Έχω ένα όνειρο

72
51

«…Αν δεν είχαν κτίσει αυτό το μέρος, κανείς από εμάς δεν θα είχε δουλειά!…» διαβάζω ότι είπε ο Σαμ Μέντες στον Κέβιν Σπέισι, μόλις μπήκαν στην Επίδαυρο.

Και συγκινούμαι, και το μυαλό μου φεύγει εντελώς απ’ την πολύπαθη οικονομία μας, και θυμώνω συγχρόνως, γιατί αυτές οι δηλώσεις πιάνουν τόπο μόνο όταν τις αρθρώσουν μεγάλα ξένα ονόματα. Όπως η σπουδαία δήλωση του Γκοντάρ, πρόσφατα. Όταν τις λέμε εμείς, οι Έλληνες καλλιτέχνες, περνάνε στα ψιλά, ως γραφικά «κολλήματα» του καθένα. Η συνήθης σκέψη που ακολουθεί: «Εδώ ο κόσμος καίγεται…»

Κι όμως, το έχω διαπιστώσει δεκάδες φορές, σε όλα τα ταξίδια, από την Κίνα μέχρι την Αμερική: Το μόνο ελληνικό θέμα, στο οποίο υποκλίνονται ακόμα, είναι ο πολιτισμός μας. Όχι μόνο η κληρονομιά, ας μη βιαστούμε να μπούμε στη μιζέρια της απόρριψης. Σέβονται και υποδέχονται και τιμούν κάθε σύγχρονο πολιτιστικό μας προϊόν, αυτά τα ελάχιστα που μπορούν πια να ταξιδέψουν. Και είναι πολλά τα ονόματα που μας εκπροσωπούν επάξια ως πρεσβευτές εκεί έξω, πολύ περισσότερα απ’ όσα φαντάζεστε.

Πόσοι αλήθεια θα πήγαιναν να ακούσουν άλλη μια πολιτική ανάλυση για τον ολοκληρωτισμό ή για το μεταναστευτικό; Πόσοι αντίστοιχα τρέχουν να απολαύσουν τους στίχους του Σέξπηρ ή του Ευριπίδη, που διαπραγματεύονται τα ίδια θέματα;  (πόσο ατελείς μένουμε, έτσι κι αλλιώς,  όσο δεχόμαστε να ζούμε μακριά από την Τέχνη).

Έχω ένα όνειρο εδώ και χρόνια. Να γίνει η χώρα μας ο τόπος προορισμού για την Θεατρική Παιδεία. Να γίνει, δηλαδή, ο φυσικός και αυτονόητος χώρος της μάθησης η χώρα που γέννησε το θέατρο – τουλάχιστον στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Και πρώτα απ’ όλα, ο χώρος που αυτονόητα θα αποτελεί τον τόπο μελέτης και εξειδίκευσης στο αρχαίο δράμα.

Τρείς είναι για μένα οι βασικές υποχρεώσεις της Πολιτείας στα θέματα του Πολιτισμού. Πρώτον, να «σπέρνει» στη βασική εκπαίδευση, με σκοπό να δώσει τα πρώτα ερεθίσματα και να διαμορφώσει φιλότεχνους πολίτες (και κατ΄επέκταση πολίτες που θα έχουν έρθει νωρίς σε επαφή με το αξιακό σύστημα). Δεύτερον, να ανιχνεύει και να στηρίζει στα πρώτα τους βήματα τους ταλαντούχους νέους καλλιτέχνες. Τρίτον, να διαχέει το απόσταγμα  της καλλιτεχνικής παραγωγής στο εξωτερικό.

Αυτές είναι οι προτεραιότητες. Οτιδήποτε άλλο, έπεται.

Μπήκα στην πολιτική γι’ αυτούς τους συγκεκριμένους λόγους. Δεν βρήκα κλειστά αυτιά. Μας βρήκε, όμως, κατάστηθα η χειρότερη ιστορική συγκυρία. Ποιος θα την πλήρωνε πάλι; Φυσικά ο Πολιτισμός. Του οποίου η συμβολή και η σπουδαιότητα φαίνεται μακροπρόθεσμα (ήδη, όμως, «απολαμβάνουμε» τα αποτελέσματα της παραμέλησής του τα τελευταία χρόνια).

Παρ’ όλα αυτά, δύο μεγάλα σχέδια, μετά από πολλή, σιωπηρή δουλειά, είναι κοντά στην ολοκλήρωσή τους.

Αυτό με κρατάει τις στιγμές που μου λείπει η δημιουργική αγωνία του θεάτρου, το μοναδικό ταξίδι στην παγκόσμια σκέψη, η αίσθηση της απόλυτης προστασίας, η πολύτιμη βεβαιότητα ότι βρίσκεσαι στο απυρόβλητο!

