O «ασκούμενος» φτύνει αίμα και πεινάει

18
824

Η ζωή του ασκούμενου δικηγόρου είναι κάπως έτσι… Έχω καταλήξει πια μετά από ένα χρόνο και κάτι μήνες άσκησης ότι το επάγγελμα του δικηγόρου είναι φοβερά απαιτητικό, πολυδιάστατο και αγχωτικό. Απαιτεί σίγουρα πολλή όρεξη για δουλειά, δημόσιες σχέσεις, αλλά και γερές ψυχικές αντοχές μαζί με ένα λίγο, αρκετά ή πολύ κοφτερό μυαλό. Α, ξέχασα και ένα πτυχίο Νομικής, βασικό αυτό! Α, ξέχασα και ένα καθώς πρέπει ντύσιμο. Α, ξέχασα και, για μερικούς, ένα υφάκι του τύπου: Έχω πτυχίο νομικής, ναι, ναι σε τέσσερα ή σε οχτώ χρόνια το πήρα, δε δυσκολεύτηκα καθόλου ή ναι ναι, ασκώ μάχιμη δικηγορία, όχι απλά μάχιμη, μαχιμότατη!

Συνήθως 8:30 με 9 το πρωί πρέπει να είσαι στο δικηγορικό γραφείο. Σηκώνεις τηλέφωνα, πηγαίνεις φακέλους στο γραφείο του δικηγόρου σου , ψάχνεις αρχεία ονομάτων, βγάζεις φωτοτυπίες, πληρώνεις λογαριασμούς, πηγαίνεις σε γραφεία συμβολαιογράφων για να πάρεις συμβόλαια για έρευνα, κάνεις καφέδες, αγοράζεις ρούχα, καλσόν και λάμπες στο-η δικηγόρο σου. Κάνεις και πιο σημαντικά πράγματα διαβάζεις, δίνεις και εσύ τα φώτα σου, κάποιες από τις αποκτηθείσες γνώσεις σου, γράφεις συχνά ή αραιά αγωγές, πηγαίνεις στα δικαστήρια, παρακολουθείς δίκες, στενοχωριέσαι (στενοχωριέμαι όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να κάνει «κάτι» που του στερεί πρόσκαιρα ή μόνιμα την ελευθερία του, όταν κάποιος κάνει οικονομικές ατασθαλίες που οδηγούν το παντοδύναμο Κράτος να του κάνει κατάσχεση), ενώ νιώθεις το αίσθημα του δικαίου, όταν αποκαθίσταται μια αδικία της ζωής.

Αντιμετωπίζεις την ευγένεια ή την αγένεια των δικαστικών υπαλλήλων, περιμένεις σε ουρές για να καταθέσεις δικόγραφα. Ψάχνεις σε ατελείωτους φακέλους και αρχεία δικαστηρίων, σκονισμένους ή μη, πηγαίνεις σε υποθηκοφυλακεία και κτηματολόγια. Πολλές φορές δεν είσαι εντελώς σίγουρος για το τι ψάχνεις, γιατί στη σχολή δεν αντιμετώπισες την πραγματικότητα και την τρέλα των δικαστηρίων, αλλά και στο γραφείο δε ρώτησες, για να το ψάξεις μόνος σου και να φανείς αξιόλογος στο-η δικηγόρο σου και έτσι αγχώνεσαι πολύ, πάρα πολύ… να είσαι συνεπής, να είσαι σωστός, να βρεις αυτό που πρέπει -όχι άλλο άσχετο- να τελειώσεις τις δουλειές σου γρήγορα, για να γυρίσεις πίσω πάλι στο γραφείο σε πλήρη ετοιμότητα!

