Είμαστε ανώριμοι, κυβερνώντες & κυβερνώμενοι‏

30
54

Όπου βρεθείς κι όπου σταθείς ακούς τις λέξεις «ύφεση», «χρεωκοπία», «χαράτσι», «ανεργία», «απεργία», «ακρίβεια». Όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα φόβου και, κυρίως, πανικού. Δυστυχώς, ο πανικός είναι η κατάληξη μιας πολιτικής δεκαετιών -κυρίως των μεταπολιτευτικών-, που χαρακτηρίζονται από την απόκρυψη της αλήθειας εκ μέρους των εκάστοτε κυβερνώντων και την υποκριτική στάση των κυβερνωμένων.

Υποδυθήκαμε άριστα τους πλουσίους και τώρα που πρέπει να πληρώσουμε από αυτά που δεν έχουμε και που, ουσιαστικά, ποτέ δεν είχαμε, ήρθε η ώρα της κρίσης. Ή θα αποδεχθούμε τη θέση μας και θα προσπαθήσουμε να την αναστρέψουμε ή θα αφεθούμε στον πανικό. Δηλαδή, στο αδιέξοδο και, τελικά, στην καταστροφή.

Πώς καταφέραμε τα 37 χρόνια της Μεταπολίτευσης, τα μόνα τόσο δημοκρατικά και πραγματικά ελεύθερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, να τα γιορτάζουμε μέσα σε τέτοια κατάντια είναι προς διερεύνηση των ιστορικών, ας ελπίσουμε όχι των ψυχιάτρων. Απεδείχθη ότι είμαστε και παραμένουμε ανώριμοι. Και οι κυβερνώντες που αρνήθηκαν την αλήθεια και οι ψηφοφόροι που αρέσκονται στα συνθήματα και τις ψευτοδημοκρατικές φλυαρίες.

