Νταλάρας, Νταλάρας, Νταλάρας…‏

44
194

Nα ξεκαθαρίσω προκαταβολικά τη θέση μου. Μιά, εκ του προχείρου, ομολογία πίστεως για λόγους στοιχειώδους επικοινωνίας μεταξύ μας.

Ο Γιώργος Νταλάρας δεν ανήκει στη χορεία των αγαπημένων μου καλλιτεχνών. Το αντίθετο μάλιστα. Λατρεύω να «ταξιδεύω» με ορισμένα από τα τραγούδια του αλλά αντιπαθώ τον ίδιο τον καλλιτέχνη.

Ίσως είναι αυτή η προσποιητή ευγένεια και η γλυκερή καλοσύνη που αναδύει η χροιά της φωνής του, ίσως και όχι. Ομολογώ πως δεν ασχοληθήκα ποτέ μου στα σοβαρά με τα γιατί της αντιπάθειάς μου αυτής και δεν σκοπεύω, σίγουρα, να το πράξω αυτό σήμερα, εδώ μπροστά σας.

Επίσης, να δηλώσω εξαρχής πως αντιπαθώ μετα βδελυγμίας τη βία από όπου και αν προέρχεται και όποια μορφή και αν λαμβάνει. Είτε, δηλαδή, αρπάζει κάποιος το δοκάρι και το προσγειώνει με γεωμετρική ακρίβεια στο κεφάλι του άλλου είτε αρπάζει ένα πληκτρολόγιο και αρχίζει το ανώνυμο «τάκα τάκα του μαλάκα» με τη γνωστή κατάληξη, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά.

Μετά τις απαραίτητες αυτές συστάσεις θα επιχειρήσω να υπερασπιστώ το δικαίωμα του Νταλάρα να υπάρχει και να τραγουδάει όπου του κάνει κέφι, με ότι αντίτιμο γουστάρει και σε όποια στιγμή του χρόνου αυτός επιλέγει.

Θα υπερασπιστώ, επίσης, το δικαίωμα του κάθε θαυμαστή του Νταλάρα να μπορεί να ακούει τον αγαπημένο του καλλιτέχνη όποτε του κάνει κέφι και με όποιο αντίτιμο αυτός κρίνει κατάλληλο για το βαλάντιό του.

Θα υπερασπιστώ, ακόμα, το δικαίωμα του κάθε Τζίμη να λοιδωρεί το φαινόμενο Νταλάρα και να εκτοξεύει μύδρους εναντίον του προσώπου του και της μουσικής του, εφόσον αυτό γίνεται με λόγο συγκροτημένο και όχι με ακατάληπτο θόρυβο και ακατάστατη φωνασκία.

Και σίγουρα θα υπερασπιστώ το δικαίωμα του κάφρου να συμπεριφέρεται ως κάφρος στο σπίτι του και στην οικογένειά του. Όχι, όμως, σε έναν δημόσιο χώρο και σίγουρα όχι σε χώρο Τέχνης και Πολιτισμού.

Για την υπεράσπιση των αναφαίρετων αυτών δικαιωμάτων δεν θα επικαλεστώ το Βολταίρο. Την ατάκα του, εξάλλου, την έχουμε βιάσει όλα αυτά τα χρόνια παρα φύσιν και κατά φύσιν και την έχουμε μεταχειριστεί με τέτοια ελαφρότητα που θεωρώ πως έφτασε ο καιρός να την αφήσουμε λιγάκι στην ησυχία της και να αναζητήσουμε κάποια άλλη επώνυμη φράση για να κρύβουμε πίσω από τις ηχηρές της λέξεις τις αθόρυβες πομπές μας.

«Διαφωνώ με όσα λές αλλα θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λές».

Τρίχες κατσαρές. Από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις. Το «διαφωνώ με όσα λές» προϋποθέτει ότι άκουσες ή διάβασες τα όσα λέει ο απέναντί σου, τα επεξεργάστηκες με τη λογική που σου χαρίστηκε και τα έβαλες αντίκρυ στα δικά σου για να τα συγκρίνεις, κάνοντας πράξη την παραίνεση του Τοκβίλ «χωρίς συγκρίσεις το πνεύμα δεν ξέρει πώς να προχωρήσει».

Διαδικασία που απαιτεί, όσο και να το κάνεις, έναν εύλογο χρόνο προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα εκατομμύρια των εγκεφαλικών σου νευρώνων.Και όμως.

Στην Ελλάδα το «διαφωνώ με όσα λές» περιστοιχισμένο από χαριτωμενιές του τύπου: «τι λέει ο μαλάκας», «κοίτα ποιος μιλάει» και άλλα τέτοια δημοκρατικά υπονοούμενα, εκτοξεύονται σε χρόνο dt.

Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, από την ανάγνωση ακόμα του τίτλου ενός κειμένου ή του ονόματος του συγγραφέα του. Ίδιον, άλλωστε, του αύνανα είναι το να εκτοξεύει την ίδια και την ίδια λευκή ουσία, στην πλειονότητα των περιπτώσεων μονάχα με μια απλή αναφορά της σκέψης του στο αντικείμενο του «πόθου» του. Δεν χρειάζεται καν σενάριο ή πλοκή ο συγκεκριμένος για να στάξει….τη χολή του.

Το «θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λές» ας το αφήσουμε και αυτό κατά μέρος. Το πιο πιθανό είναι να υπερασπιστούμε μέχρι θανάτου το κόλημα μας σε μια ξεπερασμένη ιδέα, την τυφλή μας εμπιστοσύνη στις μπαρούφες ενός φιλοσόφου του περασμένου αιώνα, τον θρησκευτικό μας οίστρο στα «διευχών και τα αλληλούια» ενός μαυροφορεμένου μοναχού και το ομολογημένο πάθος μας σε μια χρεοκωπημένη ποδοσφαιρική ομάδα, παρά να προτάξουμε τα στήθια μας προκειμένου να γλιτώσουμε τον περίεργο από το λιντσάρισμα του πλήθους.

Θα επικαλεστώ, λοιπόν, βασικές αρχές του νομικού μας Πολιτισμού, τις οποίες είτε από βιασύνη είτε από άγνοια για την ύπαρξή τους έχουμε ξεχάσει πίσω μας και κινδυνεύουμε να τις απωλέσουμε οριστικά.

Δεν κατακρίνω τους άθλους των κάφρων στην τελευταία συναυλία του Νταλάρα στο όνομα μιας γλυκανάλατης ευγένειας και ενός μη μου άπτου κώδικα καλής συμπεριφοράς. Ούτε, φυσικά, υποστηρίζω πως σε μια εποχή σκληρών ανατροπών για πολλούς συμπολίτες μας, διάψευσης υψηλών προσδοκιών και κατάρρευσης ενός ολόκληρου μοντέλου ζωής είναι πρέπον να μιλάμε με «το σεις και με το σας» και να ανταλλάσσουμε σαλονάτες αβρότητες και λουσάτες φιλοφρονήσεις.

Όχι βέβαια. Θα αγριέψουν και οι λέξεις μας, θα αυξηθούν και τα ντεσιμπέλ της φωνής μας, θα μπούν και τίποτα «γαλλικά» στο λεξιλόγιο μας, αλλά όλα αυτά στο πλαίσιο του λόγου και της αποκορύφωσής του. Του διαλόγου. Γιατί αυτό που διακυβεύεται σήμερα είναι η θεμελιακή προϋπόθεση της ύπαρξής μιας κοινωνίας ανθρώπων, που δεν είναι άλλη από το σεβασμό της ετερότητας και, πρωτίστως, της αξίας του συνανθρώπου μας.