Αυτό με κρατάει όταν μου «απαγορεύεται» πρακτικά να παρακολουθήσω στην Επίδαυρο (όπου ευλογήθηκα να παίξω τρεις φορές) τις σπουδαίες παραστάσεις.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΈνα αστέρι ανατέλλει…
Επόμενο άρθροΣου γράφω, γιατί φοβάμαι φίλε…
Γεννήθηκε στην Αθήνα . Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ( Τμήμα Φιλοσοφίας). Παράλληλα παρακολούθησε την ύλη του 2ου έτους του τμήματος Σύγχρονης Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Ναντέρ στο Παρίσι , από όπου και πήρε το Δίπλωμα Γενικών Σπουδών (D.E.U.G.) .Τοποθετήθηκε στη δεύτερη έδρα της Φιλοσοφίας από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών , όπου και ανέλαβε την έκδοση κειμένων του Π. Βράιλα-Αρμένη . Μετέφρασε το βιβλίο του Ταχάρ Μπεν Ζελούν Μοχά ο τρελός ,Μοχά ο σοφός (Εκδ. Εξάντας) . Παρακολούθησε μαθήματα κλασικού και μοντέρνου χορού και πήρε δίπλωμα καθηγήτριας χορού. Έχει χορογραφήσει τις παραστάσεις του Ερασιτεχνικού Θεάτρου Born Yesterday και Επτά επί Θήβας . Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου . Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο στα έργα : Οθέλλος , Τρωάδες , Ορέστης καθώς και με θιάσους του ελεύθερου θεάτρου σε έργα των Σοφοκλή, Ευριπίδη , Σαίξπηρ , Τ. Ουίλλιαμς, Μαριώ, Πρίσλευ , Όσμπορν , Σαγκάν, Κάουαρντ, Γκέρνι, Ουάιλντερ, Μπρεχτ, Όντες, Αντρέγιεφ, Άλμπη( Θεατρικό βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη (2003 ) . Πρωταγωνίστησε στη μουσική παράσταση Νύχτα ξανά σε σκηνοθεσία Αντ.Βουτσινά και μουσική Κουρτ Βαιλ και Θ. Νικόπουλου . Στο κινηματογράφο έχει λάβει μέρος σε πέντε ταινίες μεγάλου μήκους (βραβείο ερμηνείας α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1985 , για την ερμηνεία της στην ταινία του Σ. Τσιώλη( Μια τόσο μακρινή Απουσία ) σε δυο ταινίες μικρού μήκους και στην ιταλοαμερικανική παραγωγή The Greek σε σκηνοθεσία Τ. Ντιούμπιν . Στην τηλεόραση έχει λάβει μέρος σε σειρές , τηλεταινίες και θεατρικά έργα . Δίδαξε Έκφραση και Υποκριτική στο επαγγελματικό τμήμα της Σχολής Χορού της Ν. Χειμάρα και Αγωγή Λόγου σε επιδοτούμενα από την ΕΟΚ σεμινάρια Δημοσιογραφίας . Έλαβε μέρος στο Συμπόσιο Διαφυλετικών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα «Η γυναίκα στον Ίψεν» . Από το 1993 έως το 1996 δίδαξε Υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Δ. Φωτιάδη . Από το 1996 έως σήμερα διδάσκει στη θεατρική Σχολή του Β. Διαμαντόπουλου . Δάνεισε τη φωνή της στο βασικό ρόλο στις ταινίες Το βλέμμα του Οδυσσέα και Μια αιωνιότητα και μια μέρα του Θ. Αγγελόπουλου . Σκηνοθέτησε τα έργα του Γ. Ηλιόπουλου Το τέλος του καλοκαιριού , Μια ωραία και πιστευτή ιστορία , Τα μυστικά της αποτυχίας μου , το έργο του Ερν. Βουτσίνου Τραγωδία εν κρανίω , «Amor y muerte» (Αποσπάσματα από το παγκόσμιο ρεπερτόριο με άξονα το τάνγκο) και τη μουσικοθεατρική παράσταση CARGO. Δισκογραφικά έχει συνεργαστεί με το Β. Δημητρίου και με ξένους συνθέτες . Έχει τραγουδήσει με τους Monie-Monie Conniente ,την Αν. Μουτσάτσου τη Λ. Αλκαίου,το Μ. Πασχαλίδη, Ελ. Πέτα, Μ. Φραγκούλη Είναι πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Εκφωνητών . Από το 2009 είναι Βουλευτής Α’ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ.

72 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κα Ζούνη φύγε γρήγορα όσο μπορείς πιο γρήγορα απο αυτό το κόμμα θα σε φθείρει θα κάνει να χάσεις κάθε καλή σχέση που έχεις με τον κόσμο.
    Ενας κάποτε είχε πει ότι αν μπεις σε μια μπανιέρα με κάποιον που είναι βρώμικος μοιραία θα λερωθείς και εσύ.
    Φύγε μακριά είσαι καθαρή μην επιτρέψεις να σε χρησιμοποιήσουν.
    Γιατί αυτό κάνουν χρησιμοποιούν την καλή σχέση που έχεις με τον κόσμο.
    Θέλω να σας ξαναδώ στην Επίδαυρο.

  2. Καλά Αντρέα όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι κατά καιρούς έχουν πει και σπουδαίες βλακείες, δεν χρειάζεται να κρεμόμαστε από τα χείλη τους και να ακούμε ωσάν χάχες ότι λένε.

  3. Ξέρετε όμως, το έχω διατυπώσει κι άλλη φορά όταν από το ίδιο στέκι διατυπώθηκε η φτωχή μουσική καλλιτεχνική παραγωγή λογω της κρίσης. Θα μπορούσε κάλλιστα, τώρα ειδικά, να υπάρξει θεατρική προσφορά, ΔΩΡΕΑΝ, στους δρόμους στις πλατείες, στα αρχαία έρημα θέατρα. Ας μην ξεχνάμε, πως υπήρχαν πάντα οι χορηγίες και οι λαϊκές απογευματινές, πώς οι μεροκαματιάρηδες βιοτέχνες Αθηναίοι έπαιρναν παραμάσχαλα σε μπόλιες τα κεφτεδάκια τους και πήγαιναν εκδρομούλα στα αρχαία θέατρα για να δουν φτηνό, προσφερόμενο θέαμα, να καθαρθούν και να κοιμηθούν ευτυχισμένοι…. Στο χέρι σας, είναι να μας δωρίσετε την ψυχική ανάταση που όλοι έχουμε ανάγκη αυτή την εποχή της καταφρόνιας που μας δέρνει !

