Ένα φαινόμενο που αγνόησε πως δεν ήταν Θεός

10
288

Έμοιαζε «καταδικασμένος» να περπατήσει στη Λεωφόρο της Δόξας. Από τα 17 του χρόνια ακόμη, οι συζητήσεις για το αν θα ξεπερνούσε τον Πελέ, έδιναν και έπαιρναν, αλλά η αλήθεια είναι πως οι εμφανίσεις του, έριχναν νερό στο μύλο. Τα γκολ του ήταν εντυπωσιακά, η ταχύτητα και η εκρηκτικότητα του, ήταν κάτι μοναδικό και στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90, που ακόμη η τηλεόραση δεν είχε ανακαλύψει τον… έρωτα με το Τσάμπιονς Λιγκ και το ίντερνετ ήταν σε νηπιακή ηλικία, οι φήμες που ακολουθούσαν αυτό το παιδί, έτρεχαν με ταχύτητα γρηγορότερη του φωτός.

Ο Ρονάλντο, επονομάστηκε «φαινόμενο» και οι Μοίρες είχαν μαζευτεί γύρω του, διεκδικώντας το ποια θα προλάβαινε να τον πάρει με το μέρος της! Κάποιες φωνές, όπως του φυσιοθεραπευτή της εθνικής Βραζιλίας, που έλεγε πως τα γόνατα του δεν θα κρατήσουν μετά τα 25 χρόνια το βάρος ενός τόσο βαρυκόκκαλου σκελετού, είχαν πνιγεί μέσα στον ωκεανό των εγκωμιαστικών σχολίων.

Τα γκολ που έβαζε δεν ήταν απλά ωραία, αποτελούσαν μέρος μίας ανθολογίας βγαλμένης από την καλπάζουσα φαντασία συγγραφέα παιδικών κόμικ. Έπαιρνε τη μπάλα, την πετούσε μπροστά, έτρεχε και θαρρείς πως άλλαζε ταχύτητες σαν τα ταχύπλοα σκάφη. Οι προσποιήσεις του με συνεχείς αλλαγές ποδιών, αν και έμοιαζαν τόσο προβλέψιμες, όσο τα βίντεο από τα κατορθώματα του άρχιζαν να κάνουν το γύρο του κόσμου, παρέμεναν απίθανα δύσκολες στο να αντιμετωπιστούν!

Η μεταγραφή του στην Αϊντχόβεν τον έφερε σε ισορροπημένη επαφή με το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, η συγκυρία της παρουσίας του Μπόμπι Ρόμπσον στη Μπαρτσελόνα του έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση να κάνει σε πιο δύσκολο επίπεδο τα κόλπα του και να αρχίσει να λατρεύεται παγκόσμια, ενώ η μετακίνηση του στην Ίντερ έμοιαζε να είναι το καταλυτικό σημείο της εκτόξευσης προς τον ήλιο.

Μόνο που σαν σύγχρονος Ίκαρος, ξεπέρασε τα όρια του και θεώρησε πως οι μοίρες θα ήταν πάντα στο πλευρό του. Δεν είχε υπολογίσει σωστά και όταν ήρθε το πρώτο στραπάτσο, εκείνη η καταραμένη μέρα με τις επιληπτικές κρίσεις την παραμονή του τελικού του Μουντιάλ του 1998, τα φτερά του είχαν λιώσει και η πτώση ήταν οδυνηρή.

Η υπερέκθεση επί τρία χρόνια στον αδυσώπητο κόσμο του μάρκετινγκ και η ασταμάτητη προπόνηση, με διαδοχικές σεζόν ανελέητων αγώνων, έφερε τον ακριβό φόρο που οι σούπερσταρ οφείλουν να πληρώσουν στο ανελέητο αγώνα κόντρα στην ανθρώπινη φύση.

