Ένα αφιέρωμα στη γιορτή της γυναίκας

0
219

8 Μαρτίου 2018:γιορτή του Θεοφυλάκτου Επισκόπου Νικομηδείας, αλλά και ημέρα γιορτής της γυναίκας. Θεοφύλακτη η γυναίκα, λοιπόν, και έχει την τιμητική της. Σκέφθηκα με την ευκαιρία αυτή να αναφερθώ σε ένα βιβλίο του Ανδρέα Μήτσου με τίτλο «Η Αλεξάνδρα» (εκδόσεις Καστανιώτη 2015), που υμνεί τη γυναίκα.
«Ζητώ τη βοήθεια όποιου με διαβάζει. Και θέλω να βγάλει εκείνος τις αποφάσεις .Να με δικάσει αυτός. Με μέτρο τον εαυτό του και τον δικό του καημό …Θέλω να την πάρει ετούτη την ιστορία πάνω του. Να την κάνει δική του…» γράφει ο Α.Μήτσου. Πώς να κάνει ο αναγνώστης δική του την ιστορία της Αλεξάνδρας; Πώς να ανταποκριθεί στο αίτημά της; Πόσο δύσκολο, αλήθεια, είναι να προσεγγίσει μιαγυναίκα, που σε όλη της τη ζωή ζούσε στο παρελθόν φυλακισμένη στον κόσμο της, που δεν μπόρεσε ποτέ να ζήσει το παρόν, να ζήσει τον έρωτα, να ζήσει τη ζωή !

Ο συγγραφέας Ανδρέας Μήτσου λαμπρός φιλόλογος, γνωστός από το πλούσιο συγγραφικό του έργο ποτισμένο με αγάπη και θαυμασμό για τη «γυναίκα» συμπαραστέκεται στα δεινά της Αλεξάνδρας και τα αγγίζει γλυκά και τρυφερά όπως ο Βοκκάκιος στην «Γκριζέλντα» του, όπου ο ίδιος ο συγγραφέας γίνεται ένα με την κοινωνία και την περιγράφει με εκείνη την επιείκεια των ανθρώπων που παραδέρνουν μέσα στις άστατες εντυπώσεις της ζωής.

Η Αλεξάνδρα, που το όνομά της δηλώνει την απώθηση του «άνδρα», η Αλεξάνδρα η Πόντια, που οι συμπατριώτες της την φώναζαν γαλιάντρα, γνώρισε μαζί τους όλο τον πόνο της ανάλγητης καταδίωξης, της εξορίας και της απόγνωσης. Η μητέρα της Αλεξάνδρας, Ρωσίδα πριγκίπισσα μέχρι την εφηβεία της και θύμα των μπολσεβίκων, την είχε συνδέσει βαθιά με έναν πίνακα του μεγάλου ζωγράφου Κοντσαλόφσκι, που στάθηκε μοιραίος για τη ζωή της. Ο πίνακας πρωταγωνιστεί στο μυθιστόρημα και ο ζωγράφος πρωταγωνιστεί στην ψυχή της Αλεξάνδρας. Ο εικονιζόμενος στον πίνακα Βησσαρίων, ένας τσαγκάρης σε ώρα δουλειάς, γέννησε στην Αλεξάνδρα την μεγάλη αγάπη αλλά και το μεγάλο μίσος συνδεδεμένο με εκδίκηση.

Το μυθιστόρημα γεννά πολλά ερωτηματικά, πολλά “why”-κατά τον συγγραφέα- που όμως δεν βρίσκουν πάντα το “because”. Η ιστορία της Αλεξάνδρας είναι συνδεδεμένη με τον τόπο που τον εμπνέει, την Δωρίδα, με το μοναστήρι της Παναγιάς της Βαρνάκοβας, με την Ερατεινή την «αγαπημένη» και με το πέτρινο σπίτι , το ξεχωριστό από τα άλλα σπίτια του χωριού που φιλοξενεί τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του…

«Την ιστορία του άλλου κανείς , ποτέ, δεν τη μαθαίνει ολόκληρη…Η αληθινή ιστορία που μαθαίνουμε και την πιστεύουμε είναι η καταδική μας ιστορία…».

Τα λόγια αυτά και όλεςτις περιπέτειες της ηρωίδας ρουφά κυριολεκτικά ο αναγνώστης γοητευμένος από την περιγραφική και τη γλωσσική δεινότητα του συγγραφέα, που αφειδώλευτα υμνεί τη γυναίκα και δεν διστάζει να καταδικάσει τον άνδρα, μαθητή και εραστή της, για την απάνθρωπη συμπεριφορά του.

«Η Αλεξάνδρα, καθηγήτρια Αγγλικών, θα δολοφονήσει άγρια έναν παλιό μαθητή της, και θα’χει χίλια δίκια».

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤο Master chef έγινε καραριάλιτι και πέρασε το Survivor
Επόμενο άρθροMεγάλη γκάφα του ΑΠΕ: Έρποντας και γλύφοντας ανεβαίνεις ψηλά
Η Στέλλα Πριόβολου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική, γαλλική και ιταλική φιλολογία και είναι διδάκτωρ των πανεπιστημίων Αθηνών και Ρώμης. Καθηγήτρια Λατινικής-Ιταλικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ελληνορωμαϊκές -Ελληνοϊταλικές Σπουδές: Λογοτεχνία, Ιστορία και Πολιτισμός". Είναι μέλος ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και συγγραφέας πολλών μελετών. Η έρευνά της τα τελευταία χρόνια έχει ως αντικείμενο το θεατρικό έργο του Dario Fo και τη σχέση του με τη λατινική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Περίπλους: 1. "Dario Fo, ένας σύγχρονος goliardus", (2001) 2. "Dario Fo, venticinque monologhi per una donna: La Medea", (2005) 3. "Rosa Fresca Aulentissima, το μεσαιωνικό ερωτικό ποίημα με το μάτι των φιλολόγων και του Νομπελίστα Dario Fo", (2010). Το ποίημα αυτό μεταφράστηκε στην ελληνική με την επιχορήγηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ιταλίας. Από το 1994 μέχρι το 2001, Αντιπρόεδρος του Ι.Κ.Υ. και υπεύθυνη για το κοινοτικό πρόγραμμα "Σωκράτης". Επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων ξένων γλωσσών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και εμπειρογνώμων Γ.Γ.Ε.Τ. για την κινητικότητα των σπουδαστών. Τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης 2000-2001. Από το 2001-2004 Ειδική Γραμματέας Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στο ΥΠΕΠΘ, Πρόεδρος της Επιτροπής στήριξης των Εδρών Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και εθνική εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας( Σ.Ε.Π.Ι.) και Γ. Γραμματέας της Sociιtι Europιenne de Culture στην Ελλάδα.Από το 2008 μέχρι το 2010, αναπληρώτρια πρόεδρος Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών.Έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση του Ιταλικού κράτους CAVALIERE al merito della Repubblica Italiana, 2002. Εχει τιμηθεί για την προσφορά της στα Ελληνικά Γράμματα και τον πολιτισμό από την Ένωση Γυναικών Φωκίδας, 2007 και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Χίου για τον ίδιο λόγο, 2007. Αναπτύσσει επί χρόνια πολιτική δραστηριότητα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ ως μέλος της Κ.Ε. και σε τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο του Ευρωκοινοβουλίου το 1999.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here