Ουφ, κουράστηκα και μόνο που τα είπα… Κάνεις αυτές τις δουλειές λοιπόν, και τώρα εσείς περιμένετε να ακούσετε και εύλογα μια υλική και ηθική ανταμοιβή. Η πραγματικότητα είναι πως σπανίως πληρώνεσαι από 100 με 200, το πολύ 300 ευρώ. Συνήθως όχι κάθε μήνα και, πάντως, όχι όλοι οι ασκούμενοι. Υλική ανταμοιβή μικρή, ενώ κατοχυρώνεται νομικά ποσό αμοιβής για τον ασκούμενο.

Ας πάμε τώρα στην ηθική ανταμοιβή που, για μένα, είναι κυρίαρχη. Θεωρείται δεδομένο, αυτονόητο και κάποιες φορές ασήμαντο αυτό που κάνεις. Η αλήθεια είναι ότι ναι πρέπει να το κάνεις, πρέπει να πάψεις να είσαι κακομαθημένος (αν ήσουν δηλαδή), πρέπει να σκληραγωγηθείς, να υπομείνεις, να δεχθείς αυτά και άλλα τόσα… γιατί σου προσφέρεται εμπειρία, γνώση και 30 κατ’ ελάχιστον παραστάσεις για να μπορείς να δώσεις εξετάσεις για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, για να δηλώνεις δικηγόρος και για να δουλεύεις ως δικηγόρος.

Κάποιες φορές στενοχωριέμαι πολύ, κάποιες άλλες πεισμώνω, ενώ σκέφτομαι τι θα έκανα, αν ήμουν εγώ στη θέση τους. Είναι θέμα χαρακτήρα ή είναι κοινή παγιωμένη πρακτική; Ό, τι κι αν είναι… το μέλλον μας μέρα με τη μέρα ορίζεται από την προσπάθεια και το πείσμα του καθενός, από τη γνώση και εμπειρία που καθημερινά αποκτάμε εμείς οι ίδιοι. Κανένας δε μας φταίει, σε κανέναν δεν πρέπει να στηριζόμαστε, παρά τη μικρή ή μεγάλη εκμετάλλευση που επισυμβαίνει.

Ας είναι η ασκούμενη θητεία μια ανάμικτα ευχάριστη και δυσάρεστη παρένθεση και καθένας από μας – όποιο επαγγελματικό δρόμο και αν ακολουθήσει – ας βρει τον τρόπο να χαράξει τη δική του πορεία με τόλμη και τιμιότητα…

*H Πασχαλίνα Χατζηχαριστού είναι ασκούμενη δικηγόρος.

18 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ω τι μελόδραμα!!!Σας εξανάγκασε κάποιος να σπουδάσετε Νομική?Ή να ασκείται τούτο το επάγγελμα- λειτούργημα?Τελικά τι είναι για σας γιατί μας μπερδέψατε?Επάγγελμα ή λειτούργημα?2 παραγράφους πριν το τέλος διασώζεται κάπως αυτή η εξ ιδίων τα αλλότρια εκμυστήρευση με μπόλικες δόσεις αυταπάτης και πλαστικού ρομαντισμού…Μα συνολικά αν το δεί κανείς-φευ!!!-μένει με ένα μεγάλο ερωτηματικό…Τον Τερτσέτη έχουν πρότυπο οι ασκούμενοι δικηγόροι ή τον Κούγια???????

  2. Αν πιστεύετε πραγματικα στο επάγγελμα σας…τότε αναρωτηθείτε: Αξίζουν πραγματικά όλα αυτα; Σίγουρα θα πείτε ναι!

    Αν πάλι όχι…καιρός για μια αλλαγή καριέρας, ακόμη και μέσα στους κλάδους της νομικής!