Ίσως ο Ρονάλντο να ήταν ο πρώτος μάρτυρας, αυτής της σύγχρονης ανθρωποθυσίας, μίας βελτιωμένης έκδοσης των μονομάχων που ρίχνονται στην αρένα όχι πλέον κόντρα στα λιοντάρια, αλλά σε ένα περίεργο τέρας που λέγεται «εμπορική αξία». Όσο πιο πολλά χρήματα κερδίζουν τόσο πιο πολλές υποχρεώσεις έχουν. Και το κορμί, παραμένοντας γήινο, στέλνει τα μηνύματα παραπονούμενο, ωστόσο ποιο νέο παλικάρι έχει σκεφτεί πως στα 20 στα 22, στα 25 υπάρχει όριο σε οποιαδήποτε κατάχρηση;

Ο τραυματισμός σε ένα ματς της Ίντερ με τη Λάτσιο, μπροστά σε ένα γιγάντιο κοινό, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, ο τραγικός τρόπος που το γόνατο του λύγισε, τα δάκρυα του πόνου, οι αγωνιώδεις προσπάθειες επιστροφής, τον έκαναν πιο συμπαθητικό, πιο ανθρώπινο, πιο προσιτό.

Ο Μάσιμο Μοράτι, τον αγκάλιασε και τον προστάτεψε, σαν παιδί του αφήνοντας τον να επιστρέψει σιγά σιγά και χωρίς να ζορίσει την πανάκριβη επένδυση του. Ο αληθινά κερδισμένος από την υπομονή του Ιταλού μεγιστάνα θα ήταν η Βραζιλία που με τον Ρονάλντο να πετάει φωτιές, έφτασε στην κορυφή του κόσμου στη Γιοκοχάμα, στον τελικό του Μουντιάλ το 2002.

Ήταν μία ιστορία επιστροφής, που θύμιζε ελληνική τραγωδία, με ένα παιδί που κατακτούσε αυτό για το οποίο είχε γεννηθεί. Μόνο που και πάλι η ανθρώπινη φύση, λειτούργησε εγωϊστικά θεωρώντας και πάλι πως είναι θεϊκή.

Η αχαριστία στον Μοράτι για τα μάτια μίας θέσης στο πάνθεον των γκαλάκτικος του Πέρεθ, στη Ρεάλ που έμοιαζε καταδικασμένη να πετύχει, όπως ο Ρονάλντο στη ζωή του, δεν έμεινε ατιμώρητη. Οι καινούργιοι τραυματισμοί, τα συνεχόμενα εξωγηπεδικά παραστρατήματα, οι λάθος επιλογές, τον κατέβασαν γρήγορα από τον Όλυμπο.

Το τέλος δεν ήρθε τώρα, που ανακοίνωσε την αποχώρηση του. Αυτό έμοιαζε με μία ευθανασία, που ο ίδιος περιέγραψε γλαφυρά ως «θάνατο» στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξη Τύπου. Το τέλος είχε έρθει χρόνια πριν και απλά κρατούσε την καριέρα του με μηχανήματα ζωντανή.

Μόνο που ανεξάρτητα του τέλους, ο Ρονάλντο θα μείνει πάντα στην μνήμη μας, σαν ένα  παιδί που ονειρεύτηκε να κατακτήσει τον κόσμο και έστω και για λίγες εβδομάδες, ένα καλοκαίρι του 2002 το πέτυχε.

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Θα υποκλιθω στο συγγραφικο ταλεντο του ποδοσφαιρικου παντογνωστη κ.Σωτηρακοπουλου.Ειμαι ενας Ελληνας που μενω στην Ουαλια παρολο που δεν ειμα επαγγελματιας προσπαθω να παιζω παντα οσο πιο ψηλα γινεται εχοντας εμπειριες απο βρετανικο και ουαλικο ποδοσφαιρο.Χ8ες..Μολις διαβασα για το αντιο του Ροναλντο(παρολο που οπως ανεφερε ο κ.Σωτηρακοπουλος το αντιο το ειχε πει χρονια πριν..ισως οταν εφυγε απο τη Μιλαν) εβαλα τον εαυτο μου σε μια διαδικασια.Κατευθειαν θυμηθηκα το γκολ με την Κομποστελλα, και γενικα το οτι η εκρηξη του ηταν απεριγραπτη.Απλα θα πω οτι δεν εφτασε να κατακτησει τον κοσμο μονο με το παγκοσμιο..Μεταφορικα και ισως πιο ουσιαστικα το ειχε κανει χρονια πριν.ακομα και το 1998.οταν ολοι φορουσαμε τα μπλουζακια του.Και οχι επειδη μας το επεβαλε η μοδα..αλλα επειδη θελαμε να κλεψουμε λιγη απο την μαγεια του..Μια μαγεια που δικαια τον εχει τοποθετησει στο πανθεον των ποδοσφαιριστων ως «ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ»…

