Είναι καλός μήνας ο Αύγουστος;

6
42

Για τον Πέτρο, ο καλύτερος! Βουτιές, παγωτά, έρωτες και, βέβαια, τα θεϊκά γεμιστά της Γιολάντας -της υπέροχης μητέρας του!

Για τον Χρήστο, ο μεγάλος αντιφατικός. Μια καταιγίδα προσδοκιών πριν έλθει, ένα σύννεφο θλίψης σαν φτάσει -δεν κρατάει πολύ, το ξέρει (αναγκάστηκε να το μάθει) από τα άγουρα χρόνια…

Για τον Νίκο, πάλι, ένας χαμένος -από χέρι- έρωτας, αλλά και το διαβατήριο για την αθανασία. Το τσέλο σε παράφορη αγκαλιά με το πιάνο, και ένας λυγμός που μένει παντοτινά μετέωρος: «Θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό»…

Τον θυμάται να λέει, τι αξία έχει η ζωή αν δεν κινδυνέψεις για έναν έρωτα;

Τον θυμάται να ακούει, η ζωή δεν έχει πρόβα, είναι διαρκής πρεμιέρα, ρούφα τη… Και εκείνος να γελάει τρανταχτά σα μωρό… Το ‘ξερε καλύτερα απ’ όλους. Δεύτερη ζωή δεν έχει…

Ο Νίκος ήταν πάντα «το παιδί του τελευταίου θρανίου, στη φτωχική μεταπολεμική Σαλονίκη»! Μας το έμαθε ο Πέτρος αυτό. Ο Νίκος, βλέπετε, ήταν συμμαθητής του μπαμπά του. Όπως ήταν και συνταξιδιώτης του Χρήστου σε καιρούς παλιούς, σε ατέρμονες μουσικές και νοητικές διαδρομές. Όσα κι αν τον βρήκαν, πολλά κι οδυνηρά, δεν τον έκαναν να αποχωριστεί τα πάθη του και το πάθος του, το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι της νιότης του -της νιότης μας.

Είναι καλός μήνας ο Αύγουστος;

Για την Αλεξάνδρα, ο πιο σπουδαίος. Ήταν… Τότε η μυρωδιά του πεύκου στη Σιθωνία παντρευόταν το μελτέμι της Αμοργού, τότε το δειλινό στη Σαντορίνη ξενυχτούσε με τα μεθυσμένα λόγια της Σερίφου.

Αρκεί να ήταν ο Νίκος εκεί -με τον Αύγουστο κρεμασμένο στο κόκκινο φουλάρι. Το βοριαδάκι ενός τέτοιου σπαρακτικού Αυγούστου την αγκάλιασε.

Είναι καλός μήνας ο Αύγουστος; Εξαρτάται καρντάση. Εξαρτάται από το πώς κοιτάς την καλντέρα, στη Σαντορίνη. Σα να ‘μεινε μισή και στέρφα μετά το χαλασμό; Ή σα να στεφάνωσε τον ουρανό με τα σπλάχνα της γης;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΑπολύσεις στο Δημόσιο
Επόμενο άρθρο«Πράσινο» ο Ζαχαριάδης – «Πορτοκαλί» ο Άρης
Ο δημοσιογράφος Χρήστος Παναγιωτόπουλος ήταν Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Mega Channel επί 11,5 χρόνια. Η δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε από τις εφημερίδες και τα περιοδικά το 1988. Επί 9 χρόνια ήταν πολιτικός αρθρογράφος της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ", ενώ θήτευσε ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες "24 Ωρες" και "ΠΡΩΤΗ", καθώς και στο περιοδικό "ΕΝΑ". Eργάστηκε για 2 χρόνια και στο ραδιοσταθμό "FLASH" ως αρχισυντάκτης. To 2006 τιμήθηκε με το "Βραβείο Μπότση" για το νέο μοντέλο δελτίου ειδήσεων, το οποίο καθιέρωσε στην ελληνική τηλεόραση. Το 2009 τιμήθηκε με το "Βραβείο Ευρωπαίων Δημοσιογράφων" Κων.Καλλιγάς. Γεννήθηκε στην Πάτρα, σπούδασε Μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αγάπησε τη Μουσική περισσότερο (πιάνο και κιθάρα), αλλά τελικά επέλεξε τα δύσβατα δημοσιογραφικά μονοπάτια. Από το 2003 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εχει δυο γιους. Τον 25χρονο Αλέξανδρο και τον 9 ετών Άλκη.

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΄Ομορφο κείμενο, γλυκές σκέψεις, δεκάδες αναμνήσεις για τον καθένα και όλες με την ελαφρώς μοιραία σφραγίδα τού Αυγούστου.
    Είτε το καλοκαίρι μάς ηρεμεί και μας εμπνέει ή είναι δυνατά τέτοια γραπτά όλο το χρόνο αλλά δεν τα γράφει κανένας, δυστυχώς.
    Ευχαριστούμε.

  2. Η Αλεξάνδρα »ζεί» τον Αύγουστο στη Γειτονιά των Αγγέλων και πάντα μέσα στις καρδιές μας.

    Ραγίζει απόψε η καρδιά
    με το μπαγλαμαδάκι
    πολλά κομμάτια έγινε
    σπασμένο ποτηράκι

    Θυμήθηκα που πίναμε
    σε τούτο το τραπέζι
    τώρα ποιος ξέρει πού γυρνά
    ποιος ξέρει τι γυρεύει

    Κανείς εδώ δε τραγουδά
    κανένας δε χορεύει
    ακούνε μόνο την πενιά
    κι ο νους τους ταξιδεύει

    Τυχαία δήθεν αν τη δεις
    φέρ’ την στο ταβερνάκι
    κρυμμένος θα ‘μαι στη γωνιά
    για να τη δω λιγάκι

    Κανείς εδώ δε τραγουδά
    κανένας δε χορεύει
    ακούνε μόνο την πενιά
    κι ο νους τους ταξιδεύει

  3. Καλημέρα Αύγουστε… με τις μεγάλες απώλειες…με τις θάλασσές σου να χύνονται σε καθε κόλπο του μυαλού… να παγιδεύουν τη σκέψη εκεί στη γλυκιά μορφή της όμορφης Αλεξάνδρας…
    Καλημέρα Χρήστο. Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να αποτυπώνεις τα συναισθήματά σου σε τέτοια κείμενα διαμάντια.

  4. κ. Παναγωτόπουλε
    Βλέπω στο ωραίο κείμενό σας μια φιλοσοφική διάθεση , όπως λ.χ η φράση σας που αντιγράφω:

    «Τον θυμάται να ακούει, η ζωή δεν έχει πρόβα, είναι διαρκής πρεμιέρα, ρούφα τη… Και εκείνος να γελάει τρανταχτά σα μωρό… Το ‘ξερε καλύτερα απ’ όλους. Δεύτερη ζωή δεν έχει…».

    «Δεύτερη ζωή δεν έχει» ! .Πράγματι ΕΤΣΙ είναι!
    Υπάρχει όμως ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ της ΖΩΗΣ.
    Ζητώ , κ. Παναγιωτόπουλε, να δείτε στο Διαδίκτυο : » Το αληθινό νόημα της Καβαφικής Ιθάκης».
    ευχαριστώ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here