  3. Ναι πράγματι, η ζωή του ασκούμενου έτσι είναι… Αλλά και η ζωή του δικηγόρου που δεν τον περιμένει το γραφείο του μπαμπά-θείου-ξαδέρφου, είναι ακριβώς έτσι. Το αίσθημα πικρίας που σου μένει κάθε φορά που η προσπάθεια ή μια επιτυχία θεωρείται δεδομένη ή αυτονόητη θα σε συνοδεύει πάντα. Σημασία έχει τι νόημα θα δώσει ο καθένας μας στη δουλειά αυτή. Και όσον αφορά στον κ.σχολιαστή από πάνω, όχι δεν μας ανάγκασε κανείς να μπούμε στη Νομική, πολλοί από εμας μάλιστα λατρέψαμε τη Σχολή και τα μαθήματα. Αυτό που κανείς όμως δεν μας έμαθε και καλούμαστε να μάθουμε μόνοι μας είναι η σκληρή πραγματικότητα της δικηγορίας. Αντί λοιπόν της ειρωνίας και μάλιστα χωρίς να γνωρίζετε πράγματα και συνθηκες, καλύτερα να σκύψετε να δείτε τα γεγονότα που περιγράφει η αρθρογράφος. Και ναι η δικηγορία δεν είναι μόνο επάγγελμα, αλλά μας ανάγκασε η ζωή να το ασκήσουμε γιατί από κανέναν δεν έχουμε να περιμένουμε κάτι. Η δικηγορία, πάνω απ’ όλα είναι λειτούργημα, όμως είναι έτσι διαμορφωμένο που κανείς πλέον δεν το αντιλαμβάνεται ως τέτοιο. Στο χέρι μας όμως είναι να αλλάξουμε αυτή την οπτική. Για να δούμε… Καλή επιτυχία στις εξετάσεις σου.

  4. Κατερίνα Δ. μην εκλαμβάνεις την στεναχώρια μου για την κατρακύλα των δικηγόρους ως ειρωνεία.Έθεσα μερικά ερωτήματα που ήταν εύλογες απορίες.Εσείς και η κυρία Χατζηχαριστού μπορεί να είστε φωτεινά παραδείγματα μειοψηφίας μα στο χέρι σας είναι να πολεμήσετε για όσα όμορφα πιστεύετε.Μην γκρινιάζετε όμως και μην δραματοποιείτε καταστάσεις που θέλουν απλά μάχες κι όχι κριτικές…

  5. Υπάρχει κανείς επαγγελματίας που να μην θεωρεί το επάγγελμα του «λειτουργημα»? Δε νομίζω, ας μην κρυβόμαστε, δεν υπάρχει κανένας! Γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί και ολοι οι υπόλοιποι αμα τύχει δε να είναι καθηγητές κάθε βαθμίδας της εκπαιδευσης και μέλη του ΔΤ, θεωρούνται λειτουργοι! Ε εντάξει, δεν έμειναν και πολλοί απ’ έξω!

    Επάγγελμα λοιπόν ειναι η δικηγορία και μάλιστα από τα ευνοημένα, όπως των γιατρών και των μηχανικών.

  6. ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΕ, ΤΑ ΕΖΗΣΑ ΚΙ ΕΓΩ, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΩΝ!
    ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ, ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ! ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΜΩΣ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ, ΕΙΣΤΕ ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΤΕ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΡΙΑΚΟΣΙΑ ΕΥΡΩ….., ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΕΝΑ ΑΣΚΟΥΜΕΝΟ……. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΠΟΧΗ!!!!!
    ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΣΕ Ο,ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙΣ!
    Γ.Σ.

  7. Στενόμυαλος είναι: Ο οικοδόμος που νομίζει ό,τι οι δικηγόροι δεν ζουν κακουχίες και πέρνουν ένα σωρό λεφτά τσάμπα, ο δικηγόρος που νομίζει ό,τι τα πάντα εξαρτώνται απ’ τους δικηγόρους, ο βοσκός που έχει χίλια πρόβατα και νομίζει πως το παν είναι πόσα πρόβατα έχεις, αυτός που έχει δέκα πτυχία και νομίζει πως το μέγα θέμα είναι πόσα πτυχία έχεις, ο σκουπιδιάρης που νομίζει ό,τι κάνει λειτούργημα και πόσοι άλλοι.