Σε καιρούς αφθονίας δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν μπορούμε να συνεννούμαστε. Αυτό το πετυχαίνουν με θαυμαστή ικανότητα ακόμα και οι μακρινοί μας πρόγονοι. Δεν περιποιεί, δα, και ιδιαίτερη τιμή το να καταφέρνουμε να ανακυκλώνουμε τα κατορθώματα των χιμπατζίδων! Σε περιόδους. όμως. ανέχειας και στέρησης, εκεί δοκιμάζονται η κουλτούρα και ο πολιτισμός μας. Εκεί φαίνεται το ποιόν μας και η ποιότητά μας. Και αν υποψιαστώ πως η πεζοδρομιακή καφρίλα των τελευταίων ημερών αντικατοπτρίζει, έστω και παραμορφωτικά, το ποιόν και την ποιότητά μας τότε βράστα Χαράλαμπε.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε κυκλοφορούν ανάμεσά μας πολλών λογιών Ελλάδες.

Υπάρχει η Ελλάδα που πιστεύει ότι η παρούσα κατάσταση μας εξαθλιώνει και πως οι μέρες που έρχονται αναδύουν κάτι από Κατοχή και Νταχάου.

Υπάρχει η Ελλάδα που θεωρεί τη σημερινή κατάσταση αναπότρεπτο τερματισμό μιας γελοιότητας που έλαβε χώρα από το 1981 και μετά.

Υπάρχει η Ελλάδα που κλαίει στα συντρίμμια μιας ακόμα Μεγάλης Ιδέας (να ξεπεράσουμε τον μέσο όρο της Ευρώπης) και η Ελλάδα που ζητάει επιτακτικά μια νέα ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στον τριτογενή από την μία και τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, από την άλλη. {Υπάρχει η Ελλάδα} που μοιρολογεί και η Ελλάδα που θάβει τον νεκρό της και συνεχίζει τη ζωή της με ψηλά το κεφάλι.

Υπάρχει η Ελλάδα του Βαρουφάκη και εκείνη του Μάνου. Υπάρχει η Ελλάδα που φωνάζει «ρίξτε λεφτά στην οικονομία» και εκείνη που φωνάζει «πρώτα ανασυγκρότηση και μετά ανάπτυξη».

Με λίγα λόγια, είμαστε πολλοί και είμαστε διαφορετικοί.

Εκτός από τους φαιοκόκκινους φασίστες, οι οποίοι φαντασιώνονται πως έγιναν ένα βράδυ αποδέκτες της εξ αποκαλύψεως αλήθειας με τη μέθοδο της καιόμενης βάτου και την περιφέρουν δεξόζερβα με υπερηφάνια, υπάρχουμε και όλοι εμείς που κατά βάθος ξέρουμε πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου αλλού και σίγουρα όχι στο τσεπάκι μας. Για να μπορέσουμε, λοιπόν, εμείς οι άλλοι, οι κανονικοί, να συνομιλήσουμε και να συνεννοηθούμε θα πρέπει εξ αρχής να αποδεχτούμε τους όρους του κοινωνικού παιχνιδιού. Και ένας όρος απαράβατος για την υποφερτή κοινωνική συμβίωση είναι ο σεβασμός της αξίας και της αξιοπρέπειας του άλλου. Αδιαπραγμάτευτη αρχή που δεν σηκώνει κανενός είδους συζήτηση.

Αν, λοιπόν, ο Νταλάρας μας ενοχλεί ως καλλιτεχνική παρουσία αφενός δεν πάμε στις συναυλίες του και αφετέρου δεν αγοράζουμε τους δίσκους του. Αν μας ενοχλεί για τις κατά καιρούς απόψεις του γράφουμε ένα κείμενο και το δημοσιεύουμε στη δημοκρατική μπλογκόσφαιρα για να ενημερώσουμε και τους άλλους για το ποιόν του.

Αν, πάλι, μας ενοχλεί ως πετυχημένος και φραγκάτος καλλιτέχνης- επιχειρηματίας τότε μάλλον έχουμε μεγάλο πρόβλημα, το οποίο πρέπει επιτέλους να το λύσουμε, έστω και αν απαιτηθούν για αυτό πολλές ώρες αστικής ψυχοθεραπείας. Και αυτό γιατί στην Ελλάδα έχει καλλιεργηθεί μια αρρωστιάρικη εμμονή απέναντι στην υγιή επιχειρηματικότητα, την περιουσία και τη δημόσια αναγνώριση, την θεμελιωμένη πάντα σε αντικειμενικά ερείσματα αξίας και ικανότητας.

Η επιχειρηματικότητα λοιδορείται με την πρώτη ευκαιρία. Κλασική η εικόνα του μεγαλοσυνδικαλιστή, απόφοιτου γυμνασίου, που το μόνο που κατάφερε στη ζωή του ήταν το να εξαργυρώσει το κολλώδες και το γλοιώδες της γλώσσας του με μια γρήγορη εξέλιξη στη συνδικαλιστική ιεραρχία και μια παχυλά αμοιβόμενη θεσούλα σε κάποιο ΔΣ, να εκτοξεύει μύδρους εναντίον της επιχειρηματικότητας.

«Να τα πάρουνε από αυτούς. Την πλουτοκρατία».

Και εσύ ο απλός πολίτης, ο μέσος όρος της μισθωτής εργασίας, κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι σου και λες.

«Δίκιο έχει ο απόφοιτος. Να τα πάρουνε από αυτούς».

Να τα πάρουμε, δηλαδή, από τον επιχειρηματία που επέλεξε να συγκεντρώσει γνώσεις και κεφάλαιο, να επιλέξει τους καλύτερους συνεργάτες, να βρεί τους κατάλληλους υπαλλήλους, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει με προσεκτικά βήματα την είσοδό του στην αγορά και να αφήσουμε ανέγγιχτο το αλανιάρικο παράσιτο να κλωσάει τα χρυσά αβγά του και να τρώει με χρυσά κουτάλια αυτός και η οικογένειά του, επειδή απλά επέλεξε στη ζωή του την ιδιότητα του παιδιού για τα θελήματα.

Ίδια εμμονή και στην περίπτωση της περιουσίας και της δημόσιας καταξίωσης.

Νταλάρας, Νταλάρας, Νταλάρας λοιπόν και ας ελπίσουμε οι κάφροι να απομακρυνθούν αυτόχρημα από τους δημόσιους χώρους και να επιστρέψουν στην ιδιωτεία του μοναχικού τους βίου. Μέχρι τότε ας έχουμε το νού μας και ας τολμήσουμε να επαναφέρουμε στις αγορές του δήμου εκείνες τις αρχές και τις αξίες που θα μας βγάλουν από το σημερινό αδιέξοδο. Γιατί, σίγουρα, δεν πρόκειται να βγούμε από αυτό μονάχα με τα φράγκα.

Έστω και αν για κάθε Νταλάρα που γιαουρτώνουμε κάποιο δικάστηριο βρεθεί για να μας επιδικάσει πολλά από δαύτα!