  4. Κυρία Ζούνη,
    πολιτισμός είναι:
    1: Ο τρόπος που ασκούμε πολιτική.
    2. Ο τρόπος που σκεφτόμαστε.
    3. Ο τρόπος που διδάσκουμε ιστορία.
    4. Ο τρόπος που αγαπάμε την πατρίδα μας.
    5. Η αλήθεια.
    6. Η αλληλεγγύη.
    7. Η παραμυθία.
    8. Ο αλτρουισμός.
    9. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τους πολίτες.
    10.Ο τρόπος που σεβόμαστε τους γέροντες.
    11.Ο τρόπος που αγαπάμε και βοηθάμε τους νέους.
    12.Τα βιβλία που διαβάζουμε.
    13.Οι μουσικές που ακούμε.
    14.Το θέατρο και το σινεμά που επιλέγουμε.
    15.Το φαγητό και ο τρόπος που τρώμε.
    16.Ο τρόπος που καπνίζουμε το τσιγαράκι μας.
    17.Ο τρόπος που ερωτευόμαστε και καιγόμαστε.
    18.Ο σεβασμός στο διαφορετικό και το «άλλο».
    19.Η παιδεία.
    20.Οι κόκκινες σημαίες της ψυχής μας.
    Θα μπορούσα να παραθέσω χιλιάδες παραδείγματα για το τι είναι πολιτισμός και όχι απαραίτητα με αυτήν τη σειρά. Ποιο παράγειγμα από τα παραπάνω κατέχουν οι κυβερνώντες και δυστυχώς συνάδελφοί σας;
    Πιστεύω κανένα, όσες προσπάθειες και αν κάνετε, θα πέσουν στο κενό, αναγνωρίζω την καλή σας πρόθεση, φοβάμαι όμως πως δεν φτάνει μόνο αυτό. Ούτε ένα μέλος αυτής της κυβέρνησης δεν ασκεί πολιτισμό, τα παραδείγματα άπειρα, κυρίως τις τελευταίες ζοφερές μέρες που όλοι βιώνουμε. Μην τρώτε και εσείς το παραμύθι της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, μόνο συγκυρία δεν είναι. Ένα καλά οργανωμένο σχέδιο είναι, παλιό και δοκιμασμένο για την εκάστοτε εξουσία. Αριβισμός, αλητεία, υποκρισία, ανεπάρκεια, αδυναμία, αμορφωσιά, αυτές είναι οι παράμετροι της κυβέρνησης.
    Σας νιώθω σαν αερικό μέσα σ’αυτούς, φύγετε όσο είναι καιρός και εγώ θα επιθυμούσα αυτό το αέρινο πλάσμα να το βλέπω στην Επίδαυρο και αλλού και όχι ανάμεσα σε τόσο απολίτιστους ανθρώπους.
    Πάντα εκεί θα έχετε δουλειά, να το ξέρετε.
    Ευχαριστώ.

  5. Πρός τους σχολιάζοντες.
    Το ύψιστο καθήκον του πολίτη στην αρχαία Αθήνα ήταν η συμμετοχή στα κοινά. Το καθήκον αυτό έχει σήμερα ξεχαστεί ή ατονίσει, καλυπτόμενο από την στείρα αντιπολιτευτική άποψη που με την σειρά της καμουφλάρει τα ιδιοτελή μας συμφέροντα.
    Αντί λοιπόν να προτείνετε στην κ. Ζούνη να αποχωρήσει από την πολιτική θα ήταν προτιμότερο να ενισχύσετε τις απόψεις της μήπως και κάποια στιγμή καταφέουμε να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο.

  6. Κυρία Ζούνη
    – Το όνειρό σας είναι σίγουρα αξιέπαινο.
    – Οι 3 υποχρεώσεις της Πολιτείας προς τον Πολιτισμό τις οποίες αναφέρετε ως μείζονες προτεραιότητες, πράγματι θα έπρεπε να είναι αυτονόητες.
    – Και προφανώς θέλετε να συμβάλετε στην πραγματοποίηση όλων αυτών αξιοποιώντας τις δυνατότητες που δίνει το αξίωμα του βουλευτή και, γιατί όχι, στο μέλλον, και το αξίωμα της υπουργού, ή έστω της υφυπουργού πολιτισμού.
    – Θεμιτό.Και αξιέπαινο επαναλαμβάνω.
    – Όμως σας ρωτάω : Έχετε αποδεχτεί να εκπληρώσετε το όνειρό σας για τον Πολιτισμό έναντι ΠΑΝΤΟΣ ΤΙΜΗΜΑΤΟΣ ;
    Έχετε αποδεχτεί να πραγματοποιηθεί το όνειρό σας ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ ;
    – Εγώ αυτήν την εντύπωση σχηματίζω από την ψήφο σας υπέρ μνημονίου και μεσοπρόθεσμου.Δεν με έχετε πείσει ότι συμφωνείτε με το περιεχόμενο αυτών που ψηφίζετε (όπως και άλλοι συνάδελφοί σας).
    Συνεπώς δεν με έχετε πείσει ότι ψηφίσατε με βάση τη συνείδησή σας.Πόσο μάλλον από τη στιγμή που αποδεχτήκατε ( ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ από το αν συμφωνεί κάποιος με το μεσοπρόθεσμο ή όχι) να ψηφίσετε υπό καθεστώς ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ. Αυτό πώς το ανεχτήκατε, ούσα άνθρωπος του Πολιτισμού ;;
    – Είναι αυτό πολιτισμός ;;
    – Πολύ μεγάλο το κόστος λοιπόν για το όνειρό σας, κυρία Ζούνη.Και το επιβάλατε αυτό το κόστος τόσο στον εαυτό σας (δικαίωμά σας) όσο και στους πολίτες, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ ΤΟΥΣ. Αυτό δεν είναι δικαίωμά σας.