  2. Έχω την εντύπωση ότι στα ‘καλά’ του (όσο διήρκησαν αυτά) ο Ρονάλντο ήταν υπερφυσικός. Δεν μπορείς να πεις ότι ήξερε περισσότερη ή λιγότερη μπάλα από το Ζιντάν ή το Φίγκο ή το Ριβάλντο (δεν μπορεί να μετρηθεί αυτό, δεν υπαρχει ‘μπαλαδόμετρο’), σίγουρα όμως τα φυσικά του προσόντα (η ταχυδύναμή του ας πούμε) ήταν απίστευτα. Οι παραπάνω τρεις της γενιάς του -ίσως και λίγο μεγαλύτεροι- δεν μπορούν να συγκριθούν μαζί του σωματικά και εργοφυσιολογικά. Γι αυτό και λέω ότι στα καλά του ήταν ό,τι τελειότερο είδα από ποδοσφαιριστή. Κι ας παραμένω αθεράπευτα Ζιντανικός 🙂

  3. Κύριε Σωτηρακόπουλε,

    Επιτρέψτε μου να εκφράσω μια διαφωνία στην γενική εκτίμηση του Ρονάλντο όπως την περνάτε μέσα από το δημοσίευμά σας.
    Εκτιμώ οτι ο Ρονάλντο ως ένα παιδί από πολύ φτωχή οικογένεια στην Βραζίλία, ήταν μοιραίο με την απότομη ανύψωσή του, τα χρήματα, την δόξα κλπ κλπ να παραστρατήσει αρκετές φορές από την πρέπουσα ζωή που οφείλει να έχει ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αυτού του διαμετρήματος.
    Πιστεύω όμως οτι ήταν ένας μαχητής, ένας αγωνιστής που παρά το άσχημο παιχνίδι που του έπαιξε η τύχη δεν σταμάτησε να παλεύει για την επιστροφή του στους αγωνιστικούς χώρους. Το απέδειξε περίτρανα και με την Ρεάλ αλλά και με την Μίλαν όσο πρόλαβε να παίξει και εκεί…
    Η Βραζιλία όντως οφείλω να ομολογήσω φάνηκε σαν το ύστατο λιμάνι του, κάπου που πιο χαλαρά θα μπορούσε να παίξει την μπάλα που τόσο αγαπούσε.
    Κλείνοντας λοιπόν, θέλω να πω οτι το παιχνίδι του Ρονάλντο κατά την δική μου εκτίμηση, με τις περίφημες επελάσεις του, τις κοφτές ντρίπλες και τα δυνατά σουτ ήταν το κατ’ εξοχίν στυλ που καταπονεί το ανθρώπινο σώμα και η αδυναμία του Ρονάλντο από την στιγμή που αναγκάστηκε να ανεβάσει επίπεδο και πίεση στο σώμα του, ήταν εμφανής.
    Πρέπει κατα την ταπεινή μου άποψη να αναλογιστούμε όλες τις παραμέτρους πριν καταλογήσουμε το οτιδήποτε σε έναν παίκτη, ο οποίος μαζί με τον άλλο μεγάλο άτυχο Φαν Μπάστεν θα μπορούσαν να είναι οι καλύτεροι παίχτες ξεπερνώντας τον ξεπερασμένο Πελέ και τον «προβληματικό» Μαραντόνα.

    Με εκτίμηση.

