Ανατριχιαστικές ομοιότητες με τη Γερμανία πριν από τον Χίτλερ

8
46

Η νέα δέσμη δημοσιονομικών μέτρων ύψους 11,5 δισ. ευρώ, την οποία έχουμε υποσχεθεί στους δανειστές μας (ΔΝΤ και κράτη-μέλη της Ευρωζώνης) από τον Φεβρουάριο του 2012, στο πλαίσιο του δεύτερου Μνημονίου, πρόκειται να συγκεκριμενοποιηθεί έως το τέλος Αυγούστου, ύστερα από τη σχετική συμφωνία των κυβερνητικών εταίρων. Η διακηρυγμένη επιδίωξη των σχεδιαστών του προγράμματος «διάσωσης» της Ελλάδας είναι να βρεθεί έτσι το δημόσιο από το 2013-14 σε κατάσταση σημαντικών πρωτογενών (δηλαδή πριν από τόκους και χρεολύσια) πλεονασμάτων, ώστε να αρχίσει να αποπληρώνει το χρέος του.

Πέρα από τα ζητήματα κοινωνικής αδικίας, αλλά και αντισυνταγματικότητας, που μπορεί να ανακύψουν σε σχέση με ορισμένα τουλάχιστον από τα νέα αυτά μέτρα, το  κύριο ερώτημα είναι ποιες επιπτώσεις θα έχουν αυτά στην ελληνική κοινωνία και στο πολιτικό μας σύστημα.

Για να αντιληφθεί κανείς τη σημερινή κατάσταση της χώρας είναι απαραίτητες ορισμένες ιστορικές συγκρίσεις. Στο τέλος του 2012 και με την προϋπόθεση ότι η ύφεση για το έτος αυτό θα «συγκρατηθεί» στα επίπεδα του 7%, η σωρευτική μείωση του ελληνικού ΑΕΠ μέσα σε μια τετραετία θα είναι περίπου 21%-22%, ενώ η ανεργία έχει ξεπεράσει από τώρα τα ίδια ποσοστά. Τα νέα δημοσιονομικά μέτρα θα έχουν προφανή και αναπότρεπτη συνέπεια την περαιτέρω μείωση της αγοραστικής ικανότητας του καταναλωτικού κοινού και μάλιστα –αυτό είναι το χειρότερο- σύμμετρη για ελληνικά και ξένα προϊόντα και υπηρεσίες.

Όπως συνέβη, επομένως, και με όλες τις προηγούμενες ανάλογες κινήσεις δημοσιονομικής προσαρμογής, θα οδηγήσουν σε επίταση της ύφεσης και σε ακόμη μεγαλύτερη άνοδο της ανεργίας την επόμενη διετία.

Οι αριθμοί θα βρεθούν ανατριχιαστικά κοντά ή και θα ξεπεράσουν εκείνους της Γερμανίας του 1928-1932, η οποία είχε γνωρίσει τότε αύξηση της ανεργίας από το 8,4% στο 30,1% του εργατικού δυναμικού, ενώ το καθαρό εθνικό προϊόν της, υπολογισμένο σε σταθερές τιμές του 1913, είχε πέσει από τα περίπου 54 δισεκατομμύρια μάρκα στα 41,7 δισεκατομμύρια, ή σε ποσοστό 23% (βλ. B.Mitchell, International Historical Statistics, Europe 1750-2000, 5η έκδ. 2003, σ. 164, 167 και 910). Επακολούθησε, ως γνωστόν, η κατάρρευση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και η κατάληψη της εξουσίας από τους Εθνικοσοσιαλιστές, στις αρχές του 1933.

Τα κοινωνικά σύνολα είναι σύνθετοι οργανισμοί και οι αντιδράσεις του δεν είναι εύκολο να προβλεφθούν. Παρά ταύτα, η πιθανότητα να οδηγηθεί η Ελλάδα τα προσεχή χρόνια σε ακυβερνησία και, τελικά, σε κάποιας μορφής κοινωνική έκρηξη και πολιτειακή μεταβολή είναι υπαρκτή.