*Ο Τάσος Φούντογλου είναι ειδικευόμενος νεφρολογίας

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Κανιβαλισ​μός» η επίθεση στο Νταλάρα, λέει ο Σαββόπουλο​ς
Επόμενο άρθροΗ “Guardian”, τα Τρία Γουρουνάκια και… ο Κακός Λύκος
Γεννήθηκε το 1978 στην Κοζάνη. Εκτοτε Σέρρες, Πτολεμαίδα και ξανα πάλι Κοζάνη για να κλείσει ο κύκλος μιας περιπλάνησης που απλά έπρεπε να γίνει. Ακολουθούν νέα ταξίδια. Πτυχίο Ιατρικής Ιωαννίνων, φανταρικό, ειδικότητα νεφρολογίας, μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας και σπουδές στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ. Ο ορισμός της διχασμένης προσωπικότητας δηλαδή. Ειδικευόμενος νεφρολόγος το πρωί και Πολιτικός Επιστήμονας το υπόλοιπο της μέρας. Αν τον ρωτήσετε δε- όχι ότι σας νοιάζει αλλά να, είναι και αυτή η αβροφροσύνη που επιβάλλει ενιότε τέτοιου είδους ευγένειες- ποια προσωπικότητα προτιμά μην περιμένετε να πάρετε ξεκάθαρη απάντηση. Αναλόγως την περίσταση…

44 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Οχι ρε φιλε ,ας κραταγαν τα κλεφτρονια οι αλοδαποι Ελληνοφωνοι αμερικανοεβραιοι πολιτικοι μας τα αισχη τους στα δικα τους σπιτια απο την στιγμη που βαλουν ενατιον ενος ολοκληρου λαου, εκτος απο εσας και τους ομοιους σας βεβαιως, τοτε τα γιαουρτια ειναι απλα η αρχη ! Η Ελλαδα ανηκει πρωτα στον Ελληνα εδω και χιλιαδες χρονια πως να το κανουμε τωρα ? Το κολπακι σας ειναι πλεον ορατο, η προπαγανδα δεν ζει για να γερασει. Ολλο το σταρ συστεμ ειναι φτιαγμενο πανω σε αυτα που υπερασπιζεται ο Νταλαρας πρωτα θα ασπαστεις το αριστεροσοσιαλιστικο πευμα και μετα θα κανεις καριερα μην μας τα κανεις σαν τον Σφακιανακη! Εαν ειναι ρατσιστικη η αποψη οτι η Ελλαδα πρεπει να εκμεταλευτει τον ορυκτο της πλουτο για να ανεβει η ζωη του Ελληνα και οχι του Πακιστανου και του Εβραιου τοτε ναι ειμαι ρατσιστης.

  2. Ξεκινώντας από το τελευταίο κομμάτι όπου λέτε να επαναφέρουμε αρχές και τις αξίες απλά ρωτώ για ποιες αρχές και αξίες μιλάμε? Αυτές που μας τελείωσαν κάπου στο τέλος της δεκαετίας του 80? Οι αρχές που έγιναν βόλεψη οι αξίες που έγιναν φακελάκι? Τώρα είναι αργά. Δεν υπάρχουν πια. Χρειαζόμαστε καινούργιες βάσεις και η σημερινή κοινωνία δεν είναι σε θέση να τις δώσει. Διότι εκτός των άλλων είναι και αμόρφωτη κοινωνία. Είναι και αυτό κατόρθωμα της ίδιας δεκαετίας. Και μιλώ για την πραγματική μόρφωση που είχαν οι αγράμματοι παππούδες μας. Αυτοί οι αγράμματοι φτωχοί έφτιαξαν τις αρχές και τις αξίες που μας πήγαν μπροστά και που τόσο εύκολα απωλέσαμε και ξεχάσαμε. Χάθηκε ο σεβασμός προς τους πάντες και τα πάντα. Από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Πως λοιπόν να σεβαστούν τον χώρο που τραγουδούσε ο Νταλάρας τον οποίον επίσης δεν πάω ως άνθρωπο. Για όλα φταίνε οι άλλοι πάντα . Πριν από μια εβδομάδα ήμουν στην παράσταση του κύριου Βαλτινού και έτυχε και ήρθε και η Γκερεκου με το παιδί της. Η παράσταση καταπληκτική και με πολλά σημερινά νοήματα. Ήταν λοιπόν μπροστά ένας «εξυπνάκιας» οποίος άρχισε δειλά δειλά να κατηγορεί την Γκερεκου και εάν δεν ήταν η γυναίκα του να του βάλει χέρι θα είχαμε προβλήματα. Δεν υπερασπίζομαι την Γκερεκου και την κάθε Γκερεκου αλλά τον χώρο και τους άλλους. Ειδικά όταν είναι το παιδί της μπροστά. Θέλεις να τους βρίσεις να πας σε μια πολιτική συγκέντρωση και φτύσε τους . Είμαι μαζί σου. Αλλά όχι σε τέτοιες περιστάσεις. Αλλά χωρίς την έννοια του σεβασμού δεν μπορεί κάποιος να κάνει διακρίσεις. Και είμαι πολύ σίγουρος ότι ο συγκεκριμένος είχε ψηφήσει το κόμμα της και ίσως να είχε βολευτεί και άλας. Δεν υπάρχει φως και για να υπάρξει χρειάζονται χρόνια πολλά. Είναι τόσο ποτισμένος στο πετσί μας ο ωχαδερφισμός που δεν βλέπω αλλαγή πραγματική στο μέλλον.

  3. Τα συγχαρητηρια μου,προσυπογραφω το κειμενο σας λεξη προς λεξη.Δυστυχως δεν ειμαι πολυ αισιοδοξος αν θα εισακουσθει γενικως.Σε περιοδους κρισεων οπως τουτη εδω,ευδοκιμουν δυστυχως οι κραυγες και οι πασης φυσεως ακροτητες……..

  4. ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Η ΙΣΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ; ΤΟ ΣΑΘΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΤΡΕΦΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Κ.ΝΤΑΛΑΡΑ.
    Η ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑ ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

  5. Αφηστε κυριε μου !
    Ουτε εσεις το εχετε !
    Πατε τωρα να διδαξετε ηθος και αξιοπρεπεια σε μια εξαθλιωμενη κοινωνια σε απογνωση !
    Μηπως εκει που οδηγουν οι » αλλοι » το ολο πραγμα αρχιζουν να φαινονται στο βαθος και οι Γκιλοτινες !»
    Κατα δικαιων και αδικων,,,,
    Ποιος εθρεψε αυτο το επιπεδο στο Λαο τοσα χρονια ?
    Σας παρακαλω πολυ δλδ !…

  6. Βλέπω σήμερα μια μεγάλη προσπάθεια να υπερασπιστούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ τον ΄λαϊκό΄ τραγουδιστή, με τις μεγάλες ευαισθησίες. Έτσι μας λένε.
    Δε λέει κανείς όμως, κανένα λόγο για το πως προήλθαν οι αντιδράσεις – γιαούρτια.
    1) Δηλώσεις του ‘ευαίσθητου καλλιτέχνη’ ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του (δικαίωμά του να το λέει, αλλά δε μπορεί ειδικά αυτή τη περίοδο να κάνει πολιτική, διότι αυτή η δήλωση είναι πολιτική, και μετά να το παίζει υπερασπιστής των φτωχών κ των αδυνάτων).
    2) Ως σύζυγος της Υπουργού Άννας Νταλάρα – Ραγκούση, οι απόψεις της οποίας κ τα πεπραγμένα (π.χ. η ψήφος κ υποστήριξη των μνημονίων, λαθρομεταναστευτική πολιτική) αντανακλούν κ στον ίδιο.
    3) Ως καλλιτέχνης μπορεί να κατατάσσεται ακόμη κ στην κορυφή των εν ζωή καλλιτεχνών, πλην όμως εδώ προτάθηκε ο τρόπος ζωής του (υπερασπίζομαι το δικαίωμά του να ζει όπως θέλει, εφόσον είναι νόμιμος) σε αντίθεση με τις δηλώσεις του κ την πολιτική του, γιατί πολιτική κάνει.

