«Φίδι» πρώτης ανάγκης…

1
32

Η χώρα μας στο χείλος της πτώχευσης στρέφεται στην Ενωμένη Ευρώπη για βοήθεια, δηλαδή στο Βερολίνο, επικαλούμενη το ανέκδοτο που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη.

Η Ενωμένη Ευρώπη στις συνειδήσεις των συμπολιτών μου αποκτάει σταθερά, πλέον, τα χαρακτηριστικά ενός θεσμού που εξυφαίνει ένα καλοστημένο κατακτητικό σχέδιο. Μία μορφή αόρατης βίας, οικονομικής κατάκτησης του Γ’ Πολέμου από την Γερμανία. Ένα σχέδιο που ξεκίνησε την επομένη της ήττας του Β’ Πολέμου με την ΕΟΚ και τον Αντενάουερ. Συνεργός, το πολιτικό σύστημα, όπου μετά τη μεταπολίτευση επέδειξε είτε ιδιοτέλεια είτε έμφυτη ανικανότητα. Τώρα ήρθε η ώρα να υποστούμε την κατ’ ευφημισμόν «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», με δανεισμό σε τοκογλυφικά επιτόκια από την ευρωζώνη και τον πρωτοφανή κρατικό ενυπόθηκο δανεισμό.

Η Τευτονική Ευρώπη και ΔΝΤ μαζί με τα διεφθαρμένα κόμματα της μεταπολίτευσης, παγίδεψαν την χώρα, στην πρώτη φάση με τη διάλυση της βιομηχανίας, τον υπέρ-δανεισμό και την ελεφαντίαση του Δημοσίου και, στη δεύτερη φάση, με την εμπράγματη υποθήκευση του Δανείου των 110 δισ. Η Γερμανία, έχει βάλει στο μάτι τα ελληνικά νησιά και δεν κρατιέται, διατυπώνοντας ανοιχτά τον όρο «συγκυβέρνηση».

Επιτέλους βρήκε την φόρμουλα, γιατί να ταλαιπωρείται με τα τανκς και τους Τσολάκογλου; Όταν, επιτέλους, με δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις της κομματοκρατίας ξεπουλιέται μεθοδικά και εξαργυρώνεται ιδιωτικά η προδοσία.

Κι εμείς; Συνεχίζουμε αμέριμνοι πελάτες των Praktiker των ΜediaMarkt και των Lidl, ζαλισμένοι από τις ατάκες του κήτους που πετάει το μελάνι του σαν σουπιά και λέει ότι «τα φάγαμε μαζί» και θολώνει τα νερά να μην μπορεί να δει μισό μέτρο μπροστά του, την ίδια του την φρίκη.

Ας δούμε προς στιγμήν τον ενδιαφέροντα όρο «κατοχικό δάνειο». Ενοχλεί την νοημοσύνη μας όταν οι τρομοκράτες ονομάζουν τη ληστεία «απαλλοτρίωση». Γιατί τότε δεν μας ενοχλεί ο όρος «κατοχικό δάνειο»; Δάνειο, η ληστεία με το πιστόλι στον κρόταφο το ’40, των αποθεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος, από ένα κράτος που επίσημα δέχεται το Ολοκαύτωμα αλλά αθωώνει το 99% των κατηγορουμένων για εγκλήματα που αναγνωρίζει. Πότε θα ξυπνήσουμε στη διγλωσσία και στους ευφημισμούς;

Δεν έχει περάσει καιρός που τελεσίδικη απόφαση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου για τους απογόνους των θυμάτων του Διστόμου –με πρωτεργάτη τον αείμνηστο Γιάννη Σταμούλη- ακύρωσε η κυβέρνηση Σημίτη με τον νυν πρόεδρο της Βουλής αυτουργό, τότε υπουργό Δικαιοσύνης -σταμάτησε τότε την διαδικασία κατάσχεσης του Ινστιτούτου Γκαίτε. Αν είχαν κερδίσει οι Γερμανοί τον πόλεμο πολύ φοβάμαι πως πάλι οι ίδιοι θα ήταν στην εξουσία.

Σήμερα μας λένε: «Αγαπάς την Ελλάδα δώσε και συ κάτι». Εμφανίζονται αυτοί που έκαναν τα μύρια όσα, και σήμερα μας πουλάνε συναίσθημα; Σαν τον σύζυγο που, αφού κατασπατάλησε όλα τα λεφτά της προίκας στο τζόγο, έρχεται και πουλάει στη σύζυγο αισθήματα «δώσε αγάπη μου και τα τελευταία σου χρυσαφικά αν αγαπάς το σπίτι μας για να σώσουμε το στεφάνι μας».