Μια ένδειξη για τον βαθμό στον οποίο έχει φθάσει η απο-νομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος που εγκαθιδρύθηκε στη χώρα την επαύριο της Μεταπολίτευσης του 1974, αποτελεί η άνοδος της αποχής στις, διαφημισμένες ως τις «κρισιμότερες», βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 στο πρωτοφανές για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά ποσοστό του 38% (και μάλιστα με σταθερά αυξητική μακροπρόθεσμη τάση, σε σύγκριση π.χ. με το 18% των εκλογών του 1981).

Είναι προφανές ότι η ελληνική οικονομία το 2008-2009 είχε φθάσει σε σημείο μη βιώσιμο, με τεράστια ελλείμματα τόσο στη δημοσιονομική διαχείριση όσο και, το κυριότερο, στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Εξίσου προφανές είναι όμως ότι ο δρόμος των «Μνημονίων» είναι αδιέξοδος και ότι η «διάσωση» που μας υπόσχονταν δεν πρόκειται να έρθει με τον τρόπο αυτόν.

Το πιο χαρακτηριστικό, ίσως, στοιχείο είναι οι διαρκείς διαψεύσεις των προβλέψεων για ανάσχεση της ύφεσης και επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης το εκάστοτε επόμενο ή μεθεπόμενο έτος (αρκεί να θυμηθούμε τον διαπρεπή οικονομολόγο Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος τοποθετούσε την επιστροφή στο… τρίτο τρίμηνο του 2011).

Η χώρα χρειάζεται διαφορετικές λύσεις και εκείνες δεν είναι σε θέση να τις προσφέρουν, ή καν να τις διανοηθούν, οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις (ή μάλλον οι πελατειακές πυραμίδες) οι οποίες μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση εμπορευόμενες επί δεκαετίες το ψεύδος μιας επίπλαστης ευημερίας με σκοπό το κέρδος τους.

*Ο Κώστας Χ. Χρυσόγονος είναι Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤο καλύτερο «ισοδύναμο» είναι η ιδιωτική οδός του Αυγούστου
Επόμενο άρθροΑθάνατη ελληνική λογική και… πρακτική
Ο Κώστας Χρυσόγονος είναι Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο τμήμα Νομικής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1961, σπούδασε στη Νομική του ΑΠΘ και πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Αννόβερου Γερμανίας. Ηταν μέλος της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής (1993-1995), μέλος του ΕΣΡ (1994-1997), σύμβουλος σπουδών Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης (1994-1997), μέλος ΔΣ ΕΤΒΑ (1999-2001). Από το 2003 είναι τακτικός Καθηγητής στο ΑΠΘ και Αντιπρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου. Βιβλία: Verfassungsgerichsbarkeit und Gesetzgebung, 1987. Ο αντισυνταγματικός νόμος και η δημόσια διοίκηση, 1989. Η απαγόρευση της αναγκαστικής εργασίας, 1993. Εκλογικό σύστημα και Σύνταγμα, 1996. Ατομικά και Κοινωνικά δικαιώματα, 1998 (β´ έκδοση 2002, γ´ έκδ. 2006). Μια βεβαιωτική αναθεώρηση, 2000. Η ενσωμάτωση της ΕΣΔΑ στην εθνική έννομη τάξη, 2001. Συνταγματικό Δίκαιο, 2003. Το πρόβλημα της συνταγματικής δικαιοσύνης στην Ελλάδα, 2006. Η ιδιωτική δημοκρατία, 2009.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Παλι ξεχασατε κυριε την εξαετια του ραχατιου της πληρους αφασιας και της νυκτερινης αποδρασης,Και το κανετε τακτικα. Ετσι λοιπον επανηλθαν οι ολετηρες να μας ξανασωσουν.Νανοι της πολιτικης η πολιτικοι απατεωνες ολκης;Αυτοι σιγουρα θα φυγουν με τις κλωτσιες.