    Τσατλογιάννης Βασίλης

  4. Καταπληκτικος παικτης ο RONALDO, ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ, ΠΟΛΥ ΑΤΥΧΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ 2 ΑΣΧΗΜΟΥΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ…ΣΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΙΚΑ HIGH LIGHTS ΤΟΥ, ΣΤΟ YOUTUBE.COM,ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΣΤΕΡΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ RONALDINHO…MEΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΝΟΙΧΤΟ, ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΕΛΑΣΕΙΣ ΚΑΙ DRIBLING, ΕΚΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ TOP ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΣΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΟΥΣ…ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ, ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ, ΔΙΧΩΣ RONALDO, RONALDINHO,ZIDANE, FIGO, RIVALDO, VAN BASTEN,MESSI, BATISTUTA,BEBETO,KAI ΤΡΕΙΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΚΟΜΑ ΘΕΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ 88 ΚΑΙ ΕΝΤΕΥΘΕΝ…ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΠΕΝΙΧΡΕΣ, ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΚΣΤΑΣΗ…ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΝΑ ΒΡΗΤΕ ΤΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΑΓΩΝΑ bayer Leverkusen-PSV 5-4 STO UEFA ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 94-95…ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ…ΤΑ 4 ΓΚΟΛ ΤΗΣ PSV, ΤΑ ΕΙΧΕ ΠΕΤΥΧΕΙ ΕΝΑ 18ΧΡΟΝΟ(HTAN DEN HTAN) ΠΑΙΔΑΚΙ ΟΝΟΜΑΤΙ RONALDO…

  5. Είμαι 21 ετών και πραγματικά αυτό το άρθρο σας κ. Σωτηρακόπουλε με έκανε να θυμηθώ μια ποδοσφαιρική εποχή που μπορεί να μην είναι πολύ μακριά, αλλά νιώθεις σαν να έχουν περάσει αιώνες. Μεγάλωσα με παίκτες όπως οι Νέντβεντ, Φίγκο, Ζιντάν, Ριβάλντο και φυσικά τον Ρονάλντο. Δεν ξέρω πραγματικά αν αστέρια του σήμερα μπορούν να συγκριθούν με οποιονδήποτε γιατί το ποδόσφαιρο εξελίσσεται και, όπως έχετε πει κι εσείς, ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να είναι τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, ανθρώπους «φαινόμενα» όπως ο Ρονάλντο το παγκόσμιο ποδόσφαιρο δύσκολο να ξαναβγάλει. Γιατί αυτός ο Βραζιλιάνος είχε κάτι το μοναδικό που όλοι όσοι τον ζήσαμε δεν θα πάψουμε να νοσταλγούμε τις αμέτρητες κούρσες, ντρίμπλες και φυσικά τα υπέροχα γκολ που έβαζε.

  6. Εχοντας παιξει ποδοσφαιρο επαγγελματικα και καλως ή κακως γεννημενος στα ελληνικα γηπεδα,νιωθω την απεριγραπτη αναγκη να μιλησω για ενα «παιδι» που τοτε,το 2002,εκανε καποιους απο εμας να σιγοψυθιριζουμε το ονομα του!Ποσοι απο εμας δεν προσπαθησαμε να κανουμε την απιστευτα γρηγορη ντριμπλα του Ροναλντο περνοντας γρηγορα τα ποδια μας γυρω και πανω απο το τοπι?Ποσοι απο εμας πεσαμε κατω οταν το προσπαθησαμε τις πρωτες 10-20 φορες?ενιωθα εμβρυο ποδοσφαιρικα οταν τον εβλεπα,ενιωθα λιγος οταν τον παρακολουθουσα με τις ωρες στα απιστευτα πολλα dvd του που διαθετω!Χθες βλεποντας το γιγαντα να κλαιει ενιωσα ακομα πιο νανος!!!Κι ομως αυτος ο γιγαντας με εκανε να νιωσω πονο για το ποδοσφαιρο,ενιωσα πως ο παγκοσμιος αθλητισμος ειναι πλεον πολυ πιο φτωχος…Σ’ευχαριστω πατερα που καποτε μου ειπες πως αυτος ειναι ο κορυφαιος επιθετικος ολων των εποχων,σ’ευχαριστω Luis Nazario De Lima Ronaldo που επιβεβαιωσες τον πατερα μου!