Έχουμε χρόνο γιατί έχουμε ισχυρό παρελθόν, ηρωικό και λεβέντικο. Ας το θυμηθούμε για να έχουμε και μέλλον.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ «ηρωισμός» μας έχει γεράσει;
Επόμενο άρθροΑν-αιρετικά
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΖΟΣ Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1956. Σπούδασε θέατρο στο θεατρικό εργαστήρι του Δημήτρη Κωνσταντινίδη. Αποφοίτησε το 1978. Η δραστηριότητά του έχει ως εξής: Παραστάσεις: “Κουραμπιέδες” (Γ.Χασάπογλου), “Εβίτα” (Α.Λ.Γουέμπερ), “Εύθυμη Χήρα” (Φ.Λέχαρ), “Μαντάμ Ορτάνς” (Καμπάνη-Μακρίδη), “Η κωμωδία μιας τράπεζας” (Φ.Ντύρεμματ), “Ορφέας και Ευρυδίκη” (Πλέσσα-Κινδύνη), “Ο Άσωτος” (Α.Σούτσου), “Σκουπίδια” (Γ.Ξανθούλη), “Καινούργια Σελίδα” (Ν.Σάιμον), “Στο Τσακ” (Τσάπμαν-Κούνεϊ), “Η κυρία δεν με μέλλει” (Β. Σαρντού), “Δεν τρέχει τίποτα” (Δ. Παπαδοπούλου), “Δάφνες και Πικροδάφνες” (Κεχαΐδη-Χαβιαρά), “Σεξ το επιούσιον” (Ντ.Μάμετ), “Φούλ της ντάμας” (M.Καμολεττί), “Λοκαντιέρα” (Κ.Γκολντόνι), “Βίρα τις Άγκυρες” (Ρέππα-Παπαθανασίου) στο Εθνικό Θέατρο, “Βάτραχοι” (Αριστοφάνη) στο Εθνικό Θέατρο, “Ούτε κρύο-ούτε ζέστη” (Φ.Ξ. Κρετς), “Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο” (Σακελλάριου), “Ο Ταρτούφος” (Μολιέρος), “Το Ημέρωμα της Στρίγκλας” (Σαίξπηρ), “Ο Θείος Βάνιας” (Τσέχωφ), “Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της” (Ντ.Ίσσιτ), “Δις Τζούλια” (Α.Στρίντμπεργκ), “Ο Αρχοντοχωριάτης” (Μολιέρος) στο Φεστιβάλ Αθηνών, “Η όπερα της πεντάρας” (Μπ.Μπρεχτ), “Όρνιθες” (Αριστοφάνης), “Λυσιστράτη” (Αριστοφάνης) στο Φεστιβάλ Αθηνών, “Τα παντρολογήματα” (Ν.Γκόγκολ) στο Θέατρο Τέχνης, “Ξενοδοχείο ο Παράδεισος” (Φεντώ), “Το κλουβί με τις τρελές” (Θέατρο Παλλάς), “Η εκατομμυριούχος” (Τζ.Μπ. Σω) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, “Δον Ζουάν” (Μολιέρος) στο Εθνικό Θέατρο, “Ο κατά φαντασίαν ασθενής” (Μολιέρος) στο Φεστιβάλ Αθηνών, “Η γυνή να φοβήται τον άνδρα” (Γ. Τζαβέλλα). Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις: “Σκουπίδια”, “Δεν τρέχει τίποτα”, “Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της”, “Το ημέρωμα της στρίγγλας”, “Ο θείος Βάνιας”, “Τα παντρολογήματα”, “Ξενοδοχείον ο Παράδεισος”, “Ο κατά φαντασίαν ασθενής”, “Η γυνή να φοβήται τον άνδρα”. Έπαιξε στην μουσική παράσταση: “Μίκης Θεοδωράκης”. Επιθεωρήσεις: “Γελάς-Ελλάς-Αγελάς”, “Ο χορός του Οζαλ...όγγου”, “Για ψήφου πήδημα”, “Καί Νου Δου καί Λάιτ”, “Πόθεν Αίσχος”. Τηλεόραση: “Απαράδεκτοι” (MEGA), “Θα μιλήσεις με τον δικηγόρο μου” (ANTENNA), “Της Ελλάδος τα παιδιά” (ANTENNA), “Απών” (MEGA), “Εκείνες κι εγώ” (ANTENNA), “Βίος Ανθόσπαρτος” (MEGA), “Αριστοτέλης ο Άριστος” (MEGA), “Άκρως Οικογενειακόν” (ANTENNA), “Τα χαϊδεμένα παιδιά” (ΝΕΤ), “Τα μαχαιρώματα” (ANTENNA), “Λίστα Γάμου” (ΝΕΤ), “Ήρθε κι έδεσε” (MEGA), “Ευτυχισμένοι Μαζί” (MEGA). Κινηματογράφος: “Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα” (Νίκος Παναγιωτόπουλος), “Πάμπτωχοι Α.Ε.” (Αντώνης Κόκκινος), “ΙΛΟΥΣΤΡΑΣΙΟΝ” (Χαριτόπουλος). Συνεργάστηκε με τους μουσικούς: Μίκη Θεοδωράκη, Μίμη Πλέσσα, Νότη Μαυρουδή, Θάνο Μικρούτσικο, Γιώργο Χατζηνάσιο, Τόλη Κετσελίδη. Ασχολείται με τη θεατρική εκπαίδευση στην Δραματική Σχολή “Πράξη 7” του Θεόδωρου Γράμψα. Είχε πολλές συμμετοχές σε ραδιοφωνικές εκπομπές θεατρικού και σατυρικού περιεχομένου. Είναι παντρεμένος με την Ναταλία Τσαλίκη και έχει μία κόρη, την Ηρώ-Ελένη.

30 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ένα πράγμα πρέπει να κατανοήσουμε και όλα θα παν καλά. Ότι σήμερα έχουμε αυτό που είμασταν χθες. Ότι όσο κι αν αλλάξουμε σήμερα, σήμερα πάλι θα έχουμε αυτό που είμασταν χθες. Ας το καταλάβουμε αυτό. Αύριο θα έχουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
    (Μπέζος – Ρόμας. Άφθαστοι στην ελληνική τι βι. Κάντε ένα δίδυμο Δόγκανος – Πόποτας να ξεκαρδιστούμε λίγο.)

