Επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου; Ας κρατάμε μικρό καλάθι…

2
23

Η Ελλάδα, επιτέλους, απέκτησε κυβέρνηση. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Αν σύντομα η νέα κυβέρνηση δεν κατορθώσει να προωθήσει αποφασιστικά μια σειρά από μέτρα, που θα δώσουν μια ανάσα στη χειμαζόμενη εντός του θέρους κοινωνία, τότε η οικονομία, και κατά συνέπεια η ίδια η χώρα, θα κινδυνεύσουν με κατάρρευση μέσα στους προσεχείς μήνες.

Αυτό δείχνουν να το έχουν αντιληφθεί οι αρχηγοί των τριών κομμάτων που στηρίζουν το νέο σχήμα, ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος κι ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης.

Η αλήθεια είναι ότι το κυβερνητικό πείραμα, που προκαλείται από την αναγκαιότητα σχηματισμού κυβέρνησης μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής, είναι πρωτοφανές. Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας δεν έχει σχηματισθεί κυβέρνηση, που δεν είναι ειδικού σκοπού και σύντομης θητείας, που να στηρίζεται σε τρία κόμματα, και μάλιστα εντελώς διαφορετικής ιδεολογικής προέλευσης. Από την Κεντροδεξιά μέχρι την Κεντροαριστερά και την Αριστερά, όπως συμβαίνει με τα τρία κόμματα που συμφώνησαν να στηρίξουν την κυβέρνηση Σαμαρά.

Ουδείς μπορεί, λοιπόν, να προβλέψει πώς θα τα βγάλει πέρα τα νέο σχήμα. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα αυτού του πρωτοφανούς πειράματος. Με δεδομένο ότι, όπως είπε ο πρωθυπουργός στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, η κυβέρνηση αυτή δεν έχει ούτε μια μέρα περίοδο χάριτος.

Οι δυσκολίες έχουν ήδη αρχίσει να διαφαίνονται. Όχι τόσο στα πρόσωπα που απαρτίζουν στο κυβερνητικό σχήμα (και για τα οποία κι ο γράφων και πολλοί άλλοι αναλυτές έχουμε έντονες επιφυλάξεις για πολλά, αν όχι τα περισσότερα). Σε αυτή τη φάση αυτό δεν έχει τόση σημασία, όσο οι πολιτικές, που θα εφαρμόσουν. Ασφαλώς και το νέο σχήμα δεν είναι «ολιγομελές κι ευέλικτο», όπως για μια ακόμα φορά περίμεναν κάποιοι. Το σύνολο των υπουργών και των υφυπουργών, μαζί με τον πρωθυπουργό, φθάνει τους 40. Αλλά ο γράφων δεν πίστευε ότι με δεδομένη την ανεπάρκεια της δημόσιας διοίκησης θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί. Ή και θα έπρεπε να συμβεί.

Συνεπώς, τα κατ’ αρχήν προβλήματα είναι δύο κεντρικά:

Το πρώτο αφορά τον συντονισμό του κυβερνητικού σχήματος, που – όπως είπε ο κ. Σαμαράς- δεν πρέπει να θεωρείται ομοσπονδία κομμάτων αλλά ενιαίο σύνολο. Αυτό είναι ευθύνη, κυρίως, του Μεγάρου Μαξίμου, που όχι μόνον θα πρέπει να ελέγχει αλλά και να συντονίζει κεντρικά τις άμεσες αλλά και τις μεσοπρόθεσμες πολιτικές, που πρέπει να εφαρμόσει η κυβέρνηση.

Αλλά και των ίδιων των υπουργών στα πλέον κρίσιμα υπουργεία, που σε αυτή τη φάση είναι τα οικονομικά κυρίως.

Το δεύτερο, κι ακόμα μεγαλύτερο, ζήτημα αφορά τη συμφωνία στις απαιτούμενες πολιτικές που θα προωθηθούν. Ασφαλώς η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου αποτελεί πρωταρχικό στόχο επί του οποίου έχουν δεσμευθεί όλα τα κόμματα. Όμως, ας είμαστε ρεαλιστές. Αυτή η επαναδιαπραγμάτευση, στην καλύτερη περίπτωση δεν μπορεί να καταλήξει σε κάτι πολύ καλύτερο από το να δοθεί μια παράταση χρονική στην Ελλάδα, ώστε να μειώσει τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Και κάποιες μικροδιορθώσεις σε ζητήματα όπως η μετενέργεια κι η μείωση του βασικού μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά μπορεί να γίνουν.

Πώς, όμως, θα αποκατασταθούν οι χαμηλές συντάξεις και θα διπλασιασθεί ο χρόνος παροχής του επιδόματος ανεργίας σε ανέργους που αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς όπως έχει δεσμευθεί προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά ο κ. Σαμαράς; Κι αυτό χρειάζεται να γίνουν άμεσα σε συνδυασμό με το μείζον ζήτημα, που είναι η σχετική αποκατάσταση της ρευστότητας στην αγορά, που είναι σε τραγική κατάσταση;

Αυτό πρέπει να γίνει με τρεις τρόπους: με τις τράπεζες να αρχίσουν και πάλι να δίνουν κάποια δάνεια, με την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, κάτι εξαιρετικά δύσκολο, αλλά και με την ταχεία απορρόφηση του ΕΣΠΑ και τη διαμόρφωση ενός προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, που εδώ και δύο χρόνια τουλάχιστον έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ξεχάστε τα καλάθια k τα κολοκυθια, αυτό που διαλέξαμε στις τελευταίες εκλογές, ήταν Ευρώπη, με το euro.
    Τώρα να κοιτάξουμε να γλιτώσουμε, να τους πείσουμε πως το πιστεύουμε k θα συμπράξουμε μαζί τους στην Ευρώπη k το Euro, όχι ότι θα μας σώσει οικονομικά αλλα αυτό θα κάνει την Ευρώπη να μας αποδεχτεί σαν ίσους εταίρους, ειδάλλως ούτε πρόκειται να σκεφτεί τίποτα k κανέναν, εκτος μιας οντότητας με μια Ευρώπη.
    Εδώ παίζεται ανατολική με δυτική πολιτική επικράτηση με Αμερική στα οπίσθια. Νομίζετε ότι θα συνεχίσουν να παίζουν μικροπολιτική τον Ελλήνων?
    Πρέπει να είμαστε πολύ αφελής όπως ο k Τσίπρας, άφησε τον Λαό να ελπίζει πως θα εκβιάσει. Nα σοβαρευτούμε να δείξουμε Ευρωπαϊκή ενότητα με τον δικό μας αγώνα βοηθειας, δηλαδή να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας να αλλάξουμε πρώτα από όλα, με σταθερότητα πολιτική, εργασιακή k αναπτυξιακή, με δουλειά πολύ δουλειά..

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here