  7. Εις το όνομα του πολιτισμού, της δημοκρατίας και της ελευθερίας, αμήν… Ναι, να δεχτώ πως κάποιοι από όσου παρευρέθησαν στη συναυλία ήταν «βαλτοί». Ναι, να δεχτώ πως οι αντιδράσεις του κόσμου οξύνονται τον τελευταίο καιρό δραματικά. Μια σπίθα αναζητούν για να παρεκτραπούν. Όλοι εμείς που μάθαμε να κρίνουμε εκ του ασφαλούς, που η ζωή μας τα έφερε σε άλλους καλά ή σχετικά καλά έχουμε ξεχάσει κάτι πολύ βασικό. Ότι η κοινωνία ζει και τρέφεται από την αδικία. Είναι χωρισμένη σε πλούσιες συνοικίες και φτωχογειτονιές. Το παλικάρι των 25 ετών που μεγάλωσε με τη στοιχειώδη μόρφωση του δημοτικού ή ο μεσήλικας που μια ζωή δούλευε στους δρόμους και βλέπει τους κόπους του να μην έχουν αντίκρυσμα δε θα σκεφτούν με την ίδια ψυχραιμία που έχουμε εμείς οι «καναπεδάτοι φιλόσοφοι». Το πρώτο πράγμα που θα κάνει είναι να ψάχνει αφορμές για να εκφράσει την οργή του. Σε όλους εκείνους που του πούλησαν παραμύθι, είτε πολιτικοί, είτε καλλιτέχνες, είτε τεχνοκράτες ,είτε… είτε. Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα οργισμένων απλών ανθρώπων που δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να διαβάσουν «χρυσά αποφθέγματα» πεφωτισμένων ανθρώπων του παρελθόντος. Αυτοί το μόνο που βλέπουν είναι καριερίστες πολιτικούς, τραγουδοποιούς κλπ, με γεμάτο στομάχι να εκφράζουν απόψεις που αν μη τι άλλο προκαλούν. Προκαλούν όλους εκείνους που η ζωή δεν τους τα έφερε ποτέ έυκολα και δεν είχαν ποτέ βήμα να εκφράσουν την αγανάκτισή τους. Οπότε καλό είναι προτού αποφασίσουμε να υπερασπιστούμε τα «αναφαίρετα δικαιώματα» της ελευθερίας του λόγου και τα υπόλοιπα συναφή, να θυμόμαστε πρώτα τις λέξεις ισονομία και ισοτιμία, και κατά πόσον ισχύουν σε αυτό το ρημαδοκράτος.

  8. Αναφέρεστε κύριε, στην βία αυτών που έβρισαν και γιαούρτωσαν τον Νταλάρα. Θέλετε αξιοπρεπή διάλογο. Απο που θα προκύψει αυτού του είδους ο διάλογος, πως??? Ξεχάσατε την οικονομική, αστυνομική και λεκτική βία των κυβερνόντων της τελευταίας διετίας. Την καθημερινή κοροϊδία μέσω των ΜΜΕ απο σύσσωμο το πολιτικό σύστημα. Θέλετε απο ανθρώπους που τους δέρνουν καθημερινά με χαράτσια, εκβιασμούς, έκπτωση της ποιότητας της ζωής τους, ατελείωτα ψέμματα και πλείστες άλλες μορφές βίας, που νιώθουν ότι τους πολεμούν καθημερινά να σταθούν ψύχραιμα απέναντι στους βασανιστές τους και να κάνουν διάλογο μαζί τους. Ουτοπική άποψη, το λιγότερο.

  9. γιατρε,

    ο νταλαρας εκπροσωπει ενα ολοκληρο συστημα που εκλεισε την πορτα σε πολλους ταλαντουχους καλλιτεχνες και απαιτησε τεραστιες εκδουλευσεις για την ευνοια του. εδω βεβαια δεν εχουμε να κανουμε με καλλιτεχνικη αξια αλλα με σταση ζωης. οταν ο μεγιστος καλλιτεχνης εκανε αφιλοκερδως συναυλιες αλλα χρεωνε μερικα εκατομμυρια παραπανω για την ορχηστρα που τον συνοδευε, δεν μπορει να περιμενει στην σημερινη κατασταση να τον ραινουν με ροδοπεταλα. δεν μπορει προκειμενου να διατηρησει τα προνομια του να βιαζει καθε εννοια κοινης λογικης και να περιμενει οτι δεν θα υπαρχουν αντιδρασεις. και δεν καταλαβα απο ποτε το γιαρτουμα ειναι πραξη βιας? μαλλον εχουμε γινει ¨πολιτικαλ κορεκτ» και στο ελλαντα. το γιαρτουμα ηταν, ειναι και υα ειναι παντα μια πραξη αποδοκιμασιας και τιποτα παραπανω. τωρα βεβαια αν μαζι με το γιαουρτι ριξεις και παξιμαδακι μπορει να εκληφθει ως λιθοβολισμος.
    αυτος ο πολυτελης αριστερισμος του μεγιστου καλλιτεχνη ειναι η χειροτερη υποκρισια που μπορει να υπαρξει. αυτο το δηθεν σεμνο προφιλ, που εχει μαζεψει εκατ. ειναι το λιγοτερο απεχθες να το παιζει και τιμιτης των στερημενων.
    και κατι τελευταιο, ο πιο ηλιθιος ανθρωπος ειναι πιο εξυπνος απο το πιο εξυπνο ζωο. αλλα μην περιμενετε ολοι οι ανθρωποι να φερθουν πολιτισμενα.

  10. «Αν, πάλι, μας ενοχλεί ως πετυχημένος και φραγκάτος καλλιτέχνης- επιχειρηματίας τότε μάλλον έχουμε μεγάλο πρόβλημα, το οποίο πρέπει επιτέλους να το λύσουμε, έστω και αν απαιτηθούν για αυτό πολλές ώρες αστικής ψυχοθεραπείας.»
    Τάσο,
    Συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις με μια μικρή αν μου επιτρέπεις παρέμβαση στο παραπάνω απόσπασμα:Κρατικοδίαιτος,πετυχημένος και φραγκάτος καλλιτέχνης.
    Να ΄σαι πάντα καλά

  11. Συμφωνώ απόλυτα
    Δεν είναι σωστό και ούτε δείγμα πολιτισμού τέτοιου είδους συμπεριφορές.
    Όμως από την άλλη ας αναρωτηθούν όλοι αυτοί που μέχρι πρότινος ήταν τα ινδάλματα και δέκτες της λατρείας και του θαυμασμού του κόσμου τι άλλαξε τι φταίει για την μεταστροφή αυτή και ας κάνουν την αυτοκριτική τους. Υπάρχει διάχυτη στον κόσμο αίσθηση πίκρας ,αγανάκτησης, απογοήτευσης
    Έτσι πυκνώνουν ανησυχητικά τελευταία αυτές οι απαράδεκτες συμπεριφορές και η κλιμάκωση τους μπορεί να αποβεί επικίνδυνη

  12. Κε Φούντογλου συγχαρητήρια για το άρθρο σας απότελεί πράγματι ύμνο στη Δημοκρατία που τόσο βάναυσα βιάζεται στις μέρες μας από τους δήθεν υποστηρικτές της. Η αξιακή μας παρακμή ειναι ορατή και αυτό που με τρομάζει ειναι η καλλιέργεια της ανεξέλεκτης βίας στο όνομα της διαμαρτυρίας για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Ισως τέτοιες απόψεις θα πρέπει να ακούγονται περισσότερο και να προβληματίζουν

  13. «Υπάρχει η Ελλάδα που… πιστεύει, θεωρεί, κλαίει….μπλα, μπλα, μπλα» Λοιπόν υπάρχει και η Ελλάδα πια που ΒΙΩΝΕΙ άγριες καταστάσεις. (μικρό παράδειγμα: μικρό παιδί υποβάλλεται σε περιτοναική κάθαρση και το ταμείο δεν καλύπτει πιά όλα τα έξοδα. Τα λεφτά του πατέρα τέλειωσαν, πήγαν στο χαράτσι. Τι κάνουμε τώρα;;;) Αυτή η Ελλάδα λοιπόν που «λάτρευε και αντιπαθούσε», όπως πολύ σωστά το λές, δεν αντέχει άλλο την υποκρισία.