  2. Μια άποψη λέει ότι πρέπει να φτάσεις στον πάτο για να αρχίσεις να σηκάωνεσαι ξανά. Έχει το δίκιο της αυτή η ρήση, αν και μένει να προσδιοριστεί πότε φτάνει κανείς στον πάτο και πως θα σηκωθεί ξανά. Είναι χιλιοειπωμένο, αλλά σωστό: η παιδεία είναι το μέσον καθώς και η ανάπτυξη κριτικής σκέψης και πολιτικής συνείδησης από τον πολίτη. Έναν πολίτη αποχαυνωμένο που γνωρίζει μόνο να φωνασκεί αλλά όχι να σκέφτεται, να κάνει εύκολη κριτική αντί να προτείνει και να θυμώνει όχι γιατί ήδη έχουν καταστρατηγηθεί τα δικαιώματά του αλλά γιατί έχασε αυτά που είχε συνηθίσει να απολαμβάνει. Και βέβαια δεν περιμένει κανείς από την κακομαθημένη μάζα τον πολιτών να λειτουργήσει διαφορετικά, άλλωστε «ὅπερ ὁ ὄχλος φιλεῖ», που έλεγε κι ο Θουκυδίδης, έτσι λειτουργεί. Αυτό που περιμένω είναι τους πνευματικούς ανθρώπους να βγουν στον κόσμο, να κατέβουν στο Πλατωνικό σπήλαιο της απαιδευσίας και την αμάθειας και να βοηθήσουν τους δεσμώτες να λυθούν από τα δεσμά τους. Γιατί έτσι αλλάζει η κοινωνία ή με βίαιη επανάσταση ή σιγά-σιγά, με τον ένα να γίνονται δύο, τους δύο τέσσερις κ.ο.κ.Κι αφού επανάσταση δε βλέπω να γίνεται, ας δοκιμάσουμε τον άλλο τρόπο. Και τελικά η παρουσία τόσσων ανθρώπων σας κι εσάς κύριε Μπέζο σε έναν τέτοιο ιστοχώρο, μάλλον κάτι το θετικό προοιωνίζει…

  3. συγχαρητηρια κυριε μπεζο.προσυπογραφω καθε λεξη απο το αρθρο σας.τοσα χρονια χαλαγαν περισσοτερα απο οτι παρηγαγαν,απαιτουσαν κι αλλα απο το κρατος χρησιμοποιωντας την ψηφο τους,θελοντας ολοι να γινουν δημοσιοι υπαλληλοι.καπιταλιστες και οπαδοι της ελευθερης αγορας,αλλα με εργοδοτη το κρατος.τωρα που οι ξενοι φερνουν αντιρρησεις στη δανειοδοτηση μας αγανακτησαμε ξαφνικα και τους βριζουμε.εμεις τι θα καναμε στη θεση τους;καλυτερα ν αγανακτουμε και να βριζουμε τους εαυτους μας ετσι οπως καταντησαμε εμεις δεν εχουμε καμμια σχεση με τους προγονους μας αρχαιους και συγχρονους.στο δευτερο παγκοσμιο πολεμο ημασταν οι πρωτοι που δωσαμε ηχηρο χαστουκι στον χιτλερ τωρα οι ελληνες τελειωσανε;

  4. Ζούσαμε σε μια «εικονική πραγματικότητα», την οποία ενδόμυχα όλοι υποπτευόμασταν αλλά κανείς -πλήν ελαχίστων- δεν είχε το θάρρος να ομολογήσει. «Όσα πάνε κι όσα έρθουν» ήταν το μότο μας και ιδού ..η λυπητερή.

  5. ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΜΠΕΖΟ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΞΥΠΝΗΣΕΙ.
    ΦΙΛΙΚΑ ΦΙΛΟΣ

  6. Ιστορικό παρελθόν λεβέντικο;

    Αγαπητέ κύριε Μπέζο (είμαι και fun σου σε βαθμό υπερθετικό γιατί χαρίζεις γέλιο και αυτό είναι χωρίς αντίτιμο) αν ρωτήσεις το «ΟΧΙ» πότε ειπώθηκε δεν θα ξέρουν να σου απαντήσουν οι περισσότεροι.

    Δυστυχώς, τα είπες τέλεια. Από το «δεν ντρέπεσαι να κυκλοφορείς με χιλιαράκι», τους «φουσκωτούς» και το «face control» στα κάθε λογής ξενυχτάδικα, τις Πώρσαι και τα Καγιένε με δανεικό χρήμα (και το κεφάλι στον τορβά για 10ετίες όλα στο βωμό του image και του sratus), την και τον κάθε λογής ποζερά, τα «in» κλαμπάκια και το μπλαζέ ύφος λες και πιάσαν κανένα ιερωμένο από την βουβωνικήν χώραν, ας μάθουν στο τραχανά και στο κρεμμύδι στα «3». Δεν είναι για λύπηση κανένας. Γιατί ξέχασαν ότι θα έρθει η ώρα που θα πληρώσουν ότι κάνουν.

    Δεν φταίνε μόνο (τονίζω το μόνο) οι πολιτικοί. Φταίει και η κουλτούρα του καθενός.

    Περαστικά μας, βοήθειά μας, και καλό μας κουράγιο…….

