Einai xalia oi lexeis etsi gmt

4
36

Ο λόγος για την Παιδεία. Έχει πάλι την τιμητική της. Και πάλι, έχω την αίσθηση ότι περισσεύουν κορώνες και εμπάθειες. Γιατί δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε με τρόπο που να της αξίζει; Ακριβώς επειδή είναι το θέμα – κλειδί για τη χώρα, για κάθε χώρα, ακριβώς επειδή υπάρχουν διαφορετικές ματιές και προσεγγίσεις, πρέπει να συζητήσουμε, να διαφωνήσουμε και να συνθέσουμε με ήρεμη δύναμη.

Σαν σοφοί, για λίγο. Σαν ώριμοι, έστω. Ας προσποιηθούμε εν ανάγκη, για μια στιγμή, ότι ο «άλλος» δεν είναι ιδιοτελής ή αλλόθρησκος! Ας παίξουμε αυτό το σενάριο. Στο όνομα των βιβλίων που αγαπήσαμε. Μπορεί στο δρόμο να το πιστέψουμε κιόλας. Να «μπούμε στο πετσί».

Τέλος πάντων. Δεν θα επιχειρηματολογήσω για το θέμα καθεαυτό (του νομοσχεδίου), είμαι εξάλλου από την άλλη όχθη. Τώρα, ό,τι και να πω θα θεωρηθεί ύποπτο. Θέλω μόνο να μοιραστώ μια αναπάντεχα ωραία έκπληξη.

Απόγευμα Πέμπτης ήρθε στο γραφείο μια ομάδα σπουδαστών για να μιλήσουμε για το επίμαχο θέμα. Από Πολυτεχνείο, Πάντειο, Φιλοσοφική, ΤΕΙ. Όμορφη η πρώτη αίσθηση. Καθαρή, αυστηρή ματιά, συγκρατημένη ευγένεια, πρώτη αναμέτρηση.

Πού να ξέρουν ότι όταν βρίσκομαι με νέους αφήνω ολάνοιχτο το ένστικτο και την ψυχή μου (η οποία ως γνωστόν δεν έχει ηλικία, ή μάλλον έχει, είναι αμετανόητα έφηβη). Κάπως σαν να ξαναβρίσκομαι στον φυσικό μου χώρο.

Ανοιχτήκαμε γρήγορα, μιλήσαμε πολύ, έμαθα σπουδαίες αλήθειες δικές τους. Γι’ αυτά που τους συνδέουν και για όσα τους διαφοροποιούν, για τον τρόπο που βιώνουν την Παιδεία στο Πανεπιστήμιο, γι’ αυτά που θέλουν διακαώς να αλλάξουν. Για τον τρόπο που ερμηνεύουν την πρόσφατη ιστορία –και, κυρίως, για τον τρόπο που παίρνουν σιγά σιγά τη ζωή στα χέρια τους.

Δεν έχω καμία διάθεση να ωραιοποιήσω, είχα ένα αίσθημα ευφορίας. Διαπίστωνα ξανά ότι είμαστε ασφαλείς, το μέλλον είναι υγιές. Οι νέοι άνθρωποι ανησυχούν, μελετάνε, σκέπτονται με μια διαύγεια και με μια ευρωστία που ξορκίζει τη μαυρίλα και τα λάθη. Αλλά, κυρίως, θέλουν να ακουστούν. Μ’ αυτήν την γλώσσα, την πάντα σε ετοιμότητα, που πάει να μοιάσει με του έμπειρου, αλλά κρατάει τις δικές της λέξεις. Και πώς αλλιώς, αφού τα νοήματα δεν έχουν ακόμα καεί.

Κάποια στιγμή, τρεις ώρες μετά, κάπως ήρθε η κουβέντα –γελώντας– για τους υπολογιστές και τα greeklish. Δεν ήμουν σε διάθεση δασκάλας (όπως συμβαίνει συνήθως όταν έρθει το θέμα στη γλώσσα), δεν πρόλαβα να πω τίποτα. Ακούω ξαφνικά να λένε «κάτι πρέπει να κάνουμε… Να κάνουμε ένα κίνημα για τα ελληνικά μέσω facebook;» Ήταν σαν να είχα μόλις ανοίξει ένα κουτί με το ωραιότερο δώρο. Νομίζω φάνηκε.

