“Back to black”, our dearest Amy Winehouse

10
26

Επιστροφή στη θλίψη από την απώλεια μιας μουσικής ιδιοφυϊας.

Το να είσαι μία εκπληκτική τραγουδίστρια στα 20, είναι ένα σπουδαίο πράγμα. Το να είσαι μια εκπληκτική τραγουδίστρια στα 20, των δικών σου εκπληκτικών τραγουδιών, είναι ιδιοφυές.

Πριν από 4 χρόνια, είδα ένα πολύ ιδιαίτερο πρόσωπο σ’ ένα μουσικό κανάλι, που έμοιαζε να το γνωρίζω χρόνια. Μόλις άκουσα την φωνή του, έμεινα άναυδη. Το ίδιο και το τραγούδι. Αλλά όταν επίσης έμαθα ότι τα τραγούδια αυτά, ήταν γραμμένα από αυτό το ιδιαίτερο πλάσμα, έγινε μέσα μου μια συμπύκνωση και χωρίς αναλύσεις ή δεύτερη σκέψη, ήξερα ότι άκουγα έναν μύθο της εποχής μας.

Η Αmy Winehouse μπήκε στην ζωή μας σαν το νερό που ρέει άφθονο στο διψασμένο και αφυδατωμένο μας μουσικό «σώμα». Την άκουγα και την ξανάκουγα και ήταν απλά ένα μεγαλείο της βρετανικής αλλά και της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, που το μόνο που ήθελα είναι να αναφωνώ: «Επιτέλους! Επιστροφή στους μύθους!» Αυτούς που σε κάνουν να συγκινείσαι με την επιλογή των συγκυριών που μετουσιώθηκαν σ’ ένα κορίτσι με μια αληθινή φωνή, αντικατοπτρίζοντας το βάθος της δραματικότητας της Billie Holiday, την συνθετική δύναμη της R’n’B Jazz μουσικής, τον στίχο ενός ανθρώπου που δεν είχε να κρύψει τίποτα από την πραγματικότητά του, παρουσιάζοντάς τη με την μεστότητα ενός ωμά καυστικού, ώριμου ποιητή και με το πρόσωπο και το παρουσιαστικό ενός ξωτικού, ενός πλάσματος με τατουάζ στα χέρια που ανέδυαν το άρωμα του λονδρέζικου λιμανιού.

Η σκηνική της παρουσία ήταν ακριβώς αυτή η μυθικότητα που πάντα έστελναν μ’ έναν έντονο και καθοριστικό τρόπο όλοι οι ζωντανοί μύθοι. Αυτοί που ξέρεις ότι ακριβώς την ώρα που τους ακούς και τους βλέπεις, γράφεται εκεί μπροστά σε όλους, η Ιστορία της Μουσικής. Και ξέρεις καλά, ότι πιθανά να μην βρίσκονται για πολύ καιρό  εδώ στις μουσικές σκηνές της Γης, αλλά όποια εξέλιξη και αν η ζωή τους έχει καθορίσει, θα υπάρχουν και θα συνεχίζουν να δονούν τα μουσικά θεμέλια αυτού του πλανήτη.