  7. ««…Αν δεν είχαν ΚΤΙΣΕΙ αυτό το ΜΕΡΟΣ, κανείς από εμάς δεν θα είχε ΔΟΥΛΕΙΑ!…»»
    Ποταπή και εγωκεντρική δήλωση, για το Θέατρο και το θέατρο της Επιδαύρου.

    «Όπως η σπουδαία ΔΗΛΩΣΗ του Γκοντάρ, πρόσφατα»

    Τι είπε;

    «Όταν τις λέμε εμείς, οι Έλληνες καλλιτέχνες, περνάνε στα ψιλά, ως ΓΡΑΦΙΚΑ «κολλήματα» του καθένα».

    Εξαρτάται ποιος λέει τι. Πχ, αδιάφοροι μας είναι οι Γκοντάρ, Μέντες και Σπέισυ, μπροστά στο τι λέει ο Γεωργουσόπουλος. Έχετε μια τάση οι Έλληνες καλλιτέχνες να υπερτιμάτε τους ξένους. Άσε που όποια χαζο-αντιαισθητική προτοτυπία λανσάρουν για την ερμηνεία των αρχαίων κλασικών, την βρίσκετε, ομοθυμαδόν, εξαίσια.

    «Το μόνο ελληνικό θέμα, στο οποίο υποκλίνονται ακόμα, είναι ο πολιτισμός ΜΑΣ»

    Δεν είναι «μας». Είναι «των ΑΡΧΑΙΩΝ Ελλήνων». Αρκετά με τον σφετερισμό αυτόν. Δεν μας βοήθησε και δεν βοηθάει. «Ποσάκις υμάς υπό σφων απολλυμένους η δόξα των προγόνων περισώσει;»- (Αππιανού, Ρωμαϊκά: Ρωμαϊκών Εμφυλίων). ΕΜΕΙΣ, ως νεο- Έλληνες, μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για το πολεμικό Φρόνημά μας, την Ποίησή μας, τον ασπρόμαυρο Κινηματογράφο μας, την Μουσική μας και την Εθνική μπάσκετ. ΔΕΝ είναι και λίγα, αλλά απέχουν πολύ από Παρθενώνες, θέατρα και θόλους Επιδαύρου.

    «Και είναι πολλά τα ονόματα που μας εκπροσωπούν επάξια ως πρεσβευτές εκεί έξω, πολύ περισσότερα απ’ όσα φαντάζεστε».

    Όπως, για παράδειγμα; Μη λέμε υπερβολές. Μόνο ο Παπαθανασίου έχει διεθνή απήχηση, αλλά και αυτός φαίνεται να στέρεψε, ή στραγγίστηκε, πρόωρα, από έμπενευση ή κέφι για δουλειά (δημιουργία = 10% ταλεντο-χάρισμα + 90% δουλειά- μόχθο- «αγγαρεία»- υποχρέωση). Και στα μέχρι το 90 ελληνικά δεν λέγαμε «εκεί έξω». Μπορεί να λέγαμε, κατ’ ευθείαν, «out there», ναι, αλλά όχι …»εκεί έξω».

    «Έχω ένα ό ν ε ι ρ ο εδώ και χρόνια. Να γίνει η χώρα μας ο ΤΟΠΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥ για την Θ ε α τ ρ ι κ ή Π α ι δ ε ί α».

    ΜΠΡΑΒΟ! Αυτό θα έπρεπε να είναι εθνική υπόθεση και Στόχος και Σκοπός. Και είναι και εφικτό. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία στην υλοποίηση του Ονείρου σας. Παρατήστε ό,τι κάνετε και ασχοληθείτε με αυτό, κ. Ζούνη. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ! Κι αν ψάγνετε για εθελοντές, αρκεί ένα γνέψιμο. Δημοσιοποιείστε το Όνειρό σας, να γίνει πραγματικότητα. Το Δημόσιο πέθανε. Η ιδιωτική πρωτοβουλία, πλέον, θα κάνει ή δεν θα κάνει την διαφορά.

    «Τρείς είναι για μένα οι βασικές υποχρεώσεις της Πολιτείας στα θέματα του Πολιτισμού. Πρώτον, να «σπέρνει» στη βασική εκπαίδευση, με σκοπό να δώσει τα πρώτα ερεθίσματα και να διαμορφώσει φιλότεχνους πολίτες (και κατ΄επέκταση πολίτες που θα έχουν έρθει νωρίς σε επαφή με το αξιακό σύστημα). Δεύτερον, να ανιχνεύει και να στηρίζει στα πρώτα τους βήματα τους ταλαντούχους νέους καλλιτέχνες. Τρίτον, να διαχέει το απόσταγμα της καλλιτεχνικής παραγωγής στο εξωτερικό».

