Δεν ανήκω στα κομματικά ζόμπι – Είμαι περήφανος

4
32

Γράφει ο Μενέλαος Λουντέμης, στο διήγημα «Ένα παιδί μετράει τα άστρα» για κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι συνεχίζουν να περπατάνε αν και είναι νεκροί, γιατί κανείς δεν τους σταμάτησε να τους θάψει.

Μακάβριο θα μου πείτε, αλλά αυτή την εικόνα δεν θυμίζει η κυβέρνηση; Πολιτικά ζόμπι χωρίς ψυχή που ξυπνάνε, πηγαίνουν στη Βουλή ή στα γραφεία τους και το βράδυ κοιμούνται τον μακάριο ύπνο. Αλλά δίπλα τους υπάρχουν:

Δρόμοι γεμάτοι σκουπίδια και τοξικά απόβλητα με μικρόβια. Σχολεία χωρίς βιβλία για τους μαθητές.
Γέροντες χωρίς χρήματα να ζήσουν με αξιοπρέπεια γιατί το κράτος τους έκλεψε τις συντάξεις.
Οικογένειες με έναν, δύο ή τρεις ανέργους.
Μαγαζιά χωρίς πελάτες στα πρόθυρα λουκέτου.
Σπίτια που κάθε βράδυ βρίσκονται στο έλεος συμμοριών.

Θα μπορούσα να σας περιγράψω δεκάδες εικόνες, που όμως τις γνωρίζετε. Και θα μου πείτε ποιος να σταματήσει αυτή την κυβέρνηση – σκιά; Η Νέα Δημοκρατία με τους ίδιους ανθρώπους που οδήγησαν την πατρίδα μας στο γκρεμό και τώρα έχουν το απύθμενο θράσος να πλασάρονται ως σωτήρες; Σας παρακαλώ πολύ σκεφτείτε ότι είναι ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι που οι ψηφοφόροι καταδίκασαν πριν από μόλις δύο χρόνια για τα πολιτικά εγκλήματα που έκαναν. Είναι σαν να έρχονται σε δύο χρόνια από σήμερα το 2013 ο Παπακωνσταντίνου, ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος, η Διαμαντοπούλου και ο Λοβέρδος να ζητήσουν την ψήφο μας για να σώσουν την Ελλάδα (ότι έχει απομείνει απ αυτή και τους κατοίκους της).

Ποιος θα μας σώσει λοιπόν; Τα «παραδοσιακά» κόμματα της Αριστεράς που ζούνε στον κόσμο τους, με τον «ξύλινο» λόγο που έρχεται από άλλες εποχές;

Και εσύ ρε φίλε με ποιόν είσαι; Τι προτείνεις; Μόνο καταγγέλλεις θα με ρωτήσετε εύλογα. Τι να προτείνω; Είμαι ψυχικά μουδιασμένος από φόβο μήπως αύριο δεν έχω χρήματα να ζήσω την οικογενειά μου. Η μόνη ελπίδα που έχω είναι να ενώσουν κάποτε πριν είναι αργά τις δυνάμεις τους οι καλοί άνθρωποι που βρίσκονται στην πολιτική. Εντός και εκτός Βουλής. Γιατί  υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι στην πολιτικοί. Όχι επαγγελματίες βουλευτές και υπουργοί. Όχι διεστραμμένοι σαδιστές που κλέβουν τις συντάξεις των γερόντων. Τι σημασία έχουν τα ονόματα; Εγώ μπορεί να πιστεύω (δεν λέω ότι πιστεύω) – για παράδειγμα – στο Γιάννη Δημαρά και το Φώτη Κουβέλη. Και κάποιος άλλος να τους θεωρεί βρώμικους και μέρος του συστήματος.

Για το τέλος μια κατάθεση ψυχής. Είμαι υπερήφανος που όταν κάποτε φύγω από τη ζωή, δεν θα βγει ανακοίνωση από κανένα κόμμα. Ξέρετε αυτές τις μπούρδες «ο τάδε υπήρξε μαχητής της ενημέρωσης και υπηρέτησε πιστά τη δημοκρατία κλπ κλπ». Γιατί πολύ απλά δεν υπηρέτησα ποτέ στην επαγγελματική μου πορεία κανένα κόμμα. Δεν βρέθηκα ποτέ στις λίστες φίλων δημοσιογράφων των κομμάτων. Αν το πλήρωσα; Όχι βέβαια. Ζω τίμια εδώ και 26 χρόνια με το μισθό μου, εργαζόμενος σκληρά. Δεν έγινα ποτέ ευκαμψίας ή σφογγοκωλάριος της όποιας εξουσίας.

Σημείωση: Ο σφογγοκωλάριος του βυζαντινού αυτοκράτορα ήταν το πρώτο κλειστό επάγγελμα όλων των εποχών. Ταυτοχρόνως αποτελούσε κι ένα υψηλό αξίωμα που έχαιρε μεγάλης εκτίμησης στην κοινωνία. Ήταν μεγάλη τιμή να καθαρίζεις τον κώλο του αυτοκράτορα μετά την αφόδευση.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚατοχή μπάλας ή αναμονή; Σημειώσατε 1!
Επόμενο άρθροΕθνική σωτηρία ή εθνική προδοσία;
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μπράβο, τα περιέγραψες όλα πολύ καλά. Όμως είναι καιρός να καταλάβουμε ότι δεν είναι ανάγκη να βρούμε τους καλούς πολιτικούς, γιατί πλέον και αυτοί, που σίγουρα υπάρχουν είναι αμφίβολο αν μπορούν να φανούν πλέον χρήσιμοι αφού στέκονται μουδιασμένοι μετά από χρόνια απραξίας σε ένα σύστημα που όλοι μας το θεωρούσαμε ως την μοναδική και υπέρτατη αλήθεια. Αυτό που πρέπει να ψάξουμε να βρούμε είναι τους καλούς ανθρώπους γύρω μας, να οργανωθούμε, να έρθουμε κοντά και ξαναπροσδιοριστούμε σαν κοινωνία. Από εκεί μπορεί και να προκύψουν και καλοί πολιτικοί.

  2. ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΑ ΠΛΕΟΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΕ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΠΩΣ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΜΙΑ ΤΑΞΗ.ΠΡΩΤΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΑΠΟΣΤΗΜΑ,ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΤΡΑΥΜΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΑΠΟΛΥΜΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΡΑΒΕΙΣ!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here