Αγαπημένε μου Μύθε, αγαπημένη μου Amy Winehouse, σ’ ευχαριστώ που υπήρξες, έστω και αν επιστρέψαμε στη θλίψη με την απώλειά σου.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Σβήστε τα φώτα, σβήστε το φεγγάρι»
Επόμενο άρθροΆμι Γουάινχαουζ: Η κατάρα των 27
Η Ναταλία Ρασούλη (Natalie Rassoulis), γεννήθηκε στο Λονδίνο. Η γνωριμία της με τη μουσική έγινε πολύ νωρίς. Κόρη του γνωστού τραγουδοποιού Μανώλη Ρασούλη, μεγάλωσε μέσα στο κόσμο της μουσικής και από τα οκτώ της χρόνια ξεκινά να παρακολουθεί μαθήματα βιολιού και θεωρητικών στο Εθνικό Ωδείο έχοντας ήδη επαφή με το πιάνο. Μαθαίνει βιολί και κλασσική κιθάρα και ξεκινάει τη πορεία της στο κόσμο της μουσικής. Ανακαλύπτει τη κλασσική μουσική την οποία και θα αγαπήσει με πάθος, αν και μεγαλώνοντας, τα ακούσματα της όπως είναι φυσικό "εμπλουτίζονται". Από ροκ και heavy metal μέχρι opera και δημοτική. Δεν ήταν περίεργη λοιπόν η συμμετοχή της στα τέσσερα άλμπουμ του metal group "Septic Flesh", και σε δυο αλμπουμ του theatrical metal group "Chaostar" ως leading singer και βασικό μέλος, που κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό έχοντας την υποστήριξη γαλλικών και ολλανδικών εταιρειών. Παράλληλα η σχέση της με τη κλασσική μουσική δυναμώνει. Ολοκληρώνει τις σπουδές της στο βιολί, τη κιθάρα και τ' Ανώτερα Θεωρητικά και ξεκινά την σπουδή του κλασσικού τραγουδιού, την οποία και ολοκληρώνει, καθώς και αυτή της Σύνθεσης Μουσικής για το Θέατρο και τον Κινηματογράφο με καθηγητή τον Δημήτρη Παπαδημητρίου. Στα δεκατέσσερα της, παίρνει μέρος σε συναυλία του πατέρα της και ξεκινά επαγγελματικά τη σχέση της με το τραγούδι. Κάνει το προσωπικό της ντεμπούτο στη Virgin Rec. με το δίσκο "Αγάπα μας και μη μας χαιρετάς" σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη και της ίδιας και σε μουσική του Σωκράτη Μάλαμα, Γιώργου Γαβαλά, Νίκου Ξυδάκη, Πέτρου Βαγιόπουλου, Χάρη Παπαδόπουλου και της ίδιας. Έχει συμμετάσχει και σε άλλα cds του Μανώλη Ρασούλη, του Γιώργου Μίχα και σε δυο ακόμα cd του metal group, Swan Christy παράλληλα με την σταθερή δισκογραφική της δουλειά στα group Septic Flesh και Chaostar. Ταυτόχρονα γίνεται μέλος της Αθηναϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων (ΑΣΟΝ) παίζοντας βιολί αλλά συμμετέχοντας και σαν λυρική σολίστ. Αυτή η συνεργασία της δίνει την ευκαιρία να παίξει, να τραγουδήσει αλλά και να εντρυφήσει σε πολλά σπουδαία έργα της Κλασσικής Μουσικής. Ο χώρος της ραδιοφωνίας γίνεται δεύτερο σπίτι της, αφού συνεργάζεται με τον Δημοτικό Σταθμό του Πειραιά και την ΕΡΤ εδώ και δέκα χρόνια ως μουσική παραγωγός. Έχει τραγουδήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό και ιδιαίτερα σημαντική είναι και η δισκογραφική συνεργασία της με τον σπουδαίο συνθέτη Νίκο Μαμαγκάκη σε 4 cd του συνθέτη. Θεωρεί ιδιαίτερα τιμητική για εκείνη, τη συμμετοχή της σε μεγάλο Φεστιβάλ-αφιέρωμα στον Κούρδο σκηνοθέτη Yilmaz Guney μαζί με Κούρδους και Τούρκους τραγουδιστές, καθώς και τη συμμετοχή της στη γενέθλια συναυλία για τα 85 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη που έγινε στο Λυκαβηττό τον Ιούλιο του 2010.

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κυρία Ρασούλη,
    τα ξωτικά δεν προέρχονται εκ του κόσμου τούτου, γι’αυτό και αυτό το ξωτικό κίνησε για αλλού. Μπορεί εκεί να είναι καλύτερα, το όμορφο, το ταλαντούχο, το αξεπέραστο, το παράξενο αυτό πλάσμα, να βρεί έναν χώρο να κουρνιάσει.
    » Ένθα ούκ έστι πόνος».
    Ευχαριστώ.

  2. Φωνάρα όντως, αλλά έχω μια απορία. ‘Ολοι εσείς που λέτε ότι ήταν «καλός άνθρωπος» , «καλή ψυχή» μπορείτε να μου πείτε από ποια συνάντηση σας και απο ποιον διάλογο βγάλατε αυτά τα συμπεράσματα; Έτσι απλά ορίζουμαι καλό όποιον μας αρέσει; Ή μήπως όποιον πεθαίνει;

    Υ.Γ.: Σε ότι αφορά τα σχόλια της κυρίας Ρασούλη περί μύθου, και των συγκρίσεων με την Billie Holiday, καλύτερα θα ήταν να περιμένουμε να δούμε τι θα πει και η ιστορία για αυτο. Ίσως κάποια από τις δύο να μην την θυμόμαστε σε 2-3 χρονάκια…

  3. αδιαμφησβιτητο ταλεντο αλλα γραφετε λες και ηταν η κολλητη σας. αν θελατε να αποτισετε φορο τιμης θα ηταν καλυτερα να γραψετε περισσοτερα για το ταλεντο της. Αληθεια περα απο το back to black που σαρωσε τα grammy ειχατε ακουσει αλλο δισκο της?

  4. Απορίας άξιο, το πως η ίδια φύση που γεννά την υπέρβαση, την καταστρέφει κιόλας…
    Η συναισθηματική έρημος, αφυδατώνει ζωές αδιακρίτως- δεν ρωτάει αν έχεις ταλέντο ή όχι Την σκότωσε η αδυναμία ν’ αποκτήσει, ότι η φύση της της έδωσε την δυνατότητα να ποθήσει.
    Εμείς απλώς το μάθαμε γιατί έτυχε να είναι διάσημη…Κρίμα γι’ αυτήν, κρίμα και για όσους δεν μάθαμε τίποτα ποτέ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here