Ας μην ξεθωριάσουν τα Χρώματα…

4
36

Δεν θέλω καν να το σκεφθώ, πόσο μάλλον να το συζητήσω. Το ενδεχόμενο η  Ορχήστρα των Χρωμάτων να «κατεβάσει ρολά» μου φαίνεται αδιανόητο. Ελπίζω δε, ότι οι εξελίξεις θα δρομολογηθούν άμεσα και θα «τρέξουν» σύντομα, μιας που η Ορχήστρα μετρά ήδη απώλειες, με πιο πρόσφατη την παραίτηση του επί 20 χρόνια Αρχιμουσικού της Μίλτου Λογιάδη.

Θέλω, λοιπόν, να πω  δυο λόγια για την «επόμενη μέρα» του συνόλου, μιας που το να απαριθμήσω τους λόγους για τους οποίους είναι απαραίτητο στη μουσική ζωή της χώρας μου φαίνεται περιττό. Εν προκειμένω, πιστεύω πως το παρελθόν της Ορχήστρας των Χρωμάτων δείχνει τον δρόμο για το μέλλον. Ιδρύθηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι το 1989 και σε μια εποχή άκρατου λαϊκισμού κι επικείμενης  «λαίλαπας» του λάιφστάιλ κατόρθωσε ν´αποκτήσει στοιχεία διακριτά : ήταν μέσα από αυτό το σύνολο που για πρώτη φορά στην Ελλάδα η μουσική αποδόθηκε στο σύνολό της χωρίς ταξικά, αισθητικά και ιδεολογικά συμπλέγματα. Ταυτόχρονα, οι συνθέτες και μουσικοί της χώρας βρήκαμε απόλυτη συμπαράσταση στη δημιουργική κι επαγγελματική μας οντότητα, σε μια χώρα η οποία αδέξια ακόμη προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η θητεία του Γιώργου Κουρουπού, μετά την Χατζιδάκι εποχή, ενδυνάμωσε ακόμα περισσότερο τους παραπάνω άξονες.

Μέσα σ´αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, και μέσα σε συνθήκες βαθειάς οικονομικής και όχι μόνο κρίσης, είναι ίσως ευκαιρία για τα Χρώματα ν´αναγεννηθούν, να επανακαθορίσουν τη σχέση τους με το κοινό κι αντί ν´αποτελέσουν απαρχή αρνητικών εξελίξεων για τις υπόλοιπες ορχήστρες της χώρας – όπως φοβούνται ορισμένοι- να σημάνουν την αρχή μιας νέας εποχής.

Η εξωστρέφεια είναι, νομίζω, ένα σημαντικό κλειδί. Δεν ωφελεί ν´απαντήσει κανείς με ρητορείες σ´όσους – λίγους, θέλω να πιστεύω- σήμερα υποστηρίζουν ότι μέσω της στήριξης των ορχηστρών επιβαρύνεται φορολογικά ο Ελληνας πολίτης, τούτη τη δύσκολη για την χώρα μας στιγμή. Ας απαντήσουμε σ´αυτόν τον ισχυρισμό με έργα. Ας πάψουμε να υιοθετούμε με ηττοπάθεια την «καραμέλα» περί δήθεν έλλειψης κοινού γι´αυτήν την μουσική στην Ελλάδα. Ας φτιάξουμε ελκυστικά προγράμματα – και δεν εννοώ καθόλου το εύκολο ή το crossover- ας τα επικοινωνήσουμε μέσω των πολλών στις μέρες μας διαύλων, ας πάψουμε ν´αναλωνόμαστε σε ομφαλοσκοπικές «μίζερες» ή ακόμη κι επικίνδυνες αντεγκλήσεις , ας μη βρίσκουμε εύκολα «άλλοθι» , ας μην μας αρκεί το «ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα».