  2. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΛΕΙΠΟΥΝ:
    ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΠΕΛΑΤΕΣ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ…
    ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ
    ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ
    ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…
    ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ ΕΧΕΤΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ( ΒΛΕΠΕ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ…) ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΛΑΜΠ ( ΕΙΣΤΕ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ, Η…)
    ΠΡΩΤΑ ΔΙΟΡΘΩΣΤΕ ΤΟ ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ…
    ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ…. ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΕ ΚΑΛΑ…. ΟΠΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ… ΕΚΕΙ ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΤΟΠΙ….

  3. Κ. Χρυσόγονε, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί: ως νομικός θα ξέρετε ότι συνάδελφοι σας νομικοί εκστομίζουν καθημερινά τερατοδέστερα ψέμματα από αυτά που είπε περί ανάπτυξης ο κ. Παπακωνσταντίνου. Γνωρίζετε καλά ότι και οι νομικοί αλλά και οι οικονομολόγοι είναι αναγκασμένοι να λένε πράγματα που είναι εν γνώση τους ψέματα – οι μεν για να υπερασπιστούν τον πελάτη τους, οι δε για να δημιουργήσουν θετική ψυχολογία στην οικονομία (ως γνωστόν, η ψυχολογία παίζει μεγάλο ρόλο στην οικονομία). Αφήστε λοιπόν στην άκρη τους χαρακτηρισμούς αξιοσύνης για τους δεύτερους, γιατί στους πρώτους θα μεταφερθούμε στο πεδίο της ηθικής, και η σύγκριση δεν θα είναι συμφέρουσα.

  4. Ο συλλογισμός που έχει ως βάση του το απλουστευτικό:

    Πληρώνουμε τον καθένα ξεχωριστά για να καταναλώνει ασύστολα ή έστω αρκετά με αντάλλαγμα να αδιαφορεί για τις δημοκρατικές διαδικασίες και άρα να υπάρχουν , ενώ διαφορετικά αν πάψουμε να τον τροφοδοτούμε με ρευστό θα θυμηθεί ότι του αρέσει η απολυταρχία….πάσχει βαθειά!
    Κι αν δεν πάσχει ως συλλογισμός, τότε πάσχει σίγουρα το συνολικό εγκεφαλικό υπόβαθρο της κοινωνίας…
    Άρα καλό θα είναι να στραφούμε στην επιδιόρθωσή του και όχι στην καταγγελία των όποιων μνημονίων!

    Επίσης, θα με ενδιέφερε ως πολίτη , που μαστίζεται όντως από αυτά τα δυσβάσταχτα μέτρα, να ακούσω αυτές τις «ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ»..
    Ξεκάθαρα και αριθμημένες και όχι ως πολιτικάντικη ρητορεία!

    ΥΓ: ήσαστε ο πρώτος που υποστήριξε δημοσίως την επιλογή του δημοψηφίσματος και πιστέψτε με ανήκω σε αυτούς που την υποστήριξαν νοητικά επίσης, διότι θεωρώ αυτονόητο το δικαίωμα επιλογής πορείας ενός λαού, από τον ίδιο!
    Όχι φυσικά με όρους της αλλαγής του 81 που εν ήδη δημοψηφίσματος ο λαός επέλεξε να κινηθεί εκτός ΕΟΚ και σε δυο μήνες εξαπατήθηκε από το σύνολο της λεγόμενης υψηλής διοίκησης…
    Οι σχιζοφρενικές πολιτικές επιλογές, οδηγούν σε βαθύτερα τραύματα στο μέλλον…το μέλλον είναι σήμερα φυσικά!

  5. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗ΅Σ ΙΤΑΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1919-1922. ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΣΤΟΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here