Αυτοί που αγόρασαν από τη Γερμανία το υποβρύχιο που έγερνε. Αυτοί που διέγραψαν πρόσφατα τις ογκώδεις φορολογικές ατασθαλίες στον Σκαραμανγκά με μια περαίωση. Αυτοί που ποτέ δεν οδήγησαν στην Δικαιοσύνη την Siemens. Αυτοί που ποτέ δεν απαίτησαν την επιστροφή του κατ’ ευφημισμόν «κατοχικού Δανείου», ούτε των αποζημιώσεων. Αυτοί οι ίδιοι, περιέργως, κυβερνούν και σήμερα μετά από τόσα χρόνια. Αυτοί που τρέμουν μη δουν το όνομά τους καμιά μέρα σαν τον Μαντέλη και τον Τσουκάτο, συνεχίζουν να κυβερνούν.

Ίσως μία λύση να προέρχεται αν, έστω και σιωπηρά, πάψουμε να αγοράζουμε γερμανικά προϊόντα. Αν θεωρούμε ακόμα τους εαυτούς μας ικανούς να μετέχουμε στη διαμόρφωση της τύχης μας, είναι ίσως ο μόνος μοχλός πίεσης που απομένει. Επειδή το μόνο που καταλαβαίνουν, πλέον, “οι αγορές” είναι να χάσουν το πελάτη. (Θυμάστε τα γαλατάκια τα Ολλανδικά); Μποϊκοτάζ σε όλα τα γερμανικά προϊόντα και καταστήματα από όλους τους Έλληνες πολίτες, σιωπηρά ή οργανωμένα, όπως θέλετε. 

Εκτός εάν είμαστε συνειδητά ανάξιοι κληρονόμοι ενός πολιτισμού και γι’ αυτό δεχόμαστε να μας αποκαλούν με τον γκρίζο όρο Νεοέλληνες και όχι Έλληνες…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟυφ, σωθήκαμε από τους Μεσογειακούς…‏
Επόμενο άρθροΟ Αλαβάνος μοιράζει πιστοποιητικά ελληνοφροσύνης
Γεννήθηκα μία Τρίτη βράδυ στην Αθήνα του 57. Mεγάλωσα σ’ ένα ρετιρέ πίσω από τον Παναθηναϊκό και πριν τελειώσω το γυμνάσιο, έπαιζα μουσική Ηταν πάντα αυτό που ήθελα να κάνω. Ημουν τυχερός, οι γονείς μου ήταν ανοιχτοί, με έστειλαν στο Λονδίνο και μετά στο Παρίσι, από το 75 ως το 80 στο Guildhall School Music and Drama κι έπειτα στην Ecole Normale de Musique. Μετά την επιστροφή μου στην Ελλάδα, γνώρισα τον Μάνο Χατζιδάκι, που με επηρεάζει ακόμα και σήμερα όπως ο Τσιτσάνης και πολλοί άλλοι που δεν γνώρισα ποτέ από κοντά. Έπαιξα για κάποια χρόνια σαν μουσικός και σαν ενορχηστρωτής. Από το 1986 γράφω μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο, τηλεοπτικές σειρές, τραγούδια και σχεδόν για όποιον μου το ζητήσει. Το 2003 ιδρύσαμε με την γυναίκα μου Eυανθία Ρεμπούτσικα την ανεξάρτητη δισκογραφική Cantini. Ζω στην Αγία Παρασκευή με την Ευανθία, τα παιδιά μας Ραχήλ και Παύλος μεγάλωσαν κι έχουν φύγει απ’ το σπίτι. ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Γάμος στο Περιθώριο, του Β. Κεσίσογλου 1989 Το πέρασμα, της Β. Ηλιοπούλου 1990 Άδης, του Σ. Χαραλαμπίδη 1996 Peppermint,του Κ. Καπάκα 1999 Φτηνά Τσιγάρα, του Ρ. Χαραλαμπίδη 2000 Φθινοπωρινή Επιστροφή, του Γ. Αγαθονικιάδη 2001 URANYA του Κ. Καπάκα 2006 ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Όλη η Δόξα όλη η Χάρη EPT 1987 …Στο Camping EPT 1988 Παραμύθι χωρίς Όνομα EPT 1989 Ξενοδοχείο Αmore MEGA 1990 H Aγάπη της Γάτας MEGA 1991 Οι Τελευταίοι Εγγονοί MEGA 1991 H Θυσία ANT1 1991 AΦPIKA MEGA 1992 PIXTEP MUSIC MEGA 1993 Eσύ Αποφασίζεις MEGA 1994 Tο Μονοπάτι της Αγάπης ANT1 1994 Οι Χρηματιστές MEGA 1994 STRAS ANT1 1994 Tο Κόκκινο Φεγγάρι MEGA 1994 Ένοχη Αγάπη MEGA 1996 Σαν Αδελφές ET 1 1999 ΘΕΑΤΡΟ Κουκλόσπιτο 1992 Χάρολντ και Μωντ 1995 Ηλέκτρα 1998 Μια φορά κι ένα λεπτό 2002 Το Φιόρο του Λεβάντε 2007 Οι Ανθισμένες Μανώλιες 2007 NTOKΙMANTEP ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ 1987 KOYTOYZHΣ KANTOYNHΣ 1989 ΔIONYΣIOΣ ΣOΛΩMOΣ 1990 EΛΛHNIKEΣ ΘAΛAΣΣΕΣ 1991 OΛYΜΠOΣ TOΠΟΣ ΘΕΩN 1991 XEIMAZON APXΙΠΕΛAΓOΣ 1994 ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ Στη Λίμνη Με τις Παπαρούνες – Lyra 1992 Με την Ευανθία Ρεμπούτσικα Τραγουδά η Κρίστυ Στασινοπούλου Africa – Handmade Rec. 1992 STRAS – Sony Music 1994 στίχοι Άρης Δαβαράκης Tο Κόκκινο Φεγγάρι – Polygram 1994 στίχοι Ελένη Ζιώγα Αθώος Ένοχος – BMG 1996 Με την Ε.Ρεμπούτσικα στίχοι Ά.Δαβαράκης Τραγουδά ο Γ.Κότσιρας Για τη Συνήθεια του Έρωτα – Warner Music 1997 (στίχοι: Μ.Γκανάς, Α.Δαβαράκης, Ε.Ζιώγα, Θ.Γκόνης, Λ.Βενιέρη) Τραγουδά η Έλλη Πασπαλά Άδης – BMG 1996 Peppermint – 1999 Σ' αγαπώ - 1999 (Wea) Φτηνά Τσιγάρα – Warner Music 2000 συμμετέχει η Έλλη Πασπαλά Με τα Μάτια Κλειστά – Cantini 2003 (cd single) Τραγουδά η Γιώτα Νέγκα Πέμπτη Απόγευμα – Cantini 2004 Τραγουδά η Σοφία Παπάζογλου URANYA – Cantini 2007 Στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου συμμετέχει η Αλκηστις Πρωτοψάλτη Summertime in Prague – Cantini 2008 συμμετέχει η Έλλη Πασπαλά 1993 Βραβείο Μουσικής για την τηλεοπτική σειρά «Africa» και Βραβείο Μουσικής Τηλεοπτικής Διαφήμισης. 1999 Βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης, για την ταινία του Κώστα Καπάκα «Peppermint». 2000 Βραβείο Μουσικής Τηλεοπτικής Διαφήμισης. 2007 Βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης, για την ταινία του Κώστα Καπάκα «Uranya».

