Απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος

0
45

Ένα τοπίο πρωτοφανούς κοινωνικής και πολιτικής ρευστότητας καταγράφεται στη δημοσκόπηση της G.P.O. Η απογοήτευση και ο θυμός είναι οι έννοιες που αποδίδουν την άποψη της πολύ μεγάλης πλειοψηφίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στην κυβέρνηση αλλά και στην αντιπολίτευση, στα συνδικάτα.

Λίγο ξεφεύγει από αυτή την καταιγιστική απόρριψη η Δικαιοσύνη. Στους πολιτικούς επιρρίπτεται η ευθύνη της οικονομικής κατάρρευσης, των σκανδάλων και της συγκάλυψης των ευθυνών γι’ αυτά.

Ο φόβος της απώλειας της εργασίας έχει εξαπλωθεί στο ½ του δυναμικού των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και η βεβαιότητα μείωσης του εισοδήματος το 2011 αγγίζει 9 στους 10 πολίτες. Σ’ αυτό το σκηνικό είναι πολύ φυσιολογικό να αναπτύσσονται για λόγους αυτοσυντήρησης, ισχυρές συντηρητικές τάσεις. 8 στους 10 ζητούν την άμεση απομάκρυνση των λαθρομεταναστών από τη χώρα.

Αυτά τα δραματικά δεδομένα περιγράφουν μια κοινωνία απογοητευμένη και φοβισμένη και τελικά κατακερματισμένη.

Οι επιπτώσεις στο πολιτικό επίπεδο είναι αναμφισβήτητα πολύ σημαντικές, όχι όμως ανατρεπτικές στο τελικό τους αποτέλεσμα. Αυτό που συνεχώς ενισχύεται είναι η απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος, καθώς αυξάνεται η τάση της αποχής, των Λευκών-άκυρων ψηφοδελτίων, της αδιευκρίνιστης ψήφου.

Το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να έχει ένα καθαρό και σημαντικό προβάδισμα έναντι της ΝΔ, όμως με τα χαμηλότερα δημοσκοπικά ποσοστά της ιστορίας τους. ΛΑΟΣ και ΚΚΕ είναι λίγο πάνω από τα ποσοστά τους των τελευταίων βουλευτικών εκλογών. Τα υπόλοιπα 4 κόμματα διεκδικούν βάσιμα την είσοδό τους στη Βουλή.

Είναι φανερό ότι κατά την άποψη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών δεν υπάρχει συνολική εναλλακτική λύση, απέναντι σ αυτήν που ακολουθεί η κυβέρνηση σε πλήρη συνεργασία με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.. Γι’ αυτό η δυσαρέσκεια, ο θυμός, η καταγγελία δεν οδηγούν σε καμία θεαματική πολιτική αλλαγή.

Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι την ίδια στιγμή που οι πολίτες εκφράζονται πολύ αρνητικά για τα Μ.Μ.Ε., είναι πασιφανές ότι επηρεάζονται σε πολύ σημαντικό βαθμό από τις κυρίαρχες απόψεις που διακινούνται στα Μ.Μ.Ε.

Δεν πρέπει να μας διαφύγει ότι παρόλα αυτά το 1/3 αισθάνεται μάλλον αισιόδοξο για την πορεία της χώρας. Αυτή είναι η ένδειξη της «αποσυμπίεσης» του φόβου χρεοκοπίας της χώρας και των τραπεζών. Εφόσον η Ε.Ε. δώσει οριστική λύση στην κρίση χρέους, σε πρώτη φάση «οι αισιόδοξοι» μπορεί να αυξηθούν.

Ωστόσο πολύ γρήγορα θα καταλάβουν, ότι η σωτηρία των τραπεζών και της χώρας, για τους ίδιους σημαίνει μια εξαιρετικά μακροχρόνια και μεγάλη μείωση των εισοδημάτων.

Τότε η μεσαία τάξη θα αντιδράσει πολύ πιο έντονα, τουλάχιστον στο κοινωνικό επίπεδο. Στο πολιτικό, τα πάντα θα εξαρτηθούν από το πως θ’ αξιοποιήσει η κυβέρνηση τον πολιτικό χρόνο και αν τα δύο κόμματα εξουσίας θα κάνουν αναπροσαρμογές στην στρατηγική τους προκειμένου να πείσουν ξανά τμήματα του λαού για την χρησιμότητά τους. Κυρίως αν μπορούν να προτείνουν μια θετική εναλλακτική λύση στηριγμένη σε αλήθειες και όχι μια απλή αναγκαστική συνέχιση της σημερινής πορείας λόγω του φόβου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here