  7. Κύριε Μπέζο καλησπέρα,
    Αν μη τι άλλο μια σωστή τοποθέτηση από έναν άνθρωπο του χώρου σας…
    Προσωπική άποψη είναι πως στην όλη κατάσταση όλοι λίγο πολύ βάλανε και βάλαμε το χεράκι μας.Προς θεού δεν ασπάζομαι το εμετικό «μαζί τα φάγαμε».Ο κάθε ένας από εμάς «έφαγε» αυτά που του αναλογούσαν αλλά σε καμία των περιπτώσεων δεν φτάνουμε το φαγοπότι των αρχόντων της χώρας.
    Στο πανικό που μας περιβάλει φρόντισαν τα ΜΜΕ να τον γιγαντώσουν,να μπολιάσουν σε κάθε Έλληνα τη σκέψη ότι από μέρα σε μέρα θα πτωχεύσουμε και θα καταστραφούμε. Εξυπηρετώντας(ανιδιοτελώς άραγε?)τους εκβιασμούς Τρόικας-Κυβέρνησης για μείωση μισθών,επιβολή φόρων κ.τ.λ…
    Ας καταλάβουμε ποιοι είμαστε, από πού προερχόμαστε, ποιοι μας έβαλαν σε αυτό το μάτι του κυκλώνα και εν τέλη ας κάνουμε κάτι που κάνουμε σπάνια…ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ!
    τί λέω τώρα όμως…?

  8. Γιαννης Μπεζος, αλλος ενα Αναγεννησιακος Ανθρωπος, που θα μποροσε να αναδειχθει σε μια Αναγεννησιακη Διακυβερνηση. Αφηστε πια ησυχο το Μικη. Εχει δικαιωμα κι αυτος να ξεκουραστει. Περασμενα 80!! Οποιος τα εφθασε με καταλαβαινει!!

  9. Βρε παιδιά αυτό το ηρωικό και λεβέντικο παρελθόν πού το είδατε; Όποιος κατακτητής αποφάσισε ότι του άρεσε το μέρος ήρθε και κάθησε όσο ήθελε. Ρωμαίοι, Φράγκοι, Τούρκοι, Ενετοί,όλοι έχουν αφήσει ίχνη. Πολιτισμού, ναι. Αλλά πρέπει να το παραδεχτούμε, είμαστε φιλόξενος λαός. Επιπλέον, μας αρέσουν, κατα πως φαίνεται, τα τζάκια.

  10. το πρόβλημα της χώρας μας κατά την γνώμη μου κύριε Μπέζο είναι η παιδεία μας και η παραπληροφόρηση που έχουμε..
    η παιδεία δεν σταματάει μόνο στο σπίτι μας και στο σχολείο,αλλά συνεχίζει στη κοινωνία που ζούμε και στο κράτος που ζούμε (σύστημα)
    για να αλλάξει η παιδεία μας πρέπει να αλλάξει ο τρόπος σκέψης μας
    μια καλή συνταγή είναι στο άρθρο του κ Μαινα «το άγχος του νικητή» όπου βρίσκει την ρίζα του κακού του ατομικισμού και του ανήθικου ανταγωνισμού των ανθρώπων
    ίσως μετά από την αλλαγή της παιδείας μας μπορέσουμε και ανατρέψουμε το σύστημα..

  11. «Έχουμε χρόνο γιατί έχουμε ισχυρό παρελθόν, ηρωικό και λεβέντικο. Ας το θυμηθούμε για να έχουμε και μέλλον.»

