Έλενα Ακρίτα: Ο ΠΑΟΚ που αγάπησα…

3
610

Η οικογένειά μου είναι ΑΕΚ λόγω μικρασιατικής καταγωγής. Κι η μητέρα μου το ίδιο, αν και Θεσσαλονικιά. Εγώ πάλι στην εφηβεία μου αυτονομήθηκα κι έγινα ΠΑΟΚ. Πολύ όμως. Παρέμεινα πιστή στην ομάδα μου όλα αυτά τα χρόνια. Και παραμένω. Μέχρι να με πυροβολήσει ο Ιβάν Σαββίδης.

Στη δεκαετία του ’80, νεαρή τότε κι ερωτευμένη με θεσσαλονικιό συνάδελφο, κάθε 15 μέρες ανεβαίναμε στην Τούμπα. Ειδικά το 1985 ζήσαμε μεγάλες στιγμές όταν η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα – πού να ξέραμε πως θα κάναμε μαύρα μάτια να το ξαναδούμε. Τους θυμάμαι σαν τώρα να πανηγυρίζουν με τις ασπρόμαυρες στολές και στις μπλούζες χορηγό τα χαλιά Πέρσικα. Ο Σκαρτάδος, ο Γιούρισιτς, ο Αλαβάντας, ο Στεργιούδας, ο Κωστίκος με το προχώ για την εποχή σκουλαρίκι…

Οταν το 1986 πήρα συνέντευξη από τον Γιώργο Κούδα με το ζόρι συγκράτησα την Κατινίτσα μέσα μου να μη ρωτήσει τον άνθρωπο για τον έρωτα και τον γάμο του με τη Μαρί Μπονέ. Το football icon και η femme fatale, δέκα χρόνια πριν, είχαν ζήσει το απόλυτο ερωτικό θρίλερ. Τέλος, δεν θα ξεχάσω τρεις νεαρές δημοσιογράφους, τη Ρένα Θεολογίδου, την Ντέπυ Γκολεμά κι εμένα να συμπληρώνουμε σχολαστικά το ΠΡΟ-ΠΟ της εβδομάδας. Και να χάνουμε το 13άρι γιατί κάποιος σούπερ αθλητικός συντάκτης μάς έπεισε τελευταία στιγμή να αλλάξουμε το Χ μας.

Τα θυμάμαι όλα αυτά με αφορμή την εντολή Βασιλειάδη για διακοπή του πρωταθλήματος. Οχι, είν’ ωραίος δεν το συζητώ, είναι άρχοντας. Πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι. Μπουκάρει ένας – ΕΝΑΣ ΛΕΜΕ – στο γήπεδο με περίστροφο και την πληρώνουν όλοι. Περιφρονεί ο Σαββίδης νόμους κι αστυνόμους και τιμωρείται π.χ. ο ΠΑΣ Γιάννινα. Ή η ΑΕΛ, ο Πανιώνιος ή η όποια ομάδα τέλος πάντων. Και όχι μόνο τιμωρείς τους άσχετους, αλλά στερείς και τη δουλειά στις τόσες οικογένειες που ζουν από το ποδόσφαιρο.

Δηλαδή. Μένεις εσύ τώρα στο Αίγιο και κάποιος γείτονάς σου κλέβει το παγκάρι της εκκλησίας. Οι Αρχές, αντί να συλλάβουν τον ένοχο, τιμωρούν τους 20.000 κατοίκους που είναι αθώοι. Αυτό ακριβώς πράξατε κι εσείς, γλυκέ μου κύριε Βασιλειάδη: κάνει φάουλ ο επιθετικός του Παναιτωλικού και κόβετε το δικό μου πόδι. Για παραδειγματισμό – του άλλου μου ποδιού ενδεχομένως.

