«Άναψαν» τα αίματα με σχόλιο της Βαγιάννη για τα «sites με μανούλες»

0
414

Φωτιά στα social media άναψε η δημοσιογράφος Ρίκα Βαγιάννη όταν «τόλμησε» να σχολιάσει με αρνητικό τρόπο την ύπαρξη κάποιων σάιτ που ανταλλάσσουν απόψεις μητέρες.

Όπως έγραψε: sites με μανούλες, αυτή η μάστιγα, αυτή η σιχαμερή χολέρα

Το τι έγινε κάτω από αυτή την ανάρτηση δεν περιγράφεται. Η δημοσιογράφος δέχτηκε τρομερή ενώ η δημοσιογράφος ξεκαθάρισε ότι δεν είχε πρόβλημα με τα σάιτ που ενημερώνουν τις νέες μαμάδες ή εξελίσσουν τις παλαιότερες αλλά με την εμπορευματοποίηση της μητρότητας μέσα από αλλεπάλληλες διαφημίσεις και διαγωνισμούς.
Με νέα ανάρτηση στο προσωπικό της προφίλ ξαναέριξε λάδι στην φωτιά καθώς έγραψε: «Σχόλια από ευαίσθητες ψυχές εδώ πέρα μέσα =ύποπτα μαρσιποφόρα γκομενάκια που τους χάλασα την παράγκα των διαγωνισμών και των χορηγιών για παρκοκαλτσοκρέβατα που τα μοιράζονται μεταξύ τους διασπείροντας επιβλαβή ψεύδη και λογοκλοπώντας ασύστολα. Μωρ’ καμμια ξυπνητή….».

Κάποιες μητερες προφανώς έκαναν αναφορά στη σελίδα και έτσι η Ρίκα Βαγιάνη έκανε ανάρτηση από άλλο λογαριασμό ως «Loula Marika»., γράφοντας: «Λέει η Ρίκα να σας πω: Επειδή της κατέβασαν τη βιτρίνα, άμα θέλετε, τη βρίσκετε και στο χειμερινό ανάκτορο fb με το λογαριασμό Παλιορίκα Παλιοβαγιάννη. Όχι σοβαρά, Παλιορίκα Παλιοβαγιάννη, να μη σώσω, έτσι ανεβάζει».
Η πρώτη ανάρτηση στο λόγω προφίλ ανέφερε: «Ορδές από σχιζοφρενειογόνες μήτρες μου κατεβάσαν τη βιτρίνα με την οποία κυκλοφορώ, ως ” Ρίκα Ζ. Βαγιάννη”
Εκτελούνται Ολιγοήμεραι Επισκευαί,
Προς το παρόν, αυτή τη γλιτσερή μπουτίκ βρεφών, νηπίων και λοιπών αξεσουάρ και καταναλωτικών ειδών που έχουν στήσει για να σας μαδάνε σαν κότες, θα τους την κλείνω από εδώ και βλέπουμε-αν μ αρέσει θα κάτσω κι άλλο».

Ενώ πριν από λίγη ώρα έκανε άλλη μια ανάρτηση όπου παραθέτει μια ιστορία που αφηγείται μια μητέρα σε σάιτ και λέει με καυστικό χιούμορ:

