Η Ελλάδα, ως βομβαρδισμένο τοπίο

4
36

Είδες το δίκιο σου

να χρωματίζεται άδικο

μόλις το χρώμα του άδικου

βάθαινε αργά σε δίκιο.

Γ. Φακορέλης, Μετανιωμένη αφορμή

Βόμβες. Πρώτα πρώτα οι πραγματικές βόμβες που σκοτώνουν, ματώνουν, καταστρέφουν χωρίς διάκριση και χωρίς στόχο. Η έκρηξή τους ξαναγεννά μνήμες, (ανα)παράγει φόβους, καταργεί τα αισθήματα εμπιστοσύνης και ασφάλειας. Κυρίως, όμως, ανοίγουν κρατήρες μίσους.

Ύστερα οι τηλεοπτικές βόμβες. Πιο φαντασμαγορικές, σχεδόν κινηματογραφικές, με σκηνοθεσία και σπικάζ αντάξια του θεάματος. Όταν ,μάλιστα, συνοδεύονται από ερμηνείες ειδικών στη διεθνή γεωπολιτική, τότε νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε τηλε-διάσκεψη του Πενταγώνου με εφέ.

Ακολουθούν οι βόμβες των δηλώσεων, ανακοινώσεων, συνεντεύξεων. Δεν υπάρχει κόμμα, φορέας, σύλλογος, όμιλος, ένωση προσώπων που να μην εξέπεμψε – άλλος με περισσότερη κι άλλος με λιγότερη μαύρη ψυχική διάθεση – το δικό του σήμα SOS – κρίση – SOS.

Και οι βόμβες πέφτουν χωρίς σταματημό. Βόμβες αποκαλύψεων για το «σκοτεινό παρελθόν» δημοσίων ανδρών, βόμβες αναγνώρισης ιστορικών λαθών, βόμβες συνένωσης και συγχώνευσης τραπεζών, βόμβες αθλητικών διαπλοκών, βόμβες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κινδύνων στη διατροφική αλυσίδα.

Την ίδια ώρα σκάνε και οι βόμβες των εφησυχασμών. Η οικονομία δεν κινδυνεύει, ο τουρισμός δε βλάπτεται, το χρηματιστήριο δεν πέφτει.

Με μια ιδεολογία-κόσκινο και μια διάτρητη ηθική γυρεύουμε κλωστή να ράψουμε ό,τι μπορούμε. Κανείς δε νοιάζεται για το χρώμα της κλωστής και τη μάρκα της κουβαρίστρας. Αρκεί να προλάβουμε να ράψουμε τις τρύπες, να μπαλώσουμε τα σκισίματα ίσως και ν’ απαλλαγούμε από τις ευθύνες διαχείρισης. Η Ελλάδα εξακολουθεί να σχεδιάζει το χθες.

*Ο καθηγητής Εγκληματολογίας Γιάννης Πανούσης είναι βουλευτής της ΔΗΜΑΡ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜάλλον θα κερδίσει η Αλέκα στο ΚΚΕ, αλλά θα χυθεί αίμα…
Επόμενο άρθροΜΥΣΤΗΡΙΟ ΜΠΟΥΦΦΟ | του ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ | Θέατρο «Περίακτοι»
Ο Γιάννης Πανούσης έλκει την καταγωγή του από την Αρκαδία και την Κορινθία, αλλά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε στη Νομική, αλλά αγαπούσε τη Φιλολογία. Συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές Επιστήμες και συνέχισε στη Γαλλία με εγκληματολογία, που αποτελεί συνδυασμό πολιτικής σκέψης, φιλολογίας, νομικής και πολιτικής επιστήμης. Διετέλεσε καθηγητής στη Νομική Θράκης επί 19 χρόνια (και πρύτανης απο το 1994 έως το 1997) και όταν έφυγε από εκεί για τη Νομική Αθηνών ένιωσε ότι "ξενιτεύεται" -παρότι όταν είχε πρωτοπάει στην Κομοτηνή είχε τρομάξει! http://www.giannispanousis.gr/page.php?p=biography

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η κλωστή είναι η παιδεία και η κουβαρίστρα η νέα γενιά
    Ο ράφτης οι ΔΑΣΚΑΛΟΙ
    Η μοναδική μας ελπίδα ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ !!!!!

  2. Ένας ακόμη εφησυχασμός κ. Πανούση.
    Ποιος είναι αυτός ο άλλος εφησυχασμός;
    Μα το ράψιμο (και το μπάλωμα).
    Ας τα μπαλώσουμε (προσωρινά) και βλέπουμε.
    Για αύριο έχει ο θεός (αδιευκρίνιστος αυτός).
    Μια και είστε βουλευτής και τα γνωρίζεται από πρώτο χέρι, που λένε, θα έπρεπε αλλιώς να μας τα παραθέσετε.
    Αφήσατε να πλανάτε ένα ερωτηματικό.
    Ποια είναι η μοδίστρα.
    Αλλά ως προς αυτό δεν έχουμε αυταπάτες.
    Είναι αυτή που κρατάει σήμερα το βελόνι, αυτή που και σεις της παρέχετε κλωστή.
    Κανείς δεν θα έπρεπε να νοιάζεται για το χρώμα της κλωστής και τη μάρκα της κουβαρίστρας.
    Γιατί έτσι θέλει τις συνειδήσεις η κρατούσα (δυστυχώς ακόμη) πολιτική αντίληψη.
    Ότι, όλοι ευθύνονται τα ίσα της σημερινής κατάντιας.
    Σ’ αυτό ακριβώς αποσκοπούσε η βλακωδέστατη έκφραση, «μαζί τα φάγαμε», και φαίνεται να βρίσκει και ανταποκριτές.
    Όχι, δεν σχεδιάζει η Ελλάδα το χθες, ένα μέρος των πολιτικών της το σχεδιάζει, που αλλιώς ξεκίνησαν και αλλού κατέληξαν.

  3. Με σοβαρή ρηχότητα
    και αμφίβολη ποιότητα
    αντί να εντυπωσιάζει
    θανάσιμα κουράζει

    Με λέξεις όλο νόημα
    αφ υψηλού διδάσκει
    με ωραία λόγια, φάσκει
    και με έργα, αντιφάσκει.

    συνεχείς επαναλήψεις
    και νοητικές διαλήψεις
    γεύμα δίχως έδεσμα
    Σφίγγα δίχως αίνιγμα

    Ένθεν κακείθεν
    ασαφώς και δήθεν
    σοφίας το απαύγασμα
    ευήθειας το ανάγνωσμα…

  4. Ναι … σχεδιάζει το χτές, βασιζόμενη σε «μηχανισμούς» του σήμερα . Τα σημερινά κόματα είναι αυτό ακριβώς «ΣΗΜΕΡΙΝΑ» , ενώ τα πρόσωπα χθεσινά .
    Την απάντηση στο ποιός θα πληρώσει, πόσο, γιατί και αυτός που θα πάρει τα χρήματα τί θα τα κάνει … δεν το λέει κανείς. Η «παιδεία» και άλλες «γενικές» έννοιες (όπως η ηθική) έχουν (και πρέπει να έχουν) το «χρηματικό» τους «αποτύπωμα». Το ίδιο και οι προτάσεις, τα μπαλώματα κλπ, κλπ.
    Αυτά δεν αναφέρονται πουθενά.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here