Υπάρχει και ο βλακώδης αντίλογος:

«Ελα μωρέ χρόνια τώρα γίνονται τέρατα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτό σας πείραξε;»

Οχι, αυτό δεν μας πείραξε, αλίμονο, γιατί να μας πειράξει; Αφού στην τελική ο Σαββίδης δεν μας πυροβόλησε, δόξα τω Θεώ να λέμε. Να του ζητήσουν και συγγνώμη οι παίκτες που είναι ακόμα εν ζωή. Κι εδώ να πούμε ένα μεγάλο «μπράβο» στον αρχηγό της ομάδας Βεϊρίνια που αντιμετώπισε στα ίσα τον πιστολέρο της καρδιάς μας. Σε αντίθεση με τους βουλευτές Θεσσαλονίκης που δεν έβγαλαν λεξούλα για τα έκτροπα. Κιχ. Εκτός από τον Γιώργο Λαζαρίδη των ΑΝΕΛ και τον Αριστείδη Φωκά της Ενωσης Κεντρώων που μας μαλώσανε κι από πάνω. Ο,τι να ‘ναι.

Λοιπόν, για να τελειώνουμε με τις φαιδρότητες. Οπως όλες οι ομάδες, έτσι κι ο ΠΑΟΚ δεν ανήκει μόνο στον πρόεδρό του. Ανήκει και στους φιλάθλους του. Κυρίως στους φιλάθλους του. Που αγαπούν και στηρίζουν τις ομάδες τους. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι «11 ηλίθιοι που κλωτσούν μια μπάλα», όπως λένε μερικοί. Είναι ένα συναρπαστικό άθλημα που απαιτεί, εκτός από το ταλέντο, τεχνική, γνώση και στρατηγική. Και σε αυτούς τους φιλάθλους λογοδοτεί ο Σαββίδης. Και ο κάθε Σαββίδης.

Τον ΠΑΟΚ εμείς δεν τον αγαπήσαμε σε παρελθόντα χρόνο. Εξακολουθούμε να τον αγαπάμε. Γιατί ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο δικός σας, κύριε Σαββίδη. Είναι και δικός μου. Κι ας μην οπλοφορώ.

To κείμενο της Έλενας Ακρίτα δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Έλενα Ακρίτα: Ο ΠΑΟΚ που αγάπησα…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΑγοράσατε καινούρια ρούχα; Μην τα φορέσετε πριν τα πλύνετε!
Επόμενο άρθροΗ πρώτη σελίδα της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ της Κυριακής
Η Έλενα Ακρίτα είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Λουκή Ακρίτα (από το χωριό Μόρφου στην Κύπρο) και της Σύλβας Ακρίτα. Ως δημοσιογράφος, συνεργάστηκε με το περιοδικό «Tαχυδρόμος» και τις εφημερίδες: Το Bήμα, Έθνος, Έθνος της Kυριακής, Eιδήσεις και Τα Nέα, όπου συνεχίζει μέχρι σήμερα. Συνεργάστηκε επίσης με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς: EPΑ1, Αθήνα 9.84, Flash, και ΑΝΤ1. Έγινε γνωστή ως ευθυμογράφος στο περιοδικό «Tαχυδρόμος». Εδώ και 10 χρόνια, κάθε Σάββατο η εφημερίδα «Τα Νέα του Σαββατοκύριακου» φιλοξενεί τα κείμενα της. Tο πρώτο της θεατρικό έργο, «H δίαιτα του αστροναύτη», ανέβηκε το 2000-2001 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει από τα αγγλικά και τα γαλλικά πολλά θεατρικά έργα, πρόζες και μιούζικαλ. Βιβλία • «Aπό την Έλενα με χαμόγελο» • «Pαντεβού με την Έλενα» • «H Έλενα στη χώρα των θαυμάτων» • «H διαθήκη» • «Tα φλου» • «Γόβα στιλέτο» • «Γεννήθηκα ξανθιά» (2002) • «Και οι ξανθιές έχουν ψυχή» (2004) Τηλεοπτικές εκομπές • «Πινγκ Πονγκ» • «Kορώνα Γράμματα» (τηλεπαιχνίδι) • «Kυριακάτικα» (μαζί με τον Δημήτρη Κωνσταντάρα) • «Σόου είναι, θα περάσει» • «Όταν θυμάσαι χαίρεσαι» • «Φώτα πορείας» (ενημερωτική ΝΕΤ) • «O πιο αδύναμος κρίκος» (τηλεπαιχνίδι για τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel) Σενάρια • «Γόβα στιλέτο» (1994 ΑΝΤ1). • «Στρας» (1995 ΑΝΤ1) • «Στα φτερά του έρωτα» (1999 - 2001ΝΕΤ • «Με θέα στο πέλαγο» (2003 - 2004 - Mega Channel) • «Βέρα στο δεξί» (2004 - 2007 Mega Channel) • «Αν υπήρχες θα σε χώριζα» (2007 - 2008 Mega Channel) • «Τα μυστικά της Εδέμ» (2008 - 2011 - Mega Channel) Διακρίσεις • Από τον Σύλλογο Γονέων[ασαφές] για τον αγώνα κατά των ναρκωτικών. • ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ Καλύτερη Δημοσιογράφος Εντύπων 2004. • ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ Καλύτερη Δημοσιογράφος Εντύπων 2005. • LEADERS OF THE YEAR Κορυφαία Γυναικεία προσωπικότητα της χρονιάς 2004. • 9 ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΘΝΟΥΣ Βραβείο Καλύτερης Δημοσιογραφικής Εκπομπής "Φώτα Πορείας" Βραβείο Καλύτερου σεναρίου για την σειρά 2004 «Με Θέα στο Πέλαγος». Βραβείο Καλύτερου σεναρίου 2005 για τη σειρά «Βέρα στο Δεξί». Βραβεία δημοφιλέστερης καθημερινής σειράς «Βέρα στο Δεξί» μαζί με τον Γιώργο Κυρίτση. Βραβείο καλύτερο πρωτότυπου σεναρίου "Μυστικά της Εδέμ", βραβείο Αγαπημένης Ελληνικής Σειράς "Μυστικά της Εδέμ". Τα κείμενα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές χώρες. Υπάρχουν πολλές διδακτορικές διατριβές φοιτητών ψυχιατρικής με θέμα το ύφος γραφής της.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εξαιρετικό κείμενο μιας φιλάθλου και όχι – μόνο – οπαδού! Το οποίο (κείμενο) μάλλον θα πρέπει να διαβάσουν ξανά και ξανά κάποιοι «ουδέτεροι» αθλητικοί συντάκτες που δεν φαίνεται να ενοχλούνται ιδιαίτερα από τους τραμπουκισμούς και τη θέα των περιστρόφων…