  7. Εχοντας παιξει ποδοσφαιρο επαγγελματικα και καλως ή κακως γεννημενος στα ελληνικα γηπεδα,νιωθω την απεριγραπτη αναγκη να μιλησω για ενα «παιδι» που τοτε,το 2002,εκανε καποιους απο εμας να σιγοψυθιριζουμε το ονομα του!Ποσοι απο εμας δεν προσπαθησαμε να κανουμε την απιστευτα γρηγορη ντριμπλα του Ροναλντο περνοντας γρηγορα τα ποδια μας γυρω και πανω απο το τοπι?Ποσοι απο εμας πεσαμε κατω οταν το προσπαθησαμε τις πρωτες 10-20 φορες?ενιωθα εμβρυο ποδοσφαιρικα οταν τον εβλεπα,ενιωθα λιγος οταν τον παρακολουθουσα με τις ωρες στα απιστευτα πολλα dvd του που διαθετω!Χθες βλεποντας το γιγαντα να κλαιει ενιωσα ακομα πιο νανος!!!Κι ομως αυτος ο γιγαντας με εκανε να νιωσω πονο για το ποδοσφαιρο,ενιωσα πως ο παγκοσμιος αθλητισμος ειναι πλεον πολυ πιο φτωχος…Σ’ευχαριστω πατερα που καποτε μου ειπες πως αυτος ειναι ο κορυφαιος επιθετικος ολων των εποχων,σ’ευχαριστω Luis Nazario De Lima Ronaldo που επιβεβαιωσες τον πατερα μου!

  8. Κύριε Σωτηρακόπουλε,
    γραφω εδώ, και ζητώ συγνώμη γι αυτό, αλλά δεν μπόρεσα να βρω τρόπο να αναρτήσω κάποιο σχόλιο στο site του sport-fm. Είναι δυνατόν μια μέρα, που μια ελληνική ομάδα επαιζε ευρωπαικό αγώνα και μαλιστα είχε ενα πολύ καλό αποτέλεσμα η Sporday να εχει πρωτοσελιδο ενα σύνθημα (ζητημα τιμής) ή αν ο Σισσε έβαλε φουστα; Το ντερμπυ ειναι σε 5 μερες και ειλικρινα το αν για καποιους ειναι ζητημα τιμής δεν είναι και καμμια φοβερή είδηση για να αξιολογείται ως πιο σημαντικό από το αποτέλεσμα του Άρη και να μπαίνει πρωτοσέλιδο. Πάντα θεωρούσα τόσο εσάς όσο και την εφημερίδα Sporday αντικειμενικό δημοσιογράφο και μέσο αντίστοιχα, ικανό να αξιολογεί τα του αθλητισμού σε μια σωστή βάση. Ειλικρινά κρίμα…

  9. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ,

    ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΨΑΤΕ ΟΤΙ Ο ΡΟΝΑΛΝΤΟ ΤΟ 2002 ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΝΤΕΡ ΛΟΓΩ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΦΟΒΕΡΕΣ ΚΟΝΤΡΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΥΠΕΡ ΤΟΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ ΙΝΤΕΡ ΚΑΙ ΝΥΝ ΤΟΥ ΑΡΗ.

    ΔΟΥΛΕΥΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΩ.ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΘΑ ΜΟΥ ΜΕΙΝΕΙ Η ΒΡΑΔΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΝΤΕΡ )ΠΟΥ ΠΑΓΩΣΕ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΜΙΛΑΝΟ…ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΟΡΑΤΙ …..ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ …

    ΕΥΤΥΧΩΣ ΩΣ ΟΠΑΔΟΣ ΕΥΤΥΧΗΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΙΛΑΝ.

    ΟΣΕΣ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΑΝΕ ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ , ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΑ ΚΕΡΔΙΣΕ ΟΛΑ, ΜΑ ΟΛΑ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ .
    ΜΟΥΝΤΙΑΛ , ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ , ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ , ΠΡΩΤΟΣ ΣΚΟΡΕΡ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΣΕ ΜΟΥΝΤΙΑΛ…

    ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΘΥΜΗΘΟΥΜΕ …. ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΕΛΕ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ!!

    ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΟΤΙ Η ΜΠΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΜΑΓΙΚΟ!!!!!!!!!!!!

    ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΜΑΓΟΣ ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ!!!!!!

    ΟΠΩΣ ΤΟ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ»!!!

    Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ!!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here