έπος, βγάζω αφρούς από τη ζήλεια που δεν το έγραψα εγώ, λειώνω από φθόνο.
TOKETOΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ
Η φίλη μου η Λίτσα δεν είναι η κλασσική μαμά – νοικοκοιρά – ερωμένη – δουλάρα που είμαστε όλες μας. Η Λίτσα είναι “προχώ”, ζει μια ευτυχισμένη εναλλακτική ζωή με το σύντροφό της τον Ορέστη στα Ίμια. Όταν δεν διαλογίζονται και δεν κάνουν ταντρικό σεξ, κατασκευάζουν φυλαχτά και ονειροπαγίδες από κόκκαλα ψαριών και πουλιών που πεθαίνουν με φυσικό τρόπο στο θαμνώδες τοπίο του νησιού, και τα πουλάνε στους περαστικούς ψαράδες και βατραχανθρώπους. Τα λίγα χρήματα που βγάζουν τα διαθέτουν σε ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό για την προστασία της άγριας χλωρίδας της Σιβηρικής τούνδρας και για να αγοράσουν οργανική φούντα.
Εδώ που κάναμε πρόβες θηλασμού με κούκλα από το Jumbo
Εδώ που κάναμε πρόβες θηλασμού με κούκλα από το Jumbo
Όταν η Λίτσα έμεινε έγγυος, έψαξε αμέσως να ανακαλύψει τους πιο εναλλακτικούς τρόπους κυοφορίας και τοκετού, θέλοντας να δώσει στο παιδί της το δώρο της φύσης από τη στιγμή που γεννιέται. Αύξησε το χρόνο του διαλογισμού της, ώστε το έμβρυο να αρχίσει να μιμείται από τη μήτρα κι’ όλας αυτή την υπέροχη πρακτική που σε φέρνει πιο κοντά στον παράλληλο εξωσωματικό πνευματικό σου εαυτό. Σταμάτησε να τρέφεται εντελώς, αφ’ ενός για να παίρνει το παιδί όλη του την τροφή από το σώμα της μητέρας του, αφ’ ετέρου για να διατηρήσει τη σιλουέτα της όσο γίνεται πιο ανέπαφη. Έπινε μόνο οργανικό θαλασσινό νερό, το οποίο περιέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται κανείς, όπως κάνουν όλα τα θαλάσσια όντα, και το οποίο είναι συνάμα και θεραπευτικό, αφού η μνήμη του θαλασσινού νερού περιέχει όλα τα συστατικά που έχουν περάσει από αυτό τον πλανήτη, συνεπώς αποτελεί την καλύτερη ομοιοπαθητική θεραπεία. Άρχισε να κάθεται περισσότερη ώρα στον ήλιο ώστε το έμβρυο να έρθει σε κοντινότερη επαφή με τη θεραπευτική ζέστη του γειτονικού μας άστρου. Για τα εγκαύματα χρησιμοποιούσε σάλιο ψαριών που έπαιρνε ο Ορέστης κρυφά από τις βάρκες των ψαράδων.
birthΤον τελευταίο μήνα πριν γεννήσει άρχισε να περπατάει περισσότερο (μαραθώνιο, σπάρταθλο) ώστε το παιδί να κατέβει με φυσικό τρόπο και να ανοίξει τη δίοδο για το υπέροχο δώρο της γέννησης. Μαζί με τον Ορέστη αποφάσισαν να γεννηθεί το παιδί σε φυσικό περιβάλλον και ιδιαίτερα σε χώρο που τα ενεργειακά πεδία της Γης τέμνονται κάθετα με το ζωδιακό κύκλο. Έτσι μία εβδομάδα πριν γεννήσει, η Λίτσα ανέβηκε μόνη της στον Ταϋγετο. Δεν ήθελε κανέναν να την ακολουθήσει, ώστε τα ενεργειακά κύματα να απορροφηθούν όσο περισσότερο γίνεται από το βρέφος. Παρά τις αντίξοες συνθήκες στην κορυφή του βουνού (ο Φλεβάρης ήταν ιδιαίτερα σκληρός εκείνη τη χρονιά) κατάφερε να επιβιώσει τυλιγμένη με ρούχα που είχε πλέξει η ίδια με κλωστές από βιολογική κάνναβη και φλέμματα γλάρων.
a97595_3744595146_db4706827d_zΌταν έσπασαν τα νερά, η Λίτσα ήταν προετοιμασμένη: άναψε φωτιά με οργανικά ξύλα από το Θιβέτ που είχε φέρει μαζί της στο βουνό, και όταν σταματούσαν οι ωδύνες μαστιγωνόταν με βίτσες από φτελιά και οργανικό σταμναγκάθι ώστε να παρατείνει την φυσική αίσθηση του πόνου της γέννας. Όταν ήρθε επιτέλους στο φως το μωράκι, το καθάρισε με φρέσκο, απάτητο χιόνι, το τύλιξε με τον ομφάλιο λώρο και το σήκωσε ψηλά ώστε να λάβει τις λίγες ακτίνες του ήλιου που περνούσαν μέσα από τα βαριά σύννεφα της καταιγίδας. Το μωρό το ονόμασε Χλόη – Κεραυνό, όπως είχαν συμφωνήσει με τον Ορέστη από πριν. Ο Χλόης έκλαιγε γοερά, και εκείνη τον ακούμπησε πάνω στο γυμνό της σώμα και τον έσπρωξε μέσα στο αιδοίο της ώστε να νοιώσει για άλλη μια φορά την θαυμαστή εμπειρία της γέννας.
Μετά από τρεις μέρες που ο πλακούντας είχε σιτέψει στο παγωμένο και ξηρό περιβάλλον του βουνού, έκοψε τον ομφάλιο λώρο, και ξεκίνησε να επιστρέψει στο Μυστρά, όπου την περίμενε ο Ορέστης κρυμένος σε ένα ερειπωμένο βυζαντινό παρεκκλήσι. Στο δρόμο έκανε μια στάση στον Καιάδα και πέταξε μέσα τον Χλόη, σε μια ιεροτελεστία δύναμης και συμπαντικής ενέργειας ξεχασμένη από τα χρόνια της αρχαίας Σπάρτης. Όταν μετά από λίγο συναντήθηκαν με τον Ορέστη, μοιράστηκε μαζί του τη δεκαήμερη εμπειρία της και έκλαψαν λυτρωτικά και οι δύο ευχαριστώντας τα πνεύματα του δάσους για την μυστικιστική αυτή εμπειρία που έζησαν, ξεκίνησαν για το μακρύ ταξίδι της επιστροφής. Όπως κολυμπούσαν κάπου έξω από την Κέρο, είδαν ένα υπέροχο κοπάδι δελφίνια με πολλά μικρά δελφινάκια, το οποίο θεώρησαν ως σημάδι αγάπης της φύσης προς αυτούς, τα παιδιά της. Ο Ορέστης δυστυχώς παρασύρθηκε από ένα διερχόμενο ταχύπλοο κάπου έξω από την Ψέριμο, λίγα μίλια πριν επιστρέψουν στο σπίτι τους. Η Λίτσα έφτασε πίσω στα Ίμια, κουρασμένη, αλλά μαγεμένη από την εμπειρία που έζησε. Έθαψε τον πλακούντα σε ένα λάκκο στο κέντρο του νησιού και πάνω του φύτεψε μία ντοματιά, αφού ο πλακούντας είναι εξαιρετικό οργανικό και οικολογικό λίπασμα. Μετά από λίγες εβδομάδες απόλαυσε τους καρπούς των κόπων της με μια υπέροχη οργανική ντοματοσαλάτα. —

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here