Σ’ ευχαριστώ Παύλο, Mάρα, Μάριε, Ισμήνη, Αλέξανδρε, Στάθη, Bαγγέλη!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΑ-δικαιολόγητη εξουσία
Επόμενο άρθρο7 χρόνια και ούτε μία συγγνώμη από Κεντέρη-Θάνου
Γεννήθηκε στην Αθήνα . Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ( Τμήμα Φιλοσοφίας). Παράλληλα παρακολούθησε την ύλη του 2ου έτους του τμήματος Σύγχρονης Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Ναντέρ στο Παρίσι , από όπου και πήρε το Δίπλωμα Γενικών Σπουδών (D.E.U.G.) .Τοποθετήθηκε στη δεύτερη έδρα της Φιλοσοφίας από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών , όπου και ανέλαβε την έκδοση κειμένων του Π. Βράιλα-Αρμένη . Μετέφρασε το βιβλίο του Ταχάρ Μπεν Ζελούν Μοχά ο τρελός ,Μοχά ο σοφός (Εκδ. Εξάντας) . Παρακολούθησε μαθήματα κλασικού και μοντέρνου χορού και πήρε δίπλωμα καθηγήτριας χορού. Έχει χορογραφήσει τις παραστάσεις του Ερασιτεχνικού Θεάτρου Born Yesterday και Επτά επί Θήβας . Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου . Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο στα έργα : Οθέλλος , Τρωάδες , Ορέστης καθώς και με θιάσους του ελεύθερου θεάτρου σε έργα των Σοφοκλή, Ευριπίδη , Σαίξπηρ , Τ. Ουίλλιαμς, Μαριώ, Πρίσλευ , Όσμπορν , Σαγκάν, Κάουαρντ, Γκέρνι, Ουάιλντερ, Μπρεχτ, Όντες, Αντρέγιεφ, Άλμπη( Θεατρικό βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη (2003 ) . Πρωταγωνίστησε στη μουσική παράσταση Νύχτα ξανά σε σκηνοθεσία Αντ.Βουτσινά και μουσική Κουρτ Βαιλ και Θ. Νικόπουλου . Στο κινηματογράφο έχει λάβει μέρος σε πέντε ταινίες μεγάλου μήκους (βραβείο ερμηνείας α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1985 , για την ερμηνεία της στην ταινία του Σ. Τσιώλη( Μια τόσο μακρινή Απουσία ) σε δυο ταινίες μικρού μήκους και στην ιταλοαμερικανική παραγωγή The Greek σε σκηνοθεσία Τ. Ντιούμπιν . Στην τηλεόραση έχει λάβει μέρος σε σειρές , τηλεταινίες και θεατρικά έργα . Δίδαξε Έκφραση και Υποκριτική στο επαγγελματικό τμήμα της Σχολής Χορού της Ν. Χειμάρα και Αγωγή Λόγου σε επιδοτούμενα από την ΕΟΚ σεμινάρια Δημοσιογραφίας . Έλαβε μέρος στο Συμπόσιο Διαφυλετικών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα «Η γυναίκα στον Ίψεν» . Από το 1993 έως το 1996 δίδαξε Υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Δ. Φωτιάδη . Από το 1996 έως σήμερα διδάσκει στη θεατρική Σχολή του Β. Διαμαντόπουλου . Δάνεισε τη φωνή της στο βασικό ρόλο στις ταινίες Το βλέμμα του Οδυσσέα και Μια αιωνιότητα και μια μέρα του Θ. Αγγελόπουλου . Σκηνοθέτησε τα έργα του Γ. Ηλιόπουλου Το τέλος του καλοκαιριού , Μια ωραία και πιστευτή ιστορία , Τα μυστικά της αποτυχίας μου , το έργο του Ερν. Βουτσίνου Τραγωδία εν κρανίω , «Amor y muerte» (Αποσπάσματα από το παγκόσμιο ρεπερτόριο με άξονα το τάνγκο) και τη μουσικοθεατρική παράσταση CARGO. Δισκογραφικά έχει συνεργαστεί με το Β. Δημητρίου και με ξένους συνθέτες . Έχει τραγουδήσει με τους Monie-Monie Conniente ,την Αν. Μουτσάτσου τη Λ. Αλκαίου,το Μ. Πασχαλίδη, Ελ. Πέτα, Μ. Φραγκούλη Είναι πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Εκφωνητών . Από το 2009 είναι Βουλευτής Α’ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ Κ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ.
    ΜΠΡΑΒΟΣ ΣΑΣ..ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΙ ΜΕ ΩΡΑΙΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here