    Μόνον η πρώτη στέκει. Ο εντοπισμός ταλέντων και η διάχυση της καλλιτεχνικής παραγωγής στο εξωτερικό ΟΦΕΙΛΟΥΝ να γίνονται, -και γίνονται-, από μόνα τους. Αν είναι κάποιος καλός μουσικός ή ηθοποιός βγαίνει με την μία στον αφρό. Η Τέχνη, κ. Ζούνη, είναι επιβλητική στην πράξη: ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ «νταηλιδικώ» τω τρόπω. Τον ακούς πέντε λεπτά, όσο ένα τραγούδι, ή τον βλέπεις σε ένα έργο δυο ωρών, και ξέρεις, ΑΝ «λέει»- «γράφει», ή όχι. Αν είναι εικαστικός, ίσως πάρει κανά χρόνο ή δύο παραπάνω. Για τους συγγραφείς είναι πιο δύσκολα τα πράγματα να εντοπισθούν. Έτσι κι αλλιώς, για να έχεις άποψη για έναν συγγραφέα πρέπει να του αφιερώσεις κάποιες πολλές ώρες και μπορεί, για μερικούς, ημέρες. Αλλά οι Έλληνες συγγραφείς, όπως και οι ξένοι, βέβαια, δεν «τραβάνε και κανένα ζόρι» αναγνώρισης. Μοναχική είναι η δουλειά τους και μοναχική η πράξη «πρόσληψής» τους. Όπως είπε και ο Νίτσε: «Φιλολογία είναι η επιστήμη/τέχνη της βραδείας ΑΝΑ_ΓΝΩΣΗΣ».

    «Παρ’ όλα αυτά, δύο μεγάλα σχέδια, μετά από πολλή, σιωπηρή δουλειά, είναι κοντά στην ολοκλήρωσή τους».

    Μας αφήνετε με την αγωνία; Κόλπο …προώθησης- promotion; Γιατί δεν μας τα λέτε; Ή θα έπερεπε να τα ξέρουμε, οπόταν «συγνώμη»;

    «Αυτό με κρατάει τις στιγμές που μου λείπει η δημιουργική αγωνία του θεάτρου, το μοναδικό ταξίδι στην παγκόσμια σκέψη, η αίσθηση της ΑΠΟΛΥΤΗΣ προστασίας, η πολύτιμη βεβαιότητα ότι βρίσκεσαι στο ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ!
    Αυτό με κρατάει όταν μου «απαγορεύεται» πρακτικά να παρακολουθήσω στην Επίδαυρο (όπου ευλογήθηκα να παίξω τρεις φορές) τις σπουδαίες παραστάσεις».

    Πρώτα απ’ όλα, δεν υπάρχει τίποτα το απόλυτο στην ζωή, εκτός από τον θάνατο. Όλα τα άλλα είναι «υπό αίρεσιν»- «παίζονται». Μην χρησιμοποιείτε λέξεις του συρμού, της «μοδός», που αντικατοπτρίζουν μενεγακισμούς και χαρδαβελιές. Χαϊδεύουν αυτιά, μα γδέρνουν μυαλά. Επίσης, δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο κανένας καλλιτέχνης, όταν δρα. Υπάρχει η περίπτωση να φάει πολλά γιούχα, ζαρζαβατικά και τίποτα παπούτσια ή μπουκάλια νερό, όταν δεν αποδίδει τα αναμενόμενα, ή οι θεατές τον κρίνουν «απατεώνα- πάικτη» στο παιγνίδι της σκηνής. Τουλάχιστον, έτσι ήταν στην αρχαιότητα στα θέατρα και έτσι πρέπει να είναι και σήμερα. Πάντως, δεν κατάλαβα τι είναι αυτό που σας «»απαγορεύει» πρακτικά να παρακολουθήσετε» τις παραστάσεις. Η δουλειά, εννοείτε; Το βουλευτικό σας έργο;

    Να είστε καλά!

    «Θαυμαστής σας, μεν,
    -του χαρίσματος, όχι της εικόνας, (μην παραξηγηθούμε, κι όλας!)-,
    μη κόλαξ, δε»

    Αφιερωμένο: “ΤΟ ΠΙΟΝΙ” (Καβάφης) & “ΤΟ ΣΚΑΚΙ” (Αναγνωστάκης)

    http://gkdata.wordpress.com/2011/07/18/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B9/

  8. Φύγε γρήγορα … μην προσπαθείς για τίποτα ! Όλα θα γίνουν μόνα τους . Άλλωστε η Ελλάδα έχει δυναμική. Και δυναμικό ! Φύγε … θα αναλάβουν άλλοι … καθαροί ….

  9. Εφόσον, όπως λέτε στο άρθρο σας, βασικό μέλημα της πολιτείας είναι να δώσει τα ερεθίσματα για την δημιουργία φιλότεχνων πολιτών από την βασική εκπαίδευση, νομίζω ότι κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου για την παιδεία σας, έχετε την δυνατότητα για να προτείνετε τις αναγκαίες ρυθμίσεις, και να παλέψετε για αυτές, ώστε να γίνει το όνειρο σας πραγματικότητα.
    Μία μόνο παρατήρηση,τέχνες δεν παράγουν ούτε οι πεινασμένοι, ούτε οι δούλοι.