  8. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕ ΚΑΙ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ,ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ..ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ,Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ Η ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ (ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ) ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΜΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕ ΣΥΝΑΔΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ!!ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΠΩΣ ΤΟ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΩΤΟΤΥΠΙΕΣ,ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΚΑΛΣΟΝ,ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΚΑΦΕΔΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΟΤΕ,ΔΕΗ ΚΑΙ ΕΥΑΘ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ,ΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 18 ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΧΟΛΗ..ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ..ΤΕΛΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΒΑΡΥΝΕΙΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.ΣΙΓΟΥΡΑ 300 ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΣΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ,ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΟΥ..ΗΔΗ ΑΡΚΕΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΨΑΧΝΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥΣ..ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ..ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Η ΑΣΚΗΣΗ ΑΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΝΑ ΚΕΡΔΟΣ!!

  9. Απορώ πως κάποιοι μίλησαν για μεμψιμοιρία, όχι απλά δε μεμψιμοιρείς αλλά καταγγέλεις εύλογα και ορθά ένα από τα πολλά κακώς κείμενα που αντιμετωπίζουν οι νέοι με το πέρας της φοιτητικής τους ζωής. Γιατί οι σπουδές στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι αποπλαισιωμένες και απομακρυσμένες από το επάγγελμα για το οποίο υποτίθεται μας προετοιμάζουν κι ακραιφνώς θεωρητικές χωρίς το ελάχιστο πρακτικό κι εμπειρικό έρεισμα. Ετσι ο μπαμπάς μου τελείωσε το οικονομικό χωρίς να έχει δει ποτέ του λογιστικά φύλλα κι εγώ τελείωσα το παιδαγωγικό χωρίς να έχω αναλάβει την ευθύνη μιας τάξης για μια έστω μέρα (αφού στη βραχύχρονη πρακτική μας αναλογούσαν 5 φοιτητές σε μια τάξη). Η θέληση απ`τη μεριά των νέων υπάρχει αλλά δεν υπάρχει η προετοιμασία με αποτέλεσμα να επαφιόμαστε στην αμφίβολη φιλοτιμία του εκάστοτε προϊσταμένου να μας μυήσει στην πραγματικότητα της δουλειάς. Θέλω να πιστεύω οτι οι περισσότεροι από εμάς έχουν τη διάθεση να εργαστούν σκληρά, να βγουν από αυτό το λαβύρινθο κι όταν βρεθούν οι ίδιοι σε θέση ισχύος να μην επαναλάβουν αυτά που έκαναν οι δικοί μας προϊστάμενοι, δικηγόροι, καθηγητές πανεπιστημίου. Το κείμενό σου το ίδιο είναι μια μάχη προς αυτή την κατεύθυνση!!!

  10. Καλή σας εβδομάδα.Κυρία Χατζηχαριστού θα έπρεπε να ευχαριστείτε αυτούς που σας κάνουν εποικοδομητική κι αυστηρή κριτική ή αν προτιμάτε δεν σας λιβανίζουν κι όχι να κολακεύεστε τόσο με τους ανέξοδους επαίνους…

  11. τα πράγματα έιναι δύσκολα!το γνωρίζουμε!!μετά το πτυχίο όλοι μας πρέπει να ξεκινάμε από την αρχή !!από το να κάνεις καφέδες να απαντάς τηλέφωνα μέχρι κι αυτά που γνωρίζεις πολύ καλά!ειναι η εποχή που όλοι ξεκινάμε από το μηδέν και θα ανεβαίνουμε σκαλοπάτι σκαλοπάτι!όσοι πραγματικά αξίζουν ξεκινάνε από χαμηλά γιατί έχουν όνειρο να δημιουργηθούν και να μην είναι απλά καλοί υπαλλήλοι!!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here