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Η Ευρώπη σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο από έναν οικονομικό κατασταλτικό μηχανισμό μέσο δηλαδή για την υποδούλωση λαών που ξεγελάστηκαν και ενέδωσαν σε αυτό το πολυεθνικό έκτρωμα. Μόνος τρόπος για να εξυπηρετηθούν οι δόλιοι και προφανής σκοποί της ήταν η εξολοκλήρου και άνευ όρων παράδοση κρατών στην ‘’σωτηρία’’ της’.
    Ο μόνος τρόπος για την ένταξη όσων λαών , κοινωνιών, πολιτισμών έμεναν εκτός και κρατούσαν λίγο από την εθνική τους ταυτότητα είναι η οικονομική εξάρτηση τους από μια αλληλέγγυα κατ’ όνομα Ευρώπη που τώρα συντρέχει τις χώρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα οικονομικό με επιτόκιο τοκογλυφίας.
    Η ίδια αυτή Ευρώπη δεν άφησε κάποια από τα μέλη της να αναπτυχθούν έχοντας τα κάτω από την κηδεμονία των ισχυρών απλά και μόνο για να μην σηκώσουν ανάστημα και χάσουν την πολεμική τους πελατεία και την μοναδικότητα σε εξαγωγές .
    Γελοίο το επιχείρημα της διάσωσης της χώρας μας από τους »φίλους»μας , μια χώρα σαν την Ελλάδα που με την απειλή πολέμου και την μη φύλαξη των συνόρων της ως σύνορα Ευρωπαϊκά παραμένει συνεχώς εξαρτημένη οπότε και αδύναμη πράγμα για το οποίο ενώ κατηγορούμαστε από τους φίλους ταυτόχρονα τους ωφελεί .
    Η Ευρώπη κάνει την δουλειά της όσο δεν υπάρχουν ηγέτες Ελληνικών συμφερόντων που θα διεκδικήσουν και θα μοχθήσουν για το αυτονόητο γιατί πάντα στην χώρα μας το αυτονόητο για να επιτευχθεί θέλει κόπους και θυσίες .-

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here