    • Κώστα, κάνε λίγο κράτει, στην εφημερίδα του Μαρινάκη τα έγραψε. Τι ήθελες να γράψει; Για τον δικό σας, που θα έπνιγε τον διαιτητή με το κασκόλ! Ο Σαββίδης δεν απείλησε. Ή μήπως κάνω λάθος; Αν η θέα του όπλου είναι απειλή, τι να πουν οι διαδηλωτές (συνταξιούχοι) όταν βλέπουν τα ΜΑΤ με πλήρη εξάρτηση; Και τις τρώνε κι από πάνω. Ο δικός σας όμως απείλησε. Ή μήπως κάνω λάθος.

      • Γιάννη μου, επειδή κι εγώ αρθρογραφώ (εντελώς ερασιτεχνικά), όπως ξέρεις, σε εφημερίδα του Μαρινάκη, θα σου αποκαλύψω το εξής: Όταν ο Μ. πήρε το Βήμα, τηλεφώνησα στην εφημερίδα και τους είπα: «Όπως γνωρίζετε, είμαι οπαδός της ΑΕΚ και συχνά-πυκνά γράφω σκληρά κείμενα κατά του Ολυμπιακού. Να υποθέσω ότι θα πρέπει στο εξής να κρύβω λόγια;»

        Μου απάντησαν με ξεκάθαρο τρόπο ότι η κατεύθυνση που έχουν πάρει είναι να γράφουν ακριβώς όπως και πριν, χωρίς την παραμικρή πρόθεση παρέμβασης από την ιδιοκτησία. Σε ό,τι αφορά, τουλάχιστον, το ποδόσφαιρο (δεν γνωρίζω για την πολιτική, κι ούτε με αφορά) το έχω τσεκάρει, αφού δημοσίευσα ένα-δύο κείμενα όπου εκφραζόμουν ιδιαίτερα αρνητικά για τον «θρήνο» και τις διοικήσεις του!

        Σε κάθε περίπτωση, δεν νομίζω ότι η Ακρίτα έγραψε ένα κατευθυνόμενο κείμενο, αλλά ένα κείμενο από καρδιάς! Κι ας μην μπλέκουμε την πολιτική με το ποδόσφαιρο. Αυτό ας έχει, τουλάχιστον, κάποια ελπίδα αναγέννησης…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here