Οι επαναλαμβανόμενοι «φιλιππικοί», όσο κι αν πιθανώς συγκινούν εαυτούς και αλλήλους δίνοντάς μας την ψευδαίσθηση ότι «κάναμε το καθήκον μας»  κι ότι «πήραμε θέση», καλώς ή κακώς είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Ας πείσουμε τους δύσπιστους με πράξεις «επιθετικές». Σε μια εποχή που όλος ο κόσμος αλλάζει, εμείς δεν μπορεί να διεκδικούμε να παραμείνουμε οι ίδιοι. Μπορούμε και οφείλουμε να γίνουμε καλύτεροι.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤους δίνουν χάπια για να δουλεύουν νυχθημερόν
Επόμενο άρθροΕίμαι 19, αγανακτισμένος, αλλά στο Σύνταγμα δεν πάω
Ο συνθέτης Γιώργος Κουμεντάκης έχει συνθέσει πάνω από 100 έργα για ορχήστρα, ορχήστρα δωματίου, όπερες, σόλο όργανα, καθώς και μουσική για χορό, αρχαία τραγωδία και θέατρο. Το 2004 ήταν ο μουσικός διευθυντής, συνθέτης και δημιουργός του μουσικού σεναρίου των Τελετών Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών της Αθήνας. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1959 και στα 33 του κέρδισε την υποτροφία "Prix de Rome", μένοντας την επόμενη χρονιά ως "resident composer" στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης (Villa Medicis). To 1994 τιμήθηκε με το βραβείο "Νίκος Καζαντζάκης". Την περίοδο 1998-2000 εργάστηκε ως "composer in residence" για την Clio Gould και του συνόλου BT Scottish Ensemble στο Λονδίνο, με την ευγενική υποστήριξη του ιδρύματος "Michael Marks Charitable Trust". Έργα του έχουν παρουσιαστεί παγκοσμίως σε περισσότερες από 400 συναυλίες σε διεθνούς κύρους αίθουσες συναυλιών: Salle Olivier Messiaen, Théâtre de l’Archevêché, Teatro la Fenice, Alte Oper, Benesse Museum in Naoshima, Amsterdam Concertgebouw, Purcell Room, Wigmore Hall, Carnegie Hall, Forbidden City Concert Hall-(Beijing), Muziekgebouw aan't IJ (Amsterdam), Auditorio Nacional de Musica (Madrid), Clarice Smith Performing Arts Center (Maryland), Piccolo Teatro (Milano), Guarnerius Art Center (Belgrade), Ωδείο Ηρώδου Αττικού , Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και σε πολλά διεθνή φεστιβάλ.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Μέσα στο πνεύμα των ημερών είναι η γενίκευση … Δεν είναι η ορχήστρα των χρωμάτων ένα «σωματείο» που ιδρύθηκε για «έρευνες ομφαλοσκόπησης» για να αντιμετωπίζεται έτσι …. όπως άλλωστε (φαίνεται άσχετο αλλά είναι σχετικό) και «το χαμόγελο του παιδιού».

  2. Τα χρώματα της Ορχήστρας των Χρωμάτων δεν θα ξεθωριάσουν, δεν θα σβήσουν αν πράγματι καταλάβουμε πως είναι δικό μας θέμα. Εμείς είμαστε το νερό που κινεί αυτό το μύλο… ας αναρωτηθούμε όλοι τι προσφέραμε εμείς στους μουσικούς μας θεσμούς και όχι το πόσο οι θεσμοί αυτοί βοήθησαν εμάς… τώρα πρέπει να αποδείξουμε αν πιστεύουμε σε αυτό που κάνουμε, αν μέσα μας έχουμε τη δύναμη να υπερασπιστούμε με σθένος και αυτοπεποίθηση το έργο και την εργασία μας…

  3. Κάθε χρόνο πηγαίνω στη Βιέννη και κάθε φορά κλείνω εισιτήρια στο Musikverein. Την Ορχήστρα των χρωμάτων δεν την έχω ακούσει ποτέ : ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ ΠΑΙΖΕΙ ! τις ελάχιστες φορές που οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν δεν κατέστη δυνατόν να βρω εισιτήριο. Χωρίς επεγγελματική συνέπεια, το μόνο που μου έχει προσφέρει η ορχήστρα αυτή είναι το όνομά της.

  4. Σε μία άλλη εποχή και μόνο που θα άκουγα ότι θα μπορούσε η Ορχήστρα των χρωμάτων του Μάνου, μπορεί να σταματήσει, θα έβγαινα από τα ρούχα μου.

    Μέσα στον σημερινό ορυμαγδό, δεν θεωρώ τίποτα απίθανο. Είδαμε το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, να βάζει λουκέτο και φοβάμαι ότι έχουμε να δούμε πολλά ακόμα.

    Ας μας μας βοηθήσει ο θεός, εδώ που φτάσαμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here