Εισαγωγικές εξετάσεις: Μία ακόμη ελληνική ιδιαιτερότητα

    7
    24

    Απομένουν ελάχιστα εικοσιτετράωρα μέχρι την έναρξη του μεγαλυτέρου ετήσιου γεγονότος που λαμβάνει χώρα στην πατρίδα μας. Οι Πανελλαδικές εξετάσεις. Δε νομίζω οτι υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που οι εξετάσεις για την εισαγωγή στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα να θεωρείται κυρίαρχο στη ζωή των κατοίκων της, όπως αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα.

    Αντί οι εξετάσεις αυτές να αποτελούν φυσική κατάληξη του τέλους της εκπαιδευτικής διαδικασίας όσων τελείωσαν το Λύκειο και ενδιαφέρονται να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Ανώτατη Εκπαίδευση, εμείς έχουμε αναγάγει τη σχετική διαδικασία σε μέγιστο γεγονός που δημιουργεί τέτοια αρνητικά συναισθήματα στους υποψηφίους κατά κύριο λόγο και τις οικογένειές τους, που τους χαρακτηρίζουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα και μένουν ανεξίτηλα σε ολόκληρη τη ζωή τους. 

    Όσοι έχουν περάσει από αυτή τη δοκιμασία, γιατί περί δοκιμασίας πρόκειται, τη θυμούνται σε ολόκληρη τη ζωή τους. Αυτή, όμως, η ιδιαιτερότητα έχει ένα χαρακτηριστικό που πρέπει όλους να μας προβληματίσει. Έχει να κάνει με νέους ανθρώπους, με εφήβους, με παιδιά 18 ετών που τα δύο με τρία προηγούμενα χρόνια δεν ζουν μία πραγματική εφηβική ζωή, δεν «ζουν» στην ουσία. Καταπιέζονται.

    Πολλά έχουν ακουστεί και περισσότερα έχουν γραφτεί για αυτές τις εξετάσεις. Το αποτέλεσμα πάντα το ίδιο ή και χειρότερο. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Οι εξετάσεις, οι όποιες εξετάσεις, δεν είναι κάτι κακό ή κάτι που πρέπει να εξοβελιστεί. Είναι κάτι αναγκαίο για να γίνει επιλογή κάποιων, όταν ο αριθμός των θέσεων είναι περιορισμένος και οι υποψήφιοι πολλοί. Εκείνο που πρέπει να δούμε είναι η μορφή των εξετάσεων και όχι το αν θα πρέπει να υπάρχουν ή όχι.

    Το ερώτημα είναι γιατί η Ελλάδα εμφανίζει αυτή τη διαφορετικότητα από τις άλλες χώρες -μία ακόμη ιδιαιτερότητα σε τόσες άλλες. Κατά την άποψή μου, το πρόβλημα των πανελλαδικών δεν τίθεται σε σωστή βάση -και αυτό γιατί το όλο εκπαιδευτικό σύστημα δεν τίθεται σε σωστή βάση. Δείτε τις εκπαιδευτικές αλλαγές των τελευταίων 30 -40 χρόνων, για να μην πάμε παλαιότερα, είτε αυτές αφορούν την Ανωτάτη Εκπαίδευση είτε τις υπόλοιπες βαθμίδες. Πρώτα τίθεται θέμα εισαγωγικών εξετάσεων και μετά θέμα δομών εκπαίδευσης.

    Και αυτό είναι το κυρίαρχο πρόβλημα γιατί, ουσιαστικά, το όλο εκπαιδευτικό σύστημα οικοδομείται γύρω από τις εξετάσεις, οπότε γίνεται μονοδιάστατο, οδηγώντας κάθε νέο, κάθε μαθητή, να διεκδικήσει κάποια θέση  στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, αναγκαστικά οι εισαγωγικές εξετάσεις γίνονται κυρίαρχος θεσμός και από κει και πέρα όλες σχεδόν οι ελληνικές οικογένειες γυρίζουν γύρω από αυτη τη διαδικασία. Γι’ αυτό και η Πολιτεία το μόνο που κάνει, πλέον, είναι να θωρακίσει το θεσμό με αξιοπιστία. Και αυτό το τελευταίο, τουλάχιστον, έχει εξασφαλιστεί. Πιστεύω ότι στη συνείδηση των Ελλήνων είναι από τους τελευταίους, αν όχι ο τελευταίος, αδιάβλητους και αξιόπιστους θεσμούς και πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού.

    Δυστυχώς, όμως, φέτος η γενική αποδιοργάνωση που παρατηρείται στη χώρα μας έχει τις επιπτώσεις της και στις πανελλαδικές. Πώς αλλιώς να χαρακτηριστούν τα φαινόμενα που παρατηρούνται λίγες μόνο ώρες πριν την έναρξή τους, όταν οι υποψήφιοι δεν γνωρίζουν τον αριθμό εισακτέων, δεν γνωρίζουν ποιες σχολές θα υπάρχουν και ποιές όχι πληροφορούμενοι από δημοσιεύματα χωρίς επίσημη ενημέρωση, όταν αλλάζει ο τρόπος μετεγγραφών και η απόκτηση απολυτηρίου χωρίς να έχει ψηφιστεί ο σχετικός νόμος, όταν αλλάζει ο τρόπος εξέτασης των ατόμων με ειδικές ανάγκες, όταν ομοσπονδίες εκπαιδευτικών προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για τη διαφύλαξη της νομιμότητας κ.ο.κ.                                                       

    Αν αυτό δεν είναι προχειρότητα, έλλειψη οργάνωσης και άγνοια του αντικειμένου, τότε στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας μπορεί να καταλογιστεί αδιαφορία και αναλγησία. Κι αυτό γιατί οι εισαγωγικές εξετάσεις, όπως είπαμε και προηγουμένως, δεν είναι κάποιο στιγμιαίο γεγονός αλλά διαχρονικό.                                                         

    Ας ελπίσουμε, τουλάχιστον αυτές τις τελευταίες ώρες, να ευαισθητοποιηθούν οι ιθύνοντες του υπουργείου Παιδείας για να διαφυλάξουν ότι μπορούν από το θεσμό των εισαγωγικών εξετάσεων.

    Εύχομαι σε όλους τους υποψηφίους καλή δύναμη και καλή επιτυχία!

    *Ο Θανάσης Κυριαζής είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης.

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
    Προηγούμενο άρθροΠροτάσεις
    Επόμενο άρθροΚρατάω κάμερα, έχω δύο παιδιά, πρέπει να τρέμω;
    Ο Θανάσης Κυριαζής (athankyriazis@yahoo.gr) γεννήθηκε στη Λαμία και είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και πήρε το Διδακτορικό του Δίπλωμα. rnΕχει διατελέσει Επισκέπτης-Ερευνητής σε Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα μετά από πρόσκληση, υποτροφίες ή στο πλαίσιο ανταλλαγών, στα State University of New York at Buffalo, και University of Maryland (ΗΠΑ), στο Institute of Education, Πανεπιστήμιο Λονδίνου, Queen Elizabeth College,στο International Center for Theoretical Physics (Τεργέστη), στο Middle East Technical University of Ankara (Τουρκία), στο Institute of Mathematics (Πράγα) κ.ά.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here