  10. «Το μόνο ελληνικό θέμα, στο οποίο υποκλίνονται ακόμη, είναι ο πολιτισμός μας». Διορθώνω, για να μην εφησυχάζουμε: ο πολιτισμός των προγόνων μας – εμείς δεν δημιουργήσαμε τίποτα, αντίθετα έχουμε βαλθεί να αμαυρώνουμε αυτήν την κληρονομιά! Γι΄αυτό και είναι ανεδαφικό να προτείνετε, κυρία Ζούνη, να γίνει ο τόπος μας ένα μεγάλο σχολείο θεατρικής παιδείας. Και στην αρχαία Ελλάδα, άλλωστε, το θέατρο δεν εμφανίστηκε σε μια νύχτα. Κάποιοι παράγοντες ευνόησαν την άνθησή του. Μη μιλάτε λοιπόν επιλεκτικά για «Θεατρικό» Πολιτισμό, ο Πολιτισμός είναι ένα σύνολο πραγμάτων : αν υπάρχει, θα υπάρχει σε όλα! Αλλά στην Ελλάδα του σήμερα, δεν τον βλέπω πουθενά!

  11. Ευχομε να ειστε η επομενη υπουργος πολιτισμου γιατι απλα το αξιζετε οσο κανεις.
    Τετοια ξεκαθαρη αποψη και φαντασια δεν μπορει καποιος θα την ξεχωρισει.
    Τωρα αν καποιοι πεινανε η θα πεινασουν στο κοντινο μελλον μην νοιαζεστε δεν σας αφορα το θεμα εσεις ειστε σε αλλη διασταση κυρια ζουνη.

  12. Θα μπορούσατε να μας πείτε ποιές κινήσεις γίνονται ή σχεδιάζει η κυβέρνηση να γίνουν προς αυτή την κατεύθυνση; Γενικά από το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έχουμε δει κάτι ιδιαίτερο, εισακούγονται οι προτάσεις σας; Παρ’ οτι διευκρινίσατε οτι δεν βρήκατε κλειστά αυτιά, νομίζω αυτό δεν αρκεί. Υπάρχει κάποιος σχεδιασμός προς αυτή την κατεύθυνση;
    Το όνειρό σας θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί μέρος ενός αναπτυξιακού πλαν, της νέας εικόνας της Ελλάδας ή καλύτερα της ανανεωμένης της εικόνας, που θα μπορούσε να προσελκύσει πολύ κόσμο. Δεν μπορεί να έχουν παραμεριστεί όλα, αν κάτι χρειάζεται μεταρρύθμιση και διαφορετικό τρόπο προσέγγισης μετά την Παιδεία και την Υγεία, είναι σίγουρα ο χώρος του Πολιτισμού. Πιέστε κι εμείς μαζί σας.

  13. Η πιο χαρούμενη είδηση του έτους είναι η συνειδητοποιηση απο μέρους σας της ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ απαγόρευσης παρακολούθησης θεάτρου σε δημόσιο χώρο. Ο πολιτισμός έχει αυξημένη την αίσθηση της αυτοσυντήρησης. Ξέρει και αναγνωρίζει αυτούς που πρέπει να αποβάλει. Κυρία Ζούνη μου τον πολιτισμο τον φιλησατε σταυρωτά όταν ψηφίσατε την καταδίκη σε θάνατο των συνεχιστών του.
    ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ ο αποκλεισμός σας.
    Ο πολιτισμός επίσης σας περιμένει και πάλι. ο λαός συγχωράει. Παραιτηθείτε, ζητήστε συγνώμη και κάντε την πιο πολιτισμένη επανεκκίνηση.

  14. είμαι σίγουρη πως οι υπόλοιπες δέκα σελίδες σχολίων, από ανθρώπους που τυχόν θα ήθελαν να πούνε κάτι, έχουν διαγραφεί…πόσο κοινότυπα κινούνται όλα πλέον.?? Ελπίζω…ακόμα…θα αλλάξει η πορεία..δεν μπορεί..ακόμα και λίγο πριν τον γκρεμό, θα αφυπνιστούμε και θα προσπαθήσουμε να γίνουμε άνθρωποι..

  15. Προς Δέσποινα και άλλους …
    Ο πολιτισμός είναι και η αντίληψη … του κόσμου, των λέξεων, των ανθρώπων . Είναι και η αντιμετώπιση των άλλων. Ο πολιτισμός είναι «κοντά» στην πολιτική, μακρυά από την φυγή. Θα προσθέσω πως πολιτισμός είναι πολλές φορές δρόμος μοναχικός, που δυστυχώς λίγοι μπορούν να δούν πού οδηγεί. Το βλέμμα πρέπει να είναι προς τα εκεί. Προς τον σκοπό ! Θα διαφωνήσω αγαπητή μαζί σας.Αν δω την κα Ζούνη στην Επίδαυρο (παρ΄όλο που θα το ήθελα), θα ήταν για προσωπική μου ανάγκη. Αν όμως την δω να σπρώχνει έστω και λίγο τα πράγματα του πολιτισμού ή της παιδείας μπροστά, θα είναι για όλους. Άλλωστε και τα θέατρα ή αυτό που λέτε πολιτισμός , στην αρχαία Ελλάδα, πολλές φορές με γκρίνια έγιναν. Δεν προχωρούσαν όσο «κομματικά» ανέλυαν τα οικονομικά οφέλη. Γενικά όμως μπορείτε να προτείνετε κάποιον άλλον στην θέση της κας Ζούνη που να καταλάβει αυτή την θέση ευθύνης, ώστε εσείς να την δείτε στην Επίδαυρο ; Ξέρετε Η ύπαρξη της Βουλής είναι δεδομένη (στην δημοκρατία) το ίδιο και η ύπαρξη βουλευτών. Μπορείς να επιλέγεις να φύγει κάποιος , σκεπτόμενος ποιός θα πάρει την θέση του, γιατί κάποιος θα την πάρει … Στο κάτω κάτω της γραφής «πολιτισμός» είναι αποτέλεσμα όχι αιτία. Θα υπάρξει «Επίδαυρος» επειδή θα υπάρξει παιδεία. Δεν θα υπάρξει παιδεία επειδή θα υπάρξει Επίδαυρος. Αυτές τις «αιτίες» νομίζω πως χτίζει η Ζούνη και δεν μπορώ να δω και πάρα πολλούς να το κάνουν.
    Μπορώ επίσης να σας πω πως τα τσιτάτα που ακούστηκαν στην Πλατεία δεν είναι πολιτισμός. Οι απειλές προς τους βουλευτές επίσης , το ίδιο και τα ματ βέβαια … Η γενικότερη άρνηση όχι μόνο δεν είναι πολιτισμός , αλλά μυρίζει «σκοταδισμό» και αποποίηση ευθυνών . Αυτά για τους «απολίτιστους». Το που θα έχει δουλειά η Ζούνη … δεν ξέρω . Πάντως προτιμώ να την βλέπω γήινη από αέρινη . Οι καιροί απαιτούν γερές πατημασιές στη γη από πτήσεις σε θεωρητικά επίπεδα.

