Έχω και κότερο. Πάμε μια βόλτα;

0
298

Δεν βάζουμε μυαλό πάει τελείωσε. Εξαγγελίες, λέει, θα κάνει ο άλλος από το Ζάππειο, ο κοτεράτος ντε, για να μας πει τι θα μας δώσει, τι θα μοιράσει, από τι θα μας απαλλάξει. Κάθε προεκλογική χρονιά οι ίδιες μαλακίες. Οι λιμοκοντόροι της πολιτικής να εξαγγέλλουν και εμείς το πόπολο να καταναλώνουμε. Ελαφρύνσεις, δώρα, μερίσματα, αυξήσεις, φοροαπαλλαγές, διορισμούς. Δεν μιλάμε για μια σοβαρή πολιτική αναδιανομής, συγκροτημένη, προγραμματισμένη, στοχευμένη, που λειτουργεί παράλληλα με μια σοβαρή πολιτική ανάπτυξης και παραγωγής πλούτου.

Εδώ μιλάμε για ένα μάτσο κατσαπλιάδες που λεηλατούν, τάζουν και μοιράζουν δανεικά και υστερήματα. Εδώ μιλάμε για την ίδια και απαράλλαχτη εθνική συνταγή χρεοκοπίας, που επαναλαμβάνεται μόνιμα κάθε εκλογική χρονιά από το ΄81 και εντεύθεν. Ένας εθνικός τσελεμεντές για ατζαμήδες πολιτικούς που τους μαθαίνει πώς να δανείζονται από το μέλλον των παιδιών αυτής της χώρας για να ταΐζουν λίγο παντεσπάνι παραπάνω τους  γονείς και τους παππούδες τους.

Ξεκίνησε με το Τσοβόλα δώστα όλα, συνέχισε με το άστο Γιώργο για αργότερα για να καταλήξει σήμερα στο σπάσε τον κουμπαρά Ευκλείδη για να φάμε, να πιούμε και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας. Μια κοινωνία εθισμένη στο εφήμερο, στην ξεπέτα, στην αμάκα, στο βραχύ μιας προθεσμίας που πάντοτε τελειώνει με ένα δυστυχώς επτωχεύσαμεν. Και όλα τα μεγάλα να μπαίνουνε πάντοτε στην άκρη με έναν τίτλο απαξίωσης.

Ξαναζεσταμένο φαγητό οι εκατό νεκροί στο Μάτι, παράπλευρες απώλειες οι νεκροί της Μαρφίν, νεοφιλευθερισμός η επιτακτικότητα να ξανακερδίσουμε την χαμένη μας παραγωγικότητα, μνημονιακές πολιτικές η ανάγκη μεταρρυθμίσεων και αλλαγών, αψύς κρητικός λόγος τα χυδαία κολλυβογράμματα του θλιβερού Πολάκη.

Τι να πώ;. Ό,τι και να πεις, πλέον, για αυτή τη χώρα είναι δώρον άδωρον. Ας φάμε τον αγλέορα στο κάτω κάτω της γραφής, ας πιούμε στην υγεία των κορόιδων που έρχονται και ας αρπάξει ο κώλος μας ό,τι είναι να αρπάξει. Στην τελική πάντα θα υπάρχει μια ψωμόλυσσα ονόματι Καλιακούδας στο ελληνικό πολιτικό σύστημα που με δανεικό όνομα τύπου Ράμογλου θα καυχιέται και θα αγορεύει: έχω και κότερο πάμε μια βόλτα; Βρε δεν πάμε και όπου μας βγάλει….

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤο Ποτάμι απέκτησε ξανά δικαιώματα κόμματος στη Βουλή
Επόμενο άρθροΕξαγγελίες Τσίπρα: Μειώσεις ΦΠΑ σε τρόφιμα, εστίαση, ρεύμα -Eπαναφορά 13ης σύνταξης
Γεννήθηκε το 1978 στην Κοζάνη. Εκτοτε Σέρρες, Πτολεμαίδα και ξανα πάλι Κοζάνη για να κλείσει ο κύκλος μιας περιπλάνησης που απλά έπρεπε να γίνει. Ακολουθούν νέα ταξίδια. Πτυχίο Ιατρικής Ιωαννίνων, φανταρικό, ειδικότητα νεφρολογίας, μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας και σπουδές στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ. Ο ορισμός της διχασμένης προσωπικότητας δηλαδή. Ειδικευόμενος νεφρολόγος το πρωί και Πολιτικός Επιστήμονας το υπόλοιπο της μέρας. Αν τον ρωτήσετε δε- όχι ότι σας νοιάζει αλλά να, είναι και αυτή η αβροφροσύνη που επιβάλλει ενιότε τέτοιου είδους ευγένειες- ποια προσωπικότητα προτιμά μην περιμένετε να πάρετε ξεκάθαρη απάντηση. Αναλόγως την περίσταση…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here