  14. Οι βάρβαροι προπηλάκισαν τον καλλιτέχνη ο οποίος την τέχνη του την προσφέρει δωρεάν τώρα πτώχευσε ο λαός και συνωστίζεται να αγοράσει φτηνές πατάτες. Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που σήμερα έχουν διάθεση να ακούν τα «παραπονεμένα λόγια» του κ. Νταλάρα ή αν » πάγωσε η τσιμινιέρα» Πάντως όχι οι άνεργοι, οι απολυμένοι οι νέοι των 350 € . Όλοι αυτοί οι «πνευματικοί» άνθρωποι που βγήκαν να δηλώσουν τη συμπαράσταση τους στον αποδοκιμαζόμενο καλλιτέχνη τι δήλωσαν για την βαρβαρότητα που επέβαλαν στη Χώρα τα μνημόνια στο όνομα της δήθεν σωτηρίας.

  15. Κύριε Φούντογλου,συγχαρητήρια για το σημερινό σας άρθρο και για όλα τα προηγούμενα τα οποία διαβάζω αηελλιπώς.Είθε ο καθαρός και μεστός λόγος σας να γίνεται το φάρμακο πανάκεια για τους ανίατους και άνους νεοέλληνες.

  16. Εγω παλι αυτο που εχω καταλαβει,ειναι ποσο αντιπαθης ειναι ο Νταλαρας στο Ελληνικο κοινο.Και νομιζα οτι ημουν μειοψηφια.Ο Νταλαρας αντιμετωπιστηκε οπως ολα τα ατομα που ηταν συστημικα.Ηταν ανθρωπος του συστηματος,οι κοινωνικες του συναναστροφες ηταν ανθρωποι του συστηματος και ειχε και ωφελη απο το συστημα,πολλα ωφελη και διευκολυνσεις.Αν τα συνδυασουμε ολα αυτα με μια προκλητικη εγωπαθεια και εναν υπερμετρο ναρκισσισμο,εβγαινε ενας τυπος ανθρωπου,βαθια αντιπαθης.Με αυτο το γλυκερο υφος,την προσποιητη καλοσυνη και ευγενεια που εκρυβε εναν βαθια φαρμακερο και υπεροπτικο λογο,εγινε πολυ ευκολοτερα στοχος.Ομως η διαμαρτυρια για το τι εκπροσωπει ο καθε Νταλαρας,δεν ειναι τα γιαουρτια,ουτε η βια.Ειναι η πληρης απαξιωση του.Ουτε να αγοραζουν τα σι ντι του,ουτε να πηγαινουν σε συναυλιες του.Εγω,τουλαχιστον,αυτον τον τροπο διαλεξα.Αλλωστε το ποσο περιφρονουσε το κοινο,το διατυμπανιζε σε καθε συνεντευξη του.Ηταν και ειναι ελιτιστης κι ας πλουτισε τραγουδωντας για την φτωχεια.Δεν ξερω τι αισθημα δημοκρατικοτητας τον επιασε τωρα.Γιατι παλια,εσερνε στα δικαστηρια,οποιν τολμουσε να του ασκησει κριτικη.Ισως εδω,δεν τον επαιρνε για μεγαλους τσαμπουκαδες.Και προτιμησε να μην τραβηξει τα πραγματα,γιατι ηξερε καλα,οτι μονο εκεινος θα εβγαινε χαμενος.Συνοψιζω.Ειναι καταδικαστεα η ασκηση βιας.Για οποιονδηποτε λογο κι αν ασκειται.Η καλυτερη διαμαρτυρια ειναι η απαξιωση.Ο Νταλαρας αντεδρασε απλα εξυπνα.Ουτε ηρωικα,ουτε δημοκρατικα.Καταλαβε οτι δεν «τον επαιρνε»για τσαμπουκαδες,που τους συνηθιζει.Οι ανθρωποι του συστηματος,θα πρεπει να το γνωριζουν πλεον,οτι ειναι στο στοχαστρο.Ειτε ειναι καλλιτεχνες,ειτε πολιτικοι,ειτε επιχειρηματιες,ειτε δημοσιογραφοι.Κατι πρεπει να γινει γι΄αυτο και πολυ συντομα,γιατι πολυ φοβαμαι οτι οχι μονο τα γιαουρτια θα πολλαπλασιαστουν αλλα ενδεχομενως να αντικατασταθουν απο αλλα αντικειμενα,πολυ πιο επικινδυνα.Πρεπει να ληφθουν μετρα καταστολης,συλληψεις ολων αυτων που ασκουν βια,απο γιαουρτια μεχρι τσιχλες και να τιμωρουνται παραδειγματικα.Και οσοι πιστευουν οτι οι εκλογες θα εκτονωσουν την κατασταση και τις βλεπουν σαν τον απο μηχανης θεο,ειναι βαθια νυχτωμενοι.Γιάυτο αντι νάναβαλλουν την καταστολη τετοιων φαινομενων,με προσχημα τις εκλογες ,πρεπει απο χτες να ειχαν προνοησει.

  17. Είναι γεγονός ότι τελευταία, ίσως λόγω της κρίσεως, όλος ο κόσμος μεγαλοποιεί τα πράγματα , προφανώς έχοντας ανάγκη να εκτονωθεί. Έτσι και στην περίπτωση του Νταλάρα. Μόλις γνωστοποιήθηκε το γεγονός ότι σε μια συναυλία του δέχθηκε αποδοκιμασίες από το ακροατήριο, άπαντες έσπευσαν να αποδώσουν πολιτικά κίνητρα στο συμβάν και αμέσως άρχισαν έντονοι διαξιφισμοί σχετικά με την ορθότητα των σχετικών αντιδράσεων.
    Όμως, η εξήγηση μπορεί να είναι πολύ απλούστερη. Είναι γνωστό ότι από τον 19ο αιώνα-ίσως και πιο πριν- όταν ένας καλλιτέχνης (στο τέλος της σταδιοδρομίας του), μη έχοντας επίγνωση ότι λόγω της παρόδου του χρόνου η φωνή του είχε χάσει την παλαιά της καθαρότητα ή το ταλέντο του είχε πια στερέψει (δεν μπορούσε να προσφέρει κάτι καινούριο και συνεχώς επαναλαμβανόταν), επιχειρούσε να επανέλθει στο προσκήνιο, κάνοντας προκλητικές δηλώσεις και διοργανώνοντας ανεπιτυχείς εκδηλώσεις, αντιμετώπιζε συνήθως αποδοκιμασίες πολλές φορές έντονες, οι οποίες συχνά συνοδευόντουσαν και με την εκτόξευση ζαρζαβατικών ( και μάλιστα σάπιων) και «κλούβιων» αυγών . Οι αποδοκιμασίες αυτού του είδους ήταν (και είναι) συχνές ακόμη και στις πιο γνωστές σκηνές της Δύσης (όπως π.χ. η σκάλα του Μιλάνου). Γιατί, λοιπόν, αγαπητοί συμπολίτες έχετε αποκλείσει το ενδεχόμενο «καλλιτεχνικά κίνητρα» να προκάλεσαν τα «γιαουρτώματα» του κ. Νταλάρα ???

  18. Η πολιτισμένη, -κατά Βαξεβάνη-, απάντηση Νταλάρα και η «πληρωμένη απάντηση» ενός σχολιαστή (βίντεο)- http://gkdata.gr/?p=13440

    aris. A είπε:
    06/03/2012 στις 9:26 pm

    Με το γιαούρτωμα τιμωρήθηκε όχι ο τραγουδιστής όχι ο καλλιτέχνης Νταλάρας αλλά αυτός που μετέτρεψε ιδέες και αγώνες άλλων σε εμπόρευμα και κονόμησε.

    Γιαουρτώθηκε (νάναι καλά τα παιδιά) η ψευτιά η υποκρισία η ιδεολογική αλητεία.

    Αλλα λέω άλλα σας πουλάω άλλα όμως εφαρμόζω και άλλη στάση ζωής έχω…- http://gkdata.gr/?p=13440

  19. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΛΟΥΤΟ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ. ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΕΙ ΔΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΝΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ (ΕΔΩ ΕΝΤΑΣΩ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ) ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΛΕΩ ΚΑΙ ΤΑΡΠΑΖΟΓΡΑΦΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΑ ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΠΩΣ ΝΑ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ???

  20. Προσωπικά πιστεύω ότι ο Νταλάρας θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να μην έχει συναυλιακό κοινό. Αν ντρέπομαι μια φορά γι αυτούς που πετούσαν γιαούρτια και καρέκλες, ντρέπομαι 10 γι αυτούς που πηγαίνουν στη συναυλία του. Που ζουν;

    Δεν ξεχνώ: ο Νταλάρας τραγουδούσε
    «Πέντε καμιόνια στείλαν
    στου φεγγαριού τη χάση
    και γύρισαν γεμάτα απεργοσπάστες
    Γεμάτα ξαναφύγαν
    κανείς δε θα περάσει
    κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες»

    Πρωτοστατούσε τότε που έκλεινε η μια βιομηχανία μετά την άλλη. Ήθελαν να τα κλείσουν όλα, να σκοτώσουν την οικονομία για να ησυχάσουν.
    Είμαι κατά της βίας αλλά το ομολογώ. Δεν τον λυπάμαι τον Νταλάρα. Κι όχι επειδή έχει λεφτά ή είναι επιχειρηματίας, αλλά γιατί έχει ευθύνη. Να μάθουν να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται ώριμα και να παίρνουν τις ευθύνες τον πράξεων τους ως δημόσια πρόσωπα. Όχι να βγαίνουν την επόμενη μέρα και να λένε ότι δεν ψήφισαν τη γυναίκα τους. ΔΕ ΜΑΣ ΧΕΖΕΙΣ ΡΕ ΝΤΑΛΑΡΑ?

  21. πλακα εχουμε σαν λαος.Ο νταλλαρας εβγαλε λεφτα αρα κακος.Ο στρατος που ζητουσε εκατ.απο τα μπουζουκτσιδικα και τα ετρωγε στον ιπποδρομο ηταν θεος.Ο στελαρας εγινε θεος οχι επειδη τραγουδουσε την μπακουβαλα αλλα για την ξενιτια.και..και..και.καθε 4 χρονια ομως που εχουμε εκλογες το 80% τον ελληνων στιριζουν τα 2 κομματα που ειναι υπερ τις δημιουργιας περιουσιων

  22. Η πλουτοκρατία στην ελλαδα έχει άλλο ορισμό . Μάλλον έχετε στο μυαλό σας άλλη χώρα όταν γράψατε την παράγραφο αυτή.Η ελληνική επιχειρηματικότητα είναι αναπόσπαστα δεμένη με κάποιού είδους κρατική κηδεμονία,στην καλύτερη περίπτωση,και στην χειρότερη σε παρασιτικό δεσμό.Οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλά βρίσκονται εκεί για να μας θυμίζουν τον κανόνα.Αν ήταν έτσι,αν ο ικανότερος είχε την δυνατότητα να πετύχει,να δημιουργήσει δε θα ήμασταν σε αυτό το τέλμα. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει.Οι ικανοί ,που δε έχουν προσβάσεις στους μηχανισμούς,ή που δε θέλουν να έχουν σχέση και εμπλοκή με το πραγματικό βαθύ κράτος που έχει δημιουργηθεί και που για μένα δεν έχει πολιτική ταυτότητα, απλά δουλεύει για τον εαυτό του, αυτοί θα τελειώσουν πριν αρχίσουν.Η ελληνική επιχειρηματικότητα είναι στον ίδιο χορό με τους φαιδρούς συνδικαλιστές που μηρυκάζουν παλιά συνθήματα,τα φερέφωνα δημοσιογράφους και τους ανίκανους εγωκεντρικούς πολιτικούς.

  23. καλά εντάξει το κήρυγμα περί δημοκρατίας και θεσμών…καλά εντάξει το κήρυγμα περι τιμωρίας ενόχων μέσω εκλογών…αυτά είναι για κατανάλωση….η βία γεννά κύριε βία…και ο κύριος αυτός φέρθηκε με «βία» απέναντι στον δοκιμαζομενο λαό, λέγοντας του οτι συμφωνεί στην απώλεια της κυριαρχίας του…φέρθηκε βίαια λέογντας του οτι ο λαός δεν είχε την νοημοσύνη να καταλάβει τον Παπανδρέου και τις αγνές του προθέσεις…φέρθηκε βίαια λέγονατς του οτι δεν υπήρχε άλλος δρόμος πέραν του μνημονίου…και αφού φέρθηκε όπςω φέρθηκε, δέχθηκε την αντι-βια…κανείς λογικός άνθρωπος δεν επικροτεί τέτοιες ενέργειες..αλλά δεν επικροτεί τις ενέργειες και των δυο πλευρών…η βία ως αντίδραση στην καθημερινή ασκούμενη βία είναι αντίσταση…ΔΥΣΤΥΧΩΣ

  24. Αν γιατρουλη μου εχανες η γυναικα σου τη δουλεια της και εσυ απο 1100 ευρω πηγενες στα 800 θα σου ελεγα αν θα εβλεπες ενα υπερασπιστη του μνημονιου σαν σακκο του μποξ.Ωραια και ιδεατη η συμπεριφορα που θα ηθελες να εχουν ολοι αλλα δεν μπορει να συμβαδισει με την σημερινη κατασταση κατοχης. Ακουσα σε συνεντευξη τον Νταλαρα να λεει οτι το επαθε και στην περιοδο της 7ετιας.Τωρα πρεπει να καταλαβει οτι ειναι απο την πλευρα των χουντικων.Κριμα που ενας τετοιος ανθρωπος τραγουδισε τα αριστουργηματα του Κουγιουμτζη και του Λοιζου. Υ.Γ-δεν ξεχναμε και την υποθεση φοροδιαφυγης επι Σιμητη με τον Τσουκατο.

  25. 1. «Nα τα πάρουμε από την πλουτοκρατία». Μα και αυτή – κατά τον Μαρξ – εγινε «πλουτοκρατία’ εκμεταλλευόμενη την υπεραξία των εργαζομένων. Αρα – για πολλούς -οι τελευταίοι δικαιούνται να τα πάρουν πίσω. Δηλαδή να «πάρουν» πίσω (εμμέσως μέσω ανακατανομής του πλούτου, αύξηση φορολογίας για τα μεγάλα εισοδήματα, κατασχέσεις περιουσίας πλουσίων πφοροφυγάδων ) τα εισοδηματα που τους»είχαν στερηθεί» (ο κατώτερος μισθός έπρεπε όλα τα προηγούμενα χρόνια να ήταν πολύ υψηλοτερος).

    2. Τον Νταλάρα τον αποδοκιμάζουν για πολιτικούς λόγους. Πολλοί πίστευαν ότι λόγω των τραγουδιών που τραγουδούσε την δεκαετία του 70 και αρχές 80 ότι ήταν του «λαού», αριστερός κλπ. Τώρα τους βγήκε βολεμένος, αστος, άνδρας της ξαδέλφης του Ραγκούση, πρώην υπουργού.

  26. Γιατρε μου θα ηθελα να σας συγχαρω για το επιπεδο του λογου σας.Συγχωρεστε μου τα ορθογραφικα λαθη που θα κανω.Ειμαι 25 ετων και ασχολουμε με την ζωγραφικη καθως απο ελευθερο χρονο τουλαχιστων εχω μπολικο!Πολλες φορες εχω φαντασιωθει στο μυαλο μου να ασκω βια πιστευοντας οτι απονεμω δικαιωσυνη σε ολους αυτους που νιωθω να βιαζουν την ζωη μου(δεν ενοω τον νταλαρα αλλα λιγο πολυ αυτους που ξερουμε ολοι)ομως καθε φορα που βλεπω τις εικονες βιας(χατζιδακης και αλλες)ειλικρινα νιωθω θλιψη και εναν κομπο στον λεμο.Δεν εχω ασκησει βια και ουτε πιστευω οτι θα το κανω ποτε και αντιλαμβανωμε πως ενα ξεσπασμα βιας απο την κοινωνια μακροπροθεσμα μονο την καταπιεση της εξουσιας θα ενισχυσει.Κατα την αποψη μου μεχρυ στιγμης ο κοσμος εχει αντιδρασει αξιοπρεπως(περα απο τα ορια του φυσιολογικου)ομως αυτο δεν φαινεται να εχει αποτελεσμα.Ψαχνω να βρω πως συλογικα ο κοσμος μπορει να κανει κατι και να υπαρξει εστω και ενα μικρο αμεσο αποτελεσμα και απαντηση δεν βρισκω.Δεν γινεται να κυκλοφορουν ελευθεροι ανθρωποι που ειπαν ψεματα κατα συρροην και πλουτισαν απο αυτα τα ψεματα εις βαρος μου.Πρεπει επιτελους καποιοι(πολλοι) να μπουν φυλακη.Σιγουρα με τη βια αυτο ουτε μπορει ουτε πρεπει να γινει.Το πως θα γινει δεν μπορω να το βρω και αυτο με απογουτευει πιο πολυ απο ολα.Θελω μια φορα να αισθανθω αυτο το αισθημα της εκδικισης,τιμια,ειρηνικα,ηθικα (οχι νομιμα γιατι οι νομοι ειναι φτιαγμενει για αυτους) και στους σωστους ενοχους.Πιστευω οτι το αξιζω.Αν ξερεται πως παρακαλω αφιερωστε ενα αρθρο.Συγνωμη αν σας κουρασα.

  27. Πάντως γενικά χρειάζεται ψυχραιμία. Η κάλπη έχει μοναδική δύναμη για όσους θέλουν να εκφράστουν με τον ένα ή άλλο τρόπο.

  28. Με αφορμή την κρίση την οικονομική πολλές κοινωνικές ομάδες
    στρέφονται με μισός και κακία εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων
    Το καλύτερο ‘δώρο’ για τους ανθρώπους της εξουσίας
    ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ
    Ιδιωτικοί υπάλληλοι που θέλουν να γίνουν Δημόσιοι
    Συμβασιούχοι που θέλουν μονιμοποίηση
    Ελεύθεροι επαγγελματίες που θέλουν μείωση Φ.Π.Α
    Εργολάβοι που θέλουν Δημόσια έργα
    ‘Μαγαζατορες’που θέλουν πελάτες και ας καπνίζουν
    Συνταξιούχοι και μισθωτοί που θέλουν τον μισθό και το δώρο τους πίσω
    Γιατροί που θέλουν να είναι στο Δημόσιο αλλά να έχουν και Ιδιωτικό Ιατρείο
    Και ένα σωρό αλλά επαγγέλματα, φυσικά και νομικά πρόσωπα γενικώς , ζητούν
    ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥΣ και ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΜΑΖΙ
    Και όλοι
    βρίζουν όλους τους άλλους …. ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ
    εκτός από τον…. εαυτό τους
    ..
    Έχει κανείς σκεφτεί την λέξη Ε-Τ-Υ-Χ-Ε
    Έτυχε φίλε μου και είσαι
    Δάσκαλος , μουσικός , μηχανικός ,πρωθυπουργός μπογιατζής
    γιατρός , δικηγόρος μανάβης επιχειρηματίας ,ποδοσφαιριστής
    βουλευτής , δικαστής ,άνεργος ,άρρωστος, γκέι , ανάπηρος
    περιπτεράς ,κομπιουτεράς ,κοντός , ψηλός Βλάξ , Ευφυής
    Και δεν ξέρω εγώ ….τι άλλο
    ΑΝ είσαι ΚΑΤΙ ..
    δεν είναι επειδή είσαι …. ΜΑΓΚΑΣ
    Και ΑΝ ΔΕΝ είσαι …
    δεν σημαίνει ότι δεν είσαι ….ΙΚΑΝΟΣ
    Απλώς …Ε-Τ-Υ-Χ-Ε φίλε μου
    Όλοι έχουν ένα ρόλο σε αυτήν κοινωνία
    Εσένα σου έτυχε ..ΑΥΤΟΣ
    ΈΤΥΧΕ….
    Έτυχε Γιατρέ μου, έτυχε…
    …………..

  29. Κατανοητή η προσπάθεια. Το σύστημα έχει ανάγκη από υπερασπιστές, ιδιαίτερα σήμερα που η κρίση αναδεικνύει τα δομικά του προβλήματα και την αδυναμία αναπαραγωγής του. φιλότιμη προσπάθεια, το αναγνωρίζω. Η αμετροέπεια και η βλακεία των γιαουρτιών, δίνει άλλοθι σ’αυτούς που ληστεύουν καθημερινά το μόχθο του απλού ανθρώπου, που κλέβουν τα όνειρα και το μέλλον ολόκληρου λαού, δίνει το δικαίωμα να θυμόμαστε το Βολταίρο και τους καλούς τρόπους. Ο Νταλάρας είναι αγαπημένος μου. Ως φωνή, ως είδος μουσικής, ως χαρακτηριστικό σύμβολο της γενιάς μου και των εφηβικών μου χρόνων. Τίποτα περισσότερο. Δικαίωμα του να τραγουδά, να εκφράζεται όπως θέλει, μπράβο του που ανήκει στους ικανούς και δημιουργικούς επιχειρηματίες. Αλλά κάθε φορά που θα μας βολεύει ο Βολταίρος και οι καλοί τρόποι, να θυμόμαστε. Γιατί το ποτάμι της λαϊκής οργής δε γνωρίζει από καλούς τρόπους. Και η Ιστορία δε γράφτηκε με τραγούδια και αγκαλιές αλλά με ιδρώτα και αίμα. Και μια κουβέντα για την περίφημη επιχειρηματικότητα. Την ώρα που αναζητούσαμε καμιά τετρακοσαριά εκατομμύρια για να κλείσουμε το μνημόνιο 2, ρίχνοντας για μια ακόμη φορά το βάρος στις πλάτες των αδύνατων, αυτών που δεν έχουν φωνή και πλέον δεν έχουν παρόν και μέλλον, το άξιο παιδί της επιχειρηματικότητας, το παιδί θαύμα, ο βραβευμένος κι αναγνωρισμένος επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης εξαφάνιζε από τη χώρα πάνω από ενάμισι δισεκατομμύρια ευρώ. Γι’αυτά τίποτα… γιατρέ κρίμα…

  30. +oταν η επιθυμια μας ειναι να ψοφησει η κατσικα του γειτονα,τι να λεμε.γιατρε καλα και ομορφα τα γραφεις.προσωπικα προτιμω την δια δρομη ζωης του ΝΤΑΛΑΡΑ,απο αυτη των κυριων του ΙΚΑ της ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ…………

  31. καθε πολιτισμενος ανθρωπος ειναι εναντιον της βιας.τουλαχιστον αυτο αποδεικνυει η εξελικτικη πορεια του και η πολιτισμικη του αναπτυξη.οταν λοιπον,συμβαινουν τετοια φαινομενα βιας,καλο θα ηταν να ψαχνουμε την αιτια τους.χωρις αιτια δεν γινεται τιποτα,ουτε καλο ουτε κακο.
    το ιδιο,νομιζω,συμβαινει και στην περιπτωση νταλαρα.διερωτωμαι,γιατι δεν εχουμε αναλογα φαινομενα και με αλλους καλλιτεχνες;μηπως οι προβληματισμοι σας,κ.αρθρογραφε, επρεπε να στραφουν και προς αυτη την κατευθυνση; «ο καφρος»οπως χαρακτηριζετε τον διαμαρτυρομενο,θα γινει περισσοτερο καφρος,οταν προκαλειται και αφοριζεται.εξ αλλου και οι καφροι λειτουργουν,οπως λειτουργουν,γιατι ετσι προσταζει ο νομος της επιβιωσης…

  32. Βαρέθηκα να ακούω για ταλαντούχους καλλιτέχνες που το σύστημα τούς κλείνει το δρόμο.
    Το σύστημα, αυτό που θέλει είναι να βγάζει κέρδος και έτσι αν ένας καλλιτέχνης μπορεί να φέρει κέρδος τότε το σύστημα τον προωθεί όσο τα φέρνει.
    Κανένας Νταλάρας δεν μπορεί να κλείσει τον δρόμο σε κανένα καλλιτέχνη που αξίζει . Άλλωστε είναι τόσοι αξιόλογοι καλλιτέχνες στο προσκήνιο που δεν έχει κανένα νόημα να καθήσει ο Νταλάρας να σαμποτάρει την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη που προσπαθεί να ανοίξει τα φτερά του . Λέτε να κινδύνευε η καλλιτεχνική του αξία του Νταλάρα από την εμφάνιση στο προσκήνιο ενός νέου καλλιτέχνη όσο και σπουδαίου και αν είναι ; Ο Νταλάρας το μόνο που μπορεί να κάνει είναι , να συνεργαστεί με τον καινούριο καλλιτέχνη που πιστεύει ότι αξίζει και να αγνοήσει εκείνον που κατά την γνώμη του δεν καλύπτει κάποια στάνταρ που αυτός θέτει..
    Διαβάζω σε διάφορα bLogs αρνήτικα σχόλια τόσο για τη φωνή του Ντάλάρα όσο και για τα τραγούδια του. Είναι δικαίωμα κάποιου να εκφράζει την γνώμη του για κάτι που πιστεύει , όμως το πιστεύω μου σε κάτι δεν σημαίνει ότι εκφράζει και την πραγματικότητα . Τα εκατομμύρια δίσκοι που έχει πουλήσει , οι εκατοντάδες πετυχημένες συναυλίες του με τη μεγάλη συμμετοχή κόσμου , και οι γνώμες αξιόλογων καλλιτεχνών που είναι θετικές εδώ και 35 χρόνια έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα απο την γνώμη ορισμένων που εκμεταλλεύονται τη δύναμη του διαδικτύου για να ρίξουν το φαρμάκι τους είτε γιατί πιστεύουν ότι για την αφάνεια τους φταίει ο Νταλάρας είτε, γιατί είναι συνιθισμένο, να χτυπούν κάποιοι αυτούς που είναι στην κορυφή . Είναι πολύ της μόδας να θέλουμε να είμαστε ενάντια σε συτό που θεωρείται κατεστημένο . Θαρείς οτιδήποτε θεωρείται κατεστημένο είναι κατα ανάγκη και κακό .
    Αρκετές φορές έτυχε να διαβάσω τη γνώμη κάποιων , ότι καλλιτέχνες που είναι για πολλά χρόνια στην κορυφή θα πρέπει κάποτε να μπαίνουν στην αφάνεια για να φανεί το αστέρι κάποιων άλλων. Ένας καλλιτέχνης είναι στο προσκήνιο όσο το θέλει ο κόσμος και όχι όσο το επιθυμούν ορισμένοι.
    Τον κατηγόρησαν γιατί είχε συμμετοχή σε πολλούς δίσκους . Ξέρουν όμως ότι ένα αρκετό μεγάλο μέρος των πωλήσεων αυτών των δίσκων οφείλετε στην συμμετοχή του Νταλάρα .
    Τον κατηγόρησαν κάποιοι γιατί στις συμμετοχές έπαιρνε τα σπουδαιότερα τραγούδια . Δηλαδή αν ένα τέτοιο τραγούδι το έλεγαν σε δεύτερη εκτέλεση κάποοι απο αυτούς και ήταν πολύ καλύτερη η ερμηνεία τους τότε η εκτέλεση του Νταλάρα δεν θα έμπαινε σε δεύτερη μοίρα ;
    Κατηγορούν τον Νταλάρα γιατί εκφράζει την πολιτική του άποψη , θεωρούν ότι αυτό είναι δικαίωμα μόνο ορισμένων . Το αν η πολιτική άποψη οποιουδήποτε είναι σωστή ή όχι φαίνεται στο μέλλον. Θυμάμαι ότι ο μέγιστος Θεοδωράκης είπε κάποτε <> Δηλαδή ο Μίκης ήταν προδότης ;
    Είναι πολλοί που πιστεύουν ότι το ΔΝΤ και τα μνημόνια ήταν μία αναγκαστική επιλογή που αν κατά την γνώμη τους υπήρχε κάποια άλλη επιλογή θα την υπερασπιζόταν . Όπως είναι και πολλοί που δεν ξέρουν ακόμη τί θα ήταν καλλίτερο να γίνει ;
    Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι εξαργύρωσε σε δημοφιλία τις αριστερές θέσεις που υποστήριζε .
    Δηλαδή όλοι οι άλλοι πέτυχαν μόνο με την αξία τους και μόνο ο Νταλάρας είχε ανάγκη απο αριστερό δεκανίκι ;
    Τον κατηγορούν γιατί αυτοί που συνηθίζουμε να λέμε ανώτερη κοινωνικά τάξη έδειξαν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση στα τραγούδια του . Δηλαδή θα έπρεπε να έχει απέναντι τους μια αρνητική στάση για να μπορεί να λέει τραγούδια όπως <>;
    Όσοι δεν θέλουν να ακούν το συγκεκριμένο τραγούδι αλλά και κάθε άλλο παρόμοιο τραγούδι απο τον Νταλάρα ας τα ακούν απο άλλους καλλιτέχνες , όλα έχουν ερμηνευτεί και απο άλλους καλλιτέχνες , ίσως να τα ερμηνεύουν για τα δικά τους αυτιά πολύ καλύτερα . Ας αφήσουν όμως κάποιους απο εμάς να προτιμάμε να τα ακούμε απο τη φωνή του Νταλάρα .
    Τον κατηγορούν ότι εκμεταλεύτηκε την Κύπρο . Δηλαδή ήταν τόσο αγαπητός σαν τραγουδιστής σε πάρα πολλούς γιατί έκανε συναυλίες για την Κύπρο ; Όχι γιατί η φωνή του και τα τραγούδια του άγγιζαν πολλούς ανθρώπους ;
    Τον κατηγορούν ότι έκανε λεφτά που δεν δικαιούταν . Αν είναι έτσι ας παρουσιάσουν στοιχεία και ας τιμωρηθεί . Εδώ ολόκληρος Άκης προφυλακίστηκε . Αν δεν έχουν τέτοια στοιχεία να πάψουν να λένε κάτι τέτοιο . Δεν τους τιμάει να ρίχνουν λάσπη γιατί έτσι κάποιο μέρος της θα κολήσει ..
    Τα λεφτά του τα έκανε απο τη δουλειά του που είναι το τραγούδι και ίσως απο κάποιες καλές επιχειρηματικές επιλογές .. Δεν εκμεταλλεύτηκε τον ιδρώτα εργαζομένων .
    ,Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι, αυτό που παρατήρησα είναι, ο φανατισμός με τον οποίον τον πολεμούν κάποιοι . Όλο αυτό δεν έχει κάποιο νόημα γιατί δεν είναι ο Νταλάρας που φταίει για όλες τις αδικίες που υπάρχουν.

  33. Επειδή στο προηγούμενο σχόλιο που έκανα αναφέρθηκα στον Θεοδωράκη και κάτι απο αυτό που ήθελα να πώ δεν εμφανίστηκε , ήθελα να πώ ότι δεν ήταν προδότης της Αριστεράς ο Μίκης γιατί είπε το περίφημο <> και επίσης λίγο πιο κάτω αναφερόμουν στο τραγούδι <> και σε κάθε άλλο αυτού του είδους.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here