  16. Θα επανέλθω με εκτενέστερο σχολιασμό, αλλά θα ήθελα ένα να επισημάνω για αρχή: όσοι είναι στη Βουλή, καλώς ή κακώς δεν το εξετάζω εδώ, εκπροσωπούν πολίτες, ομάδες κλπ. Αρα κανένα όνειρο δεν είναι προσωπικό στην πολιτική. Οφείλει να είναι συλλογικό. Όσοι παλεύουμε πάνω από μια δεκαετία για τη θεατρική παιδεία στην τυπική εκπαίδευση, μέσα κι έξω από τα εκάστοτε Αναλυτικά Προγράμματα, γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει οχι μόνο να ονειρεύεσαι αλλά και να παλεύεις για τη θεατρική παιδεία. Διεθνή συνέδρια, εργαστήρια, εκδόσεις, προγράμματα θεατρικής παιδείας στα σχολεία, θεατρικές παραστάσεις. Το πρώτο Σεμινάριο Θεατρικής Παιδείας έγινε το 1983 στις Σπέτσες. Και έκτοτε όλα προχώρησαν με αργότατους ρυθμούς. Μόνο η εθελοντική δουλειά κράτησε «ζεστές τις εστίες».
    Δείτε λίγο τι σημαίνει θεατρική παιδεία σε άλλες χώρες (Μην προτρέξετε. Διαβάστε μέχρι τέλους το κείμενο. Εκεί είναι η έκπληξη): http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=619057
    Θα πρότεινα λοιπόν απλώς να παραδειγματιστούμε από καλές πρακτικές στο εξωτερικό. Για αρχή αρκεί και υπερυψούται.
    Θα επανέλθω με το β’ σκέλος περί ονείρων και -δυστυχώς- άλλων δαιμονίων.
    Να ‘στε καλά

  17. Υπάρχει δημοκρατία μέσα στην βουλή ;Υπάρχει διάλογος ; Πολιτισμός ; Η μόνη ουσιαστική πολιτική σας πράξει φαίνετε να είναι η επικαιροποίηση αποφάσεων αμφιβόλου πολιτικής προέλευσης . Το τελευταίο καιρό η Βουλή μοιάζει με λογιστήριο .Δέν υπαρχει πολιτικό όραμα παρόλα αυτά καλείστε να το υπερασπιστείτε .Ο λόγος σας απελπιστικά σύντομος ψαλιδισμένος από την κομματική πειθαρχία .Σαν καλλιτέχνης άξια εκπρόσωπος του πολιτισμού μας σαν πολιτικός όμως δυστυχώς οφείλω να πα σας πω ότι δεν κάνετε την διαφορά .

  18. Αγαπητή κυρία Ζούνη,

    ίσως σάς φανεί παράταιρο το σχόλιο, αλλά νομίζω πως άπτεται της πολιτικής σας φύσης, οπότε μάλλον δεν είναι. Για όσον καιρό εσείς θα έχετε «ένα όνειρο»(και πολύ καλά κάνετε-ζωή χωρίς όνειρα, τί να την κάνεις; Άλλωστε γι’ αυτό βούλιαξε το «σύστημα»: διότι «σκότωσε»(και άνευ εισαγωγικών το ίδιο κάνει)το όνειρο κάθε νέου, μετατρέποντας την επαγγελματική του σταδιοδρομία σε Γολγοθά άνευ προηγουμένου, σπρώχνοντάς τον μονάχα προς την Γη της Επαγγελίας με το όνομα «ΔΗΜΟΣΙΟ»), εμείς ζούμε ΤΟΝ εφιάλτη: όπως θα έχετε διαπιστώσει και εσείς, η «ευγενής επαγγελματική ομάδα»(!!! -ευγενείς οι έλληνες οδηγοί «taxi»??), διαιωνίζουν με τον δικό τους τρόπο το αλλοπρόσαλο της φυλής, την τάση της να αυτοκαταστρέφεται, ακόμα κι όταν οι κίνδυνοι είναι ασύγκριτα υπέρτεροι των κινδύνων ενός και μόνον επαγγελματικού κλάδου.

