομα που μόλις τελείωσαν το πανεπιστήμιο διορίστηκαν όταν χιλιάδες άλλα περίμεναν και περιμένουν ακόμα την παλαιά επετηρίδα ή μετέπειτα τις εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ που και πάλι δεν διορίζονται οι επιτυχόντες.
    Ξέρω άτομο που μπήκε σε μεταπτυχιακό του ανοιχτού πανεπιστημίου με τη πρώτη επειδή «το κομπούτερ τον διάλεξε» και ξέρω και άτομα που έχουν κάνει 10 φορές αίτηση και πάντα το κομπούτερ τους κατατάσσει στην C κατηγορία !!!
    Δεν έχει πλάκα ;

  2. Ας μου πεις Μαρία αν το παρακάτω είναι αλήθεια ή ψέματα !

    Ξεσφράγισαν το σφραγισμένο ιδιαίτερο δωμάτιο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Παλαιό Ψυχικό και βρήκαν πάρα πολλά αντικείμενα μεγάλης χρηματικής αξίας.

    Τα κατέγραψε επιτροπή την οποία αποτελούσαν δικαστικές αρχές, ο διευθυντής της αστυνομίας, ο εκπρόσωπος της εφορίας, ένας συμβολαιογράφος, ο αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Χρυσικός, ο πρώην αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Συνοδινός, ο γνωστός Βρεσθένης Θεόκλητος Κουμαριανός, και δύο διάκονοι του Χριστόδουλου.

    Τα πράγματα που καταγράφηκαν βρίσκονταν τόσο στο ιδιαίτερο δωμάτιο του Χριστόδουλου όσο και στα βεστιάριά του(= ιματιοθήκες) και στο υπόλοιπο ανάκτορό του.

    Μόνο τα μικροαντικείμενα τρεχούσης χρήσεως του δωματίου του ξεπερνούν σε αξία το ένα εκατομμύριο ευρώ.

    Αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά από τα καταγραμμένα:

    – 600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα.

    – Απ’ αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.

    – Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.

    – Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια.Πολλές αρχαίες εικόνες.

    – 30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.

    – Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000.ευρώ η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.

    – Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.

    – Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.

    – Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερα μεταξωτά.

    – Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.

    – Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυο ακριβότερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church’ s, απ’ αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκιπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ (Όταν ανατράπηκε ο δικτάτωρ των Φιλιππίνων Μάρκος, βρέθηκε ότι η γυναίκα του είχε 80 ζεύγη παπουτσιών, ακριβά βέβαια αλλά συνηθισμένα).

    – Τρεις δεκάδες σετ με καθημερινά δεσποτικά άμφια.

    – 50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.

    – 12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολυτίμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα.Κυρίως έχουν διαμάντια.

    – 100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.

    – 200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.

    – 25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.

    – 40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολύτιμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.

    – Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολύτιμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.

    – Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).

    – Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολύτιμους λίθους.

    – Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.

    – Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.

    – Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.

    – Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.

    – Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie, που είναι η ακριβώτερη στον κόσμο.

    – Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.

    – Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλες.Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.

    – Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές πιτζάμες.

    – Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.

    – Τέσσερις ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.

    – Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο Μουσείο.

    – Πάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα υφάσματα μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβότερες φίρμες στον κόσμο.

    – Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του πανύψηλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.

    – Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ), για να κτιστεί ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάγονται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου .;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here