Δεν αντέχουν άλλο «κούρεμα» οι Πανεπιστημιακοί

7
25

Τα δημόσια Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα δεν βρίσκονται σε θερινές διακοπές αλλά σε… οικονομικές. «Κούρεμα» της χρηματοδότησης, αναγκαστικό «κούρεμα» των ομολόγων τους, «κούρεμα» των θέσεων διδακτικού προσωπικού αλλά και των διορισμών αξιόλογων επιστημόνων, που εξελέγησαν προ πολλού και μοιραία θα αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Και τώρα, νέο «κούρεμα» των μισθών.

Οι Πανεπιστημιακοί δεν αρνήθηκαν μέχρι σήμερα και δεν αρνούνται να υποστούν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες, αρνούνται όμως την αδικία και την ανισότητα.

Ας σκεφθούν οι αρμόδιοι πότε δόθηκαν αυξήσεις στους Πανεπιστημιακούς και πότε αντίστοιχα στις άλλες κατηγορίες των ειδικών μισθολογίων. Ας συμφωνήσουν οι κυβερνώντες, τώρα που συνεργάζονται, ότι για την Παιδεία και την Υγεία εκπτώσεις άλλες δεν εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο και δεν προσφέρουν ουσιαστικά στην οικονομία.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΗ πτώση της «δικτατορίας» των Burberry’s
Επόμενο άρθροΘα μορφώνουν τα παιδιά μας καθηγητές με αστείους μισθούς;
Η Στέλλα Πριόβολου είναι ομότιμη καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Societe Europeenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Είναι πραγματικά αξιοθάυμαστη, αντάξια της παιδείας σας, η προθυμία με την οποία δέχεστε τις θυσίες που πρέπει και σείς να κάνετε για την επιβίωση του απλού ανθρώπου σ΄αυτή τη χώρα !!!!!!
    Η αιχμή κοντεύει να πλημμυρίσει με άρθρα που δείχνουν το μεγαλείο σας.

  2. Ειμαι μεσα στα πανεπιστημια απο το 2004 ως εκτακτος διδασκων (ΠΔ407). Μετα απο σχεδον 8 χρονια μπορω μετα βεβαιοτητος να πω οτι μονο το 10% των καθηγητων αξιζουν να ειναι εκει που ειναι…
    Ποτε δε θα ξεχασω τα δωρεαν μαθηματα που επρεπε να κανω για να ελπιζω σε μια θεση εκτακτου καποτε… Ηταν ο νομος εκει. Απλως οι εκτακτοι εκαναν τις παραδοσεις των προπτυχιακων μαθηματων για να μπορουν οι μονιμοι να κανουν ανενοχλητοι τις παραδοσεις των μεταπτυχιακων, για τις οποιες αμοιβονταν εξτρα, και ιδιαιτερα καλα…
    Δε ξερω απο που πρεπει να αρχισω και πο να τελειωσω…
    Μηπως απο κει οπου προεδρος τμηματος εψαχνε μερος να κρυψει τις ραβδους χρυσου? ή απο κει οποιυ αλλοι ρωτουσαν σε ποια τραπεζα της ελβετιας πρεπει να βαλουν τα μαυρα λεφτα απο τα ερευνητικα και τις αλλες ¨εξτρα¨ αμοιβες…
    Ντρεπομαι πραγματικα για αυτα που ειδα και πια δε λυπαμαι κανεναν τους… Σαπιλα, βρωμα και διαφθορα μεχρι το κοκκαλο…
    Τωρα ολα τα αλλα ειναι αηδιες…

  3. Η αντίδραση των πανεπιστημιακών στο κούρεμα των μισθών τους είναι μερικώς δικαιολογημένη και απόλυτα σωστή από συνδικαλιστική-συντεχνιακή άποψη. Οι πανεπιστημιακοί, ως κατά τεκμήριο πνευματικοί ηγήτορες, διακηρύσσουν κατά καιρούς την κρισιμότητα της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βρίσκεται η χώρα μας, χωρίς να κάνουν κάτι ουσιαστικό για το ξεπέρασμα της κρίσης ! Τι θα έλεγε η κυρία συνάδελφος , αντί να διαμαρτύρεται για το κούρεμα, να αυξηθεί το ωράριο διδασκαλίας των πανεπιστημιακών προκειμένου να καλυφθούν τα διδακτικά κενά χωρίς επιπρόσθετο κόστος; Να περιμένει ο απλός πολίτης κάποια θετική ανταπόκριση από τους πνευματικούς ταγούς της κοινωνίας;

  4. Κάθε φορά που δημοσιεύεται κάποιο άρθρο σε διαδικτυακό τόπο σχετικά με τους πανεπιστημιακούς ανεξαρτήτως απόχρωσης, κατακλύζεται από σχόλια αναγνωστών που στην καλύτερη περίπτωση είναι ειρωνικά. Τελευταία έχει γίνει της μόδας να «αυτομαστιγώνονται» και πανεπιστημιακοί καθηγητές, ζητώντας ακόμη μεγαλύτερο «κούρεμα» σε όλα τα υποτιθέμενα προνόμια. Σπάνια θα δει κανείς κείμενα που να εξηγούν πώς έχει η κατάσταση με νηφαλιότητα και τεκμηρίωση.
    Θα αρκούσε ωστόσο μια βασική παρατήρηση και ορισμένες διαχωριστικές γραμμές. Οι πανεπιστημιακοί χωρίζονται σε δύο τουλάχιστον μεγάλες κατηγορίες. Σε εκείνους που κάνουν έρευνα και ζουν από το μισθό τους (κατά κανόνα των θεωρητικών επιστημών) και σε εκείνους που έχουν το δικαίωμα να ασκούν ελεύθερο επάγγελμα (δικηγόροι, γιατροί, μηχανικοί). Κατά κανόνα οι δεύτεροι αξιοποιούν τον τίτλο του καθηγητή για να αυξήσουν τα έσοδα του γραφείου τους. Επιπλέον, λόγω της φύσης των επιστημών που θεραπεύουν, οι τελευταίοι και γενικά οι πανεπιστημιακοί των εφαρμοσμένων επιστημών έχουν την άνεση να αδιαφορούν για το ο μισθός τους θα μειωθεί ή θα εξευτελιστεί κι άλλο.
    Όσοι ανήκουμε στην πρώτη κατηγορία ζούμε από τη χαρά που μας προσφέρει το έργο μας, αναπληρώνουμε τα μαθήματά μας όταν χάνονται λόγω διακοπών ή καταλήψεων, μελετάμε για τα διδακτικά και ερευνητικά μας καθήκοντα ανεξάρτητα από το αν είναι εργάσιμη ή καθημερινή, Πάσχα, Χριστούγεννα ή καλοκαίρι, πληρώνουμε κατά κανόνα από την τσέπη μας τη συμμετοχή μας σε συνέδρια στο εξωτερικό. Ας γίνει επιτέλους κατανοητό ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
    Ύστερα από αυτά μπορεί κανείς να διαφωνεί ότι ένα λειτούργημα με πολύπλευρες απαιτήσεις δεν πρέπει να αμείβεται με ένα minimum (γιατί γι’αυτό μιλάμε πλέον) το οποίο να επιτρέπει στον πανεπιστημιακό να τελεί αποτελεσματικά ή έστω με αξιοπρέπεια το έργο του;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here