    Εν μέσω «οικονομικού Τυφώνα», εν μέσω τουριστικής περιόδου, ο νεοέλληνας επιμένει να «αμύνεται περί ΠΑΡΤΗΣ!».

    Ας είναι καλά όσοι τον έμαθαν έτσι…

  19. Και αναρωτιεται ο «μεταναστης», αφου οι Ελληνες «τα ριχναν» στους πολιτικους στις καλες εποχες(2000-2004)οταν οι επιδοτησεις πεφτανε βροχη, τωρα και για τα επομενα 10-15 χρονια που θα υπαρχει ανηφορα, θα εχει τα «kahunas» η κυρια Ζουνη να ξαναβγη βουλευτινα αφου ετσι και αλλοιως θα της τα σουρουνε?
    Και εχει παρατηρησει ο μεταναστης οτι την κα Ζουνη τη σεβονται σχετικα και την υπολογιζουν, γι’αυτο και ολες αυτες οι αναρτησεις.Καποιους πρωτοκλασατους ουτε καν τους βριζουνε. Αυτο ειναι καλο για την κα Ζουνη.
    Και αν ακουση αυτους που της λενε να φυγη απο αυτο το κομμα η κα Ζουνη, που να παη? Στο κομμα του «κουρασμενου»? Και γιατι να μη προσπαθηση να καλυτερεψη το κομμα της η κα Ζουνη? Γιατι καποιος αντοιστιχα στη ΝΔ να μη φωναξη και να παλαιψη να αλλαξη και αυτη?
    Και γιατι η αριστερα καθε χρονο να διαιρειται περισσοτερο? Σε λιγο θα επαληθευση τη γνωστη Αμερικανικη ρηση «too many chiefs and no Indians»
    Αυτες για αρχη τις αποριες εχει ο μεταναστης που μετα απο 30 χρονια στο εξωτερικο βλεπει τα πραγματα λιγο διαφορετικα.
    Αλλα βλεποντας αυτο το clip στο YouTube, καταλαβαινει ο μεταναστης οτι η Ελλαδα παλι θα βρη το μεγαλειο της.
    http://www.youtube.com/watch?v=ur5fGSBsfq8&feature=player_embedded

  20. Κα Ζουνη,
    Θαυμαζω το κουραγιο σας, και την υπομονη σας, να διαβαζετε ολα, οσα σας γραφουν και να απαντατε!!!!
    Διαβαζοντας ολα τα σχολια, εγω προσωπικα δεν ξερω αν θα απαντουσα, οπως κανουν πολλοι αρθρογραφοι.
    Οι παρατηρησεις πολλες φορες ειναι ειρωνικες καμια φορα υβριστικες (οποιος θα εχει την μυγα θα μυγιασθει), αλλες φορες υπεισερχονται σε συνειδησιακα διλληματα, που αφορουν καθαρα τον καθενα, και τις επιλογες του, που στο μελλον θα αποδειχθει επιδοκιμαζονται ή οχι. Αλλοτε σχολιαζουν χωρις να γνωριζουν ή κανουν οτι γνωριζουν.
    Εσεις ειναι γνωστο σε πιο χωρο ανηκετε (δεν εννοω τον πολιτικο) και το να εχετε ενα ΟΝΕΙΡΟ που σας αγγιζει και για το οποιο μαχεσθε νομιζω οτι σας τιμα.
    Πολεματε για το ΟΝΕΙΡΟ σας, και ας γραφουνε οτι θελουνε, (και ας ειναι ακομη ερωτευμενοι μαζυ σας, μηπως δεν ειναι ερωτας, να βλεπεις την Μελινα, την Παξινου τον Κατρακη, να παιζει στο θεατρο, δεν ειναι ερωτας να ακους τον Μικη, τον Χατζιδακη, τον Λοιζο, δεν ειναι ερωτας να διαβαζεις Ελυτη ,Ριτσο, Βαρναλη, Καζαντζακη, και ποσα αλλα να απαριθμησω;).
    Αλλοιμονο αν μας λειψουν τα ΟΝΕΙΡΑ, χαθηκαμε σαν ανθρωποι πρωτιστα, και σαν λαος.

  21. ma gia pioa paideia milate ??????????/

    to ypoyrgeio paideias YPONOMEYI tin paideia sinidita…………

    dioti 8elei toys neoys imima8is

    i gnosi einai dinami

    mas 8eloyn adinamoys

    gia na mas elenxoyn……..

    emena 8 xronia New york

    eimai zografos

    epestrepsa monima stin patrida MAS

    gia na agonisto gia oti 8eoro dikaio kai kalo

    o giorgakis stin USA 8eorite to katalilotero prosopo

    to opoio exipireti tis trapezes tis USA

    triboyn ta xeria toys apo ayti tin sigkiria….

    kai edo distixos kapoioi elpizoyn s ayton…………

    krima kiria zoyni aporo pos stirizete enan tetoio an8ropo ………..

    otan 8a katalabete tin gkafa sas 8a metaniosete alla 8a einai arga………….

    ektos kai sinidita ton ypiretite………..pantos stis ekloges 8a patosete………….

  22. ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ, ΑΛΛΑ ΜΠΛΕΞΑΜΕ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ «ΙΣΟΙ» ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΟΠΟΤΕ ΤΑ ΧΑΣΑΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΟΝΕΙΡΑ !!!!
    ΕΤΣΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ» ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΞΑΝΑΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ, ΝΑ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΞΑΝΑΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΞΑΝΑ, ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ …… ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ !!!!

    ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here