Διατροφική αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας

0
109

Η σιδηροπενική αναιμία είναι η πιο συχνή μορφή αναιμίας. Στη σιδηροπενική αναιμία η συγκέντρωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα είναι μειωμένη. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια περιέχουν αιμοσφαιρίνη, η οποία μεταφέρει το οξυγόνο στους ιστούς και απομακρύνει το διοξείδιο του άνθρακα. Βασικό συστατικό της αιμοσφαιρίνης είναι ο σίδηρος. Όταν ο σίδηρος του οργανισμού βρίσκεται σε μειωμένη ποσότητα  παρατηρείται και μειωμένη σύνθεση αιμοσφαιρίνης.

Μια από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες παρατηρείται μειωμένη ποσότητα σιδήρου στον οργανισμό είναι η ελλιπής πρόσληψη του μέσω της διατροφής λόγω κακή ποιότητας τροφών που δεν περιέχουν σίδηρο ή περιέχουν πολύ μικρή ποσότητα σιδήρου. Η έλλειψη σιδήρου λόγω διατροφής παρατηρείται κυρίως σε παιδιά και γυναίκες. Ακόμη μειωμένη ποσότητα σιδήρου στον οργανισμό παρατηρείται και σε περιπτώσεις που ο οργανισμός βρίσκεται είτε σε περίοδο γρήγορων ρυθμών σωματικής ανάπτυξης, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην παιδική και εφηβική ηλικία είτε σε αυξημένη ανάγκη κατανάλωσης ενέργειας, όπως συμβαίνει κατά την έντονη άσκηση και το στρες. Στην περίπτωση αυτή οι ανάγκες του οργανισμού σε σίδηρο είναι αυξημένες.

Το ίδιο συμβαίνει και κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού στις γυναίκες όπου χρειάζεται έως και 60 mg μεγαλύτερη ποσότητα σιδήρου από ότι σε φυσιολογικές κατάστασεις. Η απώλεια αίματος είναι επίσης μια από τις περιπτώσεις που ο σίδηρος του οργανισμού φαίνεται μειωμένος, όπως συμβαίνει στις γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση ή σε παθολογικές καταστάσεις όπως το έλκος, η ελκώδης κολίτιδα που συνοδεύονται από αιμορραγίες και λοιπές διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος.

Η  διάγνωση της σιδηροπενικής αναιμίας γίνεται με εξετάσεις αίματος όπου μετράται η αιμοσφαιρίνη και ο σιδήρος. Συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης μικρότερη από 10 mg/dl στις γυναίκες και 12 mg/dl στους άντρες είναι ένδειξη σιδηροπενικής αναιμίας. Περισσότερο ενδεικτική είναι η μέτρηση της φερριτίνης, των αποθηκών του σιδήρου. Χαμηλές τιμές φερριτίνης στο αίμα είναι ενδεικτικές για σιδηροπενική αναιμία.

Τα κυριότερα κλινικά χαρακτηριστικά της σιδηροπενικής αναιμίας είναι:

– Ωχρότητα δέρματος

– Αίσθημα κόπωσης

– Δύσπνοια μετά από κόπωση

– Ζάλη, κεφαλαλγία

– Αίσθημα παλμών

– Ανορεξία

– Αδυναμία πνευματικής συγκέντρωσης

Η διατροφή που είναι πλούσια σε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο είναι η καλύτερη πρόληψη ενάντια στην σιδηροπενική αναιμία αλλά και η θεραπεία σε περίπτωση που ήδη υπάρχει. Τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο είναι  το συκώτι, το βοδινό κρέας, το κρέας από στρουθοκάμηλο, τα αυγά, οι ξηροί καρποί, το σιτάρι, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι και το μπρόκολο, τα αποξηραμένα φρούτα, όπως τα δαμάσκηνα, το βερύκοκο, και τα σύκα, οι φακές και τα θαλασσινά.

Πρέπει να τονιστεί όμως ότι ο σίδηρος που προέρχεται από τρόφιμα ζωικής προέλευσης είναι περισσότερο απορροφήσιμος από τον οργανισμό. Η  βιταμίνη C βοηθάει πολύ στην απορρόφηση του σιδήρου, οπότε συστήνεται μαζί ή πριν την κατανάλωση τροφών με σίδηρο να καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C όπως πορτοκάλι, χυμός πορτοκαλιού, λεμόνι, φράουλες, ακτινίδιο, γκρέιπφρουτ. Αντίθετα το ασβέστιο εμποδίζει την απορρόφηση του σιδήρου. Συνίσταται λοιπόν η αποφυγή κατανάλωσης τροφίμων πλούσιων σε ασβέστιο όπως το γάλα και τα υπόλοιπα γαλακτοκομικά μαζί με τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο.

Άλλα τρόφιμα που συστήνεται να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους μαζί με τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο γιατί εμποδίζουν την απορρόφησή του είναι το τσάι, ο καφές, η σοκολάτα, το κόκκινο κρασί, ενώ και η μεγάλη πρόσληψη φυτικών ίνών συμβάλλει στη δέσμευση του σιδήρου και στη μειωμένη απορρόφησή του από τον οργανισμό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here