#Είδαμε | Τη λαϊκή οπερέτα «Εκκλησιάζουσες» δια χειρός Κραουνάκη από το Τέχνης και τη Λυρική

Κρίνοντας από αυτό που είδαμε στο Ηρώδειο, αν ο Αριστοφάνης ζούσε, πιθανόν να ζητούσε από τον Κραουνάκη να «ντύσει» μουσικά το έργο του.

0
914

[*φωτο | Βαγγέλης Λιακόγκονας]

Ακολουθεί μια πρώτη διαπίστωση μετά την «μετουσίωση» σε οπερέτα από τον Σταμάτη Κραουνάκη της επίκαιρης Αριστοφανικής κωμωδίας «Εκκλησιάζουσες», στην υπόθεση της οποίας οι γυναίκες θα μεταμφιεστούν σε άνδρες και θα πάρουν την εξουσία προτείνοντας κάτι «νέο»:

Ο μουσικός πλανήτης του μεγάλου συνθέτη «αγκαλιάζει» ιδανικά το κόσμο του κορυφαίου σατυρικού ποιητή.

Με άλλα λόγια, αν ο Αριστοφάνης ζούσε, πιθανόν να ζητούσε από τον Κραουνάκη να «ντύσει» μουσικά το έργο του.

Ένα καθαρά πολιτικό, μονίμως και βαθιά επίκαιρο έργο, που έρχεται να «φωτίσει» την παρακμή και να γίνει έως και αισιόδοξο μέσα στην καυστικότητά του. Γιατί όπως σημειώνει ο ίδιος ο Κραουνάκης: 

«Προκειμένου να πάρει αξία ένας κάποιος αιώνας σε στιγμή παρακμής.»

Στην εκδοχή αυτή της κωμωδίας σε μια πρωτότυπη διασκευή του έργου, στη λαϊκή οπερέτα που είδαμε στο Ηρώδειο, το έργο του Αριστοφάνη αποδόθηκε σε σύγχρονο λόγο, με περισσή τόλμη. Παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη, με έντονο χρώμα επί σκηνής, ιδωμένο με τη γνώριμη μελωδική σφραγίδα του συνθέτη.

Υπογραμμίσαμε: 

  • Την Πραξαγόρα της Σοφίας Φιλιππίδου, απόλυτα ταιριαστής με το γνώριμο ύφος και μπρίο της
  • Την πληθωρική ερμηνεία του μονωδού Χριστόφορου Σταμπόγλη, που εντυπωσιάζει φωνητικά και υποκριτικά, ως Βλέπυρος
  • Την ανεξάντλητη, πολυεπίπεδη ενέργεια του Σταμάτη Κραουνάκη στη σκηνή, που σπάνια συναντάται και δύσκολα εξηγείται. Επιβλητικός ως Άντρας, απολαυστικός ως Γριά.
  • Την υποκριτική επάρκεια των σημαντικών τραγουδιστών και μόνιμων συνεργατών του συνθέτη (Σπείρα – Σπείρα), δεδομένου ότι -πέραν των Χρήστου Γεροντίδη, Γιώργου Στιβανάκη και Σάκη Καραθανάση που είναι ηθοποιοί και «κεντάνε»- και ο Κώστας Μπουγιώτης εντυπωσιάζει στην πρόζα.

Πρόκειται για το ιδανικό ίσως ξεκίνημα για το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και την Εθνική Λυρική Σκηνή, που εγκαινιάζουν τη νέα μακροπρόθεσμη συνεργασία τους, «ανοίγοντας» τον κύκλο «Operetta restart» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

***Η παράσταση – σύμπραξη, μετά από την επίσημη πρώτη της στο Ηρώδειο, θα παρουσιαστεί στις 13/9 στην Ελευσίνα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αισχυλίων, αλλά και στις 16/9 στο θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης.

Να σμίξουν τα παράταιρα
Στου Έρωτα την πράξη
Κι ας φανερώσει η Σάτιρα
Την πιο κρυφή αμμουδιά…

[*φωτο | Βαγγέλης Λιακόγκονας]

Μετάφραση- Λιμπρέττο- Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Σκηνικά-κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη

Χορογραφία: Θοδωρής Πανάς

Σχεδιασμός φωτισμού: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Βοηθός σκηνογράφου: Σοφία Αρβανίτη-Φλώρου

Βοηθός Παραγωγής: Διονύσης Χριστόπουλος

Φωτογραφία / κολάζ: Σταύρος Χαμπάκης

Παίζουν:

Σοφία Φιλιππίδου, Χριστόφορος Σταμπόγλης, Σταμάτης Κραουνάκης,

Χρήστος Γεροντίδης, Σάκης Καραθανάσης, Ιωάννα Μαυρέα, Κώστας Μπουγιώτης, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιώργος Στιβανάκης, Ερατώ Αγγουράκη, Τερέζα Καζιτόρη, Πίνα Κούλογλου, Ματίλντα Τούμπουρου.

Μουσική διεύθυνση, πιάνο Βασίλης Ντρουμπογιάννης

Κιθάρα, μπουζούκι Βάιος Πράπας

Βιολοντσέλο, ευφώνιο Γιώργος Ταμιωλάκης

Πλήκτρα Δημήτρης Ανδρεάδης

Ενορχήστρωση ¦ ο συνθέτης με την ομάδα των μουσικών

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here