Μια ολόκληρη χώρα σε death row

10
61

Ως θάλαμος θανατοποινιτών (γνωστό ως death row) αποκαλείται ο χώρος και η διαδικασία αναμονής των θανατοποινιτών ως την ημέρα της εκτελέσεως τους. Οι θανατοποινίτες στο θάλαμο αυτό μπορεί να περιμένουν έως και πολλά χρόνια έως ότου εκτελεστούν και συνήθως η απόφαση εκτέλεσης της ποινής τους, τους ανακοινώνεται λίγες ώρες πριν. Το 30% των θανατοποινιτών στο θάλαμο αυτό πεθαίνει από φυσικά αίτια. Η απομόνωση τους, καθώς και η αβεβαιότητα σχετικά το μέλλον, οδηγεί με μια ιδιότυπη ιδρυματοποίηση, η οποία αποκαλείται death row phenomenon. Δεν είναι λίγοι οι θανατοποινίτες που προβαίνουν σε αίτηση ακύρωσης της έφεσης, καθώς προτιμούν να εκτελεστούν από το να ζουν σε αυτή in limbo κατάσταση, μεταξύ ζωής και θανάτου.

Η ταινία «Πράσινο Μίλι» είχε αποδώσει με εξαιρετικό τρόπο την ψυχική κατάσταση αυτών που βρίσκονται στο θάλαμο θανατοποινιτών. Η διαδικασία αυτή από πολλούς εξομοιώνεται με βασανιστήρια και αιτούνται την κατάργησή της επικαλούμενοι το άρθρο της 5 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, σύμφωνα με το οποίο κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να υποβάλλεται σε βασανιστήρια.

***Θα ήταν άραγε υπερβολή αν ισχυριζόμασταν ότι εδώ και ένα χρόνο οι Έλληνες εμφανίζουν τη συμπτωματολογία του death row phenomenon; Αβεβαιότητα για το μέλλον, ψυχική διαταραχή, εγκατάλειψη του εαυτού, προσμονή της καταστροφής ως λύτρωση από τη βάσανο της αναμονής της.

Προσωπικά δεν γνωρίζω οικονομικά. Δεν ξέρω αν οι επιλογές της κυβέρνησης είναι σωστές ή λάθος, μηδέ μπορώ να προτείνω μια κάποια άλλη οικονομική πολιτική. Όμως γνωρίζω να περπατάω στο δρόμο και να παρατηρώ τους ανθρώπους, και μετά βεβαιότητας μπορώ να πω ότι η δημόσια ρητορική του πολιτικού κόσμου και των ΜΜΕ, έχουν ιδρυματοποιήσει μια ολόκληρη χώρα.

Δεκάδες νόμοι ψηφίζονται κάθε μήνα, νέα μέτρα έρχονται για να διορθώσουν του περασμένου μήνα ειλημμένα μέτρα, ενώ οι σπασμωδικές κινήσεις (ή ως έτσι εμφανίζονται) που καθοδηγούνται από την επικαιρότητα, συνιστούν την εθνική μας πολιτική. Και κάθε λίγο και λιγάκι μια νέα υποβάθμιση ή μια δημοσίευση σε ξένο περιοδικό ή μια κυβερνητική διαρροή ή μία δήλωση κάποιου διεθνούς φήμης οικονομολόγου ή πολιτικού ή ηγέτη κράτους, οδηγεί σε νέα μέτρα ακόμα πιο σκληρά, τα οποία ανακοινώνονται μέσω τηλεοπτικών δεκτών, και πάντα με το δάχτυλο ορθωμένο προς τους πολίτες, ωσάν να έκαναν πάλι κάτι κακό. Και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινάει και πάλι…

Και όλα αυτά, εν ελλείψει κάποιου στρατηγικού σχεδιασμού, ενός οράματος, ενός μοντέλου διακυβέρνησης. Κι όλοι, βέβαια, παίζουν ακόμα με επικοινωνιακούς όρους… Σαμαράς, Παπαρήγα, Τσίπρας και Καρατζαφέρης ορθώνουν το ΟΧΙ ωσάν ο Μεταξάς το 1940, και ο Πρωθυπουργός δηλώνει ότι θα κερδίσει αυτή τη μάχη. Κι εμείς να αναρωτιόμαστε … Ποιος ο εχθρός; Ποια η μάχη; Ποιος ο στρατηγός; Εξηγήστε μας. Διότι η μόνη σύγκρουση που βιώνουμε είναι η χομπσιανή: Όλοι εναντίων όλων.

Όχι, δεν αντιλαμβάνομαι τι συμβαίνει. Αυτό, όμως, που αντιλαμβάνομαι είναι ότι με αυτά τα δεδομένα κανένας πολίτης δεν μπορεί να σκεφτεί ορθολογικά, να εργαστεί δημιουργικά, να σχεδιάσει έστω βραχυπρόθεσμα το μέλλον του. Οι αυτοκαταστροφικές τάσεις έχουν γίνει το εθνικό μας χαρακτηριστικό. Και είναι εκ των ων ουκ άνευ ότι απολύτως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να οδηγήσει στην αυτοχειρία έναν ολόκληρο λαό. Αποφασίστε, παρακαλούμε, από κοινού την πολιτική που θα ακολουθήσουμε και το μοντέλο διακυβέρνησης και εφαρμόστε το με συνέπεια, δίχως να τρομοκρατείτε και να οδηγείτε στην παράνοια ένα λαό απλώς και μόνο για να ικανοποιήσει ο καθένας τα αιτήματα της δικής του παράγκας, να κρύψει τις αδυναμίες και τα λάθη του και να διασώσει το πολιτικό του κεφάλαιο. Κι επί της ευκαιρίας, όταν μια γενιά ολόκληρη αποστερείται το δικαίωμα στο όνειρο, δεν είναι δα και τόσο φοβερό να έχουν οι πολιτικοί ένα κάποιο πολιτικό κόστος για τις επιλογές τους. Fair enough.

Είναι πάντως άξιο αναφοράς ότι ο Έλληνας πολίτης αποδεικνύεται πολύ πιο υπεύθυνος από τους πολιτικούς που τον εκπροσωπούν και τους θεσμούς διαμεσολάβησης.

***Θα ήταν άραγε υπερβολή να υποστηρίζαμε ότι η δημόσια ρητορική των τελευταίων μηνών -και οπωσδήποτε ημερών- απαγορεύεται ρητά από τη Οικουμενική Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, άρθρο 5;

* Η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ είναι πολιτική επιστήμων.

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αγαπητή Κυρία Αλ Σάλεχ,
    Το άρθρο σας θέτει σημαντικά ζητήματα πολιτικής ηθικής, και σίγουρα απηχεί τις σκέψεις και τα συναισθήματα όλων ημών που βρισκόμαστε έξω από τα κέντρα εξουσίας. Δυστυχώς, όμως, είμαστε στην εποχή ενός αμείλικτου, κυνικού ρεαλισμού όπου ακόμα και οι ηθικές αξίες κοστολογούνται με όρους οικονομίας, και, αν παραστεί ανάγκη, ενίοτε και ξεπουλιούνται!
    Αυτό που θα υπογραμμίσω ιδιαίτερα στο άρθρο σας είναι η φράση: «με αυτά τα δεδομένα κανένας πολίτης δεν μπορεί να σκεφτεί ορθολογικά, να εργαστεί δημιουργικά, να σχεδιάσει έστω βραχυπρόθεσμα το μέλλον του». Θα συμπληρώσω: όχι μόνο το ατομικό μέλλον του καθενός μας, αλλά και το μέλλον της ίδιας της χώρας, απαιτεί τη συντονισμένη προσπάθεια ανθρώπων που σκέφτονται ορθολογικά και εργάζονται δημιουργικά. Και για να συμβεί αυτό, όπως ορθά επισημαίνετε, δεν θα πρέπει η δημιουργική ενέργειά μας να αναλώνεται στην ψυχική φθορά που προκαλεί το ιδιότυπο «σκωτσέζικο ντους» ανάμεσα στο φάσμα της ύπαρξης κι αυτό του αφανισμού…

  2. θα ήθελα παρακαλώ απλως να επισημάνω ότι ο κ. Σαμαράς δεν έχει πει κανένα όχι, αντιθέτως έχει πει πολλά ναι και κάποια όχι απλώς για να διακαιολογεί την θεσμική υπάρξη του. Αντίθετα ο κ. Καρατζαφέρης έχει πει ένα τεράστιο ναι στο οποίο μάλιστα έχει βάλει και την υπογραφή του.
    Τέλος είναι αδύνατον η λύση ένος προβλήματος να είναι ταυτόχρονα και μέρος του προβλήματος,δυστυχώς οι άνθρωποι που μας κυβερνουν όλα αυτά τα χρόνια είνια οι θεμελιωτες και υπηρέτες μιας νοοτροπίας και κουλτούρας που δεν τους επιτρέπει να ντρέπονται, να σέβονται, να ζητούν συγνώμη.

  3. «μηδέ», «ωσάν», ωιμέ!!!

    Πέρα από το συγκεκριμένο γλωσσολογικό κόλλημα(μου), πολύ ωραίο άρθρο κυρία Αλ Σάλεχ.

  4. Συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Εκπληκτική η ερμηνεία για το «πράσινο μίλι» την οποία και επικαλούμαι μαζί με το συγκεκριμένο απόσπασμα σε σημερινό άρθρο μου στην εφημερίδα Μακεδονία. Και πάλι συγχαρητήρια

  5. ΡΩΤΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΜΕ ΑΓΓΛΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ …. ΕΧΕΙΣ ΚΑΜΙΑ 20ΕΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ !!!
    ΑΝ ΕΙΣΑΙ 15 ΧΡΟΝΩΝ ΕΧΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ, ΑΛΛΙΩΣ ,,, ΣΤΗΝ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΦΕΡΕΙ !!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here