    Ξέρετε κάτι; Όχι άλλο «ηρωισμό». Όχι άλλη «λεβεντιά». Γκώσαμε. Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο, κατά τη διάρκεια του «κλεισίματος των πληγών», ακόμα κι οι δοσίλογοι βαφτίστηκαν ήρωες και αντιστασιακοί. Την ίδια ώρα, υπήρχαν αντιστασιακοί που από πραγματική σεμνότητα, από πραγματική αιδώ, δεν έμπαιναν καν στη διαδικασία να διεκδικήσουν τα εύσημα του ήρωα. Ακριβώς τα ίδια και στη μεταπολίτευση: τη στιγμή υπέρβασης μιας ολόκληρης γενιάς την έκοψαν κομματάκια και την ξεπούλησαν ένα κάρο κομματικοί «λεβέντες» και «ήρωες» κάθε λογής, που με το πρόσχημα του «ήρωα» και του «λεβέντη» ζητάνε αναδρομικά εύσημα, σαν κάτι γριές που απαιτούν βρίζοντάς σε να τους δώσεις τη θέση τους στο λεωφορείο γιατί «σεβάσου τα χρόνια μου». «Λεβέντες» είναι τα φασιστάκια που τυλίγουν στους ώμους τους ελληνικές σημαίες ωσάν το Σούπερμαν και τραμπουκίζουν όποιον τους φαίνεται αλλοδαπός φατσικά. «Λεβέντικα» ξηγιόταν ο πολιτικός που δε μπορεί, μια εξυπηρέτηση θα την κάνει στα δικά του τα παιδιά γιατί, σα λεβέντης που ‘ναι, βάζει τη «φαμίλια» πάνω απ’ όλα. Λεβέντης και μάγκας ήταν ο τάδε μεγαλοπαράγοντας που έκλεβε όπως μπορούσε, επειδή μπορούσε, και μετά έβγαινε στα μπουζούκια να τα σπάσει και να χορέψει λεβέντικα ζεϊμπέκικα για να τον καμαρώνει η γκόμενα. Και εν γένει η λέξη λεβεντιά έχει γίνει χρόνια τώρα τσίχλα, έχει χρόνια τώρα χάσει κάθε νόημα, σε βαθμό που ας πούμε να υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν «λεβέντη» γνωστό Θεσσαλονικιό πολιτικό (ας τον πούμε Πανίκα) επειδή «αυτός δεν είναι ντιντής και δε φοράει στρινγκ» – και το αν κλέβει, το αν λαδώνει και λαδώνεται δεν έχει απολύτως καμία σημασία, γιατί «είναι λεβέντης». Αφού λοιπόν τη λεβεντιά την έχουμε ξεφτιλίσει ως έννοια και ο καθένας την ορίζει και την επικαλείται καταπώς βολεύει, ας την αποφορτίσουμε και συναισθηματικά. Ας πάψουμε να αναγάγουμε σε αξία ζωής μια υποκειμενικότητα. Και στην τελική, δε θα ‘πρεπε να θέλει ούτε λεβεντιά ούτε ηρωισμό απλά για να ζεις με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, ούτε ένα κράτος χρειάζεται ηρωισμό και λεβεντιά για να μη με αντιμετωπίζει σα να ‘μουν πρόβατο προς σφαγή. Όχι άλλη λεβεντιά, όχι άλλο ηρωισμό. Μονάχα απαρέγκλιτη τιμιότητα, σεβασμό στο συνάνθρωπο, πειθαρχία, ειλικρίνεια, αίσθηση της συλλογικής ευθύνης. (Ξέρω, αυτά που μόλις ανέφερα θα έπρεπε να είναι ο ορισμός της λέξης «λεβεντιά». Δεν είναι όμως. Όχι για όλους.)

    Δεν είναι ότι πιάνομαι από δυο λέξεις για να το παίξω οργισμένη. Είναι που με αυτές τις λέξεις έχω δει να δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα. Ούτε αμφισβητώ ότι υπήρξαν στο παρελθόν ήρωες αληθινοί που διαμόρφωσαν την ιστορία – όχι τη δική μας, την ιστορία γενικώς. Αλλά ως χώρα, πάσχουμε από την ωραιοποίηση του παρελθόντος μας, από το «όταν εμάς ο Λεωνίδας φύλαγε Θερμοπύλες, εσείς κρεμιόσασταν απ’ τα δέντρα». Όχι λοιπόν άλλο εθνικό κοκόρεμα για το πόσο ξεχωριστός λαός είμαστε λόγω των υπέροχων και υπερτέλειων προγόνων μας, όχι άλλο κοκόρεμα για τη δήθεν λεβεντιά μας (άσε που ο κανονικός ο λεβέντης σπανίως αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος). Κάτι τέτοια μας φάγανε.

  12. Αγαπητέ φίλε Μπέζο, ανώριμοι όλοι ; δεν νομίζω ,όσοι εκμεταλλεύτηκαν τα χρήματα που ήρθαν στην Ελλάδα και βελτίωσαν το βιοτικό τους επίπεδο, έκαναν επιχειρήσεις, αποταμιεύσεις κλπ και δεν ξόδεψαν τα χρήματά τους σε ακριβά αμάξια ,σε λουλουδοπόλεμο στα γνωστά μπουζουκομάγαζα και σε άλλες σπάταλες δραστηριότητες ακόμα και σε αυτή την δύσκολη χρονική στιγμή στέκονται όρθιοι . Αν δεν υπήρχαν αυτά τα χρήματα πολύ πιθανών να μην ήσασταν τόσο γνωστός. Πιστεύω πλέον δεν έχετε ανάγκη την T.V αλλά μπορείτε να ασχολείστε με την μεγάλη σας αγάπη το θέατρο. Και το οξύμωρο
    εσείς να είστε ίσως σε καλύτερη θέση από το mega (στον ισολογισμό της αν δεν κάνω λάθος -50 εκ ζημίες ) και να φτάνει στην κατάντια να δείχνει τούρκικες σειρές, επαναλήψεις, τραγικές διαφημίσεις κλπ.

  13. Εγώ προσωπικά δεν αντλώ αισιοδοξία από το ηρωικό παρελθόν κάποιων άλλων. Το δικό μας παρελθόν και παρόν δεν μου αφήνει τέτοια περιθώρια. Όσο δεν φεύγουν οι ξένοι θα υπάρχει ελπίδα. Η μάλλον, αν φύγουν η ελπίδα (για μένα τουλάχιστον) πεθαίνει. Άλλωστε σύμφωνα και με τον ΓΑΠ: «Ανήκουμεν εις την ευρωζώνην». Τα ειλικρινή σέβη μου για όλο το υπόλοιπο κείμενό σας.

  14. Κυριε Μπεζο τολμω να γραψω οτι βαρεθηκα να ακουω ποσο καλα υποδυθηκαμε τους πλουσιους,ποτε ακριβως συνεβη αυτο;Ειμαι37 χρονων,πατερας αυτοκινιστης και εργαζομενος ως εισπρακτορας, τη δεκαετια του ’80 επιπλεον καλλιεργεια καπνου και παραγωγοι φουντουκιων,τρια παιδια στην οικογενεια,γεγονος δεν πεινασαμε εκτος απο τους χειμερινους μηνες που μειωνοταν η κινηση στο κτελ(επαρχια) και που η Αγροτικη Τραπεζα καθυστερουσε να πληρωσει.Δεν υπηρξα ποτε πλουσια,σαν και μενα οι περισσοτεροι, ισως με αλλους τροπους, αλλα αυτο πανω κατω και αυτο δεν ειναι πλουτος.Εχουμε 2 σπιτια τεσσερα ατομα,και αν οι γονεις μου δεν πηγαιναν μεταναστες στη Γερμανια τοτε τι θα ειμασταν;
    Τα καταθετω αυτα οχι για να μιλησω προσωπικα,εκτιμω οτι αυτη ειναι η Ελλαδα περιπου,απο ελληνες μεταναστες της δεκαετιας του ’60, επεστρεψαν με μια δουλεια ικανοι να εξασφαλισουν και μετα ενα σπιτι…Φανταζομαι οτι κανεις δεν μπορει να υποκριθει τον πλουσιο για πολυ οταν δεν ειναι, αλλα οτι καποιοι πραγματικα πλουτισαν (αλλο πλουτισαν,αλλο τακτοποιηθηκαν με ευκολιες).Δουλευω περιπου 20 χρονια,ουτε ενσημα ουτε ασφαλεια,ουτε αδειες ουτε δωρα ουτε επιδοματα,μηπως το οτι δεν τα απαιτουσα συνηθως,με κανει να φαινομαι πλουσια;Επαναλαμβανω οτι δεν μιλαω για μενα,ετσι ζησαμε,εκτος αν στην πολη μου ηταν αλλη Ελλαδα,μηπως η Κατερινη,θεσσαλονικη λιγο Φλωρινα,λιγο Πατρα,δεν ειναι Ελλαδα.Αν και πιστευω οτι η κατασταση δεν εχει να κανει με τη δικη μας συλλογικη βλακεια,θεωρω οτι ενα απο αυτα που πρεπει να γινουν ειναι να μαθουμε το σκοτεινο παρελθον της χωρας μας γιατι αυτο που κληρωνομουμε ουτε λεβεντια ειναι ουτε τιμιοτητα,ας ασχοληθουμε καλυτερα με τα λαθη μας μπας και σταματησει να διαιονιζεται αυτη η βλακεια απο γενια σε γενια.

  15. @«ύφεση», «χρεωκοπία», «χαράτσι», «ανεργία», «απεργία», «ακρίβεια».

    ΔΕΘ: “Η Πορτογαλία και η Ιρλανδία ζήτησαν από τον κ. ΣΑΜΑΡΑ να αναλάβει ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ” (!!!)

    http://gkdata.wordpress.com/2011/09/18/%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B9